Кіріспе

Лайық мүшелер үшін иезуиттер құрған Рим-католик Мария қоғамы. Біздің Анамыздың бауырластығы, сондай-ақ, Ырысды Әйелдің бауырластығы (латынша, Congregationes seu sodalitates B. Mariæ Virginis) – 1563 жылы жас бельгиялық иезуит Жан Леунис (немесе Ян) Иса қоғамының Рим колледжінде құрған Рим-католик Мария қоғамы. Қазіргі заманғы Игнатийлік лайықты топ – Christian Life Community өзінің бастауын алғашқы бауырластыққа дейін жегізе алады. Алғаш рет жас мектеп оқушылары үшін құрылған болса да, «Superna Dispositione» папалық бұйрығымен Иса қоғамының Бас жетекшісінің билігімен ересектерге арналған бауырластықтарды (Рим колледжіндегі бауырластықтың бір бөлігі ретінде) құруға рұқсат берілді. Кейіннен қоғамдағы нақты топтар үшін, мысалы, дін қызметкерлері, ақсүйектер, саудагерлер, жұмысшылар, кеңсе қызметкерлері, үйленгендер, жалғызбастылар, әскерлер және көшелік бауырластықтар (ad infinitum) құрылды. Бұл топтардың әрқайсысы Рим колледжінің «Prima Primaria Sodality» бауырластығымен байланысты болды, олар Сан-Франческо Саверио дель Каравита ораториясында жиналатын.

Негізгі құралдар

Иезуит тарихшысы Джон У. О’Мэлли өзінің "Алғашқы иезуиттер" кітабында Содальдіктің негізі туралы былай жазды: "Ол негізінен [Рим] колледжінің жас ұлдарынан (pueri) құралған, олар күнделікті әйінге, апталық тәубаға, ай сайын қасиеттілікке келісіп, сондай-ақ күнделікті жарты сағат медитация жасап, басқа да ізгі амалдар атқарды. Олар сондай-ақ 'кедейлерге қызмет ететін' еді". Исаның қоғамы колледждер немесе миссиялар ашқан жердің бәрінде көп ұзамай-ақ Қасиетті Марияның содальдігі құрылды. Иезуиттер бекініп алған Еуропаның ірі қалаларында олар бір ғана емес, жеті, тіпті жиырмаға дейін түрлі қауымдар құрды. Иезуиттердің үйлері мен шіркеулерімен байланысты болған кезеңде қауымға мүшелік саны жүз мыңдаған адамға жетті. Осы құжаттың нәтижесінде, 1967 жылдан бері "Игнатиандық христиандық өмір қауымы" және Германиядағы "Мариандық әйелдер қауымы" немесе "Біздің ханымның әйелдер қауымы" сияқты мирян қауымдары пайда болды.

17 ғасыр

XVI ғасырдың соңында және XVII ғасыр бойы иезуиттер Рим колледжіндегі алғашқы бауырластықтың үлгісін пайдаланып, Еуропа, Үндістан және Америкада жаттықтардың рухани өмірін дамытуға бағытталған осыған ұқсас бауырластықтар құрды. Канададағы алғашқы "Біздің Анамыз" бауырластығы 1657 жылы Квебекте иезуиттермен құрылды.

Иса қоғамының басылып шығарылуынан кейін

1767 жылы Иса қоғамы Латын Америкасынан қуылды, ал 1773 жылы папа Клемент XIV-нің Dominus ac Redemptor атты жарлығымен иезуиттерді тарату нәтижесінде қауымдар "әмбебап шіркеудің қалыпты қызметтерінің біріне айналды".

Пап батасы

1748 жылы Папа Бенедикт XIV Содальдікке Gloriosae Dominae аталған Папалық бұйрық түрінде ерекше сыйлық жасады, ол мөрі қорғасыннан емес, алтыннан жасалғандықтан "Алтын бұйрық" деп белгілі болды, бұл Құдай анасына ерекше құрмет көрсету мақсатында жасалған. Сонымен қатар, Папа Пий XII 1948 жылғы Bis Saeculari апостолдық конституциясы арқылы Содальдіктің тарихын және маңыздылығын баяндап, біздің Анамыздың Содальдігіне ерекше құрмет көрсетті.

Апостолдық конституция Bis Saeculari

Папа Пий XII 1948 жылғы 27 қыркүйекте Бенедикт XIV-нің "Алтын бұйымының" 200 жылдығын белгілеу үшін Bis Saeculari Апостольдық конституциясын жариялады. Bis Saeculari Содалитетті "Шіркеуге көптеген және зор қызметтер көрсеткені" үшін мақтады және содалистер туралы: "Шын мәнінде, католик дінін тарату, жаю және қорғауда оларды ең қуатты рухани күштердің бірі деп санау керек" деді. Содалитеттің Ережелері туралы ол: "Олардың арқасында мүшелер рухани өмірдің толық кемелдігіне жетеледі, осы арқылы қасиеттілік биігіне көтеріле алады" деді және: "Содалитеттер гүлденген жерде, өмірдің қасиеттілігі мен дінге берілгендік оңай өсіп, дамиды" деп қосты. Ол бұл ойын мысалмен түсіндіріп: "Олардың әрқашан жеке мүдделерді емес, Шіркеутің жалпы игілігін ойлағаны ана Шіркеудің құрбандық тақтарына жоғары наградалар берген содалистердің жарқын қатарының айғақтарымен дәлелденеді; олардың даңқы тек Иса қоғамын ғана емес, сонымен қатар әлемдік дін қызметкерлерін және көптеген діни отбасыларды да нұрландырады, өйткені біздің Анамыздың Содалитетінің он мүшесі жаңа діни ордендер мен қауымдардың негізін қалады" деді.

Мәриямның ұрпақтары (Құдайға сенушілер)

1835 жылы 1 мамырда Қасиетті Екатерина Лаборе өзінің рухани жетекшісіне 1830 жылдан бері Париждегі Рю-дю-Бак көшесіндегі монастырда болған бірнеше көріністерде Қасиетті Мариядан алған аянды айтты: "Бақытты Марияның қалауынша, сен Мәриямның балаларының бауырластығын құруың керек. Ол оларға көптеген игіліктер сыйлайды. Мамыр айы зор құрметпен тойланады және Мария оларға мол нығметтер береді". Осы Мәриямның балалары бауырластығы алғашқыда Сент-Винсент-де-Полдың қайырымдылық сестерінің мектептері мен мекемелеріндегі оқушылар мен жетімдерді қабылдады. 1847 жылы Әкімші Пий IX оларды иезуиттердің Римдік бауырластығына бекітті. Мәриямның Таза балалары (оларды осылай да атайды) қабылдаған белгі – көк лентаға ілінген ғажайып медаль. Мәриямның балалары ұйымы 20-шы ғасырдың ортасында гүлденді. Жас қыздар Мәриямның толыққанды баласы ретінде қабылдануға дейін алты айлық дайындық кезеңінен өтті, содан кейін ерекше көк плащ киюге құқық алатын болды. Мәриямның баласы үйленгенде, ол шіркеудің есігінде басқа Мәриямның балаларымен құшақтасып, оның тойлық көйлегінен көк плащы алынып тасталатын болды.

Бірлік ережелері

Оның бірінші ережесінде Содальдік «өзінің мүшелерінде Ұлы Ана Марияға деген ыстық құлшыныс, құрмет және ұл-қызындай махаббатты дамытуға мақсат қойған діни ұйым. Осы құлшыныс арқылы және осындай мейірімді ананың қорғауымен, ол оның атымен біріккен адалдарды жақсы католиктерге айналдыруға тырысады, олардың әрқайсысы өз өмірлік жағдайында өзін қасиеттендіруге шын ниеттеніп, және өз жағдайларына қарай, көршілерін құтқаруға және қасиеттендіруге, сондай-ақ Иса Мәсіхтің шіркеуін зұлымдардың шабуылдарынан қорғауға ынталы болады».

Екінші Ватиканнан кейінгі және христиандық өмір қауымдастықтарының пайда болуы

1967 жылы Христиандық өмір қауымдары құрылғанға дейін Әйелдер қауымдастығы Игнатийлік мирян ұйымы болып қала берді. Христиандық өмір қауымдастығы Иса қоғамы таратылғаннан кейін, "он сегізінші ғасырда мүшелік саны 2500 топтан 80 000-ға дейін күрт өсті. Соның салдарынан ынта мен іс-қимыл азайды. Мүшелерінің рухани өмірі және қоғамнан шеттетілгендерге деген әлеуметтік қамқорлығы тек қанағаттандырушы амалдармен, жыл сайынғы және рәміздік шаралармен шектелді. Мариандық қауымдар Игнатий, Жан Лейнис немесе Аквавива көздегеннен өзгеше, діни ынтадан туған жаппай қозғалысқа айналды".

Қасиеттілер

Оның тізімінде көптеген әулиелердің есімдері бар, олардың ішінде: шіркеу тәртібін ынталы түрде реформалаған әулие Чарльз Борромео; Redemptorists орденін құрған, епископ, моральдық теолог, Шіркеу докторы әулие Альфонс Лигуори; Католик ауруханаларының қамқоршысы әулие Камиль де Леллис; Римнің Винсент де Паулы атанған әулие Джованни Батиста де Росси; құлдардың елшісі әулие Петр Клавэр; қарапайым иезуит бауыры әулие Альфонс Родригес; Киелі Жүрек орденінің негізін қалаушы әулие Мадлен Софи Барат; Намурдың Нотр-Дам қарындастарының негізін қалаушы әулие Жюли Бийяр; Бала Исаның әулиесі әулие Тереза және Лурдтың әулиесі Бернадетт Субиру. Алты жыл бойы Қасиетті Франциск де Сальс студент кезінде Париждегі Клермонт колледжінің мүшесі, көмекшісі және префекті болып жұмыс істеді. Басқа мүшелері: әулие Станислав Костка, Джон Берхманс, Сигмарингеннің әулие Фиделисі, францискандық уағызшы Порт-Мористің әулие Леонардосы, әулие Питер Фурье, әулие Иоанн Баптист де Росси және Жан Эюдс.