Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық жылқы тұқымы
American horse breed
Чинкотейг пониі, сондай-ақ Ассатейг атты деп те аталады, АҚШ-тың Вирджиния және Мэриленд штаттарындағы Ассатейг аралында жартылай жабайы немесе жабайы популяцияда дамыған және қазір өмір сүретін жылқы тұқымы. Чинкотейг пониі – Америка Құрама Штаттарында кездесетін көптеген жабайы жылқы тұқымдарының бірі. Бұл тұқымды жылқы туралы кітаптардың авторы Маргарита Генридің 1947 жылы жарық көрген «Чинкотейгтің Мистиі» романдары және Мисти атты пони танымал етті. Көбінесе Чинкотейг понилері деп белгілі болғанымен, жабайы понилер Ассатейг аралында өмір сүреді. Аралдың барлығы федералды үкіметке тиесілі және Мэриленд/Вирджиния штатының шекарасында қоршаумен бөлінген. Қоршаудың Вирджиния жағында шамамен 150, ал Мэриленд жағында 80 пони өмір сүреді. Бұл үйірлер екі түрлі федералды агенттік басқаратын жерде тіршілік етеді, олардың басқару стратегиялары әртүрлі. Мэриленд үйіріндегі понилер (Ұлттық саябақтар қызметінің әдебиетінде Ассатейг жылқылары деп аталады) Ассатейг аралы ұлттық жағажайында өмір сүреді. Олар, әдетте, жабайы жануарлар ретінде қарастырылады және аралдағы басқа түрлерге қарағанда артық көмек көрсетілмейді, тек популяцияның өсімін тежеу үшін контрацепциялық ем қолданылады. Керісінше, Вирджиния үйірі (Чинкотейг понилері деп аталады) Чинкотейг ұлттық жануарлар қорығында орналасқан және оған Чинкотейг ерікті өрт сөндіру бригадасы иелік етеді. Вирджиния понилері жылына екі рет ветеринарлық тексеруден өтеді, бұл оларды аукционда сатылған жағдайда жалпы жылқы популяциясында өмір сүруге дайындайды. Ассатейг аралында шамамен 300 жабайы пони өмір сүрсе, аралдан тыс жерде жеке тәрбиешілер сатып алған немесе өсірген 1000-ға жуық пони бар. 2023 жылдың 1 шілдесінен күшіне енген Вирджиния кодексінің 1 510-бабына сәйкес, Вирджиния штатының Бас Ассамблеясы Чинкотейг пони тұқымын Вирджиния штатының ресми пониі деп жариялады.
The Chincoteague pony, also known as the Assateague horse, is a breed of horse that developed, and now lives, within a semi feral or feral population on Assateague Island in the US states of Virginia and Maryland. The Chincoteague pony is one of the many breeds of feral horses in the United States. The breed was made famous by the Misty of Chincoteague novels, written by pony book author Marguerite Henry, and first published in 1947, and the pony Misty of Chincoteague. Although popularly known as Chincoteague ponies, the feral ponies live on Assateague Island. The entire island is owned by the federal government and is split by a fence at the Maryland/Virginia state line, with a herd of around 150 ponies living on the Virginia side of the fence, and 80 on the Maryland side. The herds live on land managed by two different federal agencies with very different management strategies. Ponies from the Maryland herd (referred to in the literature of the National Park Service as Assateague horses) live within Assateague Island National Seashore. They are generally treated as wild animals, given no more or less assistance than any other species on the island, other than contraceptive treatments to curb overpopulation. Conversely, the Virginia herd (referred to as Chincoteague ponies) lives within the Chincoteague National Wildlife Refuge, and is owned by the Chincoteague Volunteer Fire Company. The Virginia ponies are treated to twice yearly veterinary inspections, which prepare them for life among the general equine population if they are sold at auction. While only around 300 feral ponies live on Assateague Island, around 1,000 more live off island, having been purchased or bred by private breeders. The Code of Virginia § 1 510 was amended to name the Chincoteague Pony breed as the designated pony of Virginia by the General Assembly of the Commonwealth of Virginia in February 2023, effective July 1, 2023.
Тұқымның ерекшеліктері
Фенотиптік тұрғыдан жылқылар болса да, Чинкотейг көбінесе пони тұқымы деп аталады. Чинкотейгтер жабайы күйінде орташа етеді, бірақ үйретілгенде және жақсы тамақтанумен қамтамасыз етілгенде кем дегенде дейін өседі. Олардың салмағы шамамен болады. Тұқымда барлық толық түстер, сондай-ақ панто өрнектері кездеседі, леопард кешенінен басқа. Жыл сайынғы аукционда пинто түстес аттар ең көп ақшаға сатылады және тұқымды жақсы көретіндердің сүйіктісі болып табылады, себебі осы түстің өрнегі 1947 жылы пони кітаптарының авторы Маргарет Генридің «Чинкотейгтің тұманды жасы» кітабында танымал болды. Аралдық Чинкотейгтер тұзды батпақ өсімдіктерімен және бұталармен қоректенеді. Бұл нашар сапалы (және көбінесе маусымдық түрде жетіспейтін) тағамдық көз – бақылаусыз селекциямен бірігіп, Чинкотейгте дене бітімінің кемшіліктеріне бейімділікті тудырды; 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында жаңа қандық желілер енгізіле бастады. Чинкотейг тобына сыртқы қан қосылуының нәтижесінде физикалық сипаттамаларында және дене бітімінде кейбір өзгерістер бар. Жалпы, тұқымның бет пішіні тік немесе сәл иіңкі болып келеді, маңдайы кең, мойны мен кеудесі нәзік. Иықтары жақсы бұрышталған, қабырғалары дөңгелек, кеудесі кең, арқасы қысқа және жамбасы кең. Құрпы дөңгелек, құйрығы қалың және төмен орналасқан. Тұқымның аяқтары тік, жақсы және тығыз сүйектері бар, бұл оларды берік етеді. Үйретілген Чинкотейгтер ақылды және ұсынуға дайын деп есептеледі.
While phenotypically horses, the Chincoteague is most often referred to as a pony breed. Chincoteagues average around in their feral state, but grow to at least when domesticated and provided better nutrition. They generally weigh around All solid colors are found in the breed, as are pinto patterns, with the exception of the leopard complex. Horses with pinto coloration tend to sell for the most money at the annual auction, and are a favorite among breed enthusiasts, as the coat patterning was made popular by the 1947 book Misty of Chincoteague by pony book author Marguerite Henry. Island Chincoteagues live on a diet of salt marsh plants and brush. This poor quality (and often seasonally scarce) food source—combined with uncontrolled inbreeding—created a propensity for conformation faults in the Chincoteague; new bloodlines began to be introduced in the late 19th and early 20th centuries. Due to outside bloodlines being added to the Chincoteague herd, there is some variation in physical characteristics and conformation. In general, the breed tends to have a straight or slightly concave facial profile with a broad forehead and refined throatlatch and neck. The shoulders are well angled, the ribs well sprung, the chest broad and the back short with broad loins. The croup is rounded, with a thick, low set tail. The breed's legs tend to be straight, with good, dense bone that makes them sound and sturdy. Domesticated Chincoteagues are considered intelligent and willing to please.
Тарих
Аңыз бойынша, Чинокотег понилері 16 ғасырда Перуға жол аясында Вирджиния жағалауында кемеге іліккен испан жылқыларынан тараған. Тағы бір әңгімеде олар аралға пираттар қалдырған жылқылардан тараған делінеді. Басқа да деректер олардың ата-тегі 17 ғасырда материктің шаруалары әкелген жылқылар екенін көрсетеді. Аралдардағы малға салық немесе қоршау заңдары қолданылмағандықтан, шошқа, қой, сиыр және жылқы сияқты көптеген жануарлар аралдарға әкелінді. Ұлттық саябақтар қызметі жылқылардың 17 ғасырда аралға әкелінген деген теорияны ұстанады. Бірақ 2022 жылы Пуэрто-Риконың Пуэрто-Реал қаласынан табылған 500 жылдық испан жылқысының тісіне жасалған ДНК зерттеуі, оның ең жақын генетикалық туысы Чинокотег пониі екенін көрсетті, бұл понилердің колониялық испан жылқысынан тарағанын растады. 1900 жылдардың басында олар американдық революцияға дейін аралдарда болғаны айтылды және сол кезде "өте кішкентай, бірақ олардың көптегені өте үйлесімді, әрекет және төзімділікке қабілетті" деп сипатталды. 1800 жылдардың басында Вирджинияның губернаторы Генри А. Уайз бір автордың "Чинокотег туралы ең алғашқы жазба" деп атаған мәлімдеме жасады. 1835 жылы понилерді ұстау дәстүрі басталды, онда жергілікті тұрғындар бірнеше понилерді ұстап, материкке көшірді. 1924 жылы Чинокотег ерікті өрт сөндіру бригадасы алғашқы ресми "Пони ұстау күнін" өткізді, онда понилер өрт сөндіру құралдарын сатып алу үшін аукционға қойылды. Кейбір жас понилер жаттығу, міну және жалпы үйрету сияқты мақсаттар үшін қолданылады, көптеген понилер ақырында бағалы және адал жануарларға айналады. Бұл жылдық іс-шара қазірге дейін үзіліссіз жалғасып келеді. 1920 жылдары, мал басы әртүрлі агенттіктермен басқарылмас бұрын, көптеген конформациялық кемшіліктер анықталды - бақылаусыз селекцияның салдары. Бұл аралдардағы шектеулі және нашар сапалы жемнің салдарынан болды, бірақ бұл қатал орта тек ең мықты және бейімделгіш понилердің тірі қалуына мүмкіндік берді. Уэльс пониі мен Шетланд пониінің қаны малдың сапасын жақсарту үшін қосылды. Үйіршікке ерекше үлгілер беру үшін және тұқымның жылқыға ұқсас фенотипіне ықпал ету үшін пинто түстес жылқылар енгізілді. 1939 жылы Жерді басқару бюросына тиесілі жиырма мустанг әкелінді. Араб қаны тұқымға нәзіктік пен биіктік қосу және аяқтарын ұзарту ниетімен қосылды. Морган жылқысы, толыққанды тұқымдық, американдық кварталдық жылқы, американдық бояулы жылқы, канадалық жылқы, мустанг, испан мустангының қаны да селекция арқылы қосылды. Чинокотег пониінің тарихы Солтүстік Каролинаның жағалауындағы Шеклфорд банкірі аттарымен ұқсас. Алайда, Шеклфорд – сыртқы қан қосылмаған оқшауланған топ. Аралдың өзі де өзгеріске ұшырады. Бір кезде арал Фенвик аралының ең оңтүстік нүктесімен байланысты болған. 1933 жылдың тамызында дауыл Мэриленд штатының Оушен-Сити қаласының оңтүстігінде шығанақ жасап, екі жерді бөліп тастады. Дауылдан кейін 1933-1935 жылдар аралығында шығанақты навигациялық арна ретінде сақтау үшін жасанды жағажайлар жүйесі салынды. Жағажайлардың құм қозғалысына кедергі келтіруі салдарынан арал батысқа қарай жылды, ал екі құрлық енді бір-бірінен шақырымдармен алыс. Үлкен төлдер келесі күні аукционға қойылады, ал малдың көп бөлігі, жас төлдерді қоса алғанда, жұма күні Ассатегке қайтарылады. 2015 жылғы мәліметтер бойынша, пониге төленген ең жоғары баға 25 000 доллар, ең төменгі баға 500 доллар болды. Кейбір понилер "қайта сатып алу" шартымен сатып алынады, онда сатушы ақшаны өрт сөндіру бөліміне сыйлайды, бірақ пониді Ассатег аралына қайтаруға рұқсат береді. 2020 жылдан 2021 жылға дейін Чинокотег жылдық пони аукционы COVID-19 пандемиясының салдарынан онлайн режимінде өтті, ал понилерді суға жіберу шарасы Екінші дүниежүзілік соғыстан бері алғаш рет тоқтатылды. 2020 жылғы онлайн аукционда 68 пони сатылымынан 388 000 доллар жиналды, ал 2021 жылғы онлайн аукционда 75 пони, оның ішінде 10 қайта сатып алынған пони 416 950 долларға сатылды. 2022 жылы аукцион қайтадан жеке өткізіліп, 63 пони сатудан рекордтық 450 200 доллар жиналды, оның ішінде 10 қайта сатып алынған пони болды. Бір пониге орташа баға шамамен 7000 долларға жетті, ең жоғары баға 32 000 доллар, ең төменгі баға 2500 доллар болды.
Legend states that Chincoteague ponies descend from Spanish horses shipwrecked off the Virginia coast on their way to Peru in the 16th century. Another story holds that they descend from horses left on the island by pirates. Other evidence points to their ancestors actually being horses brought to the islands in the 17th century by mainland farmers. Livestock on the islands were not subject to taxes or fencing laws, and so many animals, including hogs, sheep, cattle and horses, were brought to the islands. While the National Park Service holds to the theory that the horses were brought to the island in the 17th century, In 2022, a DNA study of a 500 year old Spanish horse tooth from Puerto Real, Puerto Rico indicated that its closest genetic relative was the Chincoteague pony, supporting the theory that the ponies are descended from colonial Spanish bloodstock. In the early 1900s, they were described as having been on the islands since well before the American Revolution, and were described at that time as "very diminutive, but many of them are of perfect symmetry and extraordinary powers of action and endurance". In the early 1800s, Virginia governor Henry A. Wise released what one author called the "earliest printed testimony" on the Chincoteague. In 1835, the practice of pony penning began, with residents rounding up a number of ponies and relocating them to the mainland. In 1924, the first official "Pony Penning Day" was held by the Chincoteague Volunteer Fire Company, where ponies were auctioned as a way to raise money for fire equipment. Some younger ponies are kept for domesticating, such as training, riding and general taming work, with many ponies eventually becoming cherished and obedient animals. The annual event has continued in the same fashion almost uninterrupted to the present day. During the 1920s, before the herds were managed by various agencies, many conformation faults were found—the effects of uncontrolled inbreeding. Misshapen legs, narrow chests, poor bone and a lack of substance plagued the breed, with many stunted animals not growing above This was partially due to the limited and poor quality feed found on the islands, although this harsh habitat also allowed only the hardiest and most adaptable ponies to survive. Welsh pony and Shetland pony blood was added to upgrade the stock; horses with pinto coloring were introduced to give the herd its common distinctive patterns, and contribute to the more horse like phenotype of the breed. Twenty Mustangs owned by the Bureau of Land Management were introduced in 1939. Arabian blood was added in the hopes of adding refinement and height to the breed, as well as increasing the length of their legs; blood from the Morgan horse, Thoroughbred, American Quarter Horse, American Paint Horse, Canadian horse, Mustang, Spanish Mustang was also added through crossbreeding. The Chincoteague pony has a similar history to the Shackleford Banker Horse, which comes from the Shackleford Banks off the coast of North Carolina. However, the Shackleford is a more isolated population, with no outside blood added to the herd. The island itself has also undergone change. At one time, the island was connected to the southernmost point of Fenwick Island. In August 1933, a hurricane created an inlet south of Ocean City, Maryland, separating the two landforms. After the storm, between 1933 and 1935, a permanent system of artificial jetties was built to preserve the inlet as a navigation channel. As a result of the jetties disrupting sand movement in the area, the island has drifted westward, and the two landmasses are now over apart. Larger foals are auctioned the next day and the majority of the herd, including any young foals, are returned to Assateague on Friday. As of 2015, the highest price paid for a pony was $25,000, and the lowest price was $500. Some ponies are purchased under "buy back" conditions, where the bidder donates the money to the fire department but allows the pony to be released back onto Assateague Island. From 2020 to 2021, the Chincoteague annual pony auction was held online due to the COVID 19 pandemic, and the pony swim was cancelled for the first time since World War II. The 2020 online auction raised $388,000 from the sale of 68 ponies; and in the 2021 online auction, 75 ponies, including 10 buybacks, were auctioned for $416,950. The auction returned to being in person in 2022, and raised a record $450,200 from the sale of 63 ponies, including 10 buybacks. Prices averaged out to about ~$7,000 per pony, with prices rising to $32,000 for the highest price paid for a pony, and $2,500 the lowest price paid.
Тұқымдық тізілім және оны сақтау
Ұлттық Чинкотег Пони Ассоциациясы (NCPA) 1985 жылы құрылды, ал Халықаралық Чинкотег Пони Ассоциациясы және Реестрі (ICPAR) 2021 жылы құрылды. Ассоциациялар тұқымдық кітапты жүргізеді және жыл сайынғы өрт сөндірушілер компаниясының аукционынан алынған понилерді, сондай-ақ жеке шаруалардың понилерін тіркеуден өткізеді. ICPAR жеке шаруалардан алынған жартылай Чинкотег понилерін тіркеуге қабылдайды. Чинкотег Пони Ассоциациясы (CPA) 1994 жылы Чинкотег ерікті өрт сөндіру компаниясымен құрылды және 2012 жылы жабылды. Көптеген понилер бірнеше ассоциацияда тіркелген, әсіресе егер олар басқа жылқы тұқымдарымен будандастырылған жартылай Чинкотег понилері болса. Чинкотег аралынан тыс жерде жеке тұлғалардың меншігінде 1000-нан астам Чинкотег понилері бар, олар АҚШ және Канада бойынша тараған.
The National Chincoteague Pony Association (NCPA) was founded in 1985, and the International Chincoteague Pony Association and Registry (ICPAR) was founded in 2021. The associations maintain a studbook and register ponies from the annual fire company auction and ponies from private breeders. The ICPAR registers half Chincoteague Ponies from private breeders. The Chincoteague Pony Association (CPA) was founded by the Chincoteague Volunteer Fire Company in 1994, and closed in 2012. Many ponies are registered with multiple associations, especially if they are half Chincoteague pony crosses with other horse breeds. There are more than 1,000 Chincoteague ponies owned by private individuals off Chincoteague Island, spread throughout the United States and Canada.
Менеджмент
Чинкотейг аралының барлығы Вирджиния штатының шекарасында орналасқан, ал Ассатейг аралы екі штат арасында бөлінеді – Мэриленд штатының үлкен солтүстік бөлігі және Вирджинияның кішігірім оңтүстік бөлігі. Ассатейг аралында екі бөлек топта понилер өмір сүреді, оларды Мэриленд және Вирджиния штатының шекарасымен өтетін қоршау бөліп тұрады. Бір түбірден тараған болса да, Мэриленд штатының жабайы понилері «Ассатег жылқылары» деп аталады және оларды Ұлттық саябақтар қызметі күзетеді. Вирджиниядағы жабайы понилер «Чинкотейг понилері» деп аталады және олар Чинкотейг ерікті өрт сөндіру бөліміне тиесілі. Ассатейгтің Мэриленд бөлігінде сондай-ақ Ассатейг мемлекеттік паркі орналасқан, бұл понилердің еркін жүруіне рұқсат етілген мемлекеттік жер, бірақ штат оларды басқаруға көп немесе ешқандай қатыспайды. Екі топтағы жабайы понилер кішкентай топтарға бірігеді, көбінесе олар бір бие, бірнеше қосылған биелер мен олардың төлдерінен тұрады. Ассатейг понилерінің рационының негізгі бөлігін тұзды батпақтарда өсетін қалың шөп – құбырлы шөп құрайды, ол олардың тамағының шамамен 80 пайызын білдіреді. Бұл рационды жусан гүлдері, байберри, жасыл өрім, американдық жағажай шөбі, теңіз шөптері және уытты лоза сияқты басқа өсімдіктермен толықтырады. Чинкотейг понилеріне диетасының тұздылығына байланысты көптеген жылқыларға қарағанда екі есе көп су қажет. Ішетін судың көп мөлшері көптеген понилердің ісіп кеткен немесе семіз көрінуіне себеп болады.
All of Chincoteague Island lies within Virginia state lines, while Assateague Island is split between two states—a larger northern portion in Maryland and the smaller southern section within Virginia. Two separate herds of ponies live on Assateague Island, separated by a fence that runs along the Maryland Virginia state border. Though descended from the same original stock, the Maryland feral ponies are called "Assateague horses" and are maintained by the National Park Service. The Virginia feral ponies are called "Chincoteague ponies", and are owned by Chincoteague Volunteer Fire Department. The Maryland section of Assateague also contains Assateague State Park, state owned land where the ponies are allowed to roam, although the state plays little or no part in their management. The feral ponies in both herds separate themselves into small bands, with most consisting of a stallion, several mares and their foals. Ponies on Assateague have a diet that consists mainly of cordgrass, a coarse grass that grows in salt marshes, which makes up around 80 percent of their food. This diet is supplemented by other vegetation such as rose hips, bayberry, greenbriar, American beach grass, seaweed and poison ivy. Chincoteague ponies require up to twice as much water as most horses require due to the saltiness of their diet. The increased amount of water that they drink contributes to many ponies appearing to be bloated or fat.
Мэриленд үйі
Мэриленд үйірі, көбінесе Ассатейг үйірі деп аталады, Ұлттық саябақтар қызметіне тиесілі және олардың басқаруында. Оның салыстырмалы түрде шағын және табиғи түрде шектелген аумақта орналасуы ғылыми зерттеулер үшін өте қолайлы жағдай жасады. 1970 жылдардың соңынан бері ғалымдар бұл үйірді жабайы жылқылардың мінез-құлқы, әлеуметтік құрылымы, экологиясы, қашықтықтан контрацепция қолдану және жүктілікті анықтау, сондай-ақ адамның араласуының басқа жабайы жануарлар популяцияларына тигізетін әсері туралы зерттеулер жүргізу үшін пайдаланды. Әлем бойынша Чинкотег понилерінің Мэриленд үйірі сияқты ұзақ мерзімге және егжей-тегжейлі зерттелген жануарлар популяциялары санаулы. 1968 жыл мен 1997 жыл аралығында үйірдің саны 28-ден 165-ке дейін өсті, бірақ шамадан тыс жайылым олардың тіршілік ортасына кері әсер етті. Халықтың санын басқару мақсатында ұзақ мерзімді, гормоналды емес контрацепция қолданылды, және жеті жылдық сынақтарда оның тиімділігі 95 пайызды құрады. 1995 жылы басқару деңгейінде қолданыла бастаған, бірақ 1989 жылдан бастап шағын дозаларда қолданылған бұл контрацепция жүктілікке және бала емізуге байланысты стресті азайту арқылы ересек аналық жылқылардың денсаулығын жақсартуға және өмір сүру ұзақтығын арттыруға да тиімді екені дәлелденді. 1990 жылдан бері үйірдің жалпы денсаулығы жақсарды, өлім-жітім көрсеткіші төмендеді, және қазір 20 жастан асқан, тіпті кейбіреулері 25 жастан аскан ересек понилер де кездеседі. Инъекция жасалған жерде 0,2 пайыздық абсцесс пайда болуы мүмкін, бірақ әдетте ол екі апта ішінде жазылады. Екі және төрт жас аралығындағы әрбір аналыққа контрацепция жасалады, содан кейін ол бие тауып алғанға дейін емдеу тоқтатылады. Ол үйірдің генетикалық құрамында лайықты өкілдік алған соң, өмірінің соңына дейін жыл сайын емделеді. Контрацепция енгізілгеннен кейін үйірдің саны 2001-2005 жылдары 175-ке дейін өсті, бірақ 2009 жылы шамамен 130-ға дейін төмендеді. 2009 жылы жүргізілген зерттеуде үйірдің митохондриялық ДНК-сының әртүрлілігі өте төмен екендігі анықталды, бұл олардың оқшауланғандығына байланысты, бірақ олардың ядролық генетикалық әртүрлілігі материктегі тұқымдарға ұқсас деңгейде сақталды.
The Maryland herd, often called the Assateague herd, is owned and managed by the National Park Service. Its presence on a relatively small and naturally confined area has made it ideal for scientific study. Since the late 1970s, scientists have used the herd to conduct studies on feral horse behavior, social structure, ecology, remote contraceptive delivery and pregnancy testing, and the effects of human intervention on other wild animal populations. There are few other wildlife populations of any species worldwide that have been studied in as much detail over as long a period as the Maryland herd of Chincoteague ponies. Herd numbers grew from 28 to over 165 between 1968 and 1997 and overgrazing negatively impacted their living environment. To manage population numbers, long term, non hormonal contraceptives have been employed, proving 95 percent effective over a seven year field trial. The contraceptive, which began to be used at a management level in 1995 although it was used in smaller amounts as early as 1989, has also proven effective at improving the health and increasing the life expectancy of older mares through the removal of pregnancy and lactation related stress. Since 1990, general herd health has improved, early mortality has decreased and older ponies are now found, with many over the age of 20 and some even over 25. No horse has ever been injured during the dart administered treatments, although there is a 0.2 percent rate of abscess at the injection site, which normally heals within two weeks. Each mare between two and four years old is given contraceptives, and treatment is then withdrawn until she produces a foal. Once she has produced enough foals to be well represented genetically within the herd, she is placed on a yearly treatment plan until her death. After the introduction of the contraceptive, herd numbers continued to rise to a high of 175 in 2001 to 2005, but then dropped significantly to around 130 in 2009. In 2009, a study determined that mitochondrial DNA diversity in the herd was quite low, most likely due to their isolation, but that their nuclear genetic diversity remained at a level similar to that of breeds from the mainland.
Вирджиния отары
Вирджиния үйірі, көбінесе Чинкотейг үйірі деп аталады, Чинкотейг ерікті өрт сөндіру компаниясына тиесілі және басқарылады. АҚШ Балық және жабайы табиғат қызметі (FWS) пониктерге Ассатейг аралында арнайы жайылымдық рұқсатпен өмір сүруге мүмкіндік береді, бұл Чинкотейг ұлттық жабайы табиғат қорығында шамамен 150 ересек поникке рұқсат береді. Жыл сайын Чинкотейг үйірінде 60-70 аралығында жас тоқтылар дүниеге келеді. Жылдық Пони Пеннингтер үйірдің санын шамамен 150 малға дейін сақтау үшін қолданылады. 1943 жылдан бері FWS аралда жабайы құстарды қорғау және олардың санын арттыру жұмыстарын жүргізіп келеді, бірақ олардың күш-жігері кейде Чинкотейг үйірін қауіпке ұшыратты. FWS-тың қоршауларды орнатуы салдарынан пониктердің жайылуға қолжетімді жері азайды. Бұл қоршаулар оларды теңізге жетуден де тоқтатады, олар көбінесе масалар сияқты тістейтін жәндіктерден қашу үшін теңізге баратын. 1962 жылы бірнеше пони су тасқынынан қоршауда қалып, дауыл кезінде теңізге айдалып, қаза тапты. Мэриленд үйірінен өзгеше, аралдың Вирджиния жағындағы пониктер жолдардан қоршалған, бұл автокөлік апаттарын болдырмау және келушілерді пониктерді тамақтандырудан аулақ ұстау үшін жасалған. 2023 жылдың ақпан айында Биби отбасы 100 жылдан астам уақыт бойы иеленген Биби ранчосын сатуға шешім қабылдады. Олар бірнеше құрылыс салушылардан ұсыныстар алды, бірақ ферманы сақтауға бағытталмаған ұсыныстарды қабылдамады. 2023 жылдың сәуір айының мәліметі бойынша, 10 акрлық жер қазір Чинкотейг аралы мұражайы мен Чинкотейг тұманды қорына 625 000 долларға сатылуға келісімшарт жасалған, осы орынды тарихи ескерткіш ретінде сақтау мақсатында.
The Virginia herd, often called the Chincoteague herd, is owned and managed by the Chincoteague Volunteer Fire Company. The US Fish and Wildlife Service (FWS) allows the ponies to live on Assateague under a special use grazing permit, allowing approximately 150 adult ponies in the Chincoteague National Wildlife Refuge. 60 to approximately 70 foals are born into the Chincoteague herd each year. The annual Pony Pennings are used to maintain the herd size at around 150 animals. Since 1943, the FWS has been working on the island to protect and increase the wildfowl population, and their efforts have sometimes endangered the Chincoteague herd. Due to the placement of fences by the FWS, a reduced amount of land is available for grazing by the ponies. The fencing also prevents them from reaching the sea, where they often went to escape biting insects, including mosquitos. In 1962, several ponies were trapped in an enclosure by high water and died when they were carried out to sea during a storm. Unlike the Maryland herd, ponies on the Virginia side of the island are fenced off from roadways to prevent auto accidents and to discourage visitors from feeding the ponies. In February 2023, the Beebe family decided to sell Beebe Ranch after over 100 years of owning the property. They considered offers from several developers, but declined offers that were not focused on preserving the farm. As of April 2023, the 10 acre property is currently under contract to be sold to the Museum of Chincoteague Island and the Misty of Chincoteague Foundation for $625,000 to preserve the location as a historic site.