Кіріспе

Кольман паркі – Вашингтон штаты, Сиэтл қаласының Маунт-Бейкер ауданындағы парк. Ол Ласи В. Мэрроу ескерткіш көпірінен (Interstate 90) оңтүстікке қарай, Вашингтон көлінің жағасында және 31-ші көшеге дейін созылып жатыр.

2020 жылы бұл парк, іргелес орналасқан Маунт-Бейкер паркімен бірге, Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді.

Тарих

1881 жылы қалалық кеңес жекеменшік жүйелердің күрделі желісін иеленген және су қызметі үшін ақы алуға құқылы болған алғашқы "қалалық" су компаниясына рұқсат берді. Өсіп келе жатқан қаланың қажеттіліктерін қамтамасыз ету үшін "Спринг Хилл су компаниясы" деп аталатын компания Вашингтон көлінде "осы жерде" сорғы станциясын салды; жыл 1886 болды және сорғы бумен жұмыс істеді. Басты сорғының бұзылуы салдарынан шығыстан жобалаушы инженерлер келді, бірақ олар мәселені таба алмады. Сиэтл инженері Джеймс М. Колман жұмыс істей бастады және 36 сағаттан кейін (үзіліссіз) сорғыны қайта іске қосты. Бұл сорғы станциясы 1889 жылғы Сиэтлдегі Ұлы өрт кезінде "көңілді жаралай" жұмыс істеді. 1907 жылы Парк кеңесіне станция учаскесінің және оған дейінгі құбыр желісінің бір бөлігінің басқару құқығы берілді. Олмстед ағайындары таңдаған бағыт бойынша Фринк бульвары оңтүстікке қарай, көл жағалауымен қисайып, Вашингтон бульварымен қосылды, ол оңтүстіктен көл жағалауы бойымен келді. Қосымша сыйлықтар және солтүстік жағындағы жерді сатып алу паркті кеңейтті, ал 1909 жылы штат парктік мақсаттар үшін жағалауды берді. 1910 жылы Джеймс М. Колманның мұрагерлері учаске жоспарын тіркеді, онда "беткейдің басы" парктік мақсаттарға берілді, ал 31-ші көшеден көлге дейінгі "жолақ" Колман мырзаның құрметіне аталды.

2002 жылдың тамызында, Тоғызыншы апелляциялық соттың аға судьясы Жозеф Джером Фаррис өз үйінен Вашингтон көліне көріністі жақсарту үшін Колман паркінде 120 ересек, ірі жапырақты клен және жергілікті вишня ағаштарын кестірді. Кейбір ағаштардың жасы қырықтан асып, биіктігі елу бес футтан жоғары болды. Судья Фаррис айыппұлды уақтылы төлемегендіктен, қала оның 8000 шаршы футтық Бейкер тауындағы үйіне кепіл қойды. Федералды судья ағаштарды кесуге себеп – оның вьетнамдық бағбанымен болған қарым-қатынас қателігі болғанын мәлімдеді, бірақ бағбан бұл туралы мәлімдемеге қарсы шықты. Бағбанға сенген қазылар алқасы судья Фарриске қарсы шешім шығарды. Судья Фаррис 2006 жылдың мамыр айында айыппұлдың толық сомасын, енді пайызымен бірге 618 000 доллар төледі.