Джон Гарибальди: Фанк музыкасының шебері

Кіріспе

Американдық барабаншы (туған 1946)

Джон Дэвид Гарибальди (4 қараша 1946 жылы туған) – американдық барабаншы, ең белгілісі Оукленд қаласындағы Tower of Power тобымен жұмысы үшін танымал. Оның ойнау стилі фанк музыкасының маңызды бөлігі саналады. Гарибальдимен бірге Натали Коул, Джермен Джексон, Боз Скаггс, Денис Уильямс және Yellowjackets та ойнаған. Rolling Stone журналы Гарибальдиді "Барлық уақыттың 100 ең ұлы барабаншысы" тізімінде 46-шы орынға қойды.

Ерте өмір және білім

Дэвид Гарибальди Калифорния штатының Окленд қаласында дүниеге келген. Оның музыкаға деген қызығушылығы анасы мен әпкесі ән шырқап, фортепианода ойнағанда басталды. 10 жасқа дейін фортепиано мен скрипка сабақтарын алғаннан кейін, ол перкуссияға ауысты. Гарибальди 15 жасында алғаш рет барабан шалды, осы кезде үлкен студенттің рок-н-ролл ырғақтарын ойнағанын естіген. Ол осы ырғақты құлағымен қайталады және пластинкаларды тыңдап барабан ойнауды өзімен-өзі үйренді. Кейін ол мектептің биг-бэндына қосылып, Эдди Тинганың көмегімен жаттықты. Тинга әскери қызметке шақырылғаннан кейін, Гарибальдиге үйде жаттығу үшін барабан жиынтығын сыйлады. 17 жасында Гарибальдидің ата-анасы оған алғашқы барабан жиынтығын сатып алды, осы жиынтықпен ол Tower of Power тобының "East Bay Grease" дебюттік альбомын жазды. Ол 1964 жылы орта мектепті бітірді. Chabot Junior College-де оқып жүргенде, ол Сан-Хосе қалалық аудиториясында Джеймс Браунның концертіне қатысты. Репетиция кезінде Гарибальди музыканттардың дәлдігі мен ырғақтық үлгілеріне қатты әсерленді. Содан кейін Гарибальди өзінің алғашқы "The Disciples" тобын құрды. Ол 1966 жылға дейін олармен бірге ойнады, сосын әскери қызметке шақырылды. Гарибальди Сан-Антониодағы Лакленд әуе күштері базасында негізгі дайындықтан өтті, сондай-ақ 724-ші әуе күштері оркестріне қатысуға үміткер болды. Вашингтон штатының Такома қаласындағы МакКорд әуе күштері базасында қызмет еткен кезінде Гарибальди түрлі ансамбльдермен бірге өнер көрсетті, оның ішінде симфониялық оркестрде тимпан, концерттік барабан және соққы аспаптарында ойнады. Ол сондай-ақ барабан шалып, Такомадағы достарымен және таныстарымен бірге музыка ойнады. 1969 жылдың желтоқсан айында әскери қызметтен босатылғаннан кейін, Гарибальди оқуын аяқтау үшін қайтадан Chabot Junior College-ге түсті. 1970-ші жылдардың ортасында Гарибальди Tower of Power тобынан кетіп, Джино Ваннелли, Wishful Thinking, Патти Остин, Натали Коул, Боз Скаггс, Yellowjackets, Джермейн Джексон және Денис Уильямс сияқты әртістермен бірге өнер көрсетуге, жазуға және әндер жазуға кірісті. Гарибальди 1998 жылы Tower of Power тобына қайта қосылды. Кейін, 2000-ші жылдардың ортасында Гарибальди Джоскин Де Преспен бірлесіп "Tower of Funk" атты барабан үлгілерінің жинағын шығарды. Гарибальди 2024 жылдың 15 қаңтарында Tower of Power тобынан зейнетке шығатынын жариялады. Гарибальди "Future Sounds" және "The Funky Beat" сияқты танымал оқулықтар мен оқу DVD-лерінің авторы. Ол "Modern Drummer Magazine" журналында тұрақты түрде мақалалар жазады.

David Garibaldi was born in Oakland, California. His interest in music started at a young age by hearing his mother and her sister singing and playing piano. He took piano and violin lessons before switching to percussion by age 10. Garibaldi played a drum kit for the first time at age 15, after hearing an older student play rock n’ roll beats. He was able to reproduce the beat by ear and continued self teaching himself how to play the drums by listening to records. He later joined the high school’s big band and practiced with the help of Eddie Tinga, a drummer and employee of the US Postal Service who also served in the Air Force reserve. After being drawn into service, Tinga gave Garibaldi his drum kit so he could practice at home. At age 17, Garibaldi’s parents bought him his first drum kit, which he would later use to record Tower of Power’s debut album “East Bay Grease”. He graduated high school in 1964. During his time at Chabot Junior College, he attended a James Brown concert at the San Jose Civic Auditorium. During the rehearsals, Garibaldi was impressed by the musicians’ precision and rhythmic patterns. Soon after, Garibaldi formed his first band called The Disciples. He played with them until 1966, when he was drawn into service. Garibaldi received basic training at Lackland Air Force Base in San Antonio, Texas, where he also auditioned for the 724th Air Force Band. During his service at McChord Air Force Base in Tacoma, Washington, Garibaldi performed with different ensembles, including a symphonic orchestra where he played timpani, concert snare drum and mallet percussion. He also played the drums and played with friends and acquaintances in Tacoma. After being honorably discharged in December 1969, Garibaldi enrolled again at Chabot Junior College to finish his studies. In the mid 70’s Garibaldi left Tower of Power and commenced performing, recording and writing with artists including Gino Vannelli, Wishful Thinking, Patti Austin, Natalie Cole, Boz Scaggs, the Yellowjackets, Jermaine Jackson and Deniece Williams. Garibaldi rejoined Tower of Power in 1998. Later in the mid 2000's Garibaldi released a collection of drum loops titled "Tower of Funk" produced with Josquin Des Pres. Garibaldi announced his retirement from Tower of Power on January 15, 2024. Garibaldi is the author of notable instructional music books and educational DVDs including Future Sounds and The Funky Beat. He has written a feature column for Modern Drummer Magazine.

Стиль

Перкуссивтік өнер қоғамына берген сұхбатында Гарибальди 23 жасында революциялық барабан ырғақтарын жасауға тырыспағанын, керісінше, өзінің шығармашылық сезіміне ергенін түсіндіреді. Percussive Arts Society-дің Марк Гриффиті Гарибальди стилін он алтыншы нотаға негізделген, фанк стиліндегі ырғақ ретінде сипаттайды, онда ноталардың көпшілігі жеке орындалады, ал кейде артқы соққылар күтілгеннен өзгеше импульс сезімін тудырады. 1978 жылы Гарибальди барабан жиынтығын 8, 10, 12, 14 және 16 дюймдік том-томдармен толықтырды. Оның құрамында оң жағында қосымша хай-хэт болды. Ол хай-хэтті оң қолмен ойнаудың дәстүрлі тәсілінің шектеулі екенін айтты. Сонымен қатар, сол жақта 14 дюймдік, ал оң жақта 12 дюймдік хай-хэт болғандықтан, ол екі түрлі дыбысқа ие болды. 1982 жылы ол 10, 12 және 14 дюймдік том-томдардан тұратын бес бөліктен тұратын барабан жиынтығын таңдады. Гарибальди көбінесе ерекше стилі бар барабаншы ретінде сипатталады: жұмыс процесі топ мүшесінің бастапқы идеяны ұсынғандығына байланысты өзгерді. Көбінесе, алдымен ырғақ бөлімі жасалатын, содан кейін мүйізді аспаптар қосылатын. Эмилио Кастильо (саксофон) мен Гарибальди әдетте ырғақ бөлімімен жұмыс істеді, ал Рокко Престиа (бас) әннің жалпы атмосферасын тыңдады. Мүйізді аспаптар бөлімі кейін әуендер мен сәйкес келетін үлгілерді қосты. Гарибальди аранжировканың жаңа элементтерін барабан ырғағына енгізді. Ол екінші және төртінші соққыларды стандартты түрде белгілеуден аулақ болды. Оның мақсаты – бірнеше тактіден кейін қайталанатын, өзін-өзі жаңартатын ырғақ құру еді. Топтың айтуынша, композициялау және аранжировкалау процесі сағаттаған немесе күндерге созылған. Tower of Power тобының бір репетициясында ол жиі ойнайтын барабан ырғағына синкопа қосып, он алтыншы нотадағы бас партиясын ұсынды. Купка мен Кастильо мүйізді аспаптардың аранжировкасын қосты. Ән топтың ең танымал хиттерінің біріне айналды. Джаз бассысы Маркус Миллер 2007 жылғы "Free" альбомына "What Is Hip?" әнінің каверін енгізді.

In an interview with the Percussive Arts Society, Garibaldi explains that at 23 years of age, he was not trying to create revolutionary drum grooves but rather follow his creative instinct. Mark Griffith of the Percussive Arts Society describes Garibaldi’s style as a funky sixteenth note based groove that has all or most of the notes played separately with backbeats that occasionally turn around give the illusion that the pulse is in a different place than expected. In 1978, Garibaldi expanded his drum kit with combinations 8”, 10”, 12”, 14” and 16” toms. His configuration included a second hi hat on his right side. He argued that the conventional way of playing the hi hat with the right hand over the left was limiting. Additionally, having a 14” to the left and a 12” hi hat to the right gave him two different pitches. In 1982, he settled for a five piece drum kit with 10”, 12” and 14” toms. Garibaldi is often described as a drummer with a distinctive style: The workflow varied, depending on which member of the band brought the original idea to the band. Often, the rhythm section was developed first, followed by the horns. Emilio Castillo (saxophone) and Garibaldi usually worked on the rhythm section while Rocco Prestia (bass) listened to the overall feel of the song. The horn section later added melodies and hooks. Garibaldi incorporated the new elements of the arrangement into his drum pattern. He avoided the standard accentuation of the second and fourth beat with the snare drum. His goal was to achieve a more repetitive pattern that resets itself after a few bars. According to the band, this composing and arranging process lasted for hours or days. During one rehearsal with Tower of Power, he added syncopation to a drum pattern he played often and suggested the sixteenth note bass line. Kupka and Castillo added the horn arrangement. The song went on to become one of the band’s biggest hits. Jazz bassist Marcus Miller included a cover of the song “What Is Hip?” in his 2007 album Free.

Марапаттар

Гарибальди 1980 жылдан 1985 жылға дейін Modern Drummer Magazine Readers сауалнамасында R&B/Funk санатында қатарынан алты рет жеңіс одіс етті. Ол осы сыйлықты 2003, 2007 және 2009 жылдары тағы үш рет жеңіп алды. 1998 жылы "Давид Гарибальди, Talking Drums есімді тобымен" DRUM! Журналының "Ең үздік соқпалы аспаптар бейнесі" сыйлығына ие болды. 2008 жылы Гарибальдиге Guitar Center Legends сыйлығы табыс етілді. Ол сондай-ақ 2012 жылы Percussive Arts Society даңқ залына енгізілді.