Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
461-ші әскери-теңіздік ауыр тікұшақ эскадрильясы (HMH 461) – АҚШ Әскери-теңіздік корпусының CH-53K King Stallion көліктік тікұшақтарынан тұратын тікұшақ эскадрильясы. "Ironhorse" ("Темір жылқы") атымен танылған эскадрилья Солтүстік Каролина штатындағы Нью-Ривер әскери-теңіздік базасында орналасқан және 29-шы әскери-теңіздік авиациялық тобының (MAG 29) және 2-ші әскери-теңіздік авиациялық қанаттың (2nd MAW) бағынысында болады. 1944 жылы тарихы басталган HMH 461 – Теңізшілер корпусының ең көне әрекет ететін ауыр көтергіш тікұшақ эскадрильясы.
Marine Heavy Helicopter Squadron 461 (HMH 461) is a United States Marine Corps helicopter squadron consisting of CH 53K King Stallion transport helicopters. The squadron, known as "Ironhorse", is based at Marine Corps Air Station New River, North Carolina and falls under the command of Marine Aircraft Group 29 (MAG 29) and the 2nd Marine Aircraft Wing (2nd MAW). With its lineage starting in 1944, HMH 461 is the oldest active Heavy Lift Helicopter Squadron in the Marine Corps.
Миссия
Экспедициялық, бірлескен немесе біріктірілген операциялар кезінде күндіз немесе түнде, кез келген ауа райында, ауыр техниканы, жауынгерлік әскерлерді және жабдықтауды тасымалдау арқылы MAGTF қолбасшысына шабуылдық қолдау көрсету.
Support the MAGTF Commander by providing assault support transport of heavy equipment, combat troops, and supplies, day or night under all weather conditions during expeditionary, joint, or combined operations.
Алғашқы жылдар
461-ші теңіздік ұрыс эскадрильясы (VMF 461) 1944 жылдың 15 наурызында Калифорния штатының Эль-Центро қаласында 43-ші теңіздік қорғаныс тобының құрамында құрылды. Жаңа құрылған эскадрилья Vought F4U Corsair ұшақтарымен ұшты және оның шақыру белгісі "Red Raider" болды, эскадрильяның белгісінде қызыл сақалды викинг бейнеленген. 1945 жылдың қаңтарында эскадрилья Эль-Торо теңіз әскери-әуе базасына көшірілді, 46-шы теңіз әскери-әуе тобына (MAG 46) бекітілді және соғыстың қалған бөлігі үшін резервтік оқу эскадрильясы ретінде тағайындалды. 1946 жылдың 25 ақпанында VMF 461 алғашқы сынақ сапарында "Палау" кемесімен теңізге шықты, ал 1946 жылдың 16 наурызында эскадрилья Сан-Диего теңіз базасынан АҚШ-тың шығыс жағалауына бағытталды. 1946 жылдың 16 наурызында Норфолк теңіз базасына келген VMF 461, 11-ші теңіз әскери-әуе тобымен (MAG 11) уақытша міндеттерді орындау үшін MCAS Cherry Point, NC-ге оңтүстікке ұшты. 1947 жылдың мамыр және тамыз айларында эскадрилья тағы да USS Palau кемесімен жүзіп, Гуантанамо шығанағына, Монровияға (Либерия), Ресифиге (Бразилия) және Француз Батыс Африкасының Дакар қаласына сапар шекті. 1948 жылдың ақпан-наурыз айларында VMF 461 флоттық жаттығуларға қатысты, бұл жолы Рузвельт Роудс теңіз базасынан жұмыс істеді. 1948 жылдың тамызында эскадрилья тағы да USS Palau кемесіне мінді және Гуантанамо шығанағына үш апталық сапар жасады, ал 1948 жылдың қарашасында арктикалық жаттығуларға қатысты. 1949 жылдың қаңтарында эскадрилья "Мидуэй" кемесіне мінді және екі айлық Жерорта теңізі саяхатына шықты, содан кейін 1949 жылдың наурыз және маусым айлары аралығында "Мисуэль" және "Франклин Д. Рузвельт" кемелерімен бірнеше қысқа сапарлар жасады. 1949 жылдың 1 шілдесінде VMF 461 MCAS Cherry Point-те MAG 11-ге бекітілді. 1949 жылдың қыркүйегінен 1950 жылдың қаңтарына дейін эскадрилья Лейт кемесімен Жерорта теңізі саяхатына шықты, бұл саяхат 11-ші теңіз әскери-әуе тобының құрамында болды. 1950 жылдың қыркүйегінде VMF 461 қызметтен босатылды. 1957 жылдың қаңтарында эскадрилья Солтүстік Каролина штатының Нью-Ривер қаласындағы Теңіз әскерінің әуе базасында Теңіз әскери тікұшақ көлігі эскадрильясы (орта) 461, HMR(M) 461 ретінде қайта құрылды, ол 26-шы теңіз әскери-әуе тобына бекітілді. Эскадрилья алғашқы эскадрилья ретінде HR2S 1 (кейін CH 37 деп аталды) тікұшақтарымен жабдықталды, ол сол кезде Теңіз жаяу әскерінің ең жаңа және ең үлкен тікұшағы болды. "Дьюс" деп аталған бұл тікұшақ 26 сарбазды немесе 8000 фунт жүк тасымалдай алатын, сағатына 110 теңіз шақырымы жылдамдықпен ұша алатын. Тікұшақтың қозғалтқышы екі R2800 54 қозғалтқышынан тұрды және төрт адамдық экипажға арналған. 1961 жылы АҚШ ғарыш бағдарламасының аясында HMR(M) 461 Вирджиния штатының Уоллопс аралынан ұшырылған НАСА зымырандарын әуеден қабылдады. 1962 жылдың ақпан айында HMR(M) 461 теңіздік ауыр тікұшақ эскадрильясы 461 (HMH 461) болып қайта аталды. 1962-1965 жылдары USS Boxer және USS Guadalcanal кемелерінде орналасқан HMH 461 Жерорта және Кариб теңіздеріндегі әртүрлі операциялар мен жаттығуларға қатысты. 1966 жылдың ақпан айында эскадрилья CH 37-ні алмастырған CH 53A тікұшағының келуін күтіп, кадрлық құрамға дейін қысқартылды. 1970 жылдың қарашасында CH 53A CH 53D тікұшағымен ауыстырылды. 1970 жылдары HMH 461 Жерорта және Кариб теңіздерінде, Скандинавияда, Солтүстік Еуропада және Ұлыбританияда флоттың теңіз операцияларын қолдауды жалғастырды. Жаңа CH 53E Super Stallion тікұшақтары HMH 461 тарихында 1987 жылдың қазан айында алғашқы операциялық рейсімен жаңа тарауды басталды. 1988 жылдың қыркүйегінде HMH 461 Sikorsky Aircraft компаниясынан он бір CH 53E тікұшағының алғашқы партиясын қабылдады және түнгі көру көзілдірігін пайдалана отырып әуеде жанармай құюға, сырттан Riverine Assault Craft-ті көтеруге, CH 53E-ді C 17 Globemaster-ге жүктеуге және бір мезгілде екі HMMWV-ді көтеруге арналған бірінші теңізшілер корпусының авиациялық бөлімшесі ретінде тарихқа енді.
Marine Fighting Squadron 461 (VMF 461) was commissioned on 15 March 1944, at Marine Corps Air Station El Centro, California as part of Marine Base Defense Group 43. The newly formed squadron flew the Vought F4U Corsair and its callsign was "Red Raider" with a squadron insignia depicting a red bearded Viking. In January 1945, the squadron was relocated to Marine Corps Air Station El Toro, assigned to Marine Aircraft Group 46 (MAG 46), and designated as a replacement training squadron for the remainder of the war. On 25 February 1946, VMF 461 sailed on board the Palau during her initial shakedown cruise and on 16 March 1946, the squadron departed Naval Base San Diego headed for the east coast of the United States. Arriving at Naval Station Norfolk on 16 March 1946, VMF 461 flew south to MCAS Cherry Point, NC for temporary duty with Marine Aircraft Group 11 (MAG 11). From May to August 1947 the squadron again sailed on the USS Palau, visiting Guantánamo Bay, Monrovia, Liberia, Recife, Brazil, and Dakar, French West Africa. From February to March 1948 VMF 461 took part in Fleet Exercises, this time operating from Roosevelt Roads Naval Station. The squadron again boarded the USS Palau in August 1948 for a three week cruise to Guantánamo Bay and in November 1948 took part in arctic exercises. The squadron boarded the Midway in January 1949 for a two month Mediterranean cruise and took part in multiple shorter cruises between March and June 1949 on board the USS Midway and the Franklin D. Roosevelt. On 1 July 1949, VMF 461 was assigned to MAG 11 at MCAS Cherry Point. From September 1949 until January 1950, the squadron deployed on a Mediterranean cruise as part of Marine Aircraft Group 11 on board the Leyte. In September 1950, VMF 461 was decommissioned. In January 1957, the squadron was reactivated at Marine Corps Air Station New River, North Carolina as Marine Helicopter Transport Squadron (Medium) 461, HMR(M) 461, assigned to Marine Aircraft Group 26. The squadron was equipped as the initial squadron with the HR2S 1 (later to be designated as the CH 37), then the newest and largest helicopter in the Marine Corps inventory. The "Deuce," as it was called, was capable of carrying 26 troops, or 8,000 pounds of cargo at speeds up to 110 knots. The aircraft was powered by two R2800 54 engines and carried a crew of four. As part of the U. S. space program in 1961, HMR(M) 461 performed aerial recovery of NASA rockets launched at Wallops Island, Virginia. In February 1962, HMR(M) 461 was redesignated Marine Heavy Helicopter Squadron 461 (HMH 461). While deployed aboard USS Boxer and USS Guadalcanal from 1962 to 1965, HMH 461 participated in various deployments and exercises in the Mediterranean Sea and Caribbean Sea. In February 1966, the squadron was reduced to cadre status to await arrival of the CH 53A helicopter, which replaced the CH 37. In November 1970, the CH 53A was replaced by the CH 53D helicopter. Throughout the 1970s, HMH 461 continued its support of Fleet Marine operations in such places as the Mediterranean and Caribbean Seas, Scandinavia, Northern Europe and Great Britain. New CH 53E Super Stallion helicopters marked another chapter in HMH 461 history with the first operational flight in October 1987. In September 1988, HMH 461 took delivery of its first lot of eleven CH 53Es from Sikorsky Aircraft and would go on to make history as the first Marine Corps aviation unit to aerial refuel using night vision goggles, externally lift a Riverine Assault Craft, load a CH 53E into a C 17 Globemaster, and lift two HMMWVs simultaneously
1990 жылдар
1990 жылдың ақпан айында HMH 461 Колумбиядағы есірткіге қарсы саммитте президент сапарын қолдау үшін кемеге төрт ұшақ орналастырды. 1990 жылдың тамызынан бастап 1991 жылдың сәуіріне дейін эскадрилья USS Iwo Jima кемесіне орналасты және Парсы шығанағындағы қақтығысқа қатысты. 1991 жылдың 5 қаңтарында Дельта жасағы ДЕСЕРТ СТОРМ операциясынан Сомалидің соғыстан зардап шеккен Могадишо қаласынан американдық азаматтарды әскери емес эвакуациялау (NEO) үшін қайта бағытталды. "Темір аттар" теңізден шамамен 500 мильдей ұшып, американдық азаматтарды эвакуациялауды (NEO) сәтті бастады және "Шығыс есігі" операциясын ашты. Ironhorse теңізшілері 1993 жылдың қазанынан 1994 жылдың маусымына дейін қайтадан орналасты, осы кезде төрт ұшақтың жасағы HMM 362 эскадрильясымен бірге Гаитидегі төтенше жағдайларға жауап беру үшін аттанды. Олар 1997 жылдың мамыр және маусым айларында осы эскадрильядан бір жасақ Конго Бразавильдегі "Құтқарушыны қайтару" операциясына қатысқанда қайтадан орналасты. Содан кейін жасақ VMM 261(Rein) құрамында Сиерра-Леонеде "Noble Obelisk" операциясы аясында әскери емес эвакуацияны (NEO) жүргізді. Бұл эвакуация Революциялық Біріккен фронттың қауіп төндірген АҚШ, Ұлыбритания және басқа да үшінші ел азаматтарын құтқарды.
In February 1990, HMH 461 deployed four aircraft aboard ship to support the presidential visit to the Anti Drug Summit in Colombia. Beginning in August 1990 through April 1991, the squadron deployed aboard USS Iwo Jima and headed to the conflict in the Persian Gulf. On 5 January 1991, Detachment Delta was retasked from DESERT STORM to support the non combatant evacuation (NEO) of American citizens from war torn Mogadishu, Somalia. The IRONHORSES flew almost 500 miles from the sea to successfully begin the NEO of American citizens and open Operation EASTERN EXIT. Ironhorse Marines again deployed in October 1993 through June 1994 when a detachment of four aircraft left with HMM 362 for contingency operations in Haiti. They deployed again in May and June 1997 when a detachment from this squadron participated in Operation Guardian Retrieval in Congo Brazzaville. The detachment then conducted a non combatant evacuation (NEO) in Sierra Leone as part of VMM 261(Rein) which was named Operation Noble Obelisk. The NEO saved U. S., British, and other third country nationals who were threatened by the Revolutionary United Front.
21 ғасыр
2001 жылғы 11 қыркүйектегі шабуылдардан кейін HMH 461 Африка мүйізіндегі Бірлескен операциялық күшті қолдау үшін Африканың Джибутисіне жөнелтілген Теңізшілер корпусының алғашқы тікұшақ бөлімшесі болды. Әлемдік терроризмге қарсы соғыс кезінде арнайы операцияларды қолдау мақсатында бірнеше операциялар жүргізілді. Маусым айында, ретті оқу миссиясы барысында (7), әуе күштеріне қарасты B-52 бомбалаушысы Casevac күші тұрған екі CH-53E тікұшағына 1000 фунттық бомба тастады. Апат салдарынан капитан Сет Мишод қаза тауып, екі тікұшақ та қирады. 2003 жылғы қазан айында HMH 461 MCAS New River әскери-теңіз базасына қайта оралды, бірақ 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010 және 2012 жылдары қайтадан оралды. Эскадрильяның негізгі құрамы Африка мүйізіне жөнелтілген кезде, HMH 461 теңізшілері 22 MEU-ды қолдап, Ауғанстанның қауіпті тауларында қиын жағдайларда ұшуға тап болды. 22 MEU ACE Қандаһар әуежайында "Тұрақты бостандық" операциясын қолдау үшін орналастырылды және "Лайнбеккер" жедел әскер тобының құрамына кірді. CH-53E Ауғанстанның қиын экологиялық жағдайында өте тиімді болып шықты. Көктем мен жаз айларында жасақ Талибан күштерімен күреске көмектесті, 58 000 ауғандық сайлаушыны тіркеді және 2000 медициналық және стоматологиялық науқасты емдеді. Жеті айлық табысты миссиядан кейін, HMM 266-ға бекітілген "Ironhorses" 2004 жылғы 16 қыркүйекте MCAS New River әскери-теңіз базасына оралды. 2005 жылғы 29 тамызда HMH 461 Катрина дауілінен кейін жедел жәрдем көрсету үшін 18 сағаттың алдынан хабарлауға бұйрық алды. HMH 461 негізгі эскадрильяға айналды және апат аймағына арналған арнайы теңіздік әуе-жер жұмыс күшін қолдау үшін HMH 464, VMM 365, HMT 302 және VMM 264 бөлімшелерінен теңізшілер мен жабдықтармен HMH 461(REIN) құрылды. HMH 461 өздігінен NAS Пенсаколаға орналасып, келесі күні Нью-Орлеан және Миссисипиде жедел жәрдем көрсету жұмыстарын бастады. Олардың жұмысы бір ай бойы жалғасты және Рита дауілі құрлыққа соққаннан кейін болған салдарды жеңілдетуге де көмектесті. Үйге оралғаннан кейін көп ұзамай эскадрилья HMH 461 жасағын Аргентинаның Мар-дель-Плата қаласына АҚШ Президентіне Америка саммитінің 4-ші отырысында қолдау көрсету үшін жөнелту туралы ескерту алды. Аргентинада екі жарым апта өткізіп, кейін АҚШ-қа оралды. 2005 және 2006 жылдары Африка мүйізіне жасақтарды орналастырған кезде, эскадрильяның HMM 261 жасағы 22 MEU-ды қолдап, Персия шығанағынан 456 мильден астам қашықтықтағы жердегі операцияларды жүргізді. Олар көпұлттық күштердің Батыс операциялық аймағында OIF 04-06 операцияларын күнделікті жұмыстар арқылы қолдады. Ирактағы операциялардан кейін жасақ 2006 жылы Африканың Джибутисінде "Image Nautilus" операциясын қолдады. Келесі HMH 461 MEU жасағы 2007 жылғы тамызда VMM 365 жасағына қосылып, 2008 жылғы наурызда Ауғанстанның Кандагар қаласына жөнелді. HMH 461 Det A жасағының теңізшілері Ауғанстанның Хелманд провинциясындағы 24-ші MEU-дың шабуылдық қолдау және ауыр жүк көтеру талаптарын қолдауға жалғасты, олар 2008 жылғы қарашада үйлеріне аман-есен оралғанға дейін. 2009 жылғы маусым айында "Юпитер Сентинель" операциясын қолдау үшін бес күндік ескертумен қайтадан хабарландыру келді. Эскадрилья тез арада 4 тікұшақты және барлық "Ironhorse" теңіз жаяу әскерлерін USS Iwo Jima (LHD 7) кемесіне отырғызып, президент Барак Обаманың Аккра мен Кейп-Кост қамалына сапарын қолдау үшін Гана жағалауына қарай жүзіп кетті. 2010 жылғы қаңтар айында эскадрилья жедел жұмылдырылып, Гаитидегі жақында болған апатты жер сілкінісінен кейін жедел жәрдем көрсетуге көмектесу үшін 22-ші теңіз экспедициялық бөлімін тасымалдады ("Бірлескен жауап" операциясы). Сонымен қатар, эскадрильяның MEU жасағы тарихи су тасқынынан кейін Пәкістанда апаттан зардап шеккендерге көмек көрсету үшін стратегиялық көтеру арқылы ерте орналасты. 2011 жылғы қаңтар айында HMH 461, оған HMH 465 жасағының жасағы қосылды, Ауғанстанның Camp Bastion-ға "ENDURING FREEDOM 11.1" операциясын қолдауға жөнелді. Әскери жұмыстың барысында "Ironhorse" 7,7 миллион фунттан астам жүк тасымалдап, 35 000 жолаушыны тасымалдады және екі апатқа ұшыраған H-47 тікұшағын құтқару бойынша екі тактикалық ұшу-қону және персонал (TRAP) миссиясын жүргізді. 2013 жылы эскадрилья тағы да Camp Bastion-ға орналасты, бұл жолы бүкіл бірлік ретінде, "ENDURING FREEDOM 13.1" операциясын қолдап, 4,3 миллион фунттан астам жүк, 23 800 жолаушыны жылжытып, 130-дан астам атаулы тактикалық рейдтер мен шабуылдарды аяқтады. Ауғанстандағы операциялық жетістіктері үшін HMH 461 Кейт Б. МакКатчон, 2012 және 2014 жылдары Жылдың ауыр теңіздік тікұшақ эскадрильясы сыйлығын алды. 2015 жылғы мамырда HMH 461, Африка мүйізіндегідей, SPMAGTF SC құрамында Гондурастағы Сото Кано әуе базасына тұрақты ротациялар...
Following the attacks on 11 September 2001, HMH 461 was the first Marine Corps helicopter unit deployed to Djibouti, Africa, in support of Combined Joint Task Force Horn of Africa. The deployment conducted multiple operations in support of special operations during the Global War on Terror. In June, while on a routine training mission (7) 1000 lbs bombs were dropped on two CH 53Es standing Casevac on the Godoria Range by an Air Force B 52. Captain Seth Michaud was killed in the mishap and both aircraft were destroyed. In October 2003, HMH 461 retrograded home to MCAS New River but would return again with detachments in 2004, 2005, 2006, 2007, 2008, 2009, 2010, and 2012. At the same time that the squadron main body was deployed to the Horn of Africa, HMH 461's Marines supporting the 22 MEU also encountered difficult flying in the treacherous mountains of Afghanistan. The 22 MEU ACE was stationed at the Kandahar airport in support of Operation Enduring Freedom and designated as part of Task Force Linebacker. The CH 53E proved invaluable in the challenging environmental conditions of Afghanistan. Throughout the spring and summer, the detachment helped efforts to battle Taliban forces, register 58,000 Afghan voters, and treat 2,000 medical and dental patients. After their successful 7 month deployment, the Ironhorses attached to HMM 266 returned to MCAS New River on 16 September 2004. On 29 August 2005, HMH 461 received the order to deploy with 18 hours notice in support of relief operations for Hurricane Katrina. HMH 461 became the parent squadron and formed HMH 461( )(REIN) with Marines and equipment from HMH 464, VMM 365, HMT 302 and VMM 264 to support the Special Marine Air Ground Task Force for the disaster area. HMH 461 self deployed to NAS Pensacola and started relief operations the next day in New Orleans and Mississippi. Their operations would continue for a month and would also serve to relieve the effects felt after Hurricane Rita made landfall. Shortly after returning home, the squadron received a warning to embark HMH 461 to go to Mar Del Plata, Argentina to support the President of the United States in support of the 4th Summit of the Americas. Two and a half weeks were spent in Argentina before returning to United States. While simultaneously deploying detachments to the Horn of Africa in 2005 and 2006, the squadron's detachment to HMM 261 in support of the 22 MEU, deployed from the Persian Gulf more than 456 miles inland to conduct operations supporting 2d MAW in Al Asad, Iraq. They supported OIF 04 06 through daily operations within the Multi National Forces West Area of Operations. Following their operations in Iraq, the detachment then supported Operation Image Nautilus 2006 in Djibouti, Africa. The next HMH 461 MEU detachment, attached to VMM 365 in August 2007 and would deploy to Kandahar, Afghanistan in March 2008. The Marines of HMH 461 Det A continued to support the assault support and heavy lift requirements of the 24th MEU operating in the volatile Helmand Province of Afghanistan until they all returned home safely in November 2008. Notice came again to deploy in June 2009 with five days warning in order to support Operation Jupiter Sentinel. The squadron rapidly embarked 4 aircraft and all available Ironhorse Marines aboard the USS Iwo Jima (LHD 7) which quickly started steaming towards the Ghanaian coast to support President Barack Obama's visit to Accra and Cape Coast Castle. In January 2010 the squadron was mobilized at short notice and transported the 22nd Marine Expeditionary Unit to aid relief efforts in Haiti after the recent devastating earthquake (Operation Unified Response). At the same time, the squadron's MEU detachment deployed early via strategic lift to support disaster relief operations in Pakistan following historic flooding. In January 2011, HMH 461, joined by a detachment from HMH 465, deployed to Camp Bastion, Afghanistan in support of Operation ENDURING FREEDOM 11.1. During the deployment, Ironhorse moved more than 7.7 million pounds of cargo, carried over 35,000 passengers, and conducted two Tactical Recovery of Aircraft and Personnel (TRAP) missions retrieving two crashed H 47 aircraft. The squadron would deploy again to Camp Bastion in 2013, this time as an entire unit, in support of Operation ENDURING FREEDOM 13.1; moving more than 4.3 million pounds of cargo, 23,800 passengers, and completing more than 130 named tactical raids and assaults. For its operational excellence in Afghanistan, HMH 461 was awarded the Keith B. McCutcheon, Marine Heavy Helicopter Squadron of the Year Award in 2012 and 2014. In May 2015, HMH 461, like before in the Horn of Africa, would be the lead active duty heavy lift detachment to send regular rotations to Soto Cano Air Base, Honduras as part of SPMAGTF SC. The rotation would return in May 2018 to support volcano disaster relief and VIP visits including the Vice President of the United States. In May 2019, HMH 461 detached 4 CH 53E's and 50 Marines to attach to VMM 365 (REIN). They comprised the heavy lift detachment of the Aviation Combat Element (ACE) for the 26th MEU. During the workups for the 26th MEU, Hurricane Dorian ravaged the Bahamas. The 26th MEU executed Foreign Disaster Relief (FDR) operations and provided aid to the Bahamas. The 26th MEU deployed December 2019 and operated in the 5th Fleet Area of Operations (AOR) until returning in July 2020. During the deployment, the HMH detachment operated in various Middle Eastern countries in support of the 26th MEU operations in order to increase foreign relationships in the AOR. The HMH detachment was responsible for Expeditionary Airbase Operations (EABO) and Forward Arming and Refueling Points (FARP) operations to support the MAGTF commander. The squadron would again send a detachment of 4 CH 53E's to VMM 263 in August 2020, to support the ACE for the 22nd MEU. In January 2022, HMH 461 became the first operational unit in the Marine Corps to replace its CH 53E Super Stallion with the upgraded CH 53K King Stallion.
HMH-461 эскадрильясының командирлері
Атауы Командада болған мерзімі Атауы Командада болған мерзімі Атауы Командада болған мерзімі Гриффит Б. Дойл12 қаңтар 57 – 16 мамыр 58Эдвард Р. Сейфферт25 наурыз 77 – 16 қараша 78Скотт В. Уодл17 қыркүйек 10 – 23 наурыз 12Уильям Р. Розиер17 мамыр 58 – 13 тамыз 59Уоррен Д. Калас17 қараша 78 – 9 мамыр 80Николас А. Моррис23 наурыз 12 – 18 қазан 13Жеймс А. Этеридж14 тамыз 59 – 19 мамыр 61Питер Ф. Ангел10 мамыр 80 – 22 мамыр 81Уэйд Дж. Данфорд18 қазан 13 – 1 мамыр 15Джордж Х. Грин кіші20 мамыр 61 – 15 қараша 61Эрнест Г. Нолл кіші23 мамыр 81 – 24 қараша 82Скотт Т. Трент1 мамыр 15 – 18 қараша 16Евген Ж. Поуп16 қараша 61 – 6 сәуір 63Генри А. Детеринг25 қараша 82 – 28 маусым 84Дэвид А. Шрайнер18 қараша 16 – 1 маусым 18Дэвид Райли7 сәуір 63 – 16 маусым 64Терри П. Свангер21 маусым 86 – 16 қаңтар 87Брайан Т. Лоуренс1 маусым 18 – 12 желтоқсан 19Трумэн Кларк17 маусым 64 – 12 қаңтар 65Томас А. Ривис17 қаңтар 87 – 2 наурыз 89Райан А. Линч12 желтоқсан 19 – 10 маусым 21Ройс У. Уотсон13 қаңтар 65 – 14 ақпан 65Даниэль Дж. Мозелер3 наурыз 89 – 12 маусым 91Адам А. Хорн10 маусым 21 – 16 желтоқсан 22Филип Г. Дайер15 ақпан 65 – 1 маусым 65Сэмюэл Т. Хелланд13 маусым 91 – 27 мамыр 93Томас Л. Николсон16 желтоқсан 22 – қазіргі уақытР. Л. Хоули2 маусым 65 – 1 қаңтар 66Спенсер Х. Смит28 мамыр 93 – 17 қараша 94Чарльз Х. Нортфилд6 қаңтар 66 – 3 қаңтар 67Даниэль С. Шульц18 қараша 94 – 21 маусым 96Джозеф Л. Дэвис4 қаңтар 67 – 5 маусым 68Джон Р. Сютер22 қаңтар 96 – 8 мамыр 98Джеймс С. Робинсон6 маусым 68 – 30 маусым 69Томас Л. Хэнкс8 мамыр 98 – 12 сәуір 00Кэрролл Г. Редман1 шілде 69 – 17 қаңтар 70Марк А. Кларк13 сәуір 00 – 15 қараша 01Ричард Е. Скиннер18 қаңтар 70 – 7 желтоқсан 70Ларри Фулвайлер16 қараша 01 – 2 маусым 03Дональд Е. Уэбб8 желтоқсан 70 – 31 қаңтар 72Лоуренс Е. Микколис3 маусым 03 – 18 қараша 04Эрнест Г. Янг1 ақпан 72 – 22 маусым 73Роберт Д. Приджен18 қараша 04 – 19 мамыр 06Роберт Д. Фоунер23 маусым 73 – 14 қараша 74Франсиско Б. Криссафулли19 мамыр 06 – 19 қараша 07Билли Г. Филлипс15 қараша 74 – 19 мамыр 76Пол Х. Джонсон19 қараша 07 – 9 наурыз 09Хьюберт М. Бартелл20 мамыр 76 – 24 наурыз 77Шон М. Салене9 қыркүйек 09 – 17 наурыз 10
Name Dates in command Name Dates in command Name Dates in command Griffith B. Doyle12 Jan 57 – 16 May 58Edward R. Seiffert25 Mar 77 – 16 Nov 78Scott W. Wadle17 Sep 10 – 23 Mar 12William R. Rozier17 May 58 – 13 Aug 59Warren D. Kalas17 Nov 78 – 9 May 80Nicholas A. Morris23 Mar 12 – 18 Oct 13James A. Etheridge14 Aug 59 – 19 May 61Peter F. Angle10 May 80 – 22 May 81Wade J. Dunford18 Oct 13 – 1 May 15George H. Green Jr.20 May 61 – 15 Nov 61Ernest G. Noll Jr.23 May 81 – 24 Nov 82Scott T. Trent1 May 15 – 18 Nov 16Eugene J. Pope16 Nov 61 – 6 Apr 63Henry A. Detering25 Nov 82 – 28 Jun 84David A. Schreiner18 Nov 16 – 1 Jun 18David Riley7 Apr 63 – 16 Jun 64Terry P. Swanger21 Jun 86 – 16 Jan 87Brian T. Laurence1 Jun 18 – 12 Dec 19Truman Clark17 Jun 64 – 12 Jan 65Thomas A. Reavis17 Jan 87 – 2 Mar 89Ryan A. Lynch12 Dec 19 – 10 Jun 21Royce W. Watson13 Jan 65 – 14 Feb 65Daniel J. Moseler3 Mar 89 – 12 Jun 91Adam A. Horne10 Jun 21 – 16 Dec 22Philip G. Dyer15 Feb 65 – 1 Jun 65Samuel T. Helland13 Jun 91 – 27 May 93Thomas L. Nicholson16 Dec 22 PresentR. L. Hawley2 Jun 65 – 1 Jan 66Spencer H. Smith28 May 93 – 17 Nov 94Charles H. Northfield6 Jan 66 – 3 Jan 67Daniel C. Schultz18 Nov 94 – 21 Jun 96Joseph L. Davis4 Jan 67 – 5 Jun 68John R. Suter22 Jan 96 – 8 May 98James C. Robinson6 Jun 68 – 30 Jun 69Thomas L. Hanks8 May 98 – 12 Apr 00Carroll G. Redman1 Jul 69 – 17 Jan 70Mark A. Clark13 Apr 00 – 15 Nov 01Richard E. Skinner18 Jan 70 – 7 Dec 70Larry Fulwiler16 Nov 01 – 2 Jun 03Donald E. Webb8 Dec 70 – 31 Jan 72Lawrence E. Miccolis3 Jun 03 – 18 Nov 04Ernest G. Young1 Feb 72 – 22 Jun 73Robert D. Pridgen18 Nov 04 – 19 May 06Robert D. Fowner23 Jun 73 – 14 Nov 74Francisco B. Crissafulli19 May 06 – 19 Nov 07Billy G. Phillips15 Nov 74 – 19 May 76Paul H. Johnson19 Nov 07 – 9 Mar 09Hubert M. Bartell20 May 76 – 24 Mar 77Sean M. Salene9 09 17 Mar 10 Sep
Бірлік сыйлықтары
Бірлік мақтауы немесе айрықша еңбегі үшін марапат – бұл аталған іс-қимылы үшін ұйымға берілген награда. Аталған іс-қимылдарға қатысқан бөлімше мүшелеріне өз формаларында марапатталған бірлік мақтауын тағуға рұқсат етіледі. HMH 461 төмендегі наградалармен марапатталды:
A unit citation or commendation is an award bestowed upon an organization for the action cited. Members of the unit who participated in said actions are allowed to wear on their uniforms the awarded unit citation. HMH 461 has been presented with the following awards:
Стример марапаты Жылы (лар) Қосымша ақпарат
Теңіз күштерінің бірлік мақтауы, бір қола жұлдызымен
Құрметті бірлік мақтауы Стример
Екінші дүниежүзілік соғыстағы жеңіс Стримері 1941–1945
Тынық мұхиты соғысы
Ұлттық қорғаныс қызметі Стримері, үш қола жұлдызымен 1950–1954, 1961–1974, 1990–1995, 2001 – қазіргі уақытқа дейін
Корея соғысы, Вьетнам соғысы, Перс шығанағы соғысы, Терроризмге қарсы соғыс
Қарулы күштер экспедициялық Стримері 1992–1993
Сомали
Оңтүстік-Батыс Азия қызметі Стримері, үш қола жұлдызымен
Терроризмге қарсы соғыс экспедициялық Стримері 2001 – қазіргі уақытқа дейін
Африка мүйізі
Терроризмге қарсы соғыс қызметі Стримері 2001 – қазіргі уақытқа дейін
Ауғанстан науқаны Стримері, екі қола жұлдызымен 2011, 2013
OEF 11.1, OEF 13.1
Streamer Award Year(s) Additional InfoNavy Unit Commendation Streamer with one Bronze StarMeritorious Unit Commendation StreamerWorld War II Victory Streamer1941–1945Pacific WarNational Defense Service Streamer with three Bronze Stars1950–1954, 1961–1974, 1990–1995, 2001–presentKorean War, Vietnam War, Gulf War, War on TerrorArmed Forces Expeditionary Streamer1992–1993SomaliaSouthwest Asia Service Streamer with three Bronze StarsGlobal War on Terrorism Expeditionary Streamer2001–presentHorn of AfricaGlobal War on Terrorism Service Streamer2001–presentAfghanistan Campaign Streamer with two Bronze Stars2011, 2013OEF 11.1, OEF 13.1