Флоридадағы маяк тарихы

Кіріспе

Флоридадағы маяқ, АҚШ

Сент-Огастин маяқ станциясы – жеке басқарудағы навигациялық көмек және Флорида штатының Сент-Огастин қаласындағы жұмыс істейтін маяқ. Қазіргі маяқ Анастасия аралының солтүстік жағында орналасқан және 1871-1874 жылдар аралығында салынған. Бұл мұнара Сент-Огастиндегі екінші маяқ мұнарасы, алғашқысы 1824 жылдың мамыр айында Флориданың алғашқы маяғы ретінде Америка аумақтық үкіметімен ресми түрде жарықтандырылған. Дегенмен, испан және британ үкіметтері 1565 жылдан бастап ағаштан жасалған қарау мұнаралары мен маяктарын қоса, мұнда навигацияға маңызды көмек көрсеткен. Қазіргі маяқ мұнарасы, алғашқы бірінші реттік Френель линзасы және Маяк станциясының аумағы Сент-Огастин маяк және теңіз мұражайына, коммерциялық емес теңіз мұражайына тиесілі. Мұражай жылына 360 күн бойы ашық. Кіру төлемдері маяқтың және тағы бес тарихи құрылыстың сақталуын қамтамасыз етеді. Мұражайға кіру ақысы мен мүшелік жарналары теңіз археологиясы, дәстүрлі ағаш қайықтар құрылысы және теңіз білімі салаларындағы бағдарламаларды қаржыландырады. Коммерциялық емес ұйымның мақсаты – "ұлттың ең көне портының тарихын ашу, сақтау, көрсету және біздің жұмыс істейтін Сент-Огастин маяғының символы арқылы оны мәңгілікке сақтау".

Тарих

Сент-Огастин 1824 жылы Флоридада жаңа, аумақтық, американдық үкімет құрған алғашқы маяқтың орны болды. Кейбір архивтік жазбалар мен карталарға сәйкес, бұл "ресми" американдық маяк XVI ғасырдың соңында испандықтар салған бұрынғы күзет мұнарасының орнына орнатылған. 1589 жылы Баптиста Боацио жасаған Сент-Огастиннің картасында сэр Фрэнсис Дрейктің қалаға шабуыл жасағаны бейнеленген. Онда испан құрылысының жанында алғашқы ағаш күзет мұнарасы көрсетілген, ол Дрейктің есебінде "маяк" деп сипатталған. 1737 жылы испан билігі аралдағы жақын маңдағы карьерден алынған кокинадан тұрақты мұнара салды. Архивтік жазбалар испандықтар кокина мұнарасын маяк ретінде қолданды ма, жоқ па, бұл туралы нақты мәлімет жоқ, бірақ сол кездегі теңіз саудасының деңгейін ескере отырып, бұл ықтимал болып көрінеді. Құрылысты 1763 жылдан бастап британдық кезеңнен бастаған "кеме журналдары мен теңіз карталарын" қоса алғанда, құжаттарда "маяк" деп атаған. 1783 жылы испандықтар Сент-Огастинді қайтадан басып алды, ал маяк тағы да жақсартылды. Швейцариялық-канад инженері және теңіз геодезисі Джозеф Фредерик Уоллет Де Баррес 1780 жылы "Августин портының жоспары" атты гравюрасында Анастасия аралында кокина "Маяк үйін" белгілейді. Жаку Николас Беллен, Корольдік француз гидрографы, кокина мұнарасын "Батиз" деп атайды. Бұл ғалымдардың дәлдігі әлі де талқылануда; Дебаррестің жұмысында кейбір анық қателер бар, бірақ Беллин жоғары білікті деп саналады. Оның еңбегі 1764 жылы Сент-Огастиннің географиясы мен ескерткіштеріне маңызды сілтеме жасайды. Эрозия мен жағалаудың өзгеруіне байланысты ескі мұнара 1880 жылы теңізге құлады, бірақ жаңа маяк жағылғанға дейін емес. Бүгінде мұнараның қираған жерлері су астындағы археологиялық нысан болып табылады. Бірінші мұнарадағы алғашқы шамдар майға күйді. Күміс рефлекторлы бірнеше шамдар 1855 жылы төртінші реттік Френель линзасымен ауыстырылды, бұл маяқтың қашықтығын айтарлықтай жақсартты және кейбір техникалық қызмет көрсету мәселелерін болдырмады. Азамат соғысының басында болашақ мэр Пол Арнау, жергілікті меноркалық порт шебері, фонарьшы Мария Местре де лос Долорес Андреу (бұл рөлде, жағалау күзетінде қызмет еткен алғашқы испандық-американдық әйел болды) деген әйелмен бірге, ескі маяктан линзаны алып тастады және оны жасырды, сонда одақтың кеме қатынасы жолдарын бұғаттау үшін және блокада жүгірушілеріне жасырын қалуға көмектесу үшін. Арнауды жағалаудан тыс кемеде тұтқындап, олардың орнын ашуға мәжбүрлегеннен кейін линзалар мен сағаттар табылды. 1870 жылы жағажай эрозиясы алғашқы маякқа қауіп төндірді. Жаңа жарық мұнарасының құрылысы Флориданың қайта құру кезеңінде 1871 жылы басталды. Осы уақыт аралығында ескі мұнараны қорғау үшін кокина мен қылқан жапырақты жағажай салынды. Арбалар кемежайдағы кемелерден құрылыс материалдарын алып келді. Жаңа мұнара 1874 жылы аяқталып, жаңа бірінші реттік Френель линзасымен пайдалануға берілді. Оны алғаш рет қазан айында күзетші Уильям Расселл жағып жіберді. Расселл жаңа мұнарадағы алғашқы маяк күзетшісі болды және екі мұнарада жұмыс істеген жалғыз күзетші болды. 20 жыл бойы бұл жерді Филадельфиядан келген бас күзетші Уильям А. Харн басқарып келді. Майор Харн - Геттисбург шайқасында өз батареясына қолбасшылық еткен одақ соғысының батыры. Кейт Скиллен Харнмен Мейн штатында алты қызын тәрбиеледі. Отбасы Харнның өкілеттігі кезінде Викториялық дуплекс ретінде салынған күзетші үйінің верандасында лимонадты қызмет етуімен танымал болды. 1886 жылы 31 тамызда Чарльстон жер сілкінісі мұнараны "жұрттай шайқады", бірақ зақымданулар тіркелмеген. 1885 жылы майдың әртүрлі түрлерін көптеп сынағаннан кейін, шам майдан керуенге ауыстырылды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Жағалау күзетінің ерлер мен әйелдері Сент-Огастинде жаттықты, және маякты жау кемелері мен су асты кемелері үшін қарауыл ретінде пайдаланды. 1907 жылы жарық стансасына ішкі сантехника, 1925 жылы күзетшінің бөлмесіне электр жарығы қосылды. Жарық 1936 жылы электрлендіріліп, 1955 жылы автоматтандырылды. Жарық автоматтандырылған кезде үш қақпашының орны баяу екіге, содан кейін бірге дейін азайды. 1960 жылдары маяк үй-бүлесіне үй берілмеді, ал күзетшілердің үйі жергілікті тұрғындарға жалға берілді. Ақырында ол артық деп жарияланды, ал Сент-Джонс округі оны 1970 жылы сатып алды. Сол жылы үйді белгісіз адам өртеп жіберді.

St. Augustine was the site of the first lighthouse established in Florida by the new, territorial, American Government in 1824. According to some archival records and maps, this "official" American lighthouse was placed on the site of an earlier watchtower built by the Spanish as early as the late 16th century. A map of St. Augustine made by Baptista Boazio in 1589, depicting Sir Francis Drake's attack on the city, shows an early wooden watch tower near the Spanish structure, which was described as a "beacon" in Drake's account. By 1737, Spanish authorities built a more permanent tower from coquina taken from a nearby quarry on the island. Archival records are inconclusive as to whether the Spanish used the coquina tower as a lighthouse, but it seems plausible, given the levels of maritime trade by that time. The structure was regularly referred to as a "lighthouse" in documents—including ship's logs and nautical charts—dating to the British Period beginning in 1763. In 1783, the Spanish once again took control of St. Augustine, and once again the lighthouse was improved. Swiss Canadian engineer and marine surveyor Joseph Frederick Wallet DesBarres marks a coquina "Light House" on Anastasia Island in his 1780 engraving, "A Plan of the Harbour of St. Augustin". Jacques Nicolas Bellin, Royal French Hydrographer, refers to the coquina tower as a "Batise" in Volume I of Petit Atlas Maritime. The accuracy of these scholars is debated still; DesBarres's work includes some obvious errors, but Bellin is considered highly qualified. His work provides an important reference to St. Augustine's geography and landmarks in 1764. Facing erosion and a changing coastline, the old tower crashed into the sea in 1880, but not before a new lighthouse was lit. Today, the tower ruins are a submerged archaeological site. Early lamps in the first tower burned lard oil. Multiple lamps with silver reflectors were replaced by a fourth order Fresnel lens in 1855, greatly improving the lighthouse's range and eliminating some maintenance issues. At the beginning of the Civil War, future mayor Paul Arnau, a local Menorcan harbor master, along with the lightkeeper, a woman named Maria Mestre de los Dolores Andreu (who, in this role, became the first Hispanic American woman to serve in the Coast Guard), removed the lens from the old lighthouse and hid it, in order to block Union shipping lanes as well as to help blockade runners remain hidden. The lens and clock works were recovered after Arnau was held captive on a ship off shore and forced to reveal their location. By 1870, beach erosion was threatening the first lighthouse. Construction on a new light tower began in 1871 during Florida's reconstruction period. In the meantime, a jetty of coquina and brush was built to protect the old tower. A trolley track brought building supplies from the ships at the dock. The new tower was completed in 1874, and put into service with a new first order Fresnel lens. It was lit for the first time in October by keeper William Russell. Russell was the first lighthouse keeper in the new tower, and the only keeper to have worked both towers. For 20 years, the site was manned by head keeper William A. Harn of Philadelphia. Major Harn was a Union war hero who had commanded his own battery at the Battle of Gettysburg. With his wife, Kate Skillen Harn, of Maine, he had six daughters. The family was known for serving lemonade out on the porches of the keepers' house, which was constructed as a Victorian duplex during Harn's tenure. On August 31, 1886, the Charleston earthquake caused the tower to "sway violently", according to the keeper's log, but there was no recorded damage. In 1885, after many experiments with different types of oils, the lamp was converted from lard oil to kerosene. During World War II, Coast Guard men and women trained in St. Augustine, and used the lighthouse as a lookout post for enemy ships and submarines which frequented the coastline. In 1907, indoor plumbing reached the light station, followed by electricity in the keeper's quarters in 1925. The light itself was electrified in 1936, and automated in 1955. As the light was automated, positions for three keepers slowly dwindled down to two and then one. No longer housing lighthouse families by the 1960s, the keepers' house was rented to local residents. Eventually it was declared surplus, and St. Johns County bought it in 1970. In that year the house suffered a devastating fire at the hands of an unknown arsonist.

Қалпына келтіру

1980 жылы Сент-Огастин қаласының Жас қызмет лигасының (JSL) 15 әйелден тұратын шағын тобы округпен 99 жылға жалға алу шартына қол қойды. JSL қалпына келтіру жұмыстарын қабылдағаннан кейін көп ұзамай Лига Жағалау күзетімен 30 жылдық жалға келісімшартына қол қойды. Кейіннен, 1981 жылы жергілікті ескерткіштерді сақтаушы және автор Карен Харвидің күш-жігерінің арқасында маяк тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. Ескі линза 1986 жылы оқтан зақымданғанға дейін жұмыс істеді, нәтижесінде 19 призма сынды. Шамшы Ханк Мирс осы қылмысты тергеу үшін ФБР-ге хабарласты. Линзаның нашарлауын байқаған Жағалау күзеті оны алып тастап, орнына заманауи әуежай маяғын орнатуды қарастырды. Бірақ JSL-дің қолдауымен бұл жоспар тоқтатылды және 3 метрлік линза зейнеткер Жағалау күзетшілері Джо Кокинг пен Ник Джонстонның көмегімен қалпына келтірілді. Бұл елдегі алғашқы осындай қалпына келтіру болды. Кокинг пен Джонстон Мұражай қызметкерлерімен жұмыс істеуді және линзаға күтім жасауды жалғастыруда. Northrop Grumman Corporation және Florida Power & Light компанияларының еріктілері линзаны және оның жұмысын әр апта сайын тазалап, тексеріп отырады. Бүгінде Сент-Огастин маяк станциясы 1874 жылы салынған 50 метрлік мұнарадан, 1876 жылы салынған күзетшілер үйінен, 1886 жылы салынған екі жазғы асханадан, 1941 жылы салынған АҚШ Жағалау күзетінің казармасынан және 1936 жылы салынған, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде джип жөндеу орталығы болған гараждан тұрады. Бұл орын сонымен қатар Ұлттық мұхиттық және атмосфералық басқарманың метеостанциясы болып табылады.

Сент-Огастин маяк және теңіз мұражайы

1994 жылы Сент-Огастин маяғының мұражайы толық уақытқа жұмысын бастады. 1998 жылы қоғамдық негіздегі қамқоршылар кеңесі құрылды. Еріктілер кеңесінің мүшелері болашақ ұрпақтар үшін осы нысанды сақтауға міндетті. 2002 жылы қазіргі атқарушы директор Кэти Флеминг басшылығымен мұнара мен тарихи Френель линзасының меншік құқығы АҚШ Жағалау күзетінен, Жалпы қызметтер басқармасы және Ұлттық саябақтар қызметі арқылы Сент-Огастин маяғы және мұражайына (St. Augustine Lighthouse and Museum, Inc.) берілді. Бұл – АҚШ маяғының коммерциялық емес ұйымға табысталған тұңғыш оқиғасы болды. Мұражай жеке навигациялық құрал ретінде шамды жандырып тұрады. 2016 жылы мұражай өз атын Сент-Огастин маяғы және теңіз мұражайы деп өзгертті. Сент-Огастин маяғы және теңіз мұражайының мақсаты – жергілікті теңіз тарихын сақтау, елдегі ең көне порттың тарихын жаңғырту және жастарды теңіз ғылымдарымен байланыстыру. Мұражай кеңесі мен қызметкерлері Флоридадағы және бүкіл елдегі басқа маяқтарды сақтауға жұмыс істейді, бірнеше федералды агенттіктермен және Флорида маяк қауымдастығы сияқты еріктілер ұйымдарымен бірлесе жұмыс жүргізеді. Маяқта 50-ге жуық адам жұмыс істейді, және жыл сайын 200 мыңнан астам адам, оның ішінде 54 мың мектеп оқушысы келеді. Мұражай белсенді археологиялық бағдарламаны (Маяк археологиялық теңіз бағдарламасы немесе LAMP) жүргізеді, ол Сент-Огастин және Бірінші жағалау айманындағы теңіз археологиялық ескерткіштерін зерттейді. Археологтар бірнеше тарихи кемелердің құлау орындарын тапқан, көптеген басқа да теңіз нысандарын зерттеген, мысалы, жартастар, плантация кемежайының қалдықтары және Сент-Огастин маяғының алғашқы нысанының қалдықтары. Мұражай теңіз мұрасының басқа да салаларын зерттейді, соның ішінде қайық жасау және жергілікті және аймақтық шабақ өнеркәсібінің тарихын, сондай-ақ Сент-Огастиндегі АҚШ Жағалау күзетінің тарихына арналған Екінші дүниежүзілік соғыс артефактілерінің жинағын кеңейтеді. Күзетшінің үйі осы нысанның теңіз тарихының әртүрлі аспектілеріне арналған көрмелерді ұйымдастыру үшін пайдаланылады. Маяк сонымен қатар еріктілердің күшімен жүзеге асырылатын мұралық қайық жасау бағдарламасын ұйымдастырады, ол порт тарихының әртүрлі кезеңдерінен дәстүрлі ағаш қайықтарды жасады. 2010 жылдың басында First Light Maritime Society Сент-Огастин маяғы және мұражайы мен LAMP-ті қолдау үшін құрылды. Алайда, 2016 жылы маяқ және теңіз мұражайы өзінің имиджін жаңартқан кезде бұл қайырымдылық ұйымды пайдалану тоқтатылды.

In 1994, the Lighthouse Museum of St. Augustine opened full time to the public. A community based board of trustees was created in 1998. The men and women of the volunteer board are charged with holding the site in trust for future generations. In 2002, under the direction of current Executive Director Kathy Fleming, ownership of the tower and historic Fresnel lens was transferred from the U. S. Coast Guard through the General Services Administration and the National Park Service to the St. Augustine Lighthouse and Museum, Inc. This was the first such transfer of a U. S. lighthouse to a non profit organization. The Museum keeps the light burning as a private aid to navigation. In 2016 the museum changed its name to the St. Augustine Lighthouse & Maritime Museum. The St. Augustine Lighthouse & Maritime Museum aims to preserve local maritime history, keep alive the story of the nation's oldest port, and connect young people to marine sciences. The museum board and staff also work to help save other lighthouses in Florida and across the nation, coordinating efforts with several federal agencies and volunteer groups such as the Florida Lighthouse Association. The Lighthouse employs close to 50 individuals, and is visited annually by over 200,000 people including 54,000 school aged children. The museum maintains an active archaeological program (Lighthouse Archaeological Maritime Program, or LAMP) that researches maritime archaeological sites around St. Augustine and the First Coast region. Staff archaeologists have discovered a number of historic shipwrecks and investigated many others, along with other maritime sites such as breakwaters, plantation wharf remains, and the nearby remains of St. Augustine's original lighthouse. The museum also researches other aspects of maritime heritage including boat building and the history of the local and regional shrimping industry, and maintains a growing collection of World War II artifacts focusing on the history of the U. S. Coast Guard in St. Augustine. The Keeper's house is used to display a series of exhibits related to these various aspects of St. Augustine's maritime history. The Lighthouse also hosts a volunteer driven heritage boat building program, which has built a number of traditional wooden boats from various time periods in the port's history. In early 2010, the First Light Maritime Society was established as the support organization for the St. Augustine Lighthouse & Museum and LAMP. The use of this fundraising organization was discontinued by the Lighthouse & Maritime Museum with its re branding in 2016.

Маяк археологиялық теңіз бағдарламасы (LAMP)

Сент-Огастин маяғы және теңіз мұражайы, Американың ең көне портының теңіз тарихын ашу, көрсету және сақтап қалу миссиясының аясында 1997 жылдан бері Сент-Джонс округінің суларында теңіз археологиясын қаржыландырып келеді. 1999 жылы Маяк өзінің ғылыми-зерттеу бағдарламасын ресми түрде құрып, «Маяк археологиялық теңіз бағдарламасы» (LAMP) атты ұйымды құрды. LAMP – университет немесе мемлекеттік мекеменің құрамына кірмейтін, толық уақытты кәсіби теңіз археологтары мен консерваторларын жұмысқа алып отыратын елдегі сирек зерттеу ұйымдарының бірі. LAMP-тің негізін қалаушы директоры Уильям «Билли Рэй» Моррис болды, ол 2005 жылы кеткенге дейін археологиялық зерттеулер мен білім беру бағдарламаларын басқарды. 2006 жылдың наурыз айында су асты археологы Чак Мейд, сол кездегі археология директоры доктор Сэм Тернердің көмегімен ұйымның жаңа директоры болып тағайындалды. Бүгінгі күні LAMP штатында төрт археолог жұмыс істейді және археологиялық консерваторлар тобымен бірге жұмыс істейді, сондай-ақ көптеген еріктілер мен студент-интерндерді жұмысқа тартады. Бүгінгі таңда Сент-Огастин суларында табылған ең көне кеме – 6 мамыр 1764 жылы ағылшын «Индустри» кемесі, ол Флоридадағы британдықтардың жаңадан иеленген колониясындағы гарнизондарға оқ-дәрі, құрал-жарақ және басқа да жабдықтарды жеткізуге тырысқанда қаза тапқан. Кеме жанынан табылған артефакттар – сегіз құйма темір зеңбірек, темір айналмалы мылтық, темір оқтар, темір бекітпелі еңірлер, диірмен тастары, балталар, пышақтар, шүмектер, қайрақтар және қол аралар сияқты құралдар қораптары – жақсы сақталған және Флорида шебіндегі британдық сарбаздар мен әкімшілердің қажеттіліктеріне ерекше көрініс берді. Бұл заттардың көпшілігі LAMP археологтарымен қалпына келтіріліп, сақталды және Маяк күзетшісінің үйіндегі теңіз мұражайында қойылды. 2009 жылы LAMP археологтары Флориданың солтүстік-шығыс суларында екінші ең көне кеме апатын тапты, ол «Дауыл кемесі» деп аталатын белгісіз колониялық желкенді кеме. Апат болған жер бастапқыда табылған кезде толығымен көмілген, 2010 жылдан 2012 жылға дейін әр жазда қазба жұмыстары жүргізілді және кеме жүгінің шашыраңқы қалдықтарынан, кеме жабдықтары мен бөліктерінен, әскери жарақтан және жеке заттардан тұратындығы байқалады. LAMP археологтары, еріктілер мен студент-суаршылармен бірге көптеген жақсы сақталған артефакттарды құжаттап, қалпына келтірді, олардың ішінде көптеген темір және мыс қазандар, қалайы қасықтар мен табақтар, темір шай қайнатқыш, керамика және шыны сынықтары, белбеу және аяқ киім тоқалары, мыс шамдық, кірпіштер, тас тас құлыпты Queen Anne мылтығы, үш Браун Бесс мылтығы (екісі зарядталған, біреуі бук және доппен), мыңдаған қорғасын оқтар, әскери түймелер (оның ішінде Корольдік провинциялық бөлімнен және Фрейзердің жоғарғы тайпасының 71-ші полкінен бір), шегелер, құралдар және навигациялық жабдықтар (оның ішінде октанттан алынған көрініс), кеме жабдықтары мен құрылғылары, кеменің қорғасын палубалық сорғысы, қоладан жасалған кеменің қоңырауы, 4 фунт және 9 фунт кернеу, әлемдегі екінші ескісі саналатын. Үш маусымдық қазба және артефакттарды зертханалық талдаудан кейін, бұл кеме 1782 жылдың 18 желтоқсанында, Американдық революцияның соңында Чарльстонды эвакуациялауға қатысқан кеме болған деп есептеледі, ол Чарльстоннан лоялисттарды және әскерді Сент-Огастинге тасыған, ол сол кезде лояльды британдық колониясы болды. Бұл Чарльстоннан шыққан соңғы британдық флот болды, ал ол 1782 жылдың 24-31 желтоқсанында келген кезде, Сент-Огастин шығанағының алдындағы құмдықта он алты кеме жоғалды. 2015-2016 жылдары LAMP тағы үш тарихи кеме апатын тапты және қазіргі уақытта 18-ғасырдың екінші жартысына жататын «Жубалы кеме» деп аталатын осылардың бірін қазып жатыр. LAMP сонымен қатар 19 ғасырдағы екі тарихи маңызды апатты: ағаштан жасалған бу кемесі мен орталық борттағы шкунаны қазып тапты. Екі апаттың да кім екені белгісіз, бірақ олардың қалдықтарын зерттеу қазіргі заманның таңғы сәтіндегі Сент-Огастинның экономикалық және технологиялық дамуын жақсырақ түсінуге мүмкіндік берді. Соңғы кеме апаты қаладағы 19-ғасырдың аяғындағы құрылыс бумына арналған, өнеркәсіпші кәсіпкер Генри Флаглермен байланысты болған, ықтимал цемент жүгін алып барды. Осы және басқа да кеме апаттарынан басқа, LAMP Флориданың француз, испан, британ және ерте американ кезеңдерін бейнелейтін Санкт-Огастин және Флориданың үлкен бірінші жағалауы аймағындағы археологиялық сайттардың алуан түрін зерттеді. Бұларға британдық плантациялар, қоғамдық кемежайлар, паромдар мен пароходтар, балласттар, колониялық кемежайлар және су басулар жатады. Қазіргі жұмысқа Флориданың солтүстік-шығысындағы Сент-Огастин және басқа да аймақтардың суларындағы теңіз археологиялық зерттеулер мен насихаттауға бағытталған «Бірінші жағалау теңіз археологиялық жобасын» жүзеге асыру кіреді. Бұл жоба 2007 жылдан 2009 жылға дейін және 2014 жылдан 2019 жылға дейін Флорида штатының тарихи сақтау гранттарымен жартылай қаржыландырылды.

The St. Augustine Lighthouse & Maritime Museum, as part of its ongoing mission to discover, present, and keep alive the maritime history of America's oldest port, has funded maritime archaeology in St. Johns County waters since 1997. In 1999, the Lighthouse formalized its research program, creating the Lighthouse Archaeological Maritime Program, Inc. (LAMP). LAMP is one of the few research organizations in the nation employing full time professional marine archaeologists and conservators that is not a part of a university or government entity. LAMP's founding Director was William "Billy Ray" Morris, who oversaw archaeological research and educational programs until his departure in 2005. In March 2006, underwater archaeologist Chuck Meide took over control of the organization as its new Director, with the assistance of then Director of Archaeology Dr. Sam Turner. Today, LAMP maintains four archaeologists on staff and works with a team of archaeological conservators, and regularly employs a large number of volunteers and student interns. To date, the oldest identified shipwreck discovered in St. Augustine waters is the sloop Industry, a British supply ship lost on May 6, 1764, while attempting to make port with munitions, tools, and other equipment for the garrisons in Britain's recently acquired colony of Florida. Artifacts from the wreck site—including eight cast iron cannon, an iron swivel gun, crates of iron shot, iron mooring anchors, millstones, and boxes of tools such as axes, shovel blades, knives, trowels, files, and handsaws—were well preserved, and provided an unprecedented glimpse into the needs of British soldiers and administrators on the Florida frontier. Many of these items were recovered and conserved by LAMP archaeologists, and have been on display in the maritime museum in the Lighthouse keeper's house. In 2009, LAMP archaeologists discovered the second oldest shipwreck in northeast Florida waters, an unidentified colonial sailing vessel known as the "Storm Wreck". The wreck site, completely buried when initially discovered, has been subject to excavations each summer from 2010 to 2012, and seems to consist of scattered remnants of cargo, ship's equipment and components, military hardware, and personal possessions. LAMP archaeologists, along with volunteer and student divers, have documented and recovered a wide range of well preserved artifacts, including numerous iron and copper cauldrons, pewter spoons and plates, an iron tea kettle, ceramic and glass fragments, belt and shoe buckles, a brass candlestick, bricks, a flintlock Queen Anne pistol, three Brown Bess muskets (two of which were loaded, one with buck and ball), thousands of lead shot, military buttons (including one from a Royal Provincial unit and one from the 71st Regiment of Foot, Fraser's Highlanders), a cask of nails, tools and navigational equipment (including a sight from an octant), ship's hardware and rigging elements, the ship's lead deck pump, a bronze ship's bell, a 4 pounder cannon, and a 9 pounder carronade, believed to be the second oldest in the world. After three seasons of excavation and laboratory analysis of artifacts, it is believed that this vessel was a ship involved in the December 18, 1782, evacuation of Charleston at the end of the American Revolution, carrying Loyalist refugees and troops to St. Augustine, which was a loyal British colony at the time. This was the final British fleet to leave Charleston, and when it arrived between December 24 and 31, 1782, as many as sixteen vessels were lost on the sandbar in front of the St. Augustine inlet. In 2015 2016 LAMP discovered three additional historic shipwrecks, and is currently excavating one of these that appears to date to the second half of the 18th century, the so called "Anniversary Wreck." LAMP has also excavated two historically significant 19th century wrecks: a wooden hulled steamship, and a centerboard schooner. The identities of both wrecks remain unknown, but the study of their remains has led to a greater understanding of the economic and technological evolution of St. Augustine at the dawn of modernity. The latter shipwreck carried a cargo of cement in barrels which was probably intended for the city's late 19th century building boom, associated with industrialist entrepreneur Henry Flagler. In addition to these and other shipwrecks, LAMP has investigated a wide variety of archaeological sites in St. Augustine and the greater Florida First Coast region representing Florida's French, Spanish, British, and Early American periods. These include British plantation landings, community boatyard foundations, ferry and steamboat landings, ballast dump sites, colonial wharves, and inundated terrestrial sites. Current work includes the implementation of the First Coast Maritime Archaeology Project, a comprehensive program of research and outreach focusing on the waters around St. Augustine and elsewhere in northeast Florida. This project was partially funded from 2007 to 2009 and from 2014 to 2019 by historic preservation grants awarded by the state of Florida.

Аңыздар

Жілек аулаушылардың пікірінше, маяк пен оны қоршаған ғимараттарда паранормальды құбылыстар жиі орын алады. Маяк Syfy телеарнасының "Ghost Hunters" сериалында, сондай-ақ "My Ghost Story" паранормальды бағдарламасында көрсетілген. Зерттеуші Джо Никель зерттеу жүргізіп, маяқтың құбыла екеніне сенімді дәлелдер жоқ екенін жазды. Ол, мұнарадан естілетін қорқынышты дыбыстардың қарапайым себептері бар екенін, мысалы, шағалалардың дауысы немесе желдің соғуы салдарынан туындағанын айтты. Сент-Огастин маяғы 2018 жылы Travel Channel арнасында көрсетілген "Америкадағы ең қорқынышты орындар" ("Most Terrifying Places in America") сериалының "Бедеу рухтар" ("Restless Dead") атты эпизодында қорқынышты орындардың бірі ретінде ұсынылды.