Джексон Уорд: Ричмондтың тарихи афроамерикандық ауданы

Кіріспе

Джексон Уорд, бұрын Central Wards деп аталатын, Вирджиния штатының Ричмонд қаласындағы тарихи афроамерикандық аудан, афроамерикандық бизнестің ұзақ дәстүрімен ерекшеленеді. Ол Вирджиния штатының Капитолийінен бір шақырымдай қашықтықта, Корт-Эндтен батысқа қарай және Брод-стриттің солтүстігінде орналасқан. 1978 жылы Ұлттық тарихи ескерткіштер тізіміне енгізілген. "Джексон Уорд" атауы бастапқыда 1871-1905 жылдар аралығында қаладағы саяси округті білдірген, бірақ бастапқы мағынасын жоғалтқаннан кейін де қолданылып келеді. Ол бұл ауданда белсенді болды және 2007 жылдан бері 17 сәуірде "Джайлс Б. Джексон күні" тойланады, сондай-ақ Солтүстік 2-ші көше мен Шығыс Клей көшесінің қиылысында оның құрметіне тарихи ескерткіш орнатылған. Афроамерикандық сауда және ойын-сауық орталығы ретінде Джексон Уорд "Оңтүстік Гарлемі" деп те аталды. "Дьюс" (2-ші көше) бойындағы Hippodrome театрына Дьюк Эллингтон, Элла Фицджеральд, Билл "Божанглз" Робинсон, Лена Хорн, Кэб Каллоуэй, Билли Холидей, Нат Кинг Коул, Джеймс Браун және басқа да Читлин' Циркут артистері жиі келіп тұратын. Робинсонның баспалдақта билеп тұрған мүсіні Чэмберлейн Парквей мен Вест Лий көшесінің қиылысында орналасқан. Басқа да белгілі тұрғындарының арасында епископ Ф. М. Уитл, Адольф Дилл, Макс Робинсон және оның інісі Рэндалл Робинсон бар.

Сегрегацияны жою

Джексон Уорд Ричмондтағы азаматтық құқықтар қозғалысының орталығы болды. Бастапқыда қаланың ақ бизнес элитасы бақылаған Ричмонд тұрғын үй басқармасы, алдымен Мэгги Уокердің «Penny Savings Bank» банкіне жақын орналасқан «Apostle Town» деп аталатын кіші ауданды нысанаға алды. Ол 200 үйдің орнына 297 қоғамдық тұрғын үй бірлігін салды, ол «Gilpin Court» деп аталды. Алайда, жаңа орындарға үміткер болған 576 адамның тек 25-інің отбасылары «Apostle Town» ауданында тұрған (барлығы 1964 жылға дейін нәсіл бойынша бөлінген). 1950 жылдары Ричмонд қара нәсілділер тұратын аудандардағы 4700 үйді бұзып, олардың орнына 1736 қоғамдық тұрғын үй салды, олардың көп бөлігі Ричмондтың шығыс бөлігінде және қала орталығынан үш шақырымнан аспайтын жерде орналасқан. Кейбір үйсіз қалған адамдар шағын гранттар алды, сондай-ақ жаңа жобаларда тұрғын үй алуға өтініш беруде басымдық алды, бірақ көптегендер қоғамдық тұрғын үйді қорлайтын немесе жай ғана тартымсыз деп тапты. Қара және ақ агенттер екеуі де «blockbusting» тәсілін қолданды. Қалалық жаңару дами келе, көптеген тарихи қара шіркеулер өз қауымдарымен бірге Джексон Уордтан Ричмондтың солтүстігіне көшіп кетті. Олардың ішінде «First African Baptist Church» және «St. Philip's Episcopal Church» шіркеулері бар. Екеуі де бұрын ақ нәсілді қауымдар пайдаланған шіркеулерге көшіп барды, олар өз қауымдарын «Lakeside» қалашығына ертіп келді. 1950 мен 1960 жылдар аралығында Ричмонд халқы 10 000 адамға азайды, ал оны қоршаған «Henrico County» округі (1950 жылы 57 340 адам тұрған) 1960 жылғы халық санауы бойынша 117 339 тұрғынға дейін өсті. Осы уақытта Ричмонд тұрғын үй басқармасы Ричмондтың шығыс бөлігінде «Creighton Court» (1952), «Fairfield Court» (1958) және «Whitcomb Court» (1958) салды. 1946 жылы «R. Stuart Royer and Associates» консалтингтік фирмасы Ричмонд сайлаушылары екі рет қоғамдық референдумда қабылдамаған автокөлік жолының жобасын ұсынды. Алайда, Вирджиния Бас Ассамблеясы (сол кезде қара нәсілді мүшелері болмаған) 1954 жылы «Richmond Petersburg Turnpike Authority» автокөлік жолы басқармасын құрды, ол төрт айдан кейін автокөлік жолы Джексон Уорд арқылы салынатынын жариялады. Консультанттардың алғашқы есебінде қазіргі тұрғын үйлерді бұзу «автокөлік жолының орналасуына ешқандай кедергі келтірмейді» делінген. Автокөлік жолы 1000 үйді бұзып, тарихи орталық болған ауданның ішінде бір блок енді кеңдігі бар тік қабырғалы шатқал жасады, 31 көшені жапты және жаңадан құрылған екі бөлік арасындағы жаяу жолдарды жойды. Алайда, аудан тұрғындары бірігіп, 1867 жылы «Rev. John Jasper» құрған және бастапқыда ақ пресвитериандардан сатып алынған, бірақ 1887 жылы жаңартылған және 1400 ғибадат етушіні сыйдырған «Sixth Mount Zion Baptist Church» шіркеуін сақтап қалды. Шіркеу хатшысы «Cerelia Johnson» Ричмонд қалалық әкімдігінде лифт операторы болып жұмыс істеді және билік дәліздерінде естіген пікірталастарды пастор «Dr. A. W. Brown»-ға жеткізді. Автокөлік жолы (қазіргі «I 95» тас жолы) сәл өзгертілді, ал шіркеу «Duval Street» көшесінің солтүстік жағында қалған жалғыз ғимарат болды. Автокөлік жолы 1958 жылы ашылды, бірақ «Sixth Mount Zion» қауымы 1000 мүшесінен айырылды. Джексон Уорд 1955–1965 жылдардағы «Massive Resistance» дағдарысына әкелген сегрегацияға қарсы күреске қатысқан көптеген адамдарға пана болды. Адвокаттар «Oliver Hill», «Martin A. Martin» және «Spottswood William Robinson III» «NAACP» көмегімен келтірілген істерде көптеген вирджиниялықтарды өкілдік етті. Бұл фирманың алдыңғы түрі Екінші дүниежүзілік соғыстан бұрын қара мұғалімдерге жалақы теңдігін қамтамасыз етуге көмектесті, ал соғыстан кейін Ричмонд мектептерін сегрегациядан арылтуға көмектесті. Олар «Davis v. County School Board of Prince Edward County» ісіндегі талапкерлерді өкілдік етті, бұл АҚШ Жоғарғы Сотының «Brown v. Board of Education» шешімінің бір бөлігі болған, ол мемлекеттік мектептердегі сегрегацияны конституцияға қайшы деп жариялады. «Martin» қайтыс болғаннан кейін фирма «Hill» басшылығымен жалғасты, кейін адвокаттар «Samuel Wilbert Tucker» және «Henry L. Marsh» қосылды.

Jackson Ward was central to the Civil Rights Movement in Richmond. The Richmond Housing Authority, initially controlled by the city's white business elite, first targeted the sub neighborhood known as Apostle Town, adjacent to Maggie Walker's Penny Savings Bank. It built 297 units of public housing known as Gilpin Court to replace 200 houses. However, only 25 of 576 applicants for the new spaces (all segregated by race until 1964) had families who had lived in Apostle Town. During the 1950s, Richmond destroyed 4700 units of housing in black neighborhoods and replaced them with 1736 units of public housing, mostly concentrated in Richmond's East End and all within three miles of Richmond's center. While some displaced people received small grants, as well as priority in applying for housing in the new projects, many found the public housing demeaning or simply unattractive. Both black and white realtors practiced blockbusting. As urban renewal progressed, many historic black churches followed their congregations and moved from Jackson Ward to north Richmond. These included the First African Baptist Church and St. Philip's Episcopal Church. Both moved to churches formerly used by white congregations who had followed their congregations to suburban Lakeside. Between 1950 and 1960, Richmond's population decreased by 10,000 persons, while surrounding Henrico County (which had 57,340 people in 1950) grew to 117,339 residents by the 1960 census. Meanwhile, the Richmond housing authority built Creighton Court (1952), Fairfield Court (1958) and Whitcomb Court (1958), all in Richmond's East End. In 1946 R. Stuart Royer and Associates, a consulting firm, proposed a turnpike that Richmond voters twice rejected in public referendums. However, the Virginia General Assembly (with no black members at the time) then created the Richmond Petersburg Turnpike Authority in 1954, which four months later announced the highway would be built through Jackson Ward. The consultants' initial report had insisted that destroying existing housing "offers no serious obstacle to a highway location." The expressway destroyed 1000 homes, cut a block wide barrier canyon through what had been the neighborhood's historic center, blocked 31 streets and eliminated pedestrian pathways between the newly created halves. However, the neighborhood banded together to rescue Sixth Mount Zion Baptist Church, which had been established in 1867 by Rev. John Jasper and initially occupied a building purchased from white Presbyterians but which had been renovated in 1887 and held 1400 worshipers. The church secretary, Cerelia Johnson, worked as an elevator operator in Richmond's City Hall, and conveyed discussions she overheard in the corridors of power to pastor Dr. A. W. Brown. The highway (now part of I 95) was rerouted slightly, and the church became the only building to remain on the north side of Duval Street. The turnpike opened in 1958, but Sixth Mount Zion's congregation lost 1000 members. Jackson Ward housed many involved in the desegregation battles that culminated in the Massive Resistance crisis of 1955–1965. Lawyers Oliver Hill, Martin A. Martin and Spottswood William Robinson III, represented many Virginians in cases brought with the help of the NAACP. The predecessor firm helped achieve pay equity for black teachers before World War II, and after the war helped desegregate Richmond's schools. The represented the plaintiffs in Davis v. County School Board of Prince Edward County, one of the cases that was part of the U. S. Supreme Court decision in Brown v. Board of Education, which declared segregation in public schools as unconstitutional. After Martin's death, the firm continued with Hill, and later attorneys Samuel Wilbert Tucker and Henry L. Marsh

Сегрегация аяқталғаннан кейін, қара вирджиниялықтар Ричмондтың басқа бизнес және тұрғын үй аймақтарына кеңінен енгендіктен, Джексон Уордтың қара сауда және ойын-сауық орталығы ретіндегі рөлі төмендеді. Осыған ұқсас дәуірдегі көптеген ескі қалалық аудандар сияқты, Джексон Уордтың тұрғын үй қоры да үй иелері ауысқанда және бір отбасылық үйлерден бас тартылғанда нашарлады. Сонымен қатар, Ричмонд 200 000-нан астам тұрғыны бар қалалар арасында қоғамдық тұрғын үй қорының ең көп шоғырланған алтыншы қаласы болды. Мысалы, Ричмонд тұрғын үй басқармасы 1962 жылы «Mosby Court East» және «Mosby Court West» (барлығы «Creighton Court», «Fairfield Court» және «Whitcomb Court»-тан бір шақырым ішінде) салды, содан кейін қалалық жаңарту арқылы мүмкін болған 30 акрлық жерге 1500 орта мектеп және 1000 бастауыш мектеп оқушысын сыйдыра алатын «Mosby School» мектебі салынды. 1970 жылдарға қарай Ричмонд қалалық кеңесі қара нәсілділердің көпшілігінен құралды, сондықтан қала орталығын айналып өтуге арналған және бес қоғамдық тұрғын үй жобасын «жәшік» ішінде қоршап алатын тағы бір автокөлік жолы жобасы қолдау таппады. Сонымен қатар, қалалық кеңес «Maggie Walker House» үйінің ұлттық ескерткіш ретінде танылуын және «Leigh Street» дәлізінің сақталуын қамтамасыз етті. Дегенмен, соңғы үкіметтік демалыс жобасы (1970 жылы басталған және 1973 жылға дейін көптеген үйлердің бұзылуы аяқталған) «Fulton Bottom» деп белгілі 2800 адамдық көпұрпақты ауданды жойды, ал жаңа федералдық талаптар үйсіз қалғандарға төлем жасауға бағытталғаннан кейін жоба 2011 жылға дейін тоқтап қалды. «Fulton Bottom» жаңарту жоспары 370 акрдың көп бөлігін өнеркәсіптік учаскелерге, өнеркәсіптік бульварға және су тасқынынан қорғауға бөлді.

Жаңғыру

ХХ ғасырдың соңында Ричмонд Джексон Уордты, оның ішінде бұрыннан бар тұрғын үй қорын қайта жандандыруға күш салды. Ұлттық саябақтар қызметі Мэгги Л. Уокер үйін қалпына келтіруге көмектесті, сондай-ақ 1976 жылы ауданды Ұлттық тарихи орындар тізіміне, ал 1978 жылы тарихи аудан ретінде енгізді. 1980-ші жылдары федералды үкімет тарихи салық жеңілдіктері арқылы Ли, Маршалл және Клей көшелеріндегі ондаған үйлерді қалпына келтіруге көмектесті. Қала басшылары Джексон Уордтың шығыс жиегіндегі Үлкен Ричмонд конгресс орталығы мен Келушілер бюросының салынысы ауданға жаңа серпіліс әкеледі деп үміттенеді. Алайда, конгресс орталығының құрылысы бірқатар тарихи үйлерді (соның ішінде Хилл, Такер және Марш заң фирмасы пайдаланған үйді) бұзды және Джексон Уордты қаланың көп бөлігінен бөліп тастады. Ауданның бос және нашар жағдайдағы үйлері Ричмондтың «Гүлдеген аудандар» бағдарламасының назарында болды. Кейбір аймақтарда жөндеу жұмыстары баяу жүріп жатыр, әсіресе Ли-стрит қарулы күштер үйі ретінде танымал Бірінші Вирджиния еріктілер батальонының қарулы күштер үйі. 1980-ші жылдардың ортасында Ричмонд мектеп кеңесі қарулы күштер үйін Вирджиния штатының Қара тарих мұражайы мен мәдени орталығына жалға берді. Мұражайдың 2015 жылы қарулы күштер үйінде ашылуы күтілуде. Ричмонд тұрғындарының көптегені тарихи ауданда тұру және ауданның мәдени ерекшеліктерін қайта жаңғырту үшін Джексон Уордта үйлер сатып алып, оларды жаңартуда. Әр айдың бірінші жұмасында Broad Street көшесінде «Бірінші жұма» көрмесі өтеді. Көркем галереялар есіктерін ашып, тікелей музыкамен, соның ішінде джаз және сальсамен ашық ауада кеш өткізеді. Жергілікті мейрамханалар, барлар мен кофеханалар «Бірінші жұма» көрмесіне келген клиенттерге қызмет көрсетеді. 2014 жылдың жаңа жылдық түнінде Gwar металл тобы Джексон Уордта GwarBar ашты. Топ оны «тағам мен сусындардың фантастикалық елі» деп сипаттады, ол жергілікті панк-металл жанкүйерлерінен бастап, рок жұлдыздарына, бизнесмендерге, танымал шеф-аспаздарға және азына-тозына суретшілерге дейін барлығына арналған. ХХІ ғасырдың басынан бері ауданның беделі тез өзгерді, ол жоғары қылмыс деңгейі бар ауданнан танымал тарихи ауданға айналды, ол Фан және Черч-Хиллмен бәсекелеседі. Алайда, ауданды қайта жаңғырту джентрификацияға байланысты дауларды тудырды, әсіресе 2000 жылы афроамерикалықтар басымдылықты құраған кезде, 2010 жылы ауданда қара нәсілділерге қарағанда екі есе көп ақ адам тұрды. Сонымен қатар, ауданның үздіксіз өзгеруі жаңа құрылысты, әсіресе аралас мақсаттағы нысандарды, қолданыстағы тарихи ғимараттарды қалпына келтірумен қатар дамытуға бағытталған.

Toward the end of the 20th century, Richmond worked to revitalized Jackson Ward, including its pre existing housing stock. The National Park Service assisted by restoring the Maggie L. Walker house, as well as listing the neighborhood on the National Register of Historic Places in 1976 and as a historic district in 1978. In the 1980s, historic tax credits by the federal government aided the restoration of dozens of houses on Leigh, Marshall and Clay Streets. City officials hoped that construction of the Greater Richmond Convention Center and Visitors Bureau at the eastern edge of Jackson Ward would bring renewed vitality to the neighborhood. However, convention center's construction destroyed a number of historic houses (including that used by the Hill, Tucker and Marsh law firm), and separated Jackson Ward from much of downtown. Vacant and substandard houses in the neighborhood have been targeted in Richmond's Neighborhoods in Bloom program. In some areas, the progress of renovation has been slow, most notably with the First Virginia Volunteers Battalion Armory, best known as the Leigh Street Armory. In the mid 1980s, the Richmond School Board leased the armory building to the Black History Museum and Cultural Center of Virginia, and the museum is expected to open in the armory in 2015. Many Richmond residents have bought houses in Jackson Ward to renovate and restore in order to live in an historic area and revive the cultural character of the neighborhood. Each first Friday of the month, First Fridays Artwalk is held at night on Broad Street. Art Galleries open their doors to an outdoor party that includes live music, including Jazz and Salsa. Local restaurants, bars and a coffee shops serve customers who come to the First Fridays Art Walk. On New Year's Eve 2014, the heavy metal band Gwar opened GwarBar in Jackson Ward. The band described it as "a fantasy land of food and beverage, catering to everyone from local punk metal freaks, rock stars, businessmen, celebrity chefs and starving artists." Since the start of the 21st century, the neighborhood's reputation has rapidly changed from being that of a high crime neighborhood, into a popular historic district which rivals that of the Fan, and Church Hill. However, the revival of the neighborhood has led to gentrification controversy, particularly since while in 2000 it still had a majority African American population, by 2010 nearly twice as many white people as black lived in the neighborhood. Furthermore, the neighborhood's continued change focuses development on mixed use new construction as much as restoration of existing historic buildings.

Сәулет және ескерткіштер

Джексон Уордтың алғашқы үйлері федералдық стильде салынған шағын коттедждер сериясы болды. 1830 жылдардың соңынан Азамат соғысына дейін грек тіршілігі стилі басым болды, бұл Ричмондтың соғысқа дейінгі сәулеттік мұрасының маңызды бөлігін құрайды. Ал 1850 жылдардан бастап итальяндық стильдер пайда болды. Ауданның эстетикалық тартымдылығы мен сүйкімділігінің көп бөлігі екі стильдің әсемдік пен қаталдық сипаттамаларының контрастынан туындады. St. Mary's German Catholic Church Маршалл көшесінде 1850 жылдардан 1880 жылдарға дейін Ричмондқа көшіп келген неміс католиктеріне қызмет ету үшін салынды. Ауданның орталық бөлігінде бұрынғы Армстронг орта мектебі орналасқан, қазір Ричмонд мемлекеттік мектептерінің ересектерге арналған кәсіби даму орталығы болып табылады. Армстронгтың спорт алаңы қазір Әбнер Клей паркі, онда музыкалық орын, футбол алаңы, баскетбол және теннис корттары бар. Чарльз Таддеус Расселл Вирджиния штатындағы алғашқы лицензияланған афроамерикандық архитекторлардың бірі болды. Расселл жалдаған жұмысшылар мен мердігерлердің көп бөлігі афроамерикандықтар еді. Ол Джексон Уордтағы үйлер мен бизнес ғимараттарын жобалады. Сонымен қатар, ол Американың «Қара Уолл-стрит» деп аталған аймақтағы көптеген ғимараттарды жобалаған. Джексон Уордтағы тарихи шіркеулерге Үшінші көшедегі Бетел Африка методистік епископтық шіркеуі, Худ Храм Африка методистік епископтық шіркеуі, Эбенезер баптистік шіркеуі және Алтыншы Сион тауы баптистік шіркеуі кіреді. Алтыншы Сион тауы баптистік шіркеуі афроамерикандық уағызшы пастор Джон Джаспердің «Күн қозғалады» деген танымал уағызымен әйгілі болды. Ли көшесіндегі қарулы күштер арсеналы жаңартылды және 2016 жылдан бері Вирджиния штатының Қара тарих мұражайы мен мәдени орталығына айналды, бұрын ол Джексон Уордтағы 00 Клей көшесінде орналасқан. Ұзақ уақыт бойы көзге көрінбеген Шокоу Хилл африкалық жерлеу орны Джексон Уордта орналасқан. АҚШ-тағы бостандыққа шыққан және құл болған адамдардың ең ірі жерлеу орны саналатын бұл орын Вирджиния штатындағы ең қауіпті тарихи орындардың бірі болып есептеледі. 1816 жылы Ричмонд қаласымен құрылған екі (1 акр) учаскеде 22 000-нан астам жерлеу орын алған, ал 1879 жылы тығыздықтан жабылуға дейін 31 акрдан астам кеңейді. Жерлеу орны 2022 жылы Шокоу Хилл жерлеу орны тарихи ауданының бөлігі ретінде Вирджиния штатының ескерткіштерінің тізіліміне және Ұлттық тарихи орындар тізіліміне қосылды. Бұл жерлеу орнының орталық бөлігі 1305 N 5th St мекенжайында орналасқан.

The earliest houses of Jackson Ward were a series of small cottages built in the Federal style. By the later 1830s up until the Civil War, the Greek Revival style was prominent, which represents a major part of Richmond's pre war architectural heritage. And then beginning in the 1850s the Italianate styles. A major part of the district's visual appeal and charm derived from the contrast between the two ornamental and austere characteristics of the two styles. St. Mary's German Catholic Church was built on Marshal Street to serve the growing German Catholic immigrant community that had moved into greater Richmond from about 1850 to through the 1880s. The center of the neighborhood is dominated by the former Armstrong High School, now the Richmond Public Schools Adult Career Development Center. Armstrong's sports field is now Abner Clay Park, which has a bandstand, football field, basketball court and tennis facilities. Charles Thaddeus Russell was one of Virginia's first licensed black architects. A majority of the workers and contractors hired by Russell were black. He designed homes in and businesses in Jackson Ward. He also designed many buildings in an area that was known as “Black Wall Street of America.”

Historic churches in Jackson Ward include the Third Street Bethel African Methodist Episcopal Church, the Hood Temple African Methodist Episcopal Church, the Ebenezer Baptist Church and the Sixth Mount Zion Baptist Church. The Sixth Mount Zion Baptist Church was known as the home of African American evangelist pastor Rev. John Jasper, whose famous "Sun Do Move" sermon brought him fame
The Leigh Street Armory building was revitalized, and since 2016 is the home of the Black History Museum and Cultural Center of Virginia, which was previously located at 00 Clay Street in Jackson Ward. The long invisible Shockoe Hill African Burying Ground is located in Jackson Ward. Likely the largest burial ground for free people of color and the enslaved in the United States, it is one of Virginia's most endangered historic places. Established in 1816 as two (1 acre) plots by the city of Richmond, it is estimated to have received over 22,000 interments and expanded to a little over 31 acres before it was closed to new burials in 1879 due to overcrowded conditions. The burial ground was added to the Virginia Landmarks Register and National Register of Historic Places as part of the Shockoe Hill Burying Ground Historic District in 2022. The heart of this burial ground is located at 1305 N 5th St.