Кіріспе
Айова штатының 4-ші округі – АҚШ Конгресіндегі Айова штатының батыс шекарасын, оның ішінде Сиу-Сити және Консил-Блафс қалаларын қамтитын округ. Солтүстік жағында ол шығысқа қарай Эймс, Бун, Форт-Додж және Маршаллтаун қалаларына дейін созылады. 2021 жылдан бері бұл округті республикашыл Рэнди Фенстра ұсынып келеді, ол 2020 жылы ұзақ жылдар бойы қызмет еткен Стив Кингті жеңіп шықты. Кук Партизандық Дауыс беру Индексі бойынша R+16 рейтингісіне ие болғандықтан, бұл округ Айова штатындағы ең республикалық округ болып табылады, мұндағы барлық конгресс өкілдері республикашылдар. (Сонымен қатар, 1930 жылдары үшінші қатардан Бьюкенен және Делавэр округтері де кірген). Сол кездегі ауданның құрамына Мейсон-Ситиден шығысқа қарай Миссисипи өзеніне дейінгі аймақтар кірген. 1941 жылы Айова штатының 5-ші округі (Оңтүстік Айованың ауылдық округтерінен құралған) Айова штатының 4-ші округі болып қайта нөмірленді, ал бұрынғы 4-ші округтің округтері 3-ші және 2-ші округтерге қосылды. 1942 жылы 4-ші округтің өкілі Генри О. Талл, жаңа 2-ші округте 2-ші округтің өкілі Уильям С. Джейкобсенді жеңіп шықты. 1941 жылдан 1960 жылға дейін 4-ші округтің құрамына екі оңтүстік қатардың орталық бес округі, сондай-ақ Дес-Мойн мен Айова-Сити арасындағы төрт округ (Махаска, Кьюк, Джаспер және Пуушиек) кірді, бірақ ауылдық сипаты сақталды. 1964 жылы демократтардың үлкен жеңісімен жеңілгенге дейін ол осы орынды иеленді. Алайда, ол 1966 жылы бұрынғы орынды қайта иеленіп, тағы екі рет сайланды. 1970 жылғы халық санауынан кейін ауданның аумағының көп бөлігі демократ Нейл Смит өкілдік ететін Дес-Мойндегі 5-ші округпен біріктірілген кезде ауданның ауылдық сипаты өзгерді. Полк округі (Дес-Мойн және оның көптеген қалалары) қосылды, ал көптеген ауылдық округтер алынып тасталды. Смит 1972 жылғы конгресс сайлауында Кайлды жеңді. 1981 жылы Стори округі (Эймс қаласы) қосылғанда және басқа ауылдық округтер алынып тасталғанда аудан одан да аз ауылдық сипатқа ие болды. 1990 жылғы халық санауынан кейін аудан айтарлықтай өзгерді, ол Дес-Мойннен Консил-Блафсқа дейін штаттың оңтүстік-батыс бөлігін қамту үшін қайта құрылды. Смит 1992 жылы қайта сайланды, бірақ 1994 жылы республикашыл Грег Ганске жеңіліп қалды. 2001 жылғы қайта бөлу ауданды Солтүстік-Орталық Айова округіне айналдырды. Оны ешқандай бұрынғы округтің мұрагері деп айтуға болмайды. Ол негізінен ауылдық округ болды, бірақ оған Эймс және Мейсон-Сити қалалары да кірді. Штаттың ең ірі тоғыз қаласының ешқайсысы да, Айова штатының ең ірі жиырма қаласының тек төртеуі ғана оның құрамына кірді. Бұл жоспар 2003 жылы 108-ші АҚШ Конгресі үшін күшіне енді. 5-ші округтің қазіргі өкілі Том Лэтамның үйі Александр қаласында 4-ші округке кірді және ол осы округтен бес рет сайланды. 2012 жылғы сайлау үшін Айова заң шығарушы органы 113-ші АҚШ Конгресі үшін 2013 жылы күшіне енген жоспарды қабылдады. Қазіргі аудан штаттың солтүстік-батыс бұрышын қамтиды және бұрынғы 5-ші округтің солтүстік жартысын ескі 4-ші округтің батыс үштен бірімен біріктірді. Жаңа карта Лэтамды және 5-ші округтің өкілі Стив Кингті бір округке орналастырды. Жаңа 4-ші округ географиялық тұрғыдан көбірек Лэтамның округі болғанымен, ол қайта құрылған 3-ші округке көшуді жөн көрді, Кингті орынға иеленуге қалдырды. Қазіргі 4-ші округ Айова штатындағы ең консервативті округ болып табылады. 2012 жылы штаттың төрт округінің ішінде Митт Ромни жеңген жалғыз округ болды, ал Дональд Трамп оны 2016 жылы 25 баллдан астам айырмамен жеңіп алды. Сонымен қатар, Кинг 116-шы Конгресс кезінде Айова штатынан шыққан жалғыз республикалық палата мүшесі болды, бірақ ол 2018 жылы ұзақ жылдар бойы даулы мәлімдемелер жасағандықтан, өте қиын жарысқа қатысты. 2020 жылдың маусым айында Стив Кинг республикалық палатаның алғашқы сайлауында Рэнди Фенстрадан жеңіліп қалды.
Iowa's 4th congressional district is a congressional district in the U. S. state of Iowa that covers the western border of the state, including Sioux City and Council Bluffs. Up north, it extends eastwards into Ames, Boone, Fort Dodge, and Marshalltown. It has been represented by Republican Randy Feenstra since 2021, who defeated longtime incumbent Steve King in 2020. With a Cook Partisan Voting Index rating of R+16, it is the most Republican district in Iowa, a state with an all Republican congressional delegation. (and, during the 1930s, Buchanan and Delaware counties from the third row). During that era, the district included areas from Mason City east to the Mississippi River. In 1941, Iowa's 5th Congressional District (made up of rural counties in southern Iowa) was renumbered as Iowa's 4th Congressional District, and counties in the old 4th District were placed in the 3rd District and the 2nd District. (In 1942, 4th District incumbent, Henry O. Talle, would defeat the 2nd District incumbent William S. Jacobsen in the new 2nd Congressional District). From 1941 until 1960 the 4th Congressional District included the central five counties of each of the two southernmost tiers, plus four counties between Des Moines and Iowa City (Mahaska, Keokuk, Jasper and Poweshiek). but retained its rural character. Kyl held this seat until he was swept out in the massive Democratic landslide of 1964. However, he regained his old seat in 1966, and was reelected two more times. The rural character of the district was changed when most of its territory was merged with the Des Moines based 5th District of Democratic incumbent Neal Smith after the 1970 census. Polk County (home to Des Moines and most of its suburbs) was added, while most of the rural counties were taken out. Smith defeated Kyl in the 1972 congressional election. The district became even less rural in 1981, when Story County (home of Ames) was added, and other rural counties were taken out. The district was significantly altered after the 1990 census, when it was reconfigured to take in the southwest quadrant of the state from Des Moines to Council Bluffs. Smith was reelected in 1992, but defeated in 1994 by Republican Greg Ganske. The 2001 remap made the 4th district a north central Iowa district. It could not be said to be the successor of any of the previous districts. It was a primarily rural district, though it included Ames and Mason City. It did not include any of the state's nine largest cities, and only four of the twenty largest Iowa cities. The plan went into effect in 2003 for the 108th U. S. Congress. The 5th's incumbent congressman, Tom Latham, had his home in Alexander drawn into the 4th, and was elected from this district five times. For the 2012 elections, the Iowa Legislature passed a plan that went into effect in 2013 for the 113th U. S. Congress. The district now covers the northwest corner of the state, and essentially merged the northern half of the old 5th District with the western third of the old 4th. The new map placed Latham and 5th District incumbent Steve King in the same district. Although the new 4th was geographically more Latham's district, he opted to move to the redrawn 3rd District, leaving King to take the seat. The current 4th district is by far the most conservative in Iowa it was the only one of the state's four districts to be won by Mitt Romney in 2012, and Donald Trump carried it by over 25 points in 2016. Additionally, King was the only Republican House member from Iowa during the 116th Congress, although he faced a close race in 2018 due to his long history of controversial comments. In June 2020, Steve King was defeated in the Republican House primary by challenger Randy Feenstra.
Ауданнан өкілдік ететін мүшелердің тізімі
Партия мүшесі Мерзімі Конгресс Сайлау тарихы Орналасуы Аудан құрылды 4 наурыз 1863 Жосия Б. Гриннелл Республикалық 4 наурыз 1863 – 3 наурыз 1867 1862 жылы сайланды. 1864 жылы қайта сайланды. Қайта тағайындаудан айырылды. 1863–1873 Уильям Лаугридж Республикалық 4 наурыз 1867 – 3 наурыз 1871 1866 жылы сайланды. 1868 жылы қайта сайланды. Қайта тағайындалудан айырылды. Мэдисон М. Уолден Республикалық 4 наурыз 1871 – 3 наурыз 1873 1870 жылы сайланды. Қайта тағайындалудан айырылды. Генри О. Пратт Республикалық 4 наурыз 1873 – 3 наурыз 1877 1872 жылы сайланды. 1874 жылы қайта сайланды. Зейнеткерлікке шықты. 1873–1883 Натаниел С. Диринг Республикалық 4 наурыз 1877 – 3 наурыз 1883 1876 жылы сайланды. 1878 жылы қайта сайланды. 1880 жылы қайта сайланды. Зейнеткерлікке шықты. Люман Х. Уэллер Гринбек 4 наурыз 1883 – 3 наурыз 1885 1882 жылы сайланды. Қайта сайланудан айырылды. 1883–1887 Алламаки, Чикассо, Клейтон, Файетт, Флойд, Говард, Митчелл және Виннисик округтері Уильям Э. Фуллер Республикалық 4 наурыз 1885 – 3 наурыз 1889 1884 жылы сайланды. 1886 жылы қайта сайланды. Қайта тағайындаудан айырылды. 1887–1933 Алмаки, Серро Гордо, Чикасау, Клейтон, Файетт, Флойд, Говард, Митчелл, Виннисик және Уорт округтері Жозеф Х. Сунеи Республикалық 4 наурыз 1889 – 3 наурыз 1891 1888 жылы сайланды. Қайта сайланудан айырылды. Уолтер Х. Батлер Демократ 4 наурыз 1891 – 3 наурыз 1893 1890 жылы сайланды. Қайта сайланудан айырылды. Томас Апдеграф Республикалық 4 наурыз 1893 – 3 наурыз 1899 1892 жылы сайланды. 1894 жылы қайта сайланды. 1896 жылы қайта сайланды. Қайта тағайындаудан айырылды. Гилберт Н. Хоуген Республикалық 4 наурыз 1899 – 3 наурыз 1933 1898 жылы сайланды. 1900 жылы қайта сайланды. 1902 жылы қайта сайланды. 1904 жылы қайта сайланды. 1906 жылы қайта сайланды. 1908 жылы қайта сайланды. 1910 жылы қайта сайланды. 1912 жылы қайта сайланды. 1914 жылы қайта сайланды. 1916 жылы қайта сайланды. 1918 жылы қайта сайланды. 1920 жылы қайта сайланды. 1922 жылы қайта сайланды. 1924 жылы қайта сайланды. 1926 жылы қайта сайланды. 1928 жылы қайта сайланды. 1930 жылы қайта сайланды. Қайта сайланудан айырылды. Фред Биерман Демократ 4 наурыз 1933 – 3 қаңтар 1939 1932 жылы сайланды. 1934 жылы қайта сайланды. 1936 жылы қайта сайланды. Қайта сайланудан жеңілді. 1933–1943 Генри О. Талл Республикалық 3 қаңтар 1939 – 3 қаңтар 1943 1938 жылы сайланды. 1940 жылы қайта сайланды. Республикашыл Карл М. ЛеКомппен қайта сайланды 3 қаңтар 1943 – 3 қаңтар 1959 1942 жылы қайта сайланды. 1944 жылы қайта сайланды. 1946 жылы қайта сайланды. 1948 жылы қайта сайланды. 1950 жылы қайта сайланды. 1952 жылы қайта сайланды. 1954 жылы қайта сайланды. 1956 жылы қайта сайланды. Зейнеткерлікке шықты. 1943–1963 Стивен В. Картер Демократ 3 қаңтар 1959 – 4 қараша 1959 1958 жылы сайланды. Қайтыс болды. Бос орын 4 қараша 1959 – 15 желтоқсан 1959 Джон Х. Кил Республикалық 15 желтоқсан 1959 – 3 қаңтар 1965 Картердің өкілеттігін аяқтауға сайланды. 1960 жылы қайта сайланды. 1962 жылы қайта сайланды. 1963–1973 Берт Бандстра Демократ 3 қаңтар 1965 – 3 қаңтар 1967 1964 жылы сайланды. Қайта сайланудан айырылды. Джон Х. Кил Республикалық 3 қаңтар 1967 – 3 қаңтар 1973 1966 жылы сайланды. 1968 жылы қайта сайланды. 1970 жылы қайта сайланды. Қайта сайланудан айырылды. Нейл Э. Смит Демократ 3 қаңтар 1973 – 3 қаңтар 1995 1972 жылы қайта сайланды. 1974 жылы қайта сайланды. 1976 жылы қайта сайланды. 1978 жылы қайта сайланды. 1980 жылы қайта сайланды. 1982 жылы қайта сайланды. 1984 жылы қайта сайланды. 1986 жылы қайта сайланды. 1988 жылы қайта сайланды. 1990 жылы қайта сайланды. 1992 жылы қайта сайланды. Қайта сайланудан жеңілді. 1973–1983 1983–1993 Грег Ганске Республикалық 3 қаңтар 1995 – 3 қаңтар 2003 1994 жылы сайланды. 1996 жылы қайта сайланды. 1998 жылы қайта сайланды. 2000 жылы қайта сайланды. Сенаторлыққа үміткер болу үшін зейнеткерлікке шықты. Том Латам Республикалық 3 қаңтар 2003 – 3 қаңтар 2013 2002 жылы қайта сайланды. 2004 жылы қайта сайланды. 2006 жылы қайта сайланды. 2008 жылы қайта сайланды. 2010 жылы қайта сайланды. 2003–2013 Стив Кинг Республикалық 3 қаңтар 2013 – 3 қаңтар 2021 2012 жылы қайта сайланды. 2014 жылы қайта сайланды. 2016 жылы қайта сайланды. 2018 жылы қайта сайланды. Қайта тағайындаудан айырылды. 2013–2023 Рэнди Фенстра Республикалық 3 қаңтар 2021 – қазіргі таңдалып алынған 2020 жылы. 2022 жылы қайта сайланды. 2023 жылдан бастап:
Тарихи сайлау нәтижелері
Жыл Жеңімпаз Екінші Үлесі Партиялық тиесілігі Үміткер Дауыстар Партиялық тиесілігі Үміткер Дауыстар 1920 Республикалық Гилберт Н. Хоуген 53,083 Демократиялық Карл Эванс 18,104 75%–25% 1922 32,586 А. М. Шанке 24,532 57%–43% 1924 50,850 Ж. М. Берри 20,636 71%–29% 1926 30,611 Франк Э. Говард 20,076 60%–40% 1928 50,488 Эрвин Ларсон 31,968 61%–39% 1930 29,224 Уилбер Л. Пек 20,236 59%–41% 1932 Демократиялық Фред Биерман 62,598 Республикалық Гилберт Н. Хоуген 42,207 59%–41% 1934 49,504 К. А. Бенсон 43,794 52%–46% 1936 56,308 Генри О. Талле 51,805 51%–47% 1938 Республикалық Генри О. Талле 48,640 Демократиялық Фред Биерман 44,601 52%–48% 1940 66,691 Морган Дж. МакЭнани 51,558 56%–44% 1942 Карл М. ЛеКомт 52,258 Томас Л. Керран 28,745 65%–35% 1944 59,658 Гарольд Дж. Флек 49,098 55%–45% 1946 43,753 А. Э. Огастин 31,203 58%–42% 1948 53,384 Стивен В. Картер 49,894 52%–48% 1950 51,168 38,649 57%–43% 1952 73,317 Эрл Э. Глассбернер 44,900 62%–38% 1954 49,608 Хершел К. Ловлесс 39,652 56%–44% 1956 58,024 Стивен В. Картер 56,406 51%–49% 1958 Демократиялық Стивен В. Картер 42,479 Республикалық Джон Генри Кайл 39,233 52%–48% 1960 Республикалық Джон Генри Кайл 65,016 Демократиялық К. Эдвин Гилмур 49,918 57%–43% 1962 65,538 Джин У. Гленн 51,810 56%–44% 1964 Демократиялық Берт Бандстра 85,518 Республикалық Джон Генри Кайл 73,898 54%–46% 1966 Республикалық Джон Генри Кайл 65,259 Демократиялық Берт Бандстра 61,074 52%–48% 1968 83,259 71,134 54%–46% 1970 59,396 Роджер Блобаум 49,369 55%–45% 1972 Демократиялық Нил Эдвард Смит 123,431 Республикалық Джон Генри Кайл 85,156 59%–41% 1974 91,755 Чак Дик 53,756 61%–35% 1976 145,343 Чарльз Э. Майнор 65,013 69%–31% 1978 88,526 48,308 65%–35% 1980 117,896 Дональд К. Янг 100,335 54%–36% 1982 118,849 Дэйв Ридингер 60,534 66%–34% 1984 136,922 Роберт Р. Локард 88,717 61%–39% 1986 107,271 49,641 68%–32% 1988 157,065 Пол Лунде 62,056 72%–28% 1990 127,812 қарсылығы жоқ 2,778 98%–2% 1992 158,610 Республикалық Пол Лунде 94,045 62%–37% 1994 Республикалық Грег Ганске 111,935 Демократиялық Нил Эдвард Смит 98,824 53%–46% 1996 133,419 Конни МакБерни 119,790 52%–47% 1998 129,942 Джон Дворак 67,550 65%–34% 2000 169,267 Майкл Л. Хастон 101,112 61%–37% 2002 Том Латам 115,430 Джон Норрис 90,784 55%–43% 2004 181,294 Пол У. Джонсон 116,121 61%–39% 2006 120,512 Селден Спенсер 89,994 57%–43% 2008 184,529 Бекки Гринвальд 119,927 60%–39% 2010 152,588 Билл Маске 74,300 64%–31% 2012 Стив Кинг 200,831 Кристи Вилсак 168,323 53%–45% 2014 169,141 Джим Моуэр 104,873 62%–38% 2016 226,719 Ким Уивер 142,993 61%–39% 2018 157,275 Дж. Д. Сколтен 146,737 50.3%–47.0% 2020 Рэнди Феенстра 237,369 144,761 62.0%–37.8%
2002 жыл
Ескертпе: Джим Хеннагер сайлау бюллетенінде Жер Федерациясы партиясы бағдарламасы бойынша сайлауға түсті.