Кіріспе

Мим артисі Дэниел Эндрю Стейн (1952 жылы туған) – американдық заманауи өнерші, дене театрының бір түрі – тәндік мимді орындайды.

Алғашқы жылдар

Висконсин штатының Милуоки қаласында туған Стейн, Милуокидің маңындағы Уайтфиш Бей орта мектебінде Дейл Гутцманмен бірге оқыды. Стейн "Peer Gynt", "Dracula", "The Great Sebastians" және Гутцманның өзі жазған "Flash Gordon" музыкалық қойылымдарында ойнады. Сонымен қатар, Стейн Гутцманның "Құдайлар" атты түпнұсқа музыкалық трагедиясында басты рөлде ойнады, бұл Жан Гаспар Дебураның өміріне негізделген мультимедиалық қойылым болды. Дебура 19-ғасырдағы француз мимі, ол "пантомима бланш" стилінде өнер көрсеткен, оның ерекшелігі актердің бетінің ақ боялған болуы еді. Стейн орта мектептегі поэзияны интерпретациялық оқу жарыстарында да қатысты.

Кәсіби мансап

Штайн бүкіл әлемде Джульярд драма мектебі және Токиодағы драмалық өнер институты сияқты оқу орындарында сабақ берді. Ол 15 жыл бойы Парижде жеке мектебін басқарды. 2007-2008 жылдары Стейн Кентукки штатының Денвилл қаласындағы Центр колледжінде драмалық өнердің шақырылған артисі болды. 2009 жылдың маусымынан 2016 жылдың мамырына дейін ол Род-Айленд штатының Провиденс қаласындағы Браун университеті/Тринити Реп МЗБ бағдарламасының қозғалыс және физикалық театр директоры қызметін атқарды. 2016 жылдың наурызынан бері Стейн Ю.С. Санта-Барбарадағы театр және би факультетінің аға оқытушысы және BFA актерлік дайындық бағдарламасының директоры болып жұмыс істеп келеді. Штайн американдық және француздық азаматтыққа ие.

Өнер тарихы

Оның алғашқы жеке қойылымы «Timepiece» адам өміріндегі уақыттың өтуі және уақыт ағынынан туындайтын қақтығыстар мен күш, одан кейін қуаныш пен махаббат туралы айтады. Бұл қойылым дене миміндегі қозғалыс өнерінің жаңа дәуірін бастады деп кеңінен мойындалды. «Timepiece» қойылымындағы сахнадағы заттар өздерінің күнделікті мағынасынан арылып, идеялық символдарға айналады. Мысалы, кресло енді тек отыру үшін ғана емес, сонымен қатар қолдау мен күштің символы болып көрінеді. Бұл қойылым – бастауы, ортасы және соңы бар визуалды музыка. «New York Daily News» газетінің журналисі Бартон Уимбл «Timepiece» туралы: «Кейде сыншы бір сағаттың ішінде өнердің қалыптасқан түрін өзгертетін орындаушыны көреді, дәл осындай нәрсе Дэниел Стейн «Dance Theatre Workshop»-тың «Жаңа мим сериясын» ашқанда болды» деп жазды. «Los Angeles Times» газетінің журналисі Сильви Дрейк «Timepiece» туралы: «Театрға келгенде күтетін сирек және керемет көріністердің бірі» деп бағалады.

Сыншылдық

Штайн "физикалық театр" туралы былай деді: "Менің ойымша, физикалық театр көбірек сезімдік әсер етеді және көрермендер зихидан емес, сезімдік тұрғыдан күштірек әсер алады. Театрдың негізі – тірі, адамдық тәжірибе, ол мен білетін өнердің басқа түрлерінен өзгеше. Сурет салу, жазу, музыка көбінесе түсіндіру арқылы жүзеге асады, яғни біреу отырып бір нәрсе жазады, ал екінші біреу оны түсіндіреді, көбінесе камера алдында. Ал тірі театр, онда нағыз адамдар нағыз адамдардың алдында тұрады, біз бұл сағатты бірге өткізгенімізді көрсетеді; ортақ тәжірибе екі жаққа да таралады. Оның өте физикалық, сезімдік формасы оны өміріміздегі көптеген нәрселерден мүлдем басқаша тәжірибе етеді. Менің ойымша, егер біз әдебиетке негізделген театрмен айналыссақ, оны осылай жасай алмас едік."

Марапаттар

Стайн Ұлттық өнер қорынан, АҚШ/Жапония комиссиясынан, Pew Charitable Trust қорынан гранттар алды және Джон Саймон Гуггенхайм стипендиясын иеленді. Стайнның өнеркөрсетулерін талқылаған кітаптардың қатарында Томас Либарттың "Қазіргі және постмодерн мим" ("Қазіргі драматургтер" сериясы); Аннет Беркут Ласттың "Грек мимінен Марсель Марсоға және одан әрі: мимшілер, актерлер, Пьерроттар мен клоундар: театр мимінің сан алуан бейнесінің тарихы" (2002, Scarecrow Press); және Жак Лекоқтың "Le Theatre Du Geste" (Bordas – Париж) кітаптары бар.