Кіріспе
Американдық әуесқой күрескер, аралас жекпе-жекші және кикбоксшы Том Эриксон (6 шілде 1964 жылы туған) – супер ауыр салмақта өнер көрсеткен американдық бұрынғы әуесқой күрескер және аралас жекпе-жекші. Карьерасы бойында "Үлкен мысық" атымен танылған ол, күреспен ерте жасынан айналыса бастады. Triton College-те Ұлттық колледждер спорттық қауымдастығының (NJCAA) жастар чемпионатында екі рет жеңімпаз атанды, ал Oklahoma State University–Stillwater-де NCAA I дивизионында екі рет жеңісге жетті. Эриксон 1997 жылы АҚШ Ұлттық чемпионы болды және 1997 жылы АҚШ Ағалар еркін күрес командасының құрамына ілігіп, 130 кг салмақта Әлем чемпионаттарында төртінші орын алды. 1996 жылы ММА-дағы карьерасын бастап, Pride Fighting Championships турнирінде өнер көрсетті, сондай-ақ беделді RAW командасының негізін қалаушылардың бірі болды. Эриксон Purdue University-де ұзақ жылдар бойы күрес бойынша көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеді, ол 1997 жылдан бері осы қызметте еңбек етеді. 2015 жылы Том Арканзас штатының Бейтсвилл қаласындағы Lyon College-те бас жаттықтырушы лауазымын қабылдады. 2020 жылы Lyon College-тегі лауазымынан кетіп, Duke University-де көмекші жаттықтырушы болып жұмыс істеуге кірісті.
those of a similar name
Tom Erikson (born July 6, 1964) is an American former amateur wrestler and mixed martial artist who competed in the super heavyweight division. Weighing between and throughout his career, "The Big Cat" began wrestling at an early age and was twice National Junior College Athletic Association (NJCAA) Junior Collegiate Champion at Triton College before achieving National Collegiate Athletic Association (NCAA) Division I honors twice at Oklahoma State University–Stillwater. Erikson was the 1997 U. S. National Champion, and a member of the 1997 U. S. Senior Freestyle World Team, placing fourth in the World Championships at 130 kg. He embarked on his career in MMA in 1996 and went on to fight in the Pride Fighting Championships, being a founding member of the prestigious RAW team. Erikson was a long time assistant wrestling coach at Purdue University, where he has been coaching since 1997. In 2015 Tom accepted the head wrestling coach position at Lyon College in Batesville, Arkansas. In 2020 he stepped down from his position at Lyon College, to become an assistant coach at Duke University.
Өмірбаян
Эриксон Иллинойс штатының Чикаго Хайтс қаласындағы Блум орта мектебін бітірді. Тритон колледжінде күрескен кезінде 1984 және 1985 жылдары екі рет NJCAA ұлттық чемпионы атанды, ал 1985 жылғы турнирде «Үздік күрескер» сыйлығын жеңіп алды. Оклахома мемлекеттік университеті үшін өнер көрсеткенде 1986 және 1987 жылдары екі рет NCAA I дивизионының студенттік күрес All American атанды. Эриксон шамамен он жылдан кейін жаңадан пайда болған аралас жекпе-жек спортына көшті.
Колледж және халықаралық
Эриксонның күрес мансабы жақсы болды. Блумда мемлекеттік деңгейде қатыса алмаса да, 1984 және 1985 жылдары Тритон колледжінде, көрнекті жаттықтырушы Арт Крафттың жетекшілігімен екі рет ұлттық чемпион атанды. Содан кейін Оклахома штатында екі мәрте All American атанды, 1986 жылы 4-орын, ал 1987 жылы 3-орын алды. Колледжді бітірген соң Эриксон 1988 жылғы Канада кубогында еркін күрестен алтын медаль жеңіп, финалда болашақ грек-рим күресінен Олимпиаданың күміс жүлдегері Мэтт Гаффариді 5:4 есебімен жеңіп, ерте жетістікке жетті. Эриксон еркін күресте үлкен жетістіктерге қол жеткізді, бірақ Брюс Баумгартнер де сондай табысқа жетті. "Ол ұзақ уақыт бойы Брюстен кейін әлемде екінші орында тұрды", - деді Олимпиада жаттықтырушысы Грег Стробель. "Ол барлық әлем чемпиондарын жеңді, бірақ Брюс емес. Ол алтын медаль жеңіп алар еді". Эриксон 1988, 1992 және 1996 жылдары үш рет Олимпиада құрамына іліге алмады, әр үш рет те Олимпиада командасына ілесу үшін финалда Брюс Баумгартнерге жеңіліп қалды. Сол үш Олимпиада ойынында Баумгартнер 1988 жылғы Сеул Олимпиадасында күміс, 1992 жылғы Барселона Олимпиадасында алтын және 1996 жылғы Атланта Олимпиадасында қола медаль жеңіп алды. "Бұл эмоциялық тартыс", - дейді 198 см бойы мен 129 кг салмағы бар күресші. "Мені түсіну қиын. 'Сенің ақылың дұрыс па?' деп сұрайды. Бірақ мен әлі де үздік болу арманындамын және юмор сезімін сақтауға тырысамын". Бірақ кейде әзілдің мәні бітіп қалады, әсіресе Эриксонның өзі де жаман емес екенін ескерсек. Ол 1992 жылғы Әлем кубогында бірінші орынды жеңіп алды, бұл Баумгартнердің қатыспаған жалғыз жылы болды. "Брюс болмаса, ол үш рет алтын медаль жеңіп алар еді", - дейді Митч Халл, АҚШ күресі ұлттық командаларының директоры және 1984 жылғы Олимпиаданың резервтік мүшесі. Эриксон "Ешқашан жеңілмейтін жауынгер" деп танылды. Баумгартнерге 8 финалда жеңілгеннен кейін Эриксон, болашақ екі дүркін Олимпиада чемпионы Керри Маккойды 7:4 есебімен жеңіп, көптен күткен АҚШ күресінің "Тоқтау белгісін" көтеріп, 1997 жылғы АҚШ ашық чемпионатының ұлттық чемпионы атанды. Жеңістен кейін Эриксон эмоцияға беріліп, тізе бүгіп, қолдарымен жерге тиді. АҚШ күресі қауымдастығының көптеген өкілдері Эриксон зейнеткерлікке шыққаннан кейін "Том Эриксон - Ешқашан жеңілмейтін табандылық сыйлығы" сыйлығын беру керек деп ойлады. Эриксон мансабын 15 рет АҚШ ұлттық медаль иегері ретінде аяқтады, 1 алтын, 10 күміс және 4 қола медаль жеңіп алды, АҚШ күресі ұлттық чемпионаты дәуірінде ешқашан АҚШ ашық чемпионатында үшінші орыннан төмен түспеді. Эриксон АҚШ құрамасының құрамында Әлем кубогында өнер көрсетіп, 1992 жылы Әлем кубогының чемпионы атанды, ресми жеңісі Георгий Кайсимовқа (Ресей) қарсы 5:2 есебімен тіркелді. Ол сондай-ақ 1997 жылғы АҚШ аға еркін стильді әлем командасының мүшесі болды және 130 кг салмақта Әлем чемпионатында 4-орын алды.
"It's an emotional roller coaster," says the 6 foot 4 inch, 286 pound wrestler. "It's hard for someone to feel sympathy for me. It's like, 'Are you stupid?' But I still have a dream to be the best at it, and I try and keep a sense of humor." But the joke wears thin at times, especially because Mr. Erikson is no slouch himself. He was finally able to capture first place in the 1992 World Cup, the only year Mr. Baumgartner had sat out. "He'd have been a three time gold medalist if it wasn't for Bruce," says Mitch Hull, national teams director for USA Wrestling and himself an alternate in the 1984 Games. Erikson was known as the 'Ultimate Never Give Up Warrior'. After 8 finals losses to Baumgartner, Erikson finally got to raise the long awaited coveted USA Wrestling 'Stop Sign' over his head, by defeating future 2 time Olympian Kerry McCoy 7–4, to become the 1997 U. S. Open National Champion. After the victory, Erikson fell to his hands and knees overwhelmed with emotion. Many in the USA Wrestling community thought that an award should have been made after Erikson's retirement called the 'Tom Erikson Never Give Up Perseverance Award'. Erikson finished his career as a 15 time U. S. national medalist winning 1 gold, 10 silver, and 4 bronze medals in the USA Wrestling national championship era, never placing below third place at any US Open. Erikson represented Team USA at the World Cup, becoming the 1992 World Cup Champion with a 5 2 signature win over Georgi Kaisimov (RUS). He was also a member of the 1997 U. S. Senior Freestyle World Team, placing fourth in the World Championships at 130 kg.
Аралас жекпе-жек өнері
1996 жылы Эриксонды бастапқыда Ричард Гамильтон Ultimate Fighting Championship-тің UFC 10 турнирінде өнер көрсету үшін шақырды, бірақ оның орнына Марк Коулман қабылданды. Содан кейін Эриксон досы Рико Чиапаррелиге қосылды, ол кейіннен басқа да табысты күрескерлермен бірге «Реал Америка күресі» командасын құрды. Том команда құрылмас бұрын өнер көрсете бастады, оның басқарушысы Чиапаррели болды.
Жауынгерлік өнердің шынайы супержауынгерлік түрі
Эриксон 1996 жылғы 22 қарашада Алабама штатының Бирмингем қаласында өткен сегіз қатысушыдан тұратын, салмақ шектемесі жоқ жартылай жекпе-жек турнирінде дебют жасады. Екінші кездесуінде Эриксон 1997 жылғы 24 ақпанда Алабама штатының Бирмингем қаласындағы Дүниежүзілік жекпе-жек федерациясында Давин Райтты бір минуттан кем уақытта ТКО арқылы жеңді.
Бағасы
Осыдан кейін Эриксон 1997 жылғы 15 маусымда ауыр салмақтағы Бразилия ашық турниріне қатысып, WAR командасын тағы да өкілдік етті. Жергілікті жауынгер Сильвио "Пантера Негра" Виейраны жеңгеннен кейін, Эриксон финалда Team Hammer House өкілі және американдық күрескер Кевин Рэндлменмен күш сынасты. Рэндлмен Эриксонды қоршауға тырысты, бірақ ол оң соққыға түсіп қалды, содан кейін Эриксон нокаут үшін бірнеше күшті соққылар жасады. Hammer House жауынгерін тасып шығаруға тура келді, ал Эриксон оған көмектесу арқылы көрермендердің қолдауын жеңіп алды. Эриксон 1997 жылғы тамыз айында Ресейдің Красноярск қаласында өткен 1997 жылғы Әлем чемпионатында күрестен оралды, еркін күрес бойынша 130 кг/286 фунт салмақ дәрежесінде төртінші орынды иеленді. Сондай-ақ, ол 1997 жылғы 11 қазанда Цуёши Кохасаканы бағындырып жеңді, бұл кездесуде Эриксон матчтың көп бөлігінде оны ұстанымымен бақылап, оның жартылай қорғанысын басып, қатаң кері аяқпен ұстау әрекетінен жалтарды және жеңіске жетті. Соңында, ол 1997 жылғы 29 қарашада Чиба қаласында өткен Vale Tudo Japan 1997 турнирінде Эд де Кройфтан тағы да жылдам TKO (техникалық нокаут) жеңіске қол жеткізді, бұл оның шамамен екі жылға жуық соңғы ММА жекпе-жегі болды.
Мақтанышпен күресу чемпионаттары
Pride Fighting Championships дебютінде Эриксон 1999 жылдың 21 қарашасында Жапонияның Токио қаласында өткен Pride 8 турнирінде бірауыз шешіммен Гари Гудриджді жеңді. Pride 11 – Көтерілетін Күн шайқасында Эриксон Хит Херрингке қарсы шығып, ертерек күреске түсіріп, әдеттегідей жердегі соққыларды жасады. Бірақ төреші оларды тұрғызғаннан кейін, Херринг Эриксонды тағы да күресуге тырысқанда екі соққымен шайқап, оны еденге құлатты және бірінші раундтың 6:17-сінде артқы жалаңаш тұншықтырумен жеңіске жетті. Эриксон 2001 жылдың 3 қарашасында Токиодағы Pride 17 турнирінде алғаш рет ММА-ға қатысқан кикбоксшы Мэтт Скелтонды бағындырды. Бұл оқиғадан кейін Pride FC ережелерін өзгертіп, ол қолданған тұншықтыру түрін – Скелтонның тамырын қолымен қысып тұншықтыруды ("алдыңғы тұншықтыру" деп аталды) рұхсат етпеді. Өзінің промоушеннен кетуге дейінгі соңғы жекпе-жегінде Эриксон 2002 жылдың 24 ақпанында Жапонияның Сайтама қаласында өткен Pride 19 турнирінде Тим Катальфоны бірінші раундта артқы жалаңаш тұншықтырумен жеңді. Том Эриксон 2005 жылдың 20 ақпанында Саитамадағы Pride 29 турнирінде ММА-ға және Pride-ға қайта оралды, бірақ бірінші раундта Фабрисио Вердумға артқы жалаңаш тұншықтырумен жеңілді. Бұл оның Pride-дағы соңғы жекпе-жегі болды.
Соңғы жекпе-жектер
Эриксон 2006 жылғы 3 мамырда Токиодағы Hero's 5 турнирінде Антонио Сильвамен жекпе-жек өткізіп, бірінші раундта жердегі соққылармен (ground and pound) TKO арқылы жеңілді. Эриксон 2008 жылғы 1 тамызда Румынияның Мамайя қаласындағы Strike FC 2 турнирінде Александру Лунгумен өткен жекпе-жегінің бірінші раундында нокаутқа түсті.
Кикбоксинг мансабы
Кикбоксинг бойынша ешқандай тәжірибесі болмаса да және ММА жекпе-жектерінде тек қарапайым соққылау қабілетін көрсеткеніне қарамастан, Эриксон 2002 жылдың соңында K-1 жетекші кикбоксинг ұйымына шақырылды. 2002 жылдың 22 қыркүйегінде K-1 Andy Spirits Japan GP 2002 финалында Майк Бернардомен жұдырықтасқан Эриксон бірінші раундта нокаутқа ұшырады. 2003 жылдың 6 сәуірінде K-1 Beast 2003 турнирінде Хироми Амадамен төртінші раундқа дейін төзімділік танытты, бірақ қайтадан қатыгез жекпе-жекте нокаутпен жеңілді. 2004 жылдың 27 наурызында Сайтамада өткен K-1 World Grand Prix 2004 турнирінде бокс чемпионы Шаннон Бриггспен күш сынасты, күткендей, күресшінің үміті жоқ еді және жекпе-жек басталғалы бір минуттан астам уақыт өткен соң нокаутқа түсті. Эриксон 2004 жылдың 6 маусымында Нагояда өткен K-1 World Grand Prix 2004 турнирінде Ян Нортьеге қарсы өткізген жекпе-жегінде кәсіби кикбоксер ретіндегі алғашқы және жалғыз жеңісін тіркеді, Нортиені 55 секунд ішінде үш рет жерге құлатып, техникалық нокаутпен жеңіске жетті. Зейнеткерлікке шығар алдындағы соңғы жекпе-жегінде ол Жапонияның Окаяма қаласында Deep: Glaiator турнирінде Ян Нортьемен қайта жұдырықтасты, алғашқы жекпе-жектегідей нәтижеге қол жеткізуді көздеді, оңтүстік Африкалық алыпты ерте-ақ жерге құлатты. Нортье төрешінің санауын асып өткеннен кейін, Эриксон оны жеңу үшін шабуыл жасады, бірақ Нортиенің сол жақ соққысынан өзі құлады. Эриксон да санаудан шықты, бірақ көп ұзамай қайтадан канвасқа құлады, бұл төрешіні жекпе-жекті тоқтатуға мәжбүр етті және оны тоқтату арқылы жеңіліспен зейнеткерлікке жіберді.
Дау
2010 жылы Эриксон сұхбатында, Марк Керр онымен жұдырықтасудан қашықтау үшін Прайдты оны турнирге шақырмауға мәжбүрлегендіктен, ол Прайд Гран-при турниріне шақырылмады деп ойлағанын айтты. Керр бұл айыптауды жоққа шығарып, Эриксон бастапқыда турнирге қатысуды қаламағанын мәлімдеді.