Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Флорида жағалауындағы арал, АҚШ.
the island off the coast of Florida
Barrier island off the coast of Florida, United States
Анастасия аралы – Флориданың Атлант жағалауының солтүстік-шығысында орналасқан тосқаналы арал. Ол Сент-Огастиннің шығысында, Матанзас шығанағына қарай сәл оңтүстік-шығыс бағытта созылып жатыр. Аралдың ұзындығы шамамен 23 шақырым, ал ені – 1,6 шақырымға жуық. Оны құрлықтан Матанзас өзені бөліп тұрады, ол Интракостал су жолының бір бөлігі. Матанзас шығанағы, арал мен Сент-Огастин қаласының орталығы арасындағы су алабы, Сент-Огастин шығанағына құяды. Аралдың бір бөлігі (Дэвис-Шорс және Лайтхаус-парк елді мекендері) Сент-Огастин қала шегінде орналасқан, ал аралдағы басқа да елді мекендерге Сент-Огастин-Бич, Кокина-Гейблс, Батлер-Бич, Кресцент-Бич және Трезер-Бич кіреді. Матанзас ұлттық ескерткіші – 1740-1742 жылдары салынған испан отаршылдық дәуіріндегі бекініс. Ол парктің шекарасындағы Интракостал су жолындағы Рэтлзнейк аралында, аралдың оңтүстік жағында орналасқан. Бұл бекініс Сент-Огастинді Матанзас өзені арқылы болатын шабуылдан қорғау мақсатымен салынған.
Anastasia Island is a barrier island located off the northeast Atlantic coast of Florida in the United States. It sits east of St. Augustine, running north–south in a slightly southeastern direction to Matanzas Inlet. The island is about 14 mile (23 km) long and an average of 1 mile in width. It is separated from the mainland by the Matanzas River, part of the Intracoastal waterway. Matanzas Bay, the body of water between the island and downtown St. Augustine, opens into St. Augustine Inlet. Part of the island (the Davis Shores and Lighthouse Park neighborhoods) is within St. Augustine city limits, while other communities on the island include St. Augustine Beach, Coquina Gables, Butler Beach, Crescent Beach, and Treasure Beach. Fort Matanzas National Monument, a Spanish colonial era fort built in 1740–1742, is located at the southern end of the island on Rattlesnake Island in the Intracoastal waterway within the park boundaries; it was designed to protect St. Augustine from attack via the Matanzas River.
Тарих
Хуан Понсе де Леон 1513 жылы осы аралға қонған болуы мүмкін. Сент-Огастин қаласын негіздеген испан адмиралы Педро Менендес де Авилес 1566 жылы Тимукуан үндістерінің көтерілісінен кейін алғашқы қонысын Анастасия аралына көшірді. Бұл қоныс ұзаққа соқпады, ал отарлаушылар қазіргі Сент-Огастин қаласының орталық бөлігіндегі материкке қайта оралды. Испандықтар Анастасия аралының солтүстік жағында ағаштан жасалған күзет мұнарасын салып, қалаға жақындап келе жатқан кемелерді сигналдық жалаулармен ескертті. Оны 1586 жылы сэр Фрэнсис Дрейк көріп, жағаға қонды және қалаға шабуыл жасады. Испандықтар мұнараны кокинадан салынған құрылыспен алмастырды, ол Флорида 1821 жылы АҚШ-тың иелігіне өткеннен кейін көп ұзамай маяққа айналдырылды. Бұл 1874 жылы қазіргі Сент-Огастин маяғымен ауыстырылды. Алғашқы маяқ 1880 жылы жағажайдың эрозиясына және теңіздің басып кіруіне байланысты құлап кетті. Анастасия аралында әлі күнге дейін сақталған ең көне тұрғын үй – 1876 жылы салынған маяк сақтаушыларының үйі. Ол Эль Вергель (Жемістік бақ) атты плантация құрып, 1763 жылы сонда үй салды. Ол жерде апельсин бақтарын өсірді, олардың жемістері тіпті Лондонға дейін жетуші, шырынды әрі тәтті болды. Оның өнімділігі 1776 жылға дейін жыл сайын артты, сол жылы Флоридадан 65 000 апельсин жіберді. 1792 жылы Джесси Фиштің ұлы Джесси Фиш кіші, патшаның карьері сияқты, ресмилер резервтік деп белгілеген жерлерден басқа, "Сент-Анастасия" аралының барлық аумағын сатып алды. Джесси Фиш кішінің әйелі және мұрагері Сара Фиш 1826 жылы Конгреске Шығыс Флорида комиссарлары мен АҚШ Мемлекеттік хатшысы жарамды деп таныған талап арыз берді, ол 1828 жылғы 23 мамырдағы Конгресс актісімен расталды. 1896 жылы екі бала жағажайда ерекше пішіндегі өлік тапты, оны Сент-Огастин жәндігі деп атады. Бұл алып сегізқұйрықты жануардың қалдығы деп ұзақ уақыттан бері күдік тудырып, криптозоологтардың қызығушылығын оятып, 1995 және 2004 жылдарғы талдаулар оның кит майы екенін көрсетті. Грин Ков Спрингс қаласының тумасы, "Д. П." немесе "Док" деп танылған жер дамытушы Дэвид Пол Дэвис 1920 жылдардың ортасында жер бумасы кезінде Анастасия аралының солтүстік жағындағы Дэвис Шорс ауданын дамытты. 1925-1926 жылдары ол Матанзас өзенінің арғы жағында, Сент-Огастин қаласының орталық бөлігіне қарама-қарсы кең тұзды батпақтарды толтырды. Құрылыс көпіршігі құлағанда және жылжымайтын мүлік құны төмендегенде, Д. П. Дэвис 1926 жылғы 12 қазанда теңізде таңсық түрде жоғалып кетті. Оның жобаланған дамуына қол жеткізу үшін Арыстандар көпірінің құрылысы 1925 жылы басталды және 1927 жылы аяқталды. Арыстандар көпірін жаңарту және ішінара ауыстыру, сондай-ақ оның екі Медичи арыстанының мүсіндерін қалпына келтіру 2006 жылы басталды және 2010 жылы аяқталды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жағалау күзеті маяқты басып алды, ал Дэвис Шорстағы басқа да тұрғын үйлер сарбаздардың казармасы ретінде пайдаланылды. Аралдың көп бөлігінің құмды топырағының астында әртүрлі деңгейде консолидацияланған кокинаның қабаттары жатыр. Бұл тау жынысы негізінен кокинаның (кокина) толық және фрагменттелген қабықтарынан тұрады, кейде акула мен шаянның тістері сияқты әртүрлі теңіз омыртқалыларының шашыраған қазбаларымен араласады. Бұл шөгінді Анастасия формациясы деп аталады және испандықтар қамал салу үшін кокина кенін қазып алған жұмысшыларды орналастыру үшін салған казармалардың қалдықтары болып табылады. Олардың арасында карьер бастықтары, тас қалаушылар және тас кесушілер болды. Бұл ұзақ жылдарға созылған жоба (1672-1695) америкалық үндістер мен африкалық құлдардың күштерімен жүзеге асырылды.
Juan Ponce de León may have landed on the barrier island in 1513. Spanish Admiral Pedro Menéndez de Avilés, founder of St. Augustine, moved his initial settlement to Anastasia Island after a revolt by the Timucuan Indians in 1566. This settlement was short lived, and the colonists moved back to the mainland at the site of present day downtown St. Augustine. The Spanish built a wooden watch tower on the northern end of Anastasia Island to warn the town of approaching vessels by raising signal flags. It was sighted by Sir Francis Drake in 1586; consequently he came ashore and attacked the city. The Spanish eventually replaced the tower with a coquina structure that was converted into a lighthouse soon after Florida came into the possession of the United States in 1821. This was replaced by the present day St. Augustine Light in 1874. The original lighthouse collapsed in 1880 due to beach erosion and the encroachment of the sea. The earliest built residence on Anastasia Island still standing is the lighthouse keepers' house built in 1876 who established a plantation, El Vergel (The Orchard), and built his home there in 1763. Fish planted orange groves on the property which produced fruit known as far away as London for its juiciness and sweetness. His production increased annually until 1776, when he shipped a total of 65,000 oranges from Florida. In 1792, Jesse Fish's son, Jesse Fish, Jr., purchased the tract, amounting to the whole of "St. Anastasia" island except certain lands marked off by officials as reserved, such as the King's Quarry. Sarah Fish, Jesse Fish, Jr.'s wife and heir, filed a claim that was reported to Congress in 1826 as valid by the commissioners for East Florida and the Secretary of State of the United States, and subsequently confirmed by an act of Congress on May 23, 1828. In 1896, two boys found an oddly shaped carcass on the beach, named the St. Augustine Monster. Long suspected to be the remains of some form of gigantic octopus and gaining the interest of cryptozoologists, analysis from 1995 and 2004 concluded it to be whale blubber. The land developer David Paul Davis, known as "D. P." or "Doc", a native of Green Cove Springs, developed the Davis Shores neighborhood at the north end of Anastasia Island during the land boom of the mid–1920s. In 1925–1926 he filled in the extensive salt marshes located directly opposite the center of St. Augustine across the Matanzas River. As the construction bubble collapsed and real estate values plummeted, D. P. Davis mysteriously disappeared at sea on October 12, 1926. Construction of the Bridge of Lions had begun in 1925 to provide access to his projected development and was completed in 1927. A rehabilitation and partial replacement of the Bridge of Lions, as well as restoration of its two Medici lions statues began in 2006 and was completed in 2010. During World War II the Coast Guard occupied the lighthouse, and other residences in Davis Shores were used as barracks for soldiers. Beneath the sandy soil of most of the island lie layers of coquina, a shelly rock in various stages of consolidation. This rock is composed primarily of whole and fragmented shells of the donax, or coquina, clam admixed occasionally with scattered fossils of various marine vertebrates, including sharks' and rays' teeth. This deposition is known as the Anastasia Formation, are all that remain of the Spanish barracks built to house the workers who mined the coquina for construction of the fort. These included quarry overseers, masons, and stonecutters. The years long project (1672 1695) was accomplished with the help of Native American forced labor and African slaves.
Саябақтар
Форт-Матансас ұлттық монументінен басқа, Анастасия аралында сондай-ақ Анастасия мемлекеттік паркі де орналасқан.
In addition to Fort Matanzas National Monument, Anastasia island is also home to the , Anastasia State Park.