Кіріспе
Heilwood – АҚШ-тың Пенсильвания штатындағы Индиана округіндегі халық санағымен белгіленген елді мекен. 2010 жылғы халық санағы бойынша халқы 711 адамды құрады.
Ертедегі тарихы
1850 жылы Уитфилд қалашығының (Пенсильвания штатының Индиана округінде орналасқан) бір бөлігі, көптеген қарағай ормандарына ие болғандықтан Пайн қалашығын құру үшін бөлінді. 1880 жылдары Дж. М. Гатри мұнда бес ағаш үйден, қоймадан, сарайдан, ұстаханадан және басқа да бірнеше шаруашылық ғимараттардан тұратын ағаш кесу поселкесін құрды. Уақыт өте келе бұл аймақ Поссум Глори деп аталды – Гатридің қызметкері Эдвард Р. Саттон, аймақтағы көптеген опоссумдарға байланысты осы атты ұсынды. 1894 жылға қарай ағаш бизнесі айтарлықтай азайды; Гатри қиын қаржылық жағдайға тап болды және оның жерлері 1896 жылдың маусымында Индиана, ПА қаласының Дж. М. Стюартқа сот арқылы сатылды. Аймақ көмірге бай болды және төрт жылдан кейін Стюарт оны Филадельфиялық өнеркәсіпші Джон Хейсли Уиверге, J. H. Weaver & Company, Coal and Coke компаниясының негізін қалаушыға сатты. Уивер Пайн, Грин және Черрихилл қалашықтарында көптеген жерлерді жинады және 1904 жылға қарай жақын маңдағы кен өндірісін кеңейту үшін «үлгілі қалашықты» салуға дайын болды, оны «Хейлвуд» деп атады – бұл атау оның лақап атымен («Хейл») және Батыс Вирджиния штатының Кингвудтағы (Престон округі) алғашқы көмір кенішінің атымен («Хейсливуд») байланысты болуы мүмкін. Бұл жобаға сол кездегі мектеп, шіркеу, пансионат, компания дүкені, полиция, қонақ үй және аурухана сияқты қазіргі заманғы қаланың барлық инфрақұрылымын салу кірді. Тау-кен өндірісін тікелей қолдау үшін салынған бұл қала, кен орны жұмыс істейтін мерзімге ғана өміршең болар еді. Теория бойынша, компания құрылыс капиталын ұсынып, қоғамдық кеңістіктерді күтіп ұстау және мектеп қызметкерлерінің жалақысын төлеу сияқты жергілікті биліктің кейбір функцияларын атқарды, ал жұмысшылар мен олардың отбасылары тұрғын үйді ай сайын жалға алды. Бірақ шындығында, жұмысшылардың өмірінің көптеген аспектілері компания саясатымен анықталды, олардың қозғалыс еркіндігі шектеулі болды және тұрғын үйге тең қол жеткізе алмады – әдеттегі иммигрант отбасыларына жылытқышсыз шағын лашық берілді, ал кеншінің қайтысы немесе жұмыстан босатылу жағдайында оның отбасысы бес күннің ішінде үйден шығып кетуге мәжбүр болды. Дегенмен, осындай ыңғайлы жағдайлармен, кепілді жұмыспен және тұрақты қоғаммен үлгілі қаладағы өмір, көптеген адамдар тастап кеткен өмірден артық болды. 1905 жылға қарай бес шахта кешенінде 494 адам жұмыс істеді, олар жылына шамамен 100 000 тонна көмір өндірді. 1906 жылы Penn Mary Coal Company (Пенсильвания және Мэриленд болат компанияларының еншілес компаниясы) Джон Х. Уивердің Пенсильванияның батыс бөлігіндегі активтерін 1,8 миллион долларға сатып алды. Сатып алудан кейін Penn Mary Coal Company Гарри П. Даулерді Джеймс Старфордтың орнына Бас инспектор етіп тағайындады. The Indiana Evening Gazette газеті жаңа тағайындалған Даулер жылына 6000 доллар жалақы алатынын, сонымен қатар пәтер берілетінін хабарлады. Хейлвудты қоршап тұрған шатырлық қалашықтан мүлдем өзгеше, ол бақылаушы персоналға арналған және ішкі сантехника сияқты сән-салтанатқа ие жапырақты даңғылдағы грек қайта өркендеуінің әсем сарайында тұрды. Даулер жұмысты жедел түрде кеңейтті және келесі төрт жылда төрт жаңа шахта ашылды, сондай-ақ еңіс ұшақты пайдалану (No5 және No7 шахталарында), алғашқы көмек оқыту және апаттық жағдайларға дайындық топтары сияқты жаңа инновациялық процестер енгізілді. Сонымен қатар, ол 1909 жылы 888 058 тонна көмір өндірісінің ең жоғары деңгейіне жетіп, 1911 жылы 900 адамды жұмыспен қамтыды. Сондай-ақ, ол қаланы кеңейтуді жалғастырып, жаңа мектептің, компания кеңселерінің, католик шіркеуінің, кеншілер үшін қосымша тұрғын үйлердің және бақылаушы персоналға арналған үйлердің құрылысын қадағалады. 1913 жылға қарай Хейлвуд толығымен аяқталды, бірақ кейіннен қосымша мектеп пен спорт залы салынды. 1914 жылдың тамызында Penn Mary Coal Company Джонстаунның Камбрия болат компаниясы (бұрын Камбрия темір зауыты) сатып алды. Барлық жоғары басқару қызметкерлері ауыстырылды, ал Х. Дж. Михан Бас инспектор болып тағайындалды. Камбрия Стил 1916 жылға дейін Хейлвуд кешенінің иесі болды, содан кейін Джонстаунның Бейтлехем Стил компаниясы иелігіне өтті. Алып кетуден кейін Эбенсбург көмір компаниясының бұрынғы табысты бас директоры Томас Ричардс Джонс суперинтендант болды. Келесі бірнеше жылда Бейтлехем Стил компаниясы Хейлвуд тау-кен кешенін жақсартуға 500 000 доллардан астам инвестиция салды және 1946 және 1959 жылға дейін жұмыс істейтін No9 және No11 шахталарын ашты. Меншік иелігінің көптеген өзгерістеріне қарамастан, Хейлвудтағы және оның айналасындағы көмір шахталары 1921 жылға дейін Penn Mary атауын сақтады, содан кейін барлық шахталар Бейтлехем шахталары деп аталды. Хейлвудтың бірінші және жалғыз кеншілер одағы 1936 жылы Бейтлехемде құрылды, бұл Ұлы депрессия кезеңіндегі еңбекшілерді қолдайтын заңдардың күшіне енуіне байланысты мүмкін болды. Бұрынғыда, одақ құруға қарсы қатаң шаралар мен еңбек ақысын нарықтан жоғары деңгейде төлеу одақ құрудың алдын алуға және ірі ереуілдерден сақтауға көмектескен. 1936 жылы Бейтлехем шахта корпорациясы таратылды және жаңа компания, Industrial Collieries Corporation құрылды. Industrial Collieries шахталарды 1940 жылға дейін басқарды, содан кейін операция Redlands Coal Company компаниясына жалға берілді, бұл Филадельфиядағы J. H. Weaver Company компаниясының еншілес компаниясы болды – осы компания 1904 жылы Хейлвудтағы алғашқы шахталарды ашқан. Бұл жалға беру келісімі 1943 жылға дейін жалғасты, содан кейін Redlands Coal Company шахталарды Бейтлехем Стилден сатып алды. Осы кезеңде Monroe Coal Company (J. H. Weaver Company компаниясының тағы бір еншілес компаниясы), жылжымайтын мүлік агенттігі ретінде, Хейлвуд тұрғындарына үйлер мен жер участаларын сатуды бастады, өйткені тау-кен өндірісі жеке қаланы ұстау шығындарына ақталмайтын деңгейге жетті. Redlands Coal Company шахталарды 1948 жылға дейін басқарды, содан кейін оларды Бейтлехем Стилге қайта сатты, ол оларды бір жыл бойы басқарды, содан кейін Pine Township Coal Company компаниясына сатты. Pine Township Coal Company 1959 жылға дейін жұмыс істеді, содан кейін соңғы шахта, No11, толықтай тозығып, жабылды. No11 шахтасының жабылуынан кейін және басқа да маңызды өнеркәсіптердің болмауынан Хейлвуд үлкен, тәуелсіз қала ретінде өміршеңдігін жоғалтты және көптеген тұрғындары көршілес қалаларға көшіп кетті. Барлығы есептегенде, уақытша қала ретінде жоспарланған қаланың тамаша тарихы бар, және онда туған, өмір сүрген, жұмыс істеген және қайтыс болған адамдардың естеліктері www.heilwood.com сайтында, сондай-ақ Пенсильвания штаты университетінің T. R. Johns жинағында, Индиана округі тарихи қоғамында және Пенсильвания университетінің Индиана бөлімшесінде сақталған.
География
Heilwood (40.637259, 78.882627) координаталарында орналасқан. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, CDP-ның жалпы ауданы 3.8 шаршы мильді (10 км²) құрайды, бұл аудан толығымен құрлықтан тұрады.
Демография
2000 жылғы санақ бойынша CDP-да 786 адам, 304 үй шаруашылығы және 221 отбасы болды. Халық тығыздығы анықталған жоқ. 326 тұрғын үй бірлігі болды, орташа тығыздығы көрсетілмеген. CDP-ның нәсілдік құрамы: 99,49% ақ нәсілді, 0,25% афроамерикалық, 0,13% жергілікті американдық және 0,13% екі немесе одан көп нәсілді. Кез келген нәсілдегі испан немесе латын американдықтардың үлесі 0,13% құрады. 304 үй шаруашылығының 32,9%-ында 18 жасқа дейінгі балалар тұрды, 56,3%-ы бірге тұратын ерлі-зайыптылар, 11,8%-ында күйеуі жоқ әйелдер, ал 27,0%-ы отбасы емес. Үй шаруашылығының 26,0%-ы жеке тұлғалардан, ал 16,1%-ы 65 және одан үлкен жастағы бір адамнан құралды. Үй шаруашылығының орташа мөлшері 2,59 адамды, ал отбасының орташа мөлшері 3,09 адамды құрады. Жас бойынша үлестіру: 18 жасқа дейінгілер 24,8%, 18-24 жас аралығындағылар 9,2%, 25-44 жас аралығындағылар 26,1%, 45-64 жас аралығындағылар 21,9%, 65 жастан асқандар 18,1% құрады. Орташа жас 39 жас болды. Әр 100 әйелге 91,7 еркек сай келді. 18 жастан асқан 100 әйелдің ішінде 88,8 еркек болды. Үй шаруашылығының орташа табысы 29 722 доллар, ал отбасының орташа табысы 35 000 доллар болды. Ер адамдардың орташа табысы 28 819 доллар, ал әйелдердің 21 591 долларға тең. CDP-ның жан басына шаққандағы орташа табысы 12 487 доллар болды. Отбасылардың 13,3%-ы және халықтың 17,0%-ы кедейлік шегінен төмен тұрды, оның ішінде 18 жасқа дейінгілердің 29,2%-ы және 65 жастан асқандардың 7,7%-ы.