Кіріспе

Американдық саясаткер Натаниел Питчер Таллмадж (8 ақпан 1795 – 2 қараша 1864) – американдық заңгер және саясаткер. Ол Нью-Йорк штатынан АҚШ сенаторы ретінде екі мерзім (1833–1844) қызмет етті және Висконсин территориясының 3-ші губернаторы болды (1844–1845).

Ерте өмір

Таллмадж 1795 жылдың 8 ақпанында Нью-Йорк штатының Чатем қаласында Джоэл Таллмадж (1756–1834) мен Фиби (Поттер; 1779–1842) отбасында дүниеге келді. Джоэл Таллмадж Америка революциясының қатысушысы және темір ұстасы болған, кейін Нью-Йорк штатының Бартон қаласындағы Таллмадж төбесіндегі үйінде шаруа және ағаш саудагері ретінде жетістікке жеткен. Натаниел Таллмадж алдымен Уильямс колледжінде оқыды, содан кейін Юнион колледжіне ауысып, 1815 жылы бітірді. Одан кейін ол Поукипсиге көшіп, бірінші туысы Джеймс Таллмадж кішімен бірге заңды оқыды. 1818 жылы ол адвокаттыққа қабылданды және туысы Джеймспен серіктестікте заңгерлік тәжірибе бастады. Бұл серіктестік 1825 жылға дейін жалғасты, осы жылы Джеймс Таллмадж Нью-Йорк штатының вице-губернаторы болып сайланды, содан кейін Натаниел Таллмадж өздігінен тәжірибесін жалғастырды.

Мансап

Таллмадж Джексондық саясаткер ретінде саяси аренаға белсенді түрде қатысты. Ол 1828 жылы Нью-Йорк штатының Ассамблеясына (Dutchess Co.) сайланды, ал 1830 жылдан 1833 жылға дейін Нью-Йорк штатының Сенатында (2-ші округ) қызмет етті, 53-ші, 54-ші, 55-ші және 56-шы Нью-Йорк штатының заң шығару жиналыстарында жұмыс істеді.

АҚШ сенаторы

1833 жылы ол Джексон демократы ретінде АҚШ Сенатына сайланды, оның мерзімі 1833 жылдың 4 наурызынан басталды. 1838 жылы ол «консерваторлар» тобының мүшесі болды, бұл Эндрю Джексонның ізбасары Мартин Ван Бюреннің саясатына наразы болған және Олбани регенті саяси машинасының басшысы ретінде Ван Бюреннің Нью-Йорк саясатындағы ықпалына қарсы болған бұрынғы демократтардың фракциясы еді. Консерваторлар губернаторлыққа және вице-губернаторлыққа Уильям Х. Сьюард пен Лютер Брэдиштің вигтік кандидаттарын қолдады, олар бұрынғы лауазымдағы Уильям Л. Марси мен Джон Трейсиден шамалы артық дауыспен жеңіске жетті. Консерваторлардың бас тартуы 1840 жылғы президенттік сайлаудың белгісі саналды, онда Ван Бюрен Уильям Генри Харрисоннан жеңілді. Нью-Йорктегі 1839 жылғы АҚШ Сенаторы сайлауына дейін Таллмадж вигтермен байланысты болды, олар оны қайта сайлауға ұсынды. Демократтар штат Сенатын бақылап, Таллмадждің Ван Бюреннен бас тартқанына қарсы болды. Дауыс беруден бас тартқан демократтар штат Сенатында ешбір кандидаттың көпшілік дауысын алуына кедергі келтірді. Заң шығарушы органның таңдау жасамауы салдарынан Таллмадждің орны 1839 жылдың 4 наурызында бос қалды. 1840 жылы вигтер заң шығарушы органның екі палатасын да бақылады. 1840 жылдың 13 қаңтарында олар Таллмаджді Сенатқа қайта сайлады және бекітілген қаулыларында күші 1839 жылдың 4 наурызынан басталатынын көрсетті. Ол 1840 жылдың 27 қаңтарында орнын алды және 1844 жылдың 17 маусымына дейін қызмет етті, ол аумақтық губернатор болып тағайындалу үшін отставкаға кетті. 1840 жылы Таллмаджге вигтік партияның вице-президенттік лауазымы ұсынылды. Ол бас тартты, ал Джон Тайлер Харрисонмен бірге вигтік билет бойынша сайланды. 1841 жылы жарияланған мәліметтерге сәйкес, Таллмадж кабинеттік лауазымнан және елшіліктен де бас тартты, себебі ол Сенатта қалуды жөн көрді.

Висконсин территориясының губернаторы

1840-шы жылдардың басында Таллмадж зейнеткерлікке шыққанда тұру үшін үй салмаққа ниеттеніп, Висконсин штатындағы Фонд-дю-Лак болашақ қаласында үлкен жер учаскесін сатып алды. 1844 жылы Харрисонның қайтысынан кейін президент болған Джон Тайлер, Таллмаджге Висконсин аумағының губернаторы қызметін ұсынды. Ол келісіп, Фонд-дю-Лакқа көшіп келді. Сенат маусым айында тағайындауды бекітті, ал Таллмадж тамыз айында Висконсинге жетті. 1841 жылдан бері губернатор болып келген Джеймс Дюэн Дотидің аумақтық заң шығарушы жиналысымен келіспеушіліктері болған. Заң шығарушылар бастапқыда Таллмаджге күдікпен қарады, өйткені ол тағайындалғанға дейін Висконсинде тұрмаған еді, бірақ ол алғашқы хабарында келісімшілдік танытып, оларды өз жағына тартты. Ол тым жақтық көзқарас білдірмеймін деп уәде беріп, мемлекеттік заң шығарушы және АҚШ сенаторы ретінде алған ұстанымына сәйкес келіп, теміржол желісін кеңейтуді қолдады. Сондай-ақ, Висконсин азаматтығына қабылдану мерзімін 21 жылға ұзартуға қарсы болды және тәжірибелік шаруашылықтар мен ауыл шаруашылығы қоғамдарын жақтады. Заң шығарушы жиналыс оның хабарларын басып, таратуға рұқсат берді, оның ішінде 750 данасын неміс тілінде шығарды – Висконсин заң шығарушыларының мұндай қадамға алғаш рет баруы еді. 1844 жылғы президенттік сайлауда демократ Джеймс К. Полк жеңіске жетті. 1845 жылдың сәуір айында Полк Генри Доджді аумақтық губернаторлыққа ұсынды. Висконсин территориясының алғашқы губернаторы болған Додж АҚШ Сенатымен оңай бекітіліп, 1845 жылдың 8 сәуірінде жаңа лауазымына кірісті.

Кейінгі жылдар

Таллмадж Висконсинде қалуға шешім қабылдады және жоспарланған тұрғын үйін Фонд-дю-Лак қаласында салдырды, онда ол жартылай зейнеткерлікте заңгерлікпен айналысты. Ол сондай-ақ Вашингтон қаласында үй ұстады, онда Висконсиннің федералды үкімет алдындағы бейресми елшісі ретінде және оның мүдделерін лоббилеу үшін жиі саяхаттайтын. Өмірінің соңына қарай Таллмедж спиритуалист болып, өлімнен кейінгі өмірдің бар екеніне сенді. Бұрын ол болжамдарға сенген және USS Принстон кемесінде зеңбірек жарылып, бес адамның қаза болғанда, өлімнен мүжілгенін айтқан. 1840 жылдары ол рухтардың өзіне келіп жатқанын мәлімдеді және Чарльз Линтонның «Халықтарды емдеу» кітабына кіріспе жазды, Линтонның айтуынша, бұл кітап оған әруақтардан диктантталған. Ол сондай-ақ Джон В. Эдмондс пен Джордж Т. Декстердің «Спиритуализм» атты бірінші томына қосымша жазды. Джон Кэлхунның қайтысынан кейін Таллмедж оның рухымен байланысқа түскенін және оның өзімен сөйлей алатынын айтты. Таллмедж сеанстар кезінде кездесетін еден мен үстелге соққылар сияқты, басқа да рухтармен байланысқа сенгені хабарланды.

Ұрпақтар

Қызы Мэри Луиза Таллмадж (Наполеон Бордманның әйелі) арқылы ол Висконсин штатының генерал-адъютанты Чарльз Рагглс Бордманның әкесі болды.