Кіріспе

Ажырату буыны – атомдар аралық қашықтықтармен (нанометрден кем) реттелген өте жіңішке аралықпен бөлінген екі металл сымнан тұратын электрондық құрылғы. Бұл сымдар физикалық түрде бөліну арқылы немесе химиялық жою, не электромиграция арқылы жүзеге асырылады. Сым үзілген кезде, электродтар арасындағы аралықты тұйықтаманың электрлік кедергісін бақылау арқылы жанама түрде басқаруға болады. Аралық пайда болғаннан кейін, оның ені металл контактілері орналасқан негізді иіп, басқаруға болады. Аралықты пикометрлік дәлдікпен басқару мүмкін. Сыну процесінде (өткізгіштік – кернеудің токқа қатынасы) өткізгіштік пен уақыттың типік графигі екі режимді көрсетеді. Біріншісі – ажырату буыны кванттық нүктелік контактіні құрайтын режим. Бұл режимде өткізгіштік электрон заряды (-e) және Планк тұрақтысы арқылы өрнектелген өткізгіштік квантына тең қадамдармен төмендейді. Өткізгіштік квантының мәні 7,74 × 10−5 сименс, бұл шамамен 12,9 кОм кедергінің артуына сәйкес келеді. Бұл қадамдық төмендеулер екі электрод арасын байланыстыратын бір атомдық металл жіптер санының азаюының нәтижесі деп түсіндіріледі, әр жіптің өткізгіштігі өткізгіштік квантына тең. Сым тартылғанда, мойын жіңірек болып, атомдық жіптердің саны азаяды. Мойын қайта құрылатын әр кезде, бұл кенеттен болады, өткізгіштіктің қадамдық төмендеуі байқалады. Ток өлшеуден алынған бұл тұжырым "in situ" TEM суреттерімен сыну процесінің токты өлшеумен үйлестіріліп расталды. Екінші режимде, сымдар одан әрі тартылғанда, өткізгіштік өткізгіштік квантынан төмен мәндерге дейін төмендейді. Бұл электродтар арасындағы вакуум арқылы электрондардың туннельдеуі болатын туннельдеу режимі деп аталады.

Қолдану

Брейк-жункциялар жеке молекулаларды зерттеу үшін электрлік контактілер жасауға қолданылады.