Кіріспе
Американдық астроном Эми Дж. Баргер (1971 жылдың 18 қаңтарында туған) – американдық астроном және Висконсин университеті – Мадисонның астрономия профессоры, сонымен қатар Генриетта Ливитт атындағы профессор. Ол бірнеше телескоптан алынған деректерді біріктіріп, әртүрлі толқын ұзындықтарын бақылау және көрінетін спектрден тыс, алыс галактикалар мен аса ірі қара тесіктерді табудағы алғашқылардың бірі саналады. Баргер Халықаралық астрономиялық одақтың белсенді мүшесі.
Amy J. Barger (born January 18, 1971) is an American astronomer and Henrietta Leavitt Professor of Astronomy at the University of Wisconsin–Madison. She is considered a pioneer in combining data from multiple telescopes to monitor multiple wavelengths and in discovering distant galaxies and supermassive black holes, which are outside of the visible spectrum. Barger is an active member of the International Astronomical Union.
Білім және мансап
Баргер 1993 жылы Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы бөлімшесінен астрономия физикасы мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. Ол Кембридж университетінің Король колледжінде Маршалл стипендиаты болды және 1997 жылы университеттен астрономия ғылымдарының докторы дәрежесін алды. Баргер қазір Висконсин университетінің Мэдисон қаласындағы бөлімшесінде Генриетта Левитт атындағы астрономия профессоры және Гавайи университетінің физика және астрономия факультетінің аспирантураға қабылдау комиссиясының мүшесі болып жұмыс істейді. Осы кезеңде ол алыс галактикалардың қалыптасуы мен морфологиясын зерттейтін МОРФХС ынтымақтастығының құрамында болды. Хаббл ғарыш телескопының кең өрісті және Планеталық камера 2-нің түсірілімдері, фотометрия және спектроскопиядан алынған деректерге сүйене отырып, топ 10 шоғырдағы шамамен 2000 алыс галактиканы талдап, каталогтады және галактикалардың спектрлік және морфологиялық өзгерістеріне екі түрлі уақыт өлшемі және/немесе физикалық процестер әсер ететінін анықтады. Баргер сонымен қатар жаңа квазарларды табу үшін алыс инфрақызыл камерасы Submillimetre Common User Bolometer Array (SCUBA) -ны пайдаланды, ал 1999 жылы Хаббл және Чандра стипендиаты ретінде НАСА-ның Чандра рентгендік обсерваториясына (CXO) қол жеткізді. 2000 жылдың қаңтар айында Баргер және оның әріптестерінің ғарыштық рентген сәулелерінің пайда болу тегін анықтау бойынша жүргізген зерттеулерінің нәтижелері Атланта қаласында (Джорджия штаты) өткен Америка астрономиялық қоғамының 195-ші ұлттық мәжілісінде таныстырылды. CXO-да жүргізілген зерттеулерінен жинаған деректерді пайдаланып, команда рентген сәулелерінің шамамен үштен бірін көзге көрінетін спектрде емес, белсенді галактикалық ядролар (AGN) құрайтынын анықтады. AGN-де газ жарық жылдамдығымен тартылып жатқанда рентген сәулелерін шығаратын алып қара тесіктер бар. Сондай-ақ, ғалымдар рентген сәулелерінің тағы үштен бірін өте әлсіз галактикалардан алатынын есептеді. Өте әлсіз галактикалар айналасында шаңның қалыптасуына немесе салқын газдың көрінетін жарықты сіңіруіне байланысты көрінетін жарықты аз немесе мүлдем шығармайды. Команда олар бақылаған алыстағы екі нысанды жақсырақ түсіну үшін Келесі буын ғарыш телескопы және Constellation X сияқты қуатты телескоптармен оптикалық бақылаулар жүргізу қажет деген қорытындыға келді. Қаңтар айында ұсынылған зерттеудің жалғасы ретінде Баргер қара тесіктерді зерттеуге арналған топты басқарды. Команда 10 метрлік Кек телескобын, Джеймс Клерк Максвелл телескобын және Ұлттық радиоастрономия обсерваториясының өте үлкен массивін пайдаланып, қара тесіктердің өсуіне кеткен уақыт аралықтарын зерттеді және жақын маңдағы галактикалардағы қара тесіктердің белсенділігі бұрын ойланғаннан да жоғары және жақында болғанын анықтады. Команда кең тараған пікірге қайшы, барлық қара тесіктер галактикалар пайда болған кезде қалыптасқан жоқ деген қорытындыға келді. Керісінше, қазіргі уақытта баяу өсіп келе жатқан қара тесіктер бар, олардың қалыптасуына миллиард жылдан астам уақыт кетеді. 2000 жылдың желтоқсан айында Баргер Остин қаласында өткен 20-шы Техас релятивистік астрофизика симпозиумында баспасөз мәслихатында зерттеу нәтижелерін таныстырды.