Кіріспе

Ирландияның Ватерфорд қаласындағы Гейл спорты клубы

Ballygunner GAA («The Gunners» деген лақап атымен) – Ирландияның Ватерфорд қаласындағы Сент-Мэри Баллигунер ауданында орналасқан Гейл атлетикалық қауымдастығының (GAA) клубы.

Тарих

Ballygunner GAA – Уотерфорд қаласының шетінде орналасқан Ballygunner ауылындағы херлинг клубы. Клубты 1954 жылы жергілікті мектеп мұғалімі Джимми МакГинн құрды. 1954 жылға дейін ауданда ересектерден құралған херлинг командасы болған жоқ. Шағын ұлттық мектептен шыққан барлық херлинг ойнаушылары Уотерфорд қаласына барып, «Эринс Оун» клубында немесе қазіргі қарсыласы «Маунт Сион» клубында ойнады. МакГинн ауданда Уотерфордтың күшті клубтарымен бәсекелесе алатын жеткілікті талант бар деп сенді. Жергілікті ұлттық мектепте жасөспірімдер деңгейінде бірнеше рет жеңіске жеткен МакГинн, оны көбінесе осылай атағандай, шағын ауданда осы ойынды дамыту үшін клубты құрды. Сол жылы Ballygunner херлинг клубы алғашқы жүлдесін – жастар арасындағы округтік чемпионатты жеңіп алды. Клуб келесі жылдары Уотерфордтың аға херлинг титулын иеленді: 1966, 1967, 1968, 1992, 1995, 1996, 1997, 1999, 2001, 2005, 2009, 2011, 2014, 2015, 2016, 2017, 2018, 2019 және 2020 жылдары. Олар Уотерфорд херлингіндегі басты күшті командалардың бірі, көптеген жастар арасындағы титулдарды жеңіп, ересектер арасындағы титулды да үнемі жеңіп келеді.

Атып тастау

Балигуннер GAA негізінен хёрлингпен айналысады. Камоги және гэльдік футболға қатысты міндеттерді өзінің серіктес клубы Гейл Тирге жүктейді.

Алтын дәуір (1954-1968 жылдар)

1954 жылы кіші чемпионатта жеңіске жеткеннен кейін, Баллиганнердің аға командасы басынан бастап, жоғары қарай жылжуға тиіс болды. 1956 жылы олар Джеральдиндерге қарсы жастар арасындағы округтік финалға шықты. 2:7 есебімен жеңілгеніне қарамастан, команда көңілі құсып қалмады. Келесі жылы олар жастар чемпионатында жеңіске жетіп, аға санатқа жолдама алды. 1963 жылы Баллиганнер аға округтік финалда алғаш рет Маунт-Сионмен кездесті. Бұл Баллиганнер үшін осы деңгейдегі алғашқы қатысу болды. Маунт-Сион 4:6 – 3:4 есебімен жеңіске жетті. 1965 жылы Маунт-Сион үш рет қатарынан жеңіске жетіп, бұл жолы тек бір ұпай айырмасымен жеңді. Уотерфордтағы хоккей жағдайы өзгеріп бастады.

Бір реттен бірінші үш

1966 жыл Баллиганнердің алғашқы үлкен жетістікке қол жеткізген тарихи жылы болды. Олар Маунт Сионды 2-6 есебімен 2-3 есебімен жеңді. Енді басты кедергінің үстінен өтіп, МакГинн Баллиганнерді Уотерфордтағы қақпа доғасы (һүрлинг) бойынша күшті командаға айналдыруға мақсат қойды. Олар 1967 және 1968 жылдары Ballyduff Lower/Portlaw және Маунт Сион командаларын жеңіп, үш рет қатарынан жеңіске жетті.

Төменгі деңгейге көтерілу кезеңі (1980-1984 жж.)

60-жылдардағы ұлы команда бірнеше жыл бойы округтік чемпионатты жеңуге тырысып, енді жаңа мәселеге тап болды. Үш рет қатарынан жеңіске жеткен команда қартайып, бірнеше маңызды ойыншылар зейнетке шыға бастады. 90-жылдарға дейін Баллиганнер ауылы өте шағын және аз халқы болды. Бұл ауылдағы жастардың жетіспеуіне, демек, жасөспірім ойыншылардың жетіспеуіне әкеп соқты. Джеймс МакГинннің барлық күш-жігеріне қарамастан, клубтың алғашқы жылдары дамыған жасөспірімдер командаларының бұрынғы деңгейін сақтап алу мүмкін болмады. 1980 жылы клуб екінші лигаға түсіп қалды. Бұл клуб пен аудан үшін ауыр соққы болды. Бірақ 1982 және 1983 жылдары жасаған сәтсіз әрекеттерден кейін, Баллиганнер 1984 жылы төрт жылдық үзілістен соң қайтадан жоғары лигаға өтті. Өзінің жасы ұлғаюда екенін білген МакГинн қолында бір мүмкіндік қалды. 1972 жылы ол 60-жылдардағы командадан да мықты команда құруға кірісті. Осы команда «пулеметшілерді» Уотерфордтағы және Мюнстердегі хоккейдегі ең жоғары деңгейге жеткізді.

Даңқ күндер (1992-2001)

1992 жылы Баллиганнер 1968 жылдан бері алғашқы округтік титулды жеңіп алды. Команданың негізін қалаушы – 1988-89 жылдары қатарынан 21 жас аралығындағы округтік чемпионаттарды қоса алғанда, округтегі барлық жасөсперімдердің құрметті атақтарын жеңіп алған сәтті жасөсперімдер командасы болды. Билли О’Салливан мен Сиан Кантуэлл екі команданы да капитандыққа алып жүрді. Бұл команда Джеймс МакГинннің жаттықтырған соңғы командасы болды және олардан үлкен үміттер күтілді. Команданың орташа жасы 23 жастан төмен еді. Сол күні құрамдағы есімді ойыншылар Билли О’Салливан (23), Стивен Фрэмптон (24), Фергал Хартли (20) және Пол Флинн (17) болды. Осы керемет кезеңде 1995 жылы Джеймс МакГинн қайтыс болды. Ол өзі сүйетін клубының Уотерфордтағы хёрлинг спортының ең жоғалғы деңгейіне жеткенін көрді.

Екінші үштік

"Ганнерс" командасы 1966 жылдан бері үшінші рет қатарынан округтік чемпионатты жеңіп алған Уотерфордтың жалғыз командасы болды. 1997 жылы, қызықты жергілікті дербиден кейін Фергал Хартли Уолш паркіндегі марапаттау салтанатына барып, "Пассаж" командасын 2:17 – 1:14 есебімен жеңгеннен кейін үшінші рет округтік титулды алды. Олар төртінші рет қатарынан жеңіске жете алмаса да, келесі жылы "Маунт Сион" командасының екі рет қатарынан жеңіске жетуіне бөгет қойды. Пол Флиннге ақыры округтік титулды өзі көтеру мүмкіндігі туды.

2001 жылғы Мюнстер чемпиондары

2000 жылы округтік финалда Маунт Сион Баллиганнерді жеңгеннен кейін, бұл клуб үшін тарихи дәуірдің аяқталуының басталуы сияқты көрінді. Алайда, қартайған командада әлі де күш қалған еді. 2000 жылғы жеңілістен кейін Баллиганнердегі клуб үйінде жалпы жиналыс өтті. Онда Гордан Райанды жаңа басқарушы, ал жақында облыстық харлингтен зейнеткерлікке шыққан Билли О’Салливанды команда капитаны етіп сайлау туралы шешім қабылданды. Райан Баллиганнерге жаңа жаттығу әдісін әкелді. Әрбір ойыншыға жеке жаттығу кестесі берілді және апта сайын дерлік физикалық жаттығулар жүргізілді. Бұл жаңа кәсібилік оларға жылдың алғашқы жүлдесін – округтік лигада жеңіс әкелді. "Ганнерс" командасының келесі жеңісі – "Сержант кубогы" болды. Бұл екі жарыс та Уотерфорд округінде кеңінен танымал болды және қауымда және округте қызу пікірлер тудырды. 2001 жылы Баллиганнер Лизмор ГАА командасын 4-12 есебімен 1-16 жеңіп, 9-шы Уотерфорд аға харлинг титулын жеңіп алды. Баллиганнердің өлмегендігінің дәлелі Билли және Рори О’Салливан, Стивен Фрэмптон және Рей Уитти сияқты тәжірибелі ойыншылардың, сондай-ақ Энди Молони және Алан Кирван сияқты жас ойыншылардың шабыттандыратын ойындары болды. Сол жылы олар Мунстердің аға клубтық харлинг чемпионатында да сәтті өнер көрсетіп, Сент-Джозефс Дора Барефилд командасын 2-19 есебімен 2-13, ал Томевара командасын 2-10 есебімен 0-15 жеңді. Энди Молонидің екі шешуші голы "Ганнерстің" тағы бір Мунстер клубтық финалына өтуін қамтамасыз етті. Финал Турлстегі Семпл стадионында өткізіліп, соңғы минуттарға дейін қызықты күрес болды. Екі гол мүмкіндігін пайдалана алмаған және үш ұпайға қалып қойған Пол Флинн соңғы он минутта финалды өз бақылауына алды. Ол екі рет еркін соққы берді, оның бірі өз жартысынан, содан кейін, ойын аяқталуға екі минут қалғанда Энди Молонидің пасын қабылдап, Блэкрокс қақпашысы Тревор Барриге гол соғу мүмкіндігін бермеді. Флинн "Ганнерс" командасының жеңісін бекіту үшін тағы бір ұпай жинады. Баллиганнер Корк қаласының Блэкрок командасын 2-14 есебімен 0-12 жеңді. 35 жылдық күрес соңында Билли О’Салливан өзінің жақсы көретін клубының атынан Мунстер клубтық харлингінің қасиетті кубогын көтерді.

Жаңғыру

Мунстердегі жеңісінен кейінгі жылдары Стивен Фрэмптон мен Мик Махони сияқты ойыншылар үлкен хоккейден зейнеткерлікке шықты, ал 21 жасқа дейінгі командадан қалған жалғыз ойыншы – Билли О’Салливан болды. Бірақ, округтік жастар чемпионатында жеңіс однып келген жас ойыншылардың жаңа тобы күреске кірісті. Шейн О’Салливан және Уэйн Хатчинсон сияқты ойыншылар үлкендер құрамындағы өз орнын берік етті. Баллиганнер 2005 жылы Уотерфордтың хоккей чемпионатында Де Ла Сальді жеңіп алды. Бұл клуб үшін өте маңызды жеңіс болды, себебі жеңіліс олардың қатарынан төртінші рет округтік финалда жеңіліске ұшырауына әкелген болар еді, олар бұған дейін үш финалда Маунт-Сионға ұтылған болатын. Кейін клуб Гарриспилланы 2:12 – 1:11, ал Клэркастлды 3:13 – 2:9 есебімен жеңіп, Пол Флинн осы ойындарда 4 гол мен 7 ұпай жинады. Алайда, Баллиганнер кейіннен Корктан келген Ньютауншандрам клубына қарсы өткен Мунстер клуб чемпионатының финалында жеңіліске ұшырады, тіпті Фергал Хартли ойынның үздігі деп танылса да.

8 рет қатарынан

Бэллиганнер 2018 жылдың 7 қазанында Фраер Майдан алаңында 4,275 көрерменнің алдында Аббисайдты 2-18:0-13 есебімен ұтып, тарихында тұңғыш рет бес мәрте қатарына Уотерфордтың жоғары деңгейдегі харлинг чемпионатын жеңіп алды. Паурик Махони «Ойынның үздік ойыншысы» атанып, 13 ұпай (8 жазалау добы) енгізді, ал Брайан О’Салливан мен Конор Пауэрдің голдары «мергендерге» жеңіс сыйлады. Одан кейін олар 2021 жылғы округтік финалда 3 қазанда Роанморды жеңіп, қатарынан сегіз рет жеңіске жетті.

Қазіргі

Бүгінде "Баллиганнер" Уотерфордтағы ең ірі клубтардың бірі. Олар 6 жастан 16 жасқа дейінгі жүздеген жасөспірімдерге және кіші жастағыдан бастап аға деңгейге дейінгі жүздеген ересек харлингшіге мүмкіндік береді. "Баллиганнер" 2009 жылғы аға округтік чемпионатты Лисморды қайта матчтан кейін жеңіп алды. Олар соңғы жылдары екінші рет Мунстер финалында "Ньютаунсхендрамнан" тарқатылды. 2011 жылы олар "Таллоудың" есебінен 12-ші аға округтік титулды жеңіп алды. "Баллиганнер" 2014 жылы Уотерфорд аға клубтық харлинг чемпионатының финалында өзінің басты қарсыласы "Маунт Сионды" 2-16, 0-9 есебімен "Уолш Парк" стадионында жеңді.

Даму

1994 жылы Ballygunner GAA жаңа ұлттық мектептің қасында тұрақты ойын алаңын алды. 1996 жылы екі қабатты клуб үйі салынды, онда екі киім ауыстыру бөлмесі, дәретханалар, төрешілерге арналған бөлме және шағын кафетерий болды. 2001 жылдан кейін, көптеген жасөспірімдердің келуін қамтамасыз ету және тиісті жағдайлар жасау үшін көп уақыт пен қаржы жұмсалуы керек екені анықталды. Төраға Пэт О'Салливан басшылығымен даму жоспары жасалды. Жобаның 1-кезеңі клуб үйін кеңейтуді қамтыды, оған екі жаңа киім ауыстыру бөлмесі және жиналыстар/кубоктар бөлмесі кірді. Содан кейін қазіргі алаңға іргелес жер сатып алынды. Бұл жерде жаңа, жоғары сапалы, жарықтандырылған кез келген ауа-райына төтеп бере алатын алаң, шайба және гандбол алаңы, жарықтандырылған АстроТурф және жаңа клуб үйімен бірге заманауи жабық шайба аренасы жоспарланды. 2004 жылы клубтың 50 жылдығына орай шайба алаңы мен кез келген ауа-райына төтеп бере алатын алаң аяқталды. Жаңа алаңның айналасына қоршау қойылды және сол күні есептегіш тақта орнатылды. GAA-ның сол кездегі президенті Шон Келли жаңа нысандарды ресми түрде ашты. 2006 жылы дамудың келесі кезеңі басталды. Ескі және жаңа алаңдардың арасына АстроТурф салу жоспарланды. Сол жылдың соңында АстроТурф құрылысы аяқталды. Осылайша, Уотерфорд клубының ең ірі және ең қымбат жобасының құрылысы басталды. Шамамен 1,5 миллион еуроға бағаланған жабық арена АстроТурфтің қарсы бетінде салынды. Құрылыс 2008 жылдың жазында басталды. Қазіргі уақытта негізгі құрылым салынды, АстроТурф едені төселді және іргелес павильонның құрылысы аяқталуға жақын.