Манитоба хоккей федерациясының тарихы

Кіріспе

Канаданың аматорлық шайбалы хоккейді басқарушы органы

Хоккей Манитоба – Канаданың Манитоба провинциясындағы аматорлық шайбалы хоккейді басқарушы орган. Хоккей Манитоба 1914 жылы Манитоба әуесқойлық хоккей қауымдастығы ретінде құрылған және Канаданың хоккей федерациясының филиалы болып табылады. Өкілеттігінің шеңберінде Хоккей Манитоба жастар және ересектер хоккейін (жастар лигасын қоспағанда), балалар-жасөспірімдер хоккейін (он аймақтық филиал арқылы), провинциялық чемпионаттарды, төрешілерді даярлау бағдарламаларын, сондай-ақ жаттықтырушылар мен ойыншылар үшін дағдыларды жетілдіру бағдарламаларын мүше лигалар мен балалар-жасөспірімдер хоккей қауымдастықтарымен бірлесіп қадағалайды.

Тәрбие және алғашқы жылдары

1914 жылдың 23 маусымында Виннипег әуесқой хоккей лигасының мүшелері бас қосып, Манитобадағы хоккейді бақылау үшін уақытша Манитоба хоккей комиссиясын құруға келісті және мұндай орган құрылған кезде ұлттық комиссияға қосылуға тырысты. Канадада хоккейді басқарушы орган құру туралы ұсынысты Батыс Канададағы Аллан кубогының сенімді сақтаушысы Клод К. Робинсон жасады, ал «The Winnipeg Tribune» және «Winnipeg Free Press» газеттері де осыған ұқсас шақырулар жасады. 1914 жылғы Аллан кубогы плей-оффтары кезінде Виннипег әуесқой хоккей лигасы мен Аллан кубогының сенімді сақтаушылары лигалардың жоғары деңгейдегі хоккей немесе төменгі деңгейдегі жастар хоккейі болып табылатынына байланысты ойыншылардың қатысу құқығын талқылады және лигаларды жіктеу үшін ресми ұлттық органның болмауынан қиындықтар туды. 1914 жылдың 7 шілдесінде Манитоба хоккей комиссиясы құрылды, Виннипег әуесқой хоккей лигасының басшылары У.Ф. Тейлор мен Фред Марплз бірінші президент және хатшы-қазынашы болып сайланды. Марплз бен Робинсон Канаданың басқа клубтары мен лигаларына хаттар жіберіп, ұлттық комиссия құруды қолдады. 1914 жылдың қараша айында комиссия ұлттық жиын өткізу жоспарларын жасады, Аллан кубогының Канададағы әуесқой хоккейдің чемпиондық кубогы ретінде мойындалуын және ұлттық комиссияның қай лигалар мен ойыншыларға қатысуға құқылы екенін шешуге құқылы болуын қалады. Канадалық әуесқой хоккей қауымдастығы (CAHA) 1914 жылдың 4 желтоқсанында құрылды, Тейлор оның бірінші президенті болып сайланды, ал Аллан кубогы CAHA чемпионатының символы ретінде таңдалды. Тейлор 1914 жылдың 26 желтоқсанында Манитоба хоккей комиссиясының бірінші жылдық жиналысына төрағалық етті, оның атауы CAHA-мен үйлестіру үшін Манитоба әуесқой хоккей қауымдастығы (MAHA) болып өзгертілді. MAHA әуесқойлықты сақтау және кәсіби ойыншыларды жою үшін CAHA енгізген ойыншыларды тіркеу ережелерін бекітті және Манитобадағы қолданыстағы лигаларды қабылдау арқылы кеңейтуге тырысты. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде MAHA Манитобадағы басқа спорт ұйымдарымен бірлесіп, Канададағы соғысқа қолдау көрсету үшін Атлетикалық патриоттық комитет құрды және патриоттық мақсаттарға қаражат жинау үшін спорттық іс-шараларды ұйымдастырды. Тейлор 1915 жылдың қарашасында MAHA президенті болып қайта сайланды және патриоттық қорды қолдау үшін Манитобадағы хоккейді жалғастырды. Виннипег соқырлары 1920 жылы Аллан кубогын жеңіп алды және Бельгиядағы 1920 жылғы жазғы Олимпиада ойындарында Канаданы хоккейден өкілдік етуге таңдалды. Соқырлар Олимпиада ойындарында шайбалы хоккейден алғашқы алтын медальді жеңіп алды және команда Виннипегке оралғаннан кейін MAHA ұйымдастырған банкетпен құрметпен қарсы алынды. MAHA-ның алғашқы жылдары Манитобаның жоғары хоккей лигасының кестесін арена операторлары жүргізді. 1922–1923 жылғы маусымның кестесі бойынша келіспеушіліктерден кейін президент Тоби Сексмит лигаға қатысатын командаларды шешу құқығын MAHA-ға қалдырды, өйткені Виннипег амфитеатрының иелері лига кестесі туралы келісімге келе алмады.

Members of the Winnipeg Amateur Hockey League met on June 23, 1914, agreed to form a provisional Manitoba Hockey Commission to oversee hockey in Manitoba, and sought to merge into a national commission when such a body became established. The suggestion to form a governing body for hockey in Canada was made by Claude C. Robinson, the trustee for the Allan Cup in Western Canada, and was echoed by similar calls from The Winnipeg Tribune and the Winnipeg Free Press. During the 1914 Allan Cup playoffs earlier in the year, the Winnipeg Amateur Hockey League and Allan Cup trustees debated the eligibility of players based on whether leagues were senior ice hockey, or a lower level of intermediate hockey, and struggled without an authoritative national body to classify leagues. On July 7, 1914, the Manitoba Hockey Commission was founded, with Winnipeg Amateur Hockey League executives W. F. Taylor and Fred Marples elected as the first president and secretary treasurer respectively. Marples and Robinson sent letters to other clubs and leagues in Canada and advocated for establishment of the national commission. In November 1914, the commission laid plans for a national meeting, sought for the Allan Cup to be recognized as the championship trophy for amateur hockey in Canada, and that the national commission be the authority to decide on which leagues and players were eligible. The Canadian Amateur Hockey Association (CAHA) was founded on December 4, 1914, with Taylor elected as its first president, and the Allan Cup was chosen to represent the CAHA championship. Taylor presided over the first annual meeting of the Manitoba Hockey Commission on December 26, 1914, which saw its named changed to become the Manitoba Amateur Hockey Association (MAHA) to align with the CAHA. The MAHA ratified the player registration rules put in place by the CAHA to maintain amateurism and exclude professionals, and sought to expand within Manitoba by recruiting existing leagues to join. During World War I, the MAHA joined other athletic organizations in Manitoba to form an Athletic Patriotic Committee to support the war effort in Canada, and arranged sporting events for patriotic fundraising. Taylor was re elected president of the MAHA in November 1915 and continued hockey in Manitoba to support the patriotic fund. The Winnipeg Falcons won the 1920 Allan Cup and were chosen to represent Canada in ice hockey at the 1920 Summer Olympics in Belgium. The Falconsbecame the first gold medalists in ice hockey at the Olympic Games, and were feted with a banquet arranged by the MAHA upon the team's return to Winnipeg. In the early years of the MAHA, schedules for the Manitoba Senior Hockey League were handled by the operators of the rinks. After disagreements on schedules for the 1922–23 season, president Toby Sexsmith reserved the right for the MAHA to decide on which teams would participate in the league after Winnipeg Amphitheatre ownership was unable to get an agreement on a league schedule.

1927 жылдан 1934 жылға дейін

1927 жылы Е.А. Гилрой президент болып сайланды. Оның «Winnipeg Free Press» газетінде жарияланған хатында ол Манитобадағы ересектер хоккейін дамытуға және кәсіби командалар құрамын азайту салдарынан жоғалтқан бұрынғы беделін қайтаруға деген ұмтылысын қайталады. Ол Манитоба ересектер хоккей лигасына университет командаларының қатысуына мүдделі болды, «Winnipeg Amphitheatre» иелерімен кестелерді үйлестіруді жоспарлады, сондай-ақ ойынға қатысушылар саны және Виннипегтен тыс жерлерге сапар шығындарына қатысты мәселелерді шешкісі келді. Ол сонымен қатар, командаларды Тундэр-Бэй әуесқойлар хоккей қауымдастығы сияқты көршілес аймақтарда ойнаудың орнына, MAHA құрамында ұстауға тырысты. 1927–1928 жылғы маусымда Манитобадағы хоккей командаларының саны рекордтық деңгейге жетті, ең көп өсім ауылдық жерлерде байқалды. Гилрой ауылдық жерлердегі лигаларды қолдау қажеттігін атап өтті, өйткені бұл командалар үлкен қалаларда ойнау үшін сапар шығындарын көтере алмады, соның арқасында ойынға қызығушылықты арттыруға болады. Ол маусым соңында мұз жағдайы нашарлаған кезде плей-оффты ұзартуға әкелетін провинциялық плей-офф жүйесін қысқартуды қалады. Өсім күшейген сайын, ол Манитобадағы командалар мен ойыншыларға 1928–1929 жылғы маусымда клубтар арасындағы трансферлерді қоса алғанда, тіркеу талаптарының міндетті түрде орындалатынын түсіндіруге тырысты және жаңа канадтық әуесқой ережелеріне сәйкес өзгерістер туралы хабарлайтын газеттерге хаттар жариялады. MAHA 1929–1930 жылғы маусымда Манитоба ересектер хоккей лигасының жоғарғы және төменгі дивизиондарын құрды, бірақ мұз аренасының мүмкіндігіне қарағанда Виннипегтен көп өтінім түсті. MAHA сапар шығындарын азайту үшін жоғарғы дивизион командаларының барлығын Виннипегте ойнауға ұйымдастырды және төменгі дивизионды Брэндон, Элкхорн, Сорис және Вирдэн командаларымен толықтырды. 1932–1933 жылғы маусымға дейін MAHA Манитоба ересектер хоккей лигасының командалары тарапынан наразылыққа тап болды, осыған байланысты «Winnipeg Hockey Club», «Winnipeg Falcons» және «Selkirk Hockey Club» командалары «Brandon Wheat City Hockey Club» қабылдануына қарсылық білдіріп, коммерциялық лига құру үшін шығып кетті. Гилрой жаңа коммерциялық лигаға қатысқан кез келген ойыншының MAHA-дан шеттетілетінін және «Allan Cup» плей-оффына қатыса алмайтынын мәлімдеді. Бір апталық келіссөздерден кейін «Winnipeg Monarchs» және «Winnipeg Hockey Club» командалары біріктірілді, ал Манитоба ересектер хоккей лигасы Брэндонды қоса алғанда, төрт командамен жұмыс істеді. Гилрой 1934 жылы қауымдастықтың дамуын және қаржылық жағдайын жақсартуды қамтамасыз еткеннен кейін президенттік лауазымынан кетті.

E. A. Gilroy was elected president in 1927. A letter by him was published in the Winnipeg Free Press, in which he reiterated his commitment to expanding senior ice hockey in Manitoba, and restoring it to the prominence it had before rosters were depleted by professional teams. He was open to university teams participating in the Manitoba Senior Hockey League, wanted to work with owners of the Winnipeg Amphitheatre on schedules, and address concerns of attendance figures and travel costs to games outside of Winnipeg. He also sought to keep teams based in the MAHA as opposed to playing in neighbouring districts such as the Thunder Bay Amateur Hockey Association. The 1927–28 season had the greatest number of hockey teams in Manitoba at the time, with the most growth in rural areas. Gilroy advocated for support of leagues based in rural areas to grow interest in the game, and since those teams could not raise funds to travel long distances to play in larger cities. He wanted to shorten the provincial playoffs system which extended play into poor ice conditions later in the season. As growth increased, he sought to educate teams and players in Manitoba that registration requirements including transfers between clubs would be enforced in the 1928–29 season, and published letters in newspapers advising of changes to consistent with new amateur regulations across Canada. The MAHA implemented upper and lower divisions in the Manitoba Senior Hockey League for the 1929–30 season, and received more applications from teams in Winnipeg than ice availability could support. The MAHA arranged for all of the upper division teams to play in Winnipeg to reduce travel costs, and expanded the lower division with teams from Brandon, Elkhorn, Souris, and Virden. The MAHA faced a revolt from teams in the Manitoba Senior Hockey League before the 1932–33 season, when the Winnipeg Hockey Club, the Winnipeg Falcons and the Selkirk Hockey Club withdrew and formed a commercial league in protest of the Brandon Wheat City Hockey Club being admitted. Gilroy announced that any player taking part in the new commercial league would be suspended from the MAHA, and be ineligible for the Allan Cup playoffs. After a week of negotiations, an agreement was reached where the Winnipeg Monarchs and Winnipeg Hockey Club merged, and the Manitoba Senior Hockey League operated with four teams including Brandon. Gilroy retired as president in 1934, after his tenure oversaw continued growth of the association and improvement of finances.

1945 жылдан 1950 жылға дейін

Джимми Данн 1945 жылдан 1950 жылға дейін президент қызметін атқарды. Ол бірден Манитоба жастар хоккей лигасының (МЖХЛ) солтүстік дивизионының командаларынан түскен ультиматумға тап болды, олар бірнеше талап орындалмаса, МАХА-дан шығумен қауіптендірді. Келіссөздер сәтсіз аяқталғаннан кейін үш жастар командасы құрамынан шықты және МЖХЛ бір дивизионда бес командамен жұмыс істеді. Командалардың жоғалғанына қарамастан, МАХА тіркелгендерінің саны 600-дан астам ойыншыға өсті, ал табыс алты есеге артты. Күшті МЖХЛ командалары – Виннипег Рейнджерс, Виннипег Монархтар, Брэндон Уайт Кингс және Портж Терриерс – Ұлттық хоккей лигасының клубтарымен демеушілік етілді және 1946–47 маусымында Виннипег амфитеатрында барлық ойындарды өткізіп, «А» дивизионын құруды қалады, ал қалған командалар Олимпиада мұз сарайындағы «Б» дивизионына жіберілді. Төрт команда өз дивизионына басқа командалардың қосылуына қарсы болды. The Winnipeg Tribune бұл командалар лиганың жалпы игілігін ескермей, тек өз мүдделерін ойлады және егер Данн «кішігірім кереметке» қол жеткізе алмаса, дивизионды құру бұрынғы мәселелерді одан әрі ушықтырады деп мәлімдеді. Данн мен МАХА атқару комитеті команданың жақсы басқарылатынына және бәсекеге қабілетті екеніне көз жеткізгеннен кейін «А» дивизионында бесінші команда ретінде Сент-Джеймс Ориольсын қосуды шешті. МАХА 1946–47 маусымынан бастап тең түскен барлық ойындар үшін 10 минуттық қосымша уақытты енгізді. Сол маусымда МАХА атқару комитеті қоғамдық мұз сарайлар салуға ынталандырды және Манитобаның ауылдық аймақтарында өсуге бағытталды. МАХА сондай-ақ жасөспірімдер, жастар және балалар жас топтарын деңгейлерге бөлді, бұл Манитобаның ауылдық аймақтарындағы командаларға қалалық командаларға қарағанда төмен деңгейде провинциялық плей-оффқа қатысуға мүмкіндік берді. МАХА Олимпиада мұз сарайында ойнау және кіші хоккейден бітірген ойыншыларды сақтап қалу үшін МЖХЛ «С» дивизионын құрды. Данн 1947–48 маусымын ең табысты деп санады, ауылдық қауымдастықтарды мұз сарайлар салғаны үшін мақтады және провинциялық плей-офф үшін ғана команда құрудың орнына, бүкіл маусым бойы жұмыс істейтін ауылдық лигаларды іздеді. 1949–50 маусымына қарай МАХА тіркелгендерінің саны 4000-нан асты және аралық және кіші хоккей плей-оффтары үшін Виннипегтен тыс 125 команданы қамтыды. Манитобадағы кіші хоккейдің дамуына МАХА берген гранттар 1946 жылы 1525 канад долларынан 1949–50 маусымының соңына дейін 6000 доллардан асты. The Winnipeg Free Press Даннның президенттік мерзімі МАХА-ның ең үлкен өсуімен және жастар хоккей плей-оффынан түскен табысқа байланысты ең жақсы қаржылық жағдайымен сәйкес келді деп жазды.

Jimmy Dunn served as president from 1945 to 1950. He was immediately faced with an ultimatum from the north division teams of the Manitoba Junior Hockey League (MJHL) who threatened to withdraw from the MAHA unless several demands were met. After negotiations broke down, three junior teams withdrew and the MJHL operated with five teams in one division. Despite the loss of teams, MAHA registrations grew by more than 600 players and profits increased six fold. The stronger MJHL teams — the Winnipeg Rangers, Winnipeg Monarchs, Brandon Wheat Kings and Portage Terriers — were sponsored by National Hockey League clubs and wanted to form an "A" division and play all games at the Winnipeg Amphitheatre for the 1946–47 season, and relegate all other teams to the "B" division at the Olympic Rink. The four teams were also opposed to any other teams being added to their division. The Winnipeg Tribune felt that these teams had pursued their own selfish interests with disregard for the general welfare of the league, and that creating the division would perpetuate the previous issues unless Dunn could negotiate a "minor miracle". Dunn and the MAHA executive chose to include the St. James Orioles as a fifth team in the "A" division after being convinced that the team was soundly operated and would be able to compete. The MAHA implemented a 10 minute overtime period for all tied games as of the 1946–47 season. During the same season, the MAHA executive encouraged construction of community rinks and targeted rural regions of Manitoba for growth. The MAHA also divided the juvenile, midget and bantam age groups of minor hockey into tiers, to give teams based in rural Manitoba an opportunity to enter the provincial playoffs at a lower calibre than urban teams. The MAHA established a "C" division of the MJHL to play at the Olympic Rink and retain more players who had graduated from minor hockey. Dunn felt that the 1947–48 season had been the most successful yet, praised rural communities for building rinks, and sought more rural leagues to operate for the whole season instead of forming a team solely for the provincial playoffs. By the 1949–50 season, registrations with the MAHA had grown to exceed 4,000 players and included 125 teams outside of Winnipeg for the intermediate and minor hockey playoffs. Grants by the MAHA for the development of minor ice hockey in Manitoba grew from C$1,525 in 1946, to more than $6,000 by the end of the 1949–50 season. The Winnipeg Free Press wrote that Dunn's presidency coincided with the MAHA's biggest growth and best financial situation that was driven by profits from the junior ice hockey playoffs.

1958 жылдан 1963 жылға дейін

1958 жылы Эрл Доусон президент болып сайланды. MAHA тарихындағы ең көп тіркелгендерді қамтыды және Манитобаның ауылдық аймақтарындағы командаларға MJHL-ге кеткен ойыншыларды дамытуға кеткен шығындарын өтеуге тырысты, олар өз кезегінде ойыншыларды кәсіби командаларға сату арқылы пайда тапты. Доусон 1959 жылғы қаңтарда Кіші хоккей аптасы арқылы кіші хоккейді насихаттау және қаржы жинауды жоспарлады. Бес жыл өткен соң MAHA тіркелу көрсеткіштері бойынша елдегі үшінші ірі провинциялық қауымдастыққа айналды және Канаданың басқа провинцияларына қарағанда кішігірім шайбалы хоккейді дамытуға жан басына шаққанда көбірек қаржы жұмсады. Журналист Лори Артисс Доусон құрған Ауылдық кіші хоккей кеңесі үлкен қалалардың ойыншыларды қай жерден тарта алатынына географиялық шектеулер қойып, Манитобаның ауылдық аймақтарындағы хоккейдің құлдырауын тоқтатуға жетуге қол жеткізгенін мәлімдеді, бұл ойыншылардың кіші қалаларда қалуына және көбірек балаларға жергілікті деңгейде ойнау мүмкіндігіне әкелді. Доусон мен MAHA Флин-Флонда кіші хоккейшілерді және мұз үстіндегі төрешілерді дамыту шығындарын өтеу үшін Саскачеван әуесқойлық хоккей қауымдастығымен жақсырақ қаржылық келісімге келуге тырысты, себебі Флин-Флон Бомберс командасы MJHL емес, Саскачеван жастар хоккей лигасына (SJHL) қосылды. Брэндон Уайт Кингс та SJHL-де ойнағысы келген кезде, MAHA тағы бір команданың провинциядан тыс лигаға өтуіне жол бермеу үшін қаржылық келісімді қайтадан қарастырды. 1961 жылдың желтоқсан айында өрт SJHL-дегі Принс Альберт Минтос командасының үй аренасын қиратты, содан кейін MAHA командаға Дауфинге (Манитоба) көшуге рұқсат берді және Дауфиндегі бұрынғы команданың орнын басуға байланысты шығындарды өтеу үшін билет сатудан түскен табыстың 10 пайызын төледі.

Жеңіл хоккейден өңірлік қауымдастықтар

Облыс Басты Орталықтар (Орталық) Хоккей Брэндон Брэндон Орталық жазықтар Кіші хоккей қауымдастығы Портаж-ла-Прейри Истман Кіші хоккей қауымдастығы Бозожур, Сент-Энн, Штейнбах Интерлейк Кіші хоккей қауымдастығы Арборг, Гимли, Стоунволл Норман Кіші хоккей қауымдастығы Томпсон, Флин Флон, Пас Паркленд Кіші хоккей қауымдастығы Дофин, Сван Ривер Пембина Кіші хоккей қауымдастығы Морден, Винклер Уэстман Оңтүстік Кіші хоккей қауымдастығы Сорис, Вирден Хоккей Виннипег Виннипег, Селькирк Желтохед Кіші хоккей қауымдастығы Миннедоса, Непава