АҚШ Теңіз Корпусы 231-ші шабуыл эскадрильясы

Кіріспе

1948 ж. қыркүйек – 1962 ж. 31 тамыз
1973 ж. 15 мамыр – қазіргі уақытқа дейін
|ел= АҚШ
|одақтық= Америка Құрама Штаттары
|бөлім= АҚШ Теңіз жаяу әскерлері
|түрі= VSTOL эскадрильясы
|рөл= Жақыннан қолдау әуе шабуылы Әуедегі кедергілеу Әуе барлауы
|өлшемі=
|басқару құрылымы= Теңіз әскерлері ұшақ тобы 14, 2-ші Теңіз әскерлері қанаты
|қазіргі командирі= LtCol Matthew A. Seavitte
|белгілі командирлер= Alfred A. Cunningham, Ross E. Rowell, Stanley E. Ridderhof
|қамалдаған жері= Теңіз әскерлері әуе станциясы Cherry Point
|салтанатты басшы=
|полк полковнигі=
|лақап аты= Ace of Spades
|қамқоршы=
|девиз= First and Finest
|түстер= CG
|түстер белгісі=Құйрық коды
|маршы=
|маскот=
|шайқастар= Бірінші дүниежүзілік соғыс, «Банан соғыстары», Окоталь шайқасы, Екінші дүниежүзілік соғыс, Мидуэй шайқасы, Гуадалканал шайқасы, «Desert Storm» операциясы, «Enduring Freedom» операциясы, «Iraqi Freedom» операциясы
|ұшақтар (шабуыл): AV 8A Harrier, AV 8B Harrier II
|ұшақтар (бомбалау): SB2U Vindicator, SBD Dauntless
|ұшақтар (тұрушы): Vought VE 7F, Boeing O2B 1, Curtiss F8C 1, Vought O3U 6 Corsair, SOC 3 Seagull, F4U Corsair
|мерекелер=

Теңіз шабуыл эскадрильясы 231 (VMA 231) – AV 8B Harrier (V/STOL) ұшақтарынан тұратын АҚШ Теңіз жаяу әскерлерінің шабуылдық эскадрильясы. «Ace of Spades» деп белгілі эскадрилья Солтүстік Каролина штатындағы Теңіз жаяу әскерлерінің әуе станциясы Черри Пойнтта орналасқан және Теңіз әскерлерінің 14-ші ұшақ тобының (MAG 14) және 2-ші Теңіз әскерлері қанатының (2-ші MAW) басқаруында.

Алғашқы жылдар

VMA 231 1919 жылдың 8 ақпанында Флорида штатының Майами қаласында 1-ші дивизияның, 1-ші эскадрильясы ретінде құрылды — 1918 жылы Солтүстік Франциядан пайда болған Солтүстік бомбалау тобының бөлімшесі. Ақпан айының соңында жаңадан құрылған эскадрилья Санто-Домингоның Сан-Педро-де-Макорис қаласына 2-ші бригадамен бірге қызмет етуге келді және 1924 жылдың шілдесіне дейін онда қызмет етті. Санто-Домингодағы орналасу кезінде эскадрилья 1922 жылдың 1 шілдесінде 1-ші теңіз бақылау эскадрильясы (VO 1M) деп тағайындалды. Эскадрильяның таңбасы, атақты Пик тусы, сол кездегі эскадрилья мүшесі, 2-лейтенант Хайн Д. Бойден жасаған. Ерекше эмблемада "А" және "С" әріптері бейнеленген. Бойденнің ойынша, колодадағы бірінші карта болып табылатын туз "Бірінші" дегенді білдірсе, "А" және "С" әріптері "Әуе" және "Эскадрилья" сөздерін көрсетеді. Бұл дизайн – теңіз корпусы авиациясында пайда болған алғашқы ресми бөлімше таңбасы. Санто-Домингодан эскадрилья Калифорния штатының Сан-Диего қаласына сапар шегіп, Батыс жағалаудағы алғашқы теңіз эскадрильясы болды және теңіз экспедициялық күштерін сүйемелдейтін авиациялық күш ретінде тағайындалды. Батыс жағалаудағы уақытта, кейін генерал-майор болған Росс Э. Роуэлл, сол кезде майор және командир, пикелеумен бомбалау тактикасын жетілдіруге баса назар аударды. Мұндай тактика 1927 жылдың шілдесінде Никарагуада эскадрилья үшін өте құнды болып шықты, себебі ол бұрынғы ақпанда эскадрильяға бұйрық берілген еді. 1927 жылдың 1 шілдесінде VO 8M болып қайта аталғаннан кейін көп ұзамай, эскадрилья 16 шілдеде Окотал шайқасына қатысты, онда эскадрильяның он сарбазы Окоталдағы қоршалған теңіз жаяу әскері гарнизонына көмекке келді және ұйымдасқан жауға қарсы алғашқы пикелеумен бомбалау шабуылын жасады, көтерілісшілерді таратып, гарнизонды құтқарып қалды. Алып басушы кресімен марапатталған алғашқы теңіз авиаторларының қатарында майор Роуэлл мен лейтенант Хайн Д. Бойден болды, оларға Окотал шайқасына қатысқандары үшін марапат берілді. 1928 жылы Сан-Диегоға оралған эскадрилья Бірінші дүниежүзілік соғыс кезеңіндегі O2B 1 ұшақтарын жаңа Curtiss F8C 1 және F8C 3 ұшақтарымен алмастырды, олар кейін OC 1 және OC 2 болып қайта тағайындалды. F8C/OC ұшақтарын алғаннан кейін көп ұзамай, эскадрилья VO 10M-мен бірге 1929 жылы түсірілген "Қанаттар" фильмінің түсіріліміне қатысты. 1930 жылдардың басында теңіз авиациясы қайта ұйымдастырылып, біріктірілгеннен кейін бірнеше ұзақ жылдар бойы құрылған эскадрильялар таратылды, ал 1933 жылдың 1 шілдесінде VO 8M таратылды. Бауыр эскадрильяларының тағдырынан айырмашылығы, VO 8M 1934 жылдың 15 қарашасында VS 14M және VS 15M эскадрильяларын таратуға және осы екі авианосец эскадрильясынан ұшақтар мен қызметкерлерді пайдаланып VO 8M-ді қайта ұйымдастыруға шешім қабылданғанда қайта құрылды. Vought O3U 6 "Корсар" ұшақтарымен жабдықталған эскадрилья Сан-Диегодан жұмыс істеуді жалғастырды және жыл сайынғы флоттық жаттығуларға қатысты, Лэнгли, Рейнджер және Саратога авианосецтерінен әр түрлі уақытта жұмыс істеді, сондай-ақ 1935 жылы түсірілген "Әуедегі дөңгелектер" фильмінің түсіріліміне қатысты. 1936 жылы эскадрилья Ұлттық әуе жарыстарында теңіз авиациясын көрсетуге таңдалды және O3U 6 ұшағымен ұшып тұрғанда 1937 жылдың 1 шілдесінде теңіз скауты эскадрильясы екі (VMS 2) болып қайта тағайындалды. Сол жылы эскадрилья өзінің "Корсарларымен" алмасып, келесі төрт жыл бойы жұмыс істейтін Curtiss SOC 3 Seagulls ұшақтарын алды. Екінші әскери-әуе тобының қалған бөлігімен бірге эскадрилья 1941 жылдың қаңтар айында Гавайидегі Эва әскери-әуе базасына жіберілді және жаңа Vought SB2U Vindicator ұшақтарын алған екінші эскадрилья болды, соның салдарынан 1941 жылы оның 27 данасы болды. Жаңа ұшақтармен бірге жаңа тағайындама келді, ал 1941 жылдың 1 шілдесінде эскадрилья 231 (VMSB 231) әскери-теңіз скаут-бомбалау эскадрильясы болып қайта аталды. Соғыс жақындап келе жатқандықтан, эскадрилья, майор Кларенс Чэппеллдің басшылығымен, 1941 жылдың желтоқсан айының бірінші аптасында "Лексингтон" авианосегіне мінгізіліп, Перл-Харборға шабуыл туралы хабар жеткенде Мидуэй атолына бағыт алды.

VMA 231 began in Miami, Florida as the 1st Division, Squadron 1 on 8 February 1919 — a unit that emerged from the Northern Bombing Group of Northern France in 1918. By the end of February, the newly activated squadron arrived in San Pedro de Macorís, Santo Domingo for duty with the 2nd Brigade where it served until July 1924. During its deployment to Santo Domingo, the squadron was designated Marine Observation Squadron One (VO 1M) on 1 July 1922. The squadron's insignia, the famous Ace of Spades, was designed by then 2nd Lieutenant Hayne D. Boyden, a member of the squadron. The distinctive emblem bore the letters "A" and "S". As conceived by Boyden, the ace being the first card in a suit stood for "First" while "A" and "S" represented the words "Air" and "Squadron". This design is the first official unit insignia to appear in Marine Corps aviation. From Santo Domingo the squadron traveled to San Diego, California and became the first Marine squadron on the West Coast and was designated as the aviation asset to accompany Marine Expeditionary Forces. During the West Coast interlude, the late Major General Ross E. Rowell, then a Major and Commanding Officer concentrated on training in dive bombing tactics. Such tactics were to prove invaluable to the squadron in Nicaragua, during July 1927, where the squadron had been ordered the previous February. Shortly after its redesignation on 1 July 1927 to VO 8M, the squadron participated in the Battle of Ocotal on 16 July when ten personnel of the squadron came to the rescue of the beleaguered Marine garrison at Ocotal and executed the first recorded dive bombing attack against an organized enemy, dispersing the insurgents and saving the garrison. Among the first Marine aviators ever to receive the Distinguished Flying Cross were Major Rowell and Lieutenant Hayne D. Boyden, to whom it was awarded for their participation in the Battle of Ocotal. Returning to San Diego in 1928, the squadron traded in its World War I era O2B 1s for new Curtiss F8C 1s and F8C 3s, which were soon redesignated OC 1s and OC 2s. Shortly after receiving the F8C/OCs, the squadron, along with VO 10M took part in the filming of the 1929 movie Flight. As Marine aviation reorganized and consolidated in the early 1930s, several long established squadrons ceased to exist, and on 1 July 1933, VO 8M was deactivated. Unlike the fate that befell her sister squadrons, VO 8M was reactivated on 15 November 1934 when it was decided to decommission VS 14M and VS 15M and use the aircraft and personnel from these two carrier squadrons to reorganize VO 8M. Equipped with Vought O3U 6 "Corsairs", the squadron continued to operate from San Diego and participated in the annual Fleet Problems, operating from the aircraft carriers Langley, Ranger, and Saratoga at different times, and it participated in the filming of the 1935 movie Devil Dogs of the Air. In 1936, the squadron was selected to represent Marine Aviation at the National Air Races was still flying the O3U 6 when it was redesignated Marine Scouting Squadron Two (VMS 2) on 1 July 1937. Later that year, the squadron traded in its "Corsairs" for Curtiss SOC 3 Seagulls a type it would operate for the next four years. With the rest of Marine Air Group Two, the squadron deployed to Marine Corps Air Station Ewa, Hawaii in January 1941, and was the second squadron to receive the new Vought SB2U Vindicator eventually receiving 27 of the type in 1941. Along with the new aircraft came a new designation, and on 1 July 1941, the squadron was redesignated Marine Scout Bombing Squadron 231 (VMSB 231). With the prospect of war growing, the squadron, under the command of Major Clarence J. Chappell, embarked upon the aircraft carrier Lexington during the first week of December 1941 and was on its way to Midway Atoll when word of the attack on Pearl Harbor reached the carrier.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Pearl Harbor шабуылы кезінде эскадрилья «Лексингтон» кемесінде болғанмен, MCAS Ewa-да жеті SB2U 3 ұшағы қалдырылып, жоғалды. 1941 жылдың 10 желтоқсанында эскадрилья MCAS Ewa-ға оралды, бірақ бір аптадан кейін Мидуэйге қайта бағытталды, бірақ тасымалдаушы кемеде емес. Қосымша жанармай багімен жабдықталған және ұшақ күзетшісі ретінде PBY Catalina ұшақ қайығымен бірге эскадрилья сол кездегі бір қозғалтқышты ұшақпен су үстінен ең ұзақ қашықтыққа ұшты және бірде-бір ұшақ немесе экипаж жоғалтпай Мидуэйге жетті. Эскадрилья күтпеген жапон шабуылына дайындық күйінде, әдеттегі патрульдерді орындады. 1942 жылдың 1 наурызында, Мидуэйде болғанда, VMSB 241 құрылды да эскадрилья екіге бөлінді, екі эскадрилья бір-бірімен қатар жұмыс істеді, тіпті бір ұшақты да пайдаланды. Көп ұзамай VMSB 231 ресми түрде Ewa-ға қайтарылды, бірақ оның көп бөлігі мен барлық ұшақтары Мидуэйде қалды. MCAS Ewa-да қайта ұйымдасқан эскадрилья Douglas SBD Dauntless секіру бомбалаушыларын алды және 23-ші теңіз авиациялық тобына (MAG 23) қосылды. Жаңа SBD 3 Dauntless ұшақтары мен ұшқыштарды бірте-бірте алып, 1942 жылдың шілдесінде эскадрилья шетелге жөнелтілетіні туралы хабарланды. VMF 224 эскадрильясымен бірге, эскадрилья MAG 23-тің артқы эшелонын құрады, 1942 жылдың тамыз айының соңында Kitty Hawk әуе көлігіне тиеліп, Оңтүстік Тынық мұхитына жөнелтілді. Эфатеге жеткен эскадрилья түнде сол жерде болды, ал эскадрильяның ұшақтары Long Island эскорт ұшақ тасымалдаушысына көтерілді. Келесі күні SBD ұшақтары Long Island-тан катапультталып, Эспириту-Сантоға ұшырылды. Тағы бір түнді тоқтатқаннан кейін, ұшу эшелоны 1942 жылдың 30 тамызында Гуадалканалдағы Хендерсон аланына ұшып келді, күнделікті жапондық әуе шабуылынан бұрын жетіп, жағалаудағы екінші теңізшілердің секіру бомбалаушы эскадрильясы болды. Майор Лео Смит, капитан Рубен Айден және Элмер Глидден Гуадалканалдағы эскадрильяны басқарды. Капитан Айден 1942 жылдың 20 қыркүйегінде, командалық міндетін алғаннан кейін бір күн өткен соң, шайқаста қаза тапты. Гуадалканалда болған кезде, 1942 жылдың 30 тамызы мен 3 қазаны аралығында эскадрильяның он екі бастапқы SBD ұшағының он бірі жоғалып кетті немесе қолдануға жарамсыз болды. Осы уақытта лейтенант Глен Лоффель 1942 жылдың 4 қазанында жапондық ауыр крейсер Фурутакаға жасаған жалғыз шабуылы үшін ерлік көрсеткені үшін Әскери-теңіз кресімен марапатталды, бұл оның 1942 жылдың 11 қазанында батып кетуіне әкелді. VMF 231 1942 жылдың 30 тамызынан 2 қарашасына дейін Гуадалканалда Кактус әуе күштерінің құрамында қызмет етті. Содан кейін ол Сан-Диегодағы Әскери-теңіз әуе базасына қайтарылды, ол 1942 жылдың 19 қарашасында жетті, содан кейін 1943 жылдың қаңтарында Калифорниядағы Эль-Торо Әскери-теңіз әуе базасына көшірілді. Эскадрилья қайтадан Тынық мұхит театрына жөнелтілді және 1944 жылдың 4 ақпанында Маршалл аралдарындағы өткен жапон гарнизондарын бомбалауды бастады. 1944 жылдың қазан айында VMBF 231 деп қайта аталды және F4U Corsair истребительіне айналдырылды. Екі айдан кейін, 1944 жылдың 30 желтоқсанында VMSB 231 деген атауға қайта оралды және 1945 жылдың тамызында Жапонияның капитуляциясына дейін Маршалл аралдарында қалды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде эскадрилья әуе шайқасында жеті жапон ұшағын түсіргені үшін марапатталды.

Although the squadron was aboard the Lexington during the attack on Pearl Harbor, the rear echelon, still at MCAS Ewa suffered the loss of seven spare SB2U 3s which had been left behind. The squadron returned to MCAS Ewa on 10 December 1941, but one week later it was headed back to Midway, but not aboard a carrier. Fitted with an extra fuel tank and accompanied by a PBY Catalina flying boat acting as a plane guard, the squadron conducted the longest overwater flight by single engine aircraft on record at that time and arrived at Midway without the loss of a single aircraft or crew. The squadron flew routine patrols and awaited the expected Japanese attack. On 1 March 1942, while still at Midway, the squadron was split in two when VMSB 241 was created and the two squadrons operated side by side, even flying the same aircraft. Shortly thereafter, VMSB 231 was officially transferred back to Ewa, but a majority of its personnel and all of its aircraft remained at Midway. Reorganizing at MCAS Ewa, the squadron received Douglas SBD Dauntless dive bombers and was transferred to Marine Aircraft Group 23 (MAG 23). Slowly receiving new SBD 3 Dauntlesses and pilots, the squadron was notified in July 1942 that it would be deployed for duty overseas. Along with VMF 224, the squadron constituted the rear echelon of MAG 23 and was loaded aboard the aircraft transport Kitty Hawk during the last week of August 1942 and shipped to the South Pacific. Arriving at Efate, the squadron spent the night there and the squadron's aircraft were craned over to the escort aircraft carrier Long Island. The next day, the SBDs were catapulted from the Long Island and flown to Espiritu Santo. After another night's layover, the flight echelon flew to Henderson Field on Guadalcanal on 30 August 1942, arriving right before the daily Japanese air raid on the field and becoming the second Marine dive bomber squadron to operate ashore Major Leo Smith, and Captains Ruben Iden and Elmer Glidden led the squadron during the stay on Guadalcanal. Captain Iden died in combat on 20 September 1942, a day after he assumed command. While on Guadalcanal, eleven of the squadron's twelve original SBDs were lost or rendered inoperable between 30 August – 3 October 1942. During this time Lieutenant Glen Loeffel was awarded the Navy Cross for heroism for his lone attack on the Japanese heavy cruiser Furutaka on 4 October 1942, causing substantial damage and leading to her eventual sinking on 11 October 1942. VMF 231 operated on Guadalcanal as part of the Cactus Air Force from 30 August until 2 November 1942. It then was shipped back to Naval Air Station San Diego, California, arriving there on 19 November 1942, and then moved further north to Marine Corps Air Station El Toro, California, in January 1943. The squadron again deployed to the Pacific Theater and began operations bombing by passed Japanese garrisons in the Marshall Islands on 4 February 1944. In October 1944, it was redesignated VMBF 231 and converted to the F4U Corsair fighter. Two months later, on 30 December 1944, it reverted to the name VMSB 231 and remained in the Marshalls until the surrender of Japan in August 1945. During the course of World War II the squadron was credited with downing seven Japanese aircraft in air to air combat.

Соғыстан кейінгі жылдар

Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін эскадрилья 1946 жылғы наурыз айында «Вела Галф» кемесінде болғанда таратылды. Эскадрильяның материалдық-техникалық базасы VMF(CVS) 214 эскадрильясына қосылды. 1948 жылғы қыркүйекте эскадрилья АҚШ Теңіз жаяу әскерінің резервінде 231 ВМФ ретінде Огайо штатының Акроны және Мичиган штатының Грос-Иль қаласында қайта құрылды, бірақ 1962 жылғы 31 тамызда қайтадан таратылды.

1970 және 1980 жылдар

VMA 231 1973 жылғы 15 мамырда қайта жандандырылды, және теңіз корпусының ең көне эскадрильясы корпустың ең жаңасына айналды, корпустың ең жаңа ұшағы – Hawker Siddeley AV 8A Harrier ұшағын ұшырды. AV 8A – жоғары өнімділігі бар, жоғары жылдамдықты реактивтік ұшақ, ол ерекше түрде тік және қысқа ұшып-қону (ТҚҰҚ) қабілетіне ие болды. 1976 жылғы 4 қазанда VMA 231 Franklin D. Roosevelt ұшақ тасымалдағышының 19-шы әуе қанатымен бірге Жерорта теңізіне дислокацияланды. VMA 231-дің сапарына Испания, Италия, Сицилия, Кения және Египетке сапарлар кірді. Круиздің жарқын сәттері Гуамда Суэц каналын өту және VMA 231-дің Кенияның Тәуелсіздік күні тойына он екі AV 8A ұшағымен қатысуы болды. VMA 231 1977 жылғы 20 сәуірде 2-ші теңіз авиациялық қанатына қайта қосылды, эскадрилья қауіпсіз түрде MCAS Cherry Point, Солтүстік Каролинаға оралды. Сондай-ақ 1977 жылы VMA 231 «Жылдың V/STOL эскадрильясы» атағын алды, бұл марапатты алғаш рет алған эскадрилья болды.

Перс шығанағындағы соғыс және 1990 жылдар

1990 жылдың маусым айында VMA 231 екінші дүниежүзілік соғыстан бері алғаш рет Батыс Тынық мұхитына эскадрилья ретінде аттанды. Оқу-жаттығулар Жапониядағы Ивакуни мен Окинавада, сондай-ақ Филиппин аралдарында және Кореяда жалғасты. Айта кетерлігі, эскадрилья шілде айында Солтүстік Лусон жер сілкінісін бастан кешірді. Олардың орналасу мерзімі Оңтүстік-Шығыс Азияға операциялық қолдау көрсетуге бағытталған бұйрық алғаннан кейін ұзартылды. Бұл қадам әлемді айналып өтуді талап етті, себебі «Пик туындысы» 14 күн ішінде 18 000 теңіздік миль (NM) ұшып, 13-ші теңіз ұшақ тобына (MAG 13) (алдыңғы базасы) қосылды. Сапар барысында эскадрилья желтоқсан айында 904 сағатқа жуық ұшу уақытын жинады, бұл флоттағы Harrier эскадрильялары үшін рекордты көрсеткіш. 1991 жылдың 17 қаңтарында таңертең «Шөл даулы» операциясы басталды, ал VMA 231 Сауд Арабиясының Хафджи шекаралық қаласын бейтарап түрде бомбалаған Ирак артиллериялық батареяларын жою мақсатында жауынгерлік миссияларды орындады. 1991 жылдың 9 ақпанында, жаңадан капитандыққа көтерілген ұшқыш Рассел А.С. Санборнның ұшағы жауынгерлік миссия кезінде Кувейт шөлінде жер-әуе зымырандарымен атып түсірілді. Бақылаусыз ұшақ құмға қарай аударылып бара жатқанда, ол қауіпсізденіп шықты, бірақ ирак әскерлері тарапынан тез ұсталды. 26 күн бойы ол кішкентай, ылғалды және санитарлық жағдайы нашар камерада ұсталып, босатылғанға дейін (1991 жылдың 6 наурызы) тұтқындаушылары тарапынан азапталды. Ол он бес америкалық азаматпен бірге елге қайтарылды. 1991 жылдың ақпан айында, әуе соғысы күшейген және маңызды құрлықтағы шабуыл науқаны басталған кезде, 231-ші теңіз шабуыл эскадрильясы 966,2 сағат жинақтады. Бұл айлық көрсеткіш – АҚШ Теңіз корпусының Harrier эскадрильялары арасындағы рекорд. Эскадрилья соғыс кезінде барлығы 987 жауынгерлік миссия орындады және 1195,8 сағат ұшты. Барлығы 1660 Mk 82, 62 Mk 83, 969 Mk 20 Rockeye, 78 Mk 77 жарық бомбасы және 22 709 25 миллиметрлік оқ-дәрілер қолданылды. Жаудың позициялары мен техникасына қарсы жалпы сомасы 1 692 000 фунт оқ-дәрі жеткізілді. 1991 жылдың қыркүйегінде алты ұшақтың тобы HMH 362 бортында Saipan десанттық кемесімен Парсы шығанағындағы 22-ші теңіз экспедициялық тобының құрамында қызмет етті. 1992 жылдың қараша айында эскадрилья екі бағытта орналастырылды: эскадрильяның бір бөлігі мен он төрт ұшақ MCAS Iwakuni, Жапонияға, ал алты ұшақ MCAS Cherry Point, Солтүстік Каролинаға, Saipan-дағы 26-шы теңіз экспедициялық тобын қолдау үшін жіберілді. 1995 жылдың ақпанынан 1996 жылдың тамызына дейін VMA 231 амфибиялық шабуыл кемесі Kearsarge бортындағы 24-ші MEU-мен бірге құлаған АҚШ Әуе күштерінің ұшқышы капитан Скотт О'Грейдиді құтқаруға және Wasp амфибиялық шабуыл кемесіндегі 26-шы MEU-мен бірге «Ұшудан бас тарту» операциясына қатысты. 1999 жылдың сәуір айында эскадрилья Kearsarge кемесіндегі 26-шы MEU-мен бірге аттанды. Олар «Альянс күштері» операциясы сияқты көптеген операцияларға қатысты, Югославия Федеративтік Республикасындағы нысаналарды бомбалады. Олар сондай-ақ «Бірлескен күзетші», «Жарқын үміт» және «Жылдам жауап» операцияларына қатысты.

In June 1990 VMA 231 deployed to the Western Pacific as a squadron for the first time since World War II. Training continued at Iwakuni and Okinawa, Japan, as well as the Philippine Islands and Korea. Notably, the squadron weathered the July earthquake in Northern Luzon. Their deployment was extended when they received orders directing them to Southeast Asia in support of Operation Desert Shield. The move necessitated an unprecedented around the world trip as the Ace of Spades flew 18,000 NM in 14 days to join Marine Aircraft Group 13 (MAG 13) (forward). During the trip the squadron accrued 904 flight hours in December, a record for fleet Harrier squadrons. On the morning of 17 January 1991, Operation Desert Storm began and VMA 231 was flying combat missions to silence Iraqi artillery batteries, which were indiscriminately shelling the Saudi Arabian border town of Khafji. On 9 February 1991, a newly promoted captain, pilot Russell A. C. Sanborn’s aircraft was shot down over the Iraqi occupied Kuwaiti desert by a surface to air missile during a combat mission. With the uncontrollable jet hurtling inverted toward the sand, he ejected safely but was quickly captured by Iraqi troops. For 26 days, he was held in a small, dank and unsanitary cell and tortured by his captors until his release on 6 March 1991 when he was repatriated with fifteen other Americans. During February 1991, when the air war intensified and the critical ground campaign began, Marine Attack Squadron 231 accumulated 966.2 hours. This monthly total is a United States Marine Corps Harrier record. The squadron flew a total of 987 combat sorties and 1,195.8 hours during the conflict. In total, 1,660 Mk 82s, 62 Mk 83s, 969 Mk 20 Rockeyes, 78 Mk 77 fire bombs, and 22,709 rounds of 25 millimeter munitions were expended. A grand total of 1,692,000 pounds of ammunition was delivered against enemy positions and equipment. In September 1991, a six plane detachment was sent out with HMH 362 aboard the amphibious assault ship Saipan where it served as part of the 22nd Marine Expeditionary Unit in the Persian Gulf. During November 1992, the squadron embarked on a two site deployment by taking part of the squadron and fourteen jets to MCAS Iwakuni, Japan, and leaving six jets at MCAS Cherry Point, North Carolina, to support the 26th Marine Expeditionary Unit aboard the Saipan. From February 1995 to August 1996, VMA 231 would participate with the 24th MEU aboard the amphibious assault ship Kearsarge in rescuing downed United States Air Force pilot Captain Scott O'Grady and also with the 26th MEU aboard the amphibious assault ship Wasp participating in Operation Deny Flight. In April 1999, the squadron deployed with the 26th MEU on board the Kearsarge. They were involved in many operations, such as Operation Allied Force, bombing targets in the Federal Republic of Yugoslavia. They also participated in Operation Joint Guardian, Operation Shining Hope, and Operation Avid Response.

Терроризмге қарсы жаһандық соғыс

2003 жылдың сәуірінде эскадрильяның бір бөлімшесі 24-ші теңіз экспедициялық тобының құрамында Иракқа басып кіруге қатысты. 2007 жылдың көктемінде эскадрилья Ирак Азаттығы операциясын қолдау үшін Аль-Асад әуе базасына қайтадан орналастырылды. Осы кезеңде VMA 231 эскадрильясы 5158 сағаттан астам ұшу уақытын құраған 1738 жауынгерлік ұшу миссиясын орындады. 2009 жылдың қарашасында эскадрилья Ауғанстанға "Тұрақты Азаттық" операциясын қолдау үшін жіберілді. Олар 14-ші әскери-теңіз авиациялық тобының құрамында болды және 2-ші теңіз экспедициялық бригадасын (2-ші ТЕБ) қолдау үшін Қандаһар халықаралық әуежайынан жақыннан әуе қолдауы миссияларын орындады. Олар 2010 жылдың жазының басында үйлеріне оралды.

Болашақ жоспарлары

VMA 231 2026 жылы F 35B-ге көшуді жоспарлап отыр.