Англикандық дін қызметкері Флоренс Ли Тим Ой өмірі мен қызметі

Кіріспе

Канадалық англикандық священник Флоренс Ли Тим Ой (5 мамыр 1907, Гонконг – 26 ақпан 1992, Торонто) – 1944 жылғы 25 қаңтарда Англикандық шіркеуде дін қызметкеріне толық құқық алған әйелдердің алғашқысы.

Өмірбаян

Ли Тим Ой Гонконгтың Абердин қаласында дүниеге келді. Оның біліміне ата-анасы қолдау көрсетті. Оқу кезінде ол Англикан шіркеуінде крещениеден өтіп, Флоренс Найтингейлдің құрметіне Флоренс есімін алды. 1931 жылы Ли Гонконгтегі Сент-Джон соборында Диаконисса Люси Винсенттің діни қызметке бекітілуіне қатысты. Сол кездегі уағызшы әйелдерден христиандық миссионерлік қызметке өмірін арнауға шақырғанда, Ли шабыттанды. Содан кейін ол теологиялық білім алу үшін Кантондық теологиялық колледжге барып, 1938 жылы Гонконгқа оралды. Коулундағы All Saints шіркеуінде екі жыл жұмыс істегеннен кейін, екінші Қытай-Жапон соғысы кезінде Қытайдан қашқан Гонконгтағы босқындарға көмектесті. Содан кейін Гонконгтың Виктория епископы Рональд Холл оны Макаодағы босқындарға көмектесу үшін Макао протестанттық шіркеуіне жіберді. Жаңа қызметіне алты айдан кейін ол Гонконгқа оралып, 1941 жылдың 22 мамырында епископ Холлдың Сент-Джон соборында диаконисса болып бекітілді. Онда алғашқы шақыруын алды. Гонконг пен Қытайдың бір бөлігін жапондықтар басып алғандықтан, бейтарап Макаоға Англикан дін қызметкерлерінің баруы мүмкін болмады, онда тұрақты Англикан дін қызметкері болған жоқ. Ли сол кезде дін қызметкері болып бекітілмегеніне қарамастан, Холл оған Англикандықтарға қасиеттілік рәсімдерін өткізуге рұқсат берді. Холл сол кездегі Кентербери архиепископы Уильям Темплге былай түсіндірді: «Мен оған Иеміздің соңғы кешкі асын өткізуге рұқсат бердім. Егер оған жете алсам, рұқсат берудің орнына, оны дін қызметкері еткен болар едім. Мен әйелдерді дін қызметкері етіп тағайындауды жақтамаймын. Алайда, менің қамқорлығымдағы қауымдардың шіркеудің қасиетті діни рәсімдерін қабылдауына ешқандай көзқарас кедергі келтірмеуге бекіндім». Уильям Темпл өзінің қарама-қайшылықты пікірлерін басқалармен бөлісті, бірақ оған қарсы ашық ұстаным қабылдауға мәжбүр болды. Әйелдерді дін қызметкері етіп тағайындауды Англикан шіркеуі 30 жылдан кейін ғана реттеді. Одан әрі дау-дамайдың алдын алу үшін соғыс аяқталғаннан кейін ол лицензиясынан бас тартты (бірақ дін қызметкерінің дәрежесін сақтап қалды). 1948 жылы ол АҚШ-қа сапармен жіберілген қытай дін қызметкерлерінің тобында болды. Оған сапар барысында уағыз айтпауды тапсырды. Қытайға оралғаннан кейін ол Хепудегі босанау үйінде және балалар бағдарламасында жұмыс істеді. 1951 жылы ол Бейжіңдегі жекеше теологиялық Йенчин университетіне оқуға түсті, содан кейін 1953 жылдан 1957 жылға дейін Кантондық теологиялық колледжге ағылшын тілі мен теологияны оқытуға оралды. Осы кезеңде Қытай Халық Республикасының өркендеуінен туындаған әлеуметтік өзгерістердің салдарынан ол шетелдік дінді ұстанғаны үшін көпшілік тарапынан сыналып, мазақталды. Қытайдағы коммунистік үкімет 1958 жылдан 1974 жылға дейін барлық шіркеулерді жапты, сол кезде Ли фермада, содан кейін зауытта жұмыс істеуге мәжбүр болды. Ол контрреволюционер деп танылғандықтан саяси қайта тәрбиелеуден өтуі керек болды. Ли Тим Ой сол дәуірде достарымен бірге намаз оқу үшін тауларға шықты, себебі олардың арасында көрінуден қорқыды. Ол ұзақ жылдар бойы қуғын-сүргін кезінде өзін-өзі өлтіруге жақындағанын айтты. Қызыл гвардия тіпті оны шіркеу киімдерін қайшымен кесуге мәжбүрледі. 1974 жылы оған зауыттағы жұмысынан зейнеткерлікке шығуға рұқсат берілді. Алайда Ли Гонконгтегі шіркеумен байланыста болмағандықтан, бұл туралы бірнеше жыл бойы білмеді. 1979 жылдан бастап діни құлшылыққа рұқсат берілгеннен кейін ол шіркеу қызметтерін дамытуға және басқаруға қатысты, олар оның дін қызметкері болып бекітілген күнінің жылдығына орай ұйымдастырылды. 2007 жылы Англикан қауымы оның туғанына 100 жыл толуын атап өтті. 2018 жылы ол Епископальдық шіркеудің қасиеттілер күнтізбесіне енгізілді. Сондай-ақ, ол Канаданың Англикан шіркеуінің күнтізбесінде 26 ақпанда, оның қайтыс болған күнінде, мерекесімен еске алынады. Оның мұрағаттары Ватерлоо университетінің Англикан колледжіндегі Ренисон университетінің колледжіндегі Лузи Вонг кітапханасында сақталады.

Li Tim Oi was born in Aberdeen, Hong Kong to parents who supported her education. While at school she was baptised in the Anglican church, taking the name Florence after Florence Nightingale. In 1931, Li was present at the ordination of Deaconess Lucy Vincent at St. John's Cathedral in Hong Kong when the preacher had asked for women to give their lives to work for Christian ministry. Inspired by this, Li would eventually go to Canton Union Theological College to receive her theological education before returning to Hong Kong in 1938. After working for two years in All Saints Church, in Kowloon, helping refugees in Hong Kong who fled mainland China in the midst of the Second Sino Japanese War, Li was sent by Bishop Ronald Hall, Bishop of Victoria, Hong Kong, to help with refugees in Macau at the Macau Protestant Chapel. Six months into her new post, she returned to Hong Kong to be ordained as a deaconess on 22 May 1941 by Bishop Hall at St. John's Cathedral, where she received her first call. The Japanese occupation of Hong Kong and of parts of China had made it impossible for Anglican priests to get to neutral Macau, where there was no resident Anglican priest; Li was, despite not being ordained a priest at that time, given permission by Hall to give the sacraments to Anglicans. Hall explained to the Archbishop of Canterbury at the time, William Temple: "I have given her permission to celebrate the Lord’s Supper. If I could reach her physically I should ordain her priest rather than give her permission I'm not an advocate for the ordination of women. I am, however, determined that no prejudices should prevent the congregations committed to my care having the sacraments of the Church." William Temple confided to others his conflicting views but he felt compelled to take a public stand against it. It was to be 30 years before any Anglican church regularised the ordination of women; to avoid further controversy she resigned her licence (though not her priest's orders) after the end of the war. In 1948 she was among a group of Chinese clergy sent to visit the USA. She was asked not to preach during the visit. On her return to China she worked in a maternity home and childcare in Hepu. In 1951 she went to study at the private theological Yenching University in Beijing and then returned to Union Theological College in Canton to teach English and theology from 1953 until 1957. During this time, social changes from the rise of the People's Republic of China meant she was subjected to much public criticism and ridicule for adhering to a foreign religion. The Communist government in China closed all churches from 1958 to 1974, during which time Li was compelled to work on a farm and then in a factory. She was forced to undergo political re education because she was designated as a counter revolutionary. Li Tim Oi went to the mountains to pray during that era because she was scared to be seen with her fellow Christian friends. She said that she nearly committed suicide during those long years of persecution. The Red Guards even forced her to cut up her own church vestments with scissors. In 1974 she was allowed to retire from factory work. However, Li was not in communication with the church in Hong Kong so was not aware of this for several years. When public religious worship was permitted from 1979 she was one of those to develop and lead the church services. based on the eve of the anniversary of her ordination. In 2007, the Anglican Communion celebrated the centennial of her birth. In 2018, she was made a permanent part of the Episcopal Church's calendar of saints. She is also memorialized in the calendar of the Anglican Church of Canada with a feast day on February 26, the anniversary of her death. Her archives are held in the Lusi Wong Library at Renison University College, the Anglican college at the University of Waterloo.