Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ли Харрольд Кармайкл (1949 жылдың 22 қыркүйегінде туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасында (NFL) «Филадельфия Иглз» (1971–1983) командасы сапында он үш маусым және «Даллас Каубойз» (1984) командасы сапында бір маусым wide receiver ретінде ойнаған. Кармайкл 1998 жылдан 2014 жылға дейін «Иглз» клубының ойыншыларды дамыту және түлектер бөлімінің директоры, ал 2014 жылдан 2015 жылға дейін жанкүйерлермен байланыс жетекшісі қызметін атқарды, содан кейін 2015 жылы зейнетке шықты.
American football player and administrator (born 1949)
Lee Harold Carmichael (born September 22, 1949) is an American former professional football player who was a wide receiver in the National Football League (NFL) for thirteen seasons with the Philadelphia Eagles (1971–1983) and one season for the Dallas Cowboys (1984). Carmichael was the Director of Player Development and Alumni for the Eagles from 1998 to 2014, and a Fan Engagement Liaison from 2014 to 2015, before retiring again in 2015.
Алғашқы жылдар
Кармайкл Флорида штатының Джексонвилл қаласындағы Уильям М. Рейнс орта мектебінде оқыды, онда мектеп оркестрінде тромбон ойнады. Ол футбол командасында квотербек ретінде ойнай бастады. Оңтүстік университетіне қабылданып, үш түрлі спортпен бірдей айналысты. Өзінің 6'8" бойын баскетбол командасында орталық ретінде ойнауға пайдаланды, сондай-ақ жеңіл атлетика командасы үшін найза мен дискіні лақтырды. Футболда ол қанатты шабуылшыға ауысты, онда төрт жыл бойы негізгі құрамда ойнады, бірақ ешқашан команданы қабылдау саны бойынша жетектемеді. Жоғары сыныпта ол конференцияның үздік ойыншысы деп танылды. Ол Мел Блоунтпен бір командада ойнады. 1989 жылы Луизиана спорт даңқы залына енгізілді. 2004 жылы Флорида спорт даңқы залына енгізілді. 2012 жылы Оңтүстік-Батыс атлетикалық конференциясының даңқы залына енгізілді. 2018 жылы Қара колледждер футбол даңқы залына енгізілді. 2020 жылдың қаңтарында ол NFL Pro Football Hall of Fame-дің 2020 жылғы класы үшін Centennial Slate-ке сайланған 10 аға ойыншының бірі болды.
Carmichael attended William M. Raines High School in Jacksonville, Florida, where he played the trombone in the school's band. He began playing quarterback on the football team. He walked on at Southern University and became a tri sport athlete. He used his 6'8" height to play on the basketball team as a center, and threw the javelin and discus for the track and field team. In football, he shifted to playing wide receiver, where he was a four year starter, although he never led the team in receptions. He received All conference honors as a senior. He was a teammate of Mel Blount. In 1989, he was inducted into the Louisiana Sports Hall of Fame. In 2004, he was inducted into the Florida Sports Hall of Fame. In 2012, he was inducted into the Southwestern Athletic Conference Hall of Fame. In 2018, he was inducted into the Black College Football Hall of Fame. In January 2020, he was elected as one of 10 seniors to the Centennial Slate for the Class of 2020 of the NFL Pro Football Hall of Fame.
Кәсіби мансап
Кармайкл 1971 жылғы НФЛ драфтының жетінші раундында (161-ші жалпы нөмірмен) «Филадельфия Иглз» командасы таңдады. Жаңадан келген ойыншы ретінде ол тоғыз ойынның алтысында негізгі құрамда ойнап, 20 рет допты қабылдап, команданың тығыз қорғаушылары арасында көш бастады (командада төртінші орын). Келесі жылы ол кең қабылдағышқа ауысты. 1973 жылы бас бапкер Майк МакКормак келгеннен кейін, ол лигада 67 допты қабылдап, 1116 ярд (орташа 16,7 ярд) көрсетіп, 9 тачдаунмен төртінші орынды бөлісті. Келесі үш маусымда команданың сенімді квотербек таба алмауына байланысты оның көрсеткіштері төмендеді. 1977 жылы Рон Джаворски негізгі квотербек болып тағайындалды, ал Кармайкл 46 допты қабылдап, 665 ярд және 7 тачдаунмен командаға жетекшілік етті. Ол НФЛ карьерасында төрт рет Pro Bowl-ға шақырылды. 1978 жылы қабылдаған ярдтары бойынша үшінші орынды (1072 ярд), ал 1979 жылы тачдаун саны бойынша екінші орынды (11 тачдаун) иеленді. 1980 жылы ол 127 ойын қатарынан допты қабылдап, сол кездегі НФЛ рекордын орнатты, сонымен қатар «Иглз» командасының Super Bowl XV турниріне қатысуына көмектесті. 1984 жылдың 11 мамырында «Иглз» оны босатып жіберді. 8 тамызда ол «Нью-Йорк Джетс» командасымен еркін агент ретінде келісімшартқа отырды, олар кең қабылдағыштардың құрамын күшейтуді көздеді, ал Уэсли Уокер келісімшарт мәселесін шешуге тырысып, Лэм Джонс жарақаттан жазылып жатқанда. Ол 26 тамызда босатылды. 6 қыркүйекте ол «Даллас Каубойс» командасымен келісімшартқа қол қойды, олар Лос-Анджелес Рамсқа қарсы өткен ойында (20:13) Тони Хиллдің жарақат алғаннан кейін кең қабылдағыштардың құрамын күшейтуді қалаған. Ол екі ойында ойнап, тек бір допты қабылдады, содан кейін 14 қарашада босатылып, зейнеткерлік туралы хабарлады. Ол мансабын 590 допты қабылдап, 8985 ярд және 79 тачдаунмен аяқтады, сонымен қатар 9 жүгіруде 64 ярд көрсетті. Қазіргі уақытта ол карьералық тачдаун қабылдау бойынша 25-ші орында тұр, бірақ зейнеткерлікке шыққан кезде 7-ші орында болған. Ол карьералық қабылдау саны бойынша бесінші орында тұрды. Ол «Иглз» командасының барлық уақыттағы пас қабылдау, қабылдаған ярд, тачдаун және жалпы тачдаун (79) бойынша рекордсмені болды. Барлық төрт рекорд 2017 жылдың басына дейін сақталды. Ол сондай-ақ «Иглз» командасының плей-оффтағы қабылдаған ярдтары (465), тачдаун (6), қабылдауға жұмсаған орташа уақыт (16 ярд) және ойын басына жұмсаған орташа уақыт (66,4 ярд) бойынша рекордтарын иеленеді. Ол және Брент Селек – 1979 жылы бір плей-оффта үш тачдаун соққан жалғыз «Иглз» ойыншылары, ал ол бір плей-офф ойынында екі тачдаун соққан төрт ойыншының бірі. Ол «Иглз» командасының регюлярлық маусымда (69) және плей-оффта (5, Дус Стейли және Брайан Уэстбрукпен бөліседі) тачдаун соққан ойындар саны бойынша рекордын иеленеді. 6 фут 8 дюймдік бойымен ол НФЛ тарихындағы ең биік кең қабылдағыш деп саналады. Кармайклды НФЛ 1970-ші жылдардың үздік командасына Pro Football Hall of Fame сайлаушылары таңдады. 1973 жылдан 1983 жылға дейін Кармайкл НФЛ-дегі барлық қабылдағыштардың қабылдау, қабылдаған ярд және тачдаун көрсеткіштері бойынша көшбасшы болды. 1987 жылы ол «Иглз» командасының атақ-даңқ залына енгізілді. Кәсіби футбол зерттеушілер қауымдастығы оны 2009 жылғы PRFA Hall of Very Good Class деп атады. 2020 жылдың 15 қаңтарында Кармайкл 2020 жылғы Pro Football Hall of Fame құрамына сайланды.
Carmichael was selected by the Philadelphia Eagles in the seventh round (161st overall) of the 1971 NFL draft. As a rookie, he was converted into a tight end, starting in six out of the nine games and leading the team's tight ends with twenty receptions (fourth on the team). The next year he was moved to wide receiver. In 1973, he had a breakout year with the arrival of head coach Mike McCormack, leading the league with 67 receptions for 1,116 yards (16.7 yard average) and was tied for fourth with nine receiving touchdowns. His production fell in the next three seasons as the team struggled to find a reliable quarterback. In 1977, Ron Jaworski was named the starting quarterback, with Carmichael leading the team with 46 receptions for 665 yards and seven touchdowns. He was elected to four Pro Bowls in his NFL career. He finished third in receiving yards in 1978 with 1,072 and was second in receiving touchdowns in 1979 with eleven. In 1980, he set an NFL record at the time by catching passes in 127 consecutive NFL games while also helping the Eagles make an appearance in Super Bowl XV. On May 11, 1984, he was waived by the Eagles. On August 8, he was signed as a free agent by the New York Jets, who were looking to improve their depth at wide receiver while Wesley Walker held out in a contract dispute and Lam Jones recovered from a broken collarbone. He was released on August 26. On September 6, he signed with the Dallas Cowboys, who were looking for wide receiver depth after Tony Hill was injured in the season opener 20–13 win against the Los Angeles Rams. He played in two games and caught only one pass before being cut on November 14 and announcing his retirement. He ended his career with 590 receptions for 8,985 yards with 79 career touchdown catches, along with 64 rushing yards on nine carries. He currently ranks 25th all time in career touchdown receptions, but he was seventh all time at the time of his retirement. His career catches ranked fifth all time when he retired. He retired as the Eagles' all time leader in pass receptions, receiving yards, receiving touchdowns, and total touchdowns (79), with all four records still standing as of early 2017. He also holds Eagles post season records for receiving yards (465), touchdowns (six), yards per reception (sixteen), and yards per game (66.4). He and Brent Celek are the only Eagles with three touchdowns in a single post season (1979), and he is one of four players with two touchdowns in a single post season game. He holds the Eagles record for most games with a touchdown for both the regular season (69) and playoffs (five, shared with Duce Staley and Brian Westbrook). At 6 foot 8 inches, he is believed to be the tallest wide receiver in the history of the NFL. Carmichael was selected to the NFL 1970s All Decade Team by voters of the Pro Football Hall of Fame. From 1973 to 1983, Carmichael led all NFL receivers in receptions, receiving yards, and touchdowns. In 1987, he was inducted into the Eagles Hall of Fame. The Professional Football Researchers Association named him to the PRFA Hall of Very Good Class of 2009. On January 15, 2020, Carmichael was elected to the Pro Football Hall of Fame Class of 2020.
Жеке өмір
Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Оңтүстік Джерсиде қоныстанды және Филадельфиядағы саяхат агенттігіне сату жөніндегі вице-президент болып жұмысқа орналасты. 2014 жылы жанкүйерлермен байланыс жөніндегі өкіл лауазымына ауыстырылды және 2015 жылдың 2 сәуірінде бұл қызметтен зейнетке шықты. Қазір зейнеткерлікте команданың елшісі ретінде жұмыс істейді.
After retiring from his playing career, he settled in South Jersey and joined a Philadelphia travel agency as a vice president for sales. He was moved to a Fan Engagement Liaison position in 2014, and retired from that role on April 2, 2015. He currently works as an ambassador for the team in his retirement.