Bristol Siddeley BS.100: 1960 жылғы британдық реактивтік қозғалтқышы. VSTOL ұшақтар үшін жасалған, бірақ жобасы тоқтатылды. Техникалық деректер мен тарихы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1960 жылдардағы британдық турбовентиляторлы авиациялық қозғалтқыш
1960s British turbofan aircraft engine
Bristol Siddeley BS.100 – британдық екі шпулды, итергіш векторы бар турбовентиляторлы авиациялық қозғалтқыш, ол алғаш рет 1960 жылы сынақтан өтті. Қозғалтқыш Bristol Siddeley Engines Limited компаниясымен шектеулі санда жобаланып және құрастырылды. Жоба 1965 жылдың басында тоқтатылды.
The Bristol Siddeley BS.100 is a British twin spool, vectored thrust, turbofan aero engine that first ran in 1960. The engine was designed and built in limited numbers by Bristol Siddeley Engines Limited. The project was cancelled in early 1965.
Жобалау және әзірлеу
300 сериялы Olympus двигателіне негізделген BS.100 компанияның Pegasus жобасына ұқсас болды, бірақ жобаланған Hawker Siddeley P.1154 VSTOL истребителінің дизайнының үдеуді дыбыс жылдамдығына дейін жеткізуіне және ұшақтың тік көтерілуіне мүмкіндік беру үшін пленум камерасымен жану (PCB) жүйесі қосылды. PCB қайта қыздыруға (reheat) ұқсас, бірақ жану тек айналма ауаға, яғни алдыңғы соплоларға қолданылады. PCB-ны жасау қиын болды, себебі жану, екі векторлық алдыңғы соплоға кіретін және шығатын желдеткіштер арасындағы иілімдерде, сондай-ақ дәстүрлі артқы жанушыға қарағанда әлдеқайда төмен қысым мен температурада жүзеге асырылуы керек еді. PCB оттықты ұстағыштары металлдан жасалған өте күрделі конструкциялар болатын, оларды 2D инженерлік сызбада елестету қиын еді. Сондықтан жүйені дамыту үшін ағаштан 3D модельдер жасау қажет болды. Алдыңғы соплолардың ауданы өзгертілетін болуы керек еді. Бұл алдыңғы және артқы соплолар арасында фюзеляжға көлденең орнатылған жылжымалы пандустар арқылы іске асырылуы тиіс еді. Тік ұшу және дыбыс астындағы ұшу кезінде соплоның ауданы үлкен болады, ал PCB іске қосылғанда, үдеу кезінде пандустар кеңейіп, алдыңғы соплоларға ағын азаяды және негізгі ағынға көбірек бағытталады.
Based on the 300 series Olympus, the BS.100 was similar in general arrangement to that of the company's Pegasus design, but with the addition of plenum chamber burning (PCB), to enable the projected Hawker Siddeley P.1154 VSTOL fighter design to accelerate to supersonic speed and to allow the aircraft to hover. PCB is similar to reheat, but combustion is only applied to the bypass air (i. e. the front nozzles). PCB was quite difficult to develop since combustion had to occur on the bends between fan exit and entry to the two vectoring front nozzles and at much lower inlet pressure and temperature than a conventional afterburner. The PCB flame holders were highly complex sheet metal fabrications which were difficult to envisage on a 2D engineering drawing. Consequently 3D models in wood had to be produced to aid development of the system. Variable area front nozzles were required. This was to be achieved by movable ramps mounted horizontally on the fuselage between the front and rear nozzles. For vertical flight and subsonic cruise, the nozzle area would be large, whereas with the PCB lit during acceleration to supersonic speed the ramps would be expanded, reducing flow to the front nozzles and diverting more flow into the core.
Нұсқалар
1960 жылдардың басында BS.100 қозғалтқыштарының бірнеше түрі зерттелді, бірақ дамыту және өндіріс үшін BS.100 8 қозғалтқышы таңдалып, нақты құрастырылды.
A range of BS.100 engines were studied in the early 1960s, but it was the BS.100 8 that was finally selected for development manufacture and was actually built.
Көрмеде орналасқан қозғалтқыштар
Bristol Siddeley BS.100 қозғалтқышы Fleet Air Arm мұражайында, RNAS Yeovilton-да көпшілікке көрсетілуде.
A preserved Bristol Siddeley BS.100 is on public display at the Fleet Air Arm Museum, RNAS Yeovilton.