Аббас Әли Бәйг: Үндістан крикетшісінің өмірі мен жетістіктері

Кіріспе

Үндістанның бұрынғы крикетшісі Аббас Әли Байғ (19 наурыз 1939 жылы туған) – 1959 және 1967 жылдар аралығында 10 тестілік матчта ойнаған үнді крикетшісі. 21 жылдық мансабында бірінші сынып крикетте 34,16 орташа есеппен 12 367 ұпай жинады. 1991–92 жылдары Австралияға жасаған туры мен 1992 жылғы Крикет әлем чемпионатында Үндістан құрамасын жаттықтырды.

Өмірбаян

Хайдарабадта туған Байғұлов 1954–55 жылғы Ранжи Трофейінде Андхра-Прадеш командасына қарсы алғашқы сыныптық ойынына қатысты. Келесі матчында Майсорға қарсы 105 және 43 ұпай жинады. Турнир соңында ол командасының екінші үздік ойыншысы атанды, 62.33 орташа көрсеткішпен 187 ұпай топтады. 1950 жылдардың соңында Байғұлов Англияға көшіп, Оксфорд университетінің колледжінде білім алды. 1959 жылы университет командасы үшін 15 бірінші сыныптық матч өткізді. Осы кезеңде ол Free Foresters командасына қарсы 221 ұпай жинап, 87 ұпай қосты. Деррик Де Сарамның 283 ұпайдан (208 және 75) тұратын көрсеткішін басып өтіп, бірінші сыныптық матчта команданың ең көп ұпай жинаған ойыншысы болды. Осы уақытта Үндістан Англияға гастрольдік сапар жасады. Серияның төртінші матчында Байғұлов жарақат алған Виджай Манжрекардың орнына Үндістан құрамасына шақырылды. 20 жас 131 күндік Байғұлов дебютте жүздік соққан ең жас үнділік крикетші болды, ол Үндістанның екінші иннингінде 112 ұпай жинады. Бұл сондай-ақ, Үндістаннан тыс жерде дебют жасаған үнділік ойыншының алғашқы жүздігі болды. Поли Умригар тағы да жүздік соқса да, Үндістан матчты ұтырып қалды. Дегенмен, Байғұлов серияның соңғы матчында құрамада қалды. Ол сонымен қатар тестілік матчтағы дебютінде 4-іннингте жүздік соққан алғашқы ойыншы болды. Англиядағы сериядан кейін Байғұлов сол жылы Австралияға қарсы өткен үй сериясына Үндістан құрамасына қосылды. Канпурдағы екінші тестіде ол екі иннингте де 19 және 36 ұпай жинады. Бұл матч Үндістанның Австралияға қарсы алғашқы тестілік жеңісі болды. Бомбей қаласындағы келесі матчтың бірінші иннингінде ол 50 ұпай жинап, Нари Контрактормен бірге 133 ұпайлық маңызды серіктестік құрды. Одан кейін екінші иннингте 58 ұпай жинап, тағы бір жартылай жүздік соқты. Оның жартылай жүздіктері Үндістанға тең нәтижеге қол жеткізуге көмектесті. Үндістанның екінші иннингі кезінде үзіліс алғанда, Байғұлов Рамнат Кеннимен бірге павильонға қарай басып бара жатқанда, жас әйел көрермен оның жағынан сүйді, осылайша алаңда сүйген алғашқы үнділік крикетші атанды. Осы кезде комментатор болған Виджай Мерчант: «Мен жүздік және екі жүздік соққанда, осы қыздар қайда еді?» деді. Оқиғаны бейнелейтін «Аббас Али Байғұловты сүйіскен сәт» атты картина Салман Рушдидің «Мурдың соңғы демі» (1995) романында орын алды. Байғұловтың 1959/60 маусымдағы табысы оны Үндістан крикетінің бес «Жылдың крикетшісі» қатарына енгізді. Келесі маусымда Байғұлов Пәкістанға қарсы ойында сәтсіз өнер көрсетіп, төрт иннингте бар болғаны 34 ұпай жинады. Бұл оның келесі серияға құрамадан шығарылуына әкелді. Осы кезеңде ол мұсылмандарға қарсы әрекет еткені үшін жек көру хаттарын алды. Алайда, ол отандық турнирлерде жақсы өнер көрсетіп, Ранжи және Дулип Трофей турнирлерінде көп ұпай жинады. 1966 жылы ол Вест-Индияға қарсы өткен үй сериясына құрамаға қосылды. Байғұлов серияда өткізген екі тестіде 48 ұпай жинады. Ол тағы да құрамадан шығарылып, енді тестілік крикетке қатыспады. 1971 жылы Вест-Индияға сапарға шығар алдында құрамадан шығарылды. 1971 жылы Англияға барған Үндістан құрамасына таңдалды. Байғұловтың үш кіші інісі – Муртуза Байғұлов, Мазхар Байғұлов және Мұжтаба Байғұлов – барлығы кәсіби крикетпен айналысты. Муртуза Хайдарабад үшін бірінші сыныптық крикет ойнады, бірақ Аббасқа қарағанда аз сәттілікке жетті.

Born in Hyderabad, India, Baig made his first class debut during the 1954–55 Ranji Trophy, against Andhra Pradesh. In his next match against Mysore, he scored 105 and 43 not out. At the end of the tournament, he ended up as his team's second highest run scorer, scoring 187 runs at an average of 62.33. In the late 1950s, Baig moved to England and went to University College, Oxford. In 1959, he played 15 first class matches for the university team. During this time, he scored 221 not out and 87 against Free Foresters and broke Derrick De Saram's aggregate of 283 runs—208 and 75—to become the highest run scorer for the team in a first class match. It was during this time India toured England. In the fourth match of the series, Baig was "summoned" to play for India, replacing the injured Vijay Manjrekar. Aged 20 years and 131 days, Baig became the youngest Indian cricketer to score a century on debut when he made 112 in India's second innings. It was also the first century by an Indian debutant outside India. Despite another century from Polly Umrigar, India lost the match. However, Baig retained his place in the team for the final match of the series. He also set the record for becoming the first batsman to score a century in the 4th innings of a test match on test debut. Following the series in England, Baig was included in the Indian squad for the home series against Australia later that year. In the second Test at Kanpur, he scored 19 and 36 runs in both the innings. The match marked India's first Test victory against Australia. In the first innings of the next match at Bombay, he scored 50 and was involved in a crucial 133 run partnership with Nari Contractor. Baig followed that with another half century in the second innings when he made 58. His half centuries helped India secure a draw. During a break in India's second innings, when Baig walked to the pavilion along with Ramnath Kenny, he was kissed on his cheek by a young woman spectator, becoming the first Indian cricketer to be kissed on the field. Vijay Merchant who was commentating then remarked "I wonder where all these enterprising young ladies were when I was scoring my hundreds and two hundreds." A painting called "The Kissing of Abbas Ali Baig", depicting the incident was featured in Salman Rushdie's novel The Moor's Last Sigh (1995). Baig's success in the 1959/60 season led to him being named as one of Indian Crickets five "Cricketers of the Year". In the following season, Baig had an unsuccessful outing against Pakistan, managing to score just 34 runs in four innings. This led to him being dropped from the side for the subsequent series. During this time, it was said he received hate mail for under performing against fellow Muslims. However, he was impressive in the domestic circuit, scoring heavily in the Ranji and Duleep Trophy tournaments. In 1966, he was included in the team for the home series against West Indies. Baig scored 48 runs in two of the Tests he played in the series. He was dropped again and never played Test cricket again. He almost made it to the squad for the 1971 tour of West Indies before being dropped. He was selected in the Indian team that toured England in 1971. Baig's three younger brothers—Murtuza Baig, Mazhar Baig, and Mujtaba Baig—all played professional cricket. Murtuza played first class cricket for Hyderabad but was less successful than Abbas.