Кіріспе

Айви Сити – АҚШ-тың Вашингтон қаласындағы шағын аудан. Ауданның шамамен жартысы өнеркәсіптік немесе бұрынғы өнеркәсіптік аймақтар, көбінесе қоймалармен ұсталған. Нью-Йорк даңғылының солтүстік-батысында Ivy City Yard орналасқан, ол теміржол вагондары мен жолаушылар тасымалымен айналысатын Amtrak теміржолының техникалық қызмет көрсету орталығы. Айви Сити 1873 жылы афроамерикалықтар үшін қала маңындағы жаңа аудан ретінде жоспарланған. Дамуы баяу болды. 1879 жылдан 1901 жылға дейін бұл ауданда Колумбия округіндегі маңызды ат жарыс орталығы – Айви Сити ат жарыс алаңы орналасқан. Теміржол құрылысы 1907 жылы басталып, бір жыл ішінде аяқталды, бірақ 1953 және 1954 жылдары теміржолдар көмірмен жұмыс істейтін локомотивтерден дизельдік немесе электрлік локомотивтерге ауысқанда көптеген нысандар бұзылды. 1911 жылы қауымдастықтың маңызды орталығы болған Александр Краммелл мектебі ашылды. Оқушылар саны біраз жыл бойы азайып, 1972 жылы жабылды, бірақ бұзылмады. 21-ғасырда аймақта жаңару (gentrification) процесі жүрді, бірақ Айви Ситидің тұрғын үй ядросында тұратын адамдардың көпшілігі әлі де кедей және жұмыссыздық деңгейі жоғары.

География

Айви-Сити Солтүстік-Шығыс квадрантының орталық бөлігіндегі үшбұрышты жер суысында орналасқан, солтүстік-батыс жағынан Нью-Йорк даңғылы, шығыс жағынан – Вирджиния даңғылы және оңтүстік жағынан – Оливет жолымен шектелген. Бұл аудан ерекшелігі – барлық жағынан маңызды нысандармен қоршалған: Галладет университеті (Оливет тауынан), Маунт-Оливет зираты (Батыс Вирджиния даңғылынан) және Амтрактың Айви-Сити локомотивтері тұратын аумағы (Нью-Йорк даңғылынан). Айви-Сити 5-ауданға қарасты. Құрылған кезде бұл аудан Вашингтон қаласының L'Enfant жоспары шегінен тыс, Колумбия округінің ішінде орналасқан. Болашақтағы Айви-Ситиді қоршаған жердің көп бөлігі Фенвик отбасының меншігінде болды. Олар 1676 жылдан 1679 жылға дейін Мэриленд провинциясының 8-ші губернаторы болған Томас Нотлидің ұрпақтары еді. Мэри Фенвиктің әкесі – Нотли Янг, Оңтүстік Мэриленд штатындағы ең ірі жер иелерінің бірі, ал Дэвид Бернс, Дэниел Кэрролл, Сэмюэл Дэвидсон және Роберт Питермен бірге кейін Колумбия округінің "алғашқы патент иелері" (алғашқы жер иелері) ретінде танылды. Колумбия округіне айналған жер 1632 жылы король Чарльз I Джордж Кальвертке, Балтимордың 1-ші баронына берілді (туған американдықтардың жерге деген талаптарын ескермей). 1664 жылдан бастап Кальверттің мұрагері Леонард Кальверт бұл жерді бөліп, түрлі өлшемдегі учаскелерді сатып алушыларға құқық беруді бастады. 1685 жылдың 24 қыркүйегінде Эндрю Кларк Кальверттен Анакостиа өзеніне қарап жатқан жерді сатып алды. Бұл "патенттің" (жерге құқық деп аталатын) оңтүстік шекарасы Шығыс Капитолий көшесі мен өзеннің қиылысынан басталып, солтүстік-батысқа қарай Тринидад даңғылының солтүстік-шығысына дейін созылды. Кларк бұл патентті Мёрс деп атады. 1734 жылы Томас Эванс Кларктен Мёрс патентін сатып алып, патентті Шанс деп атады. Нотли Янг 1771 жылы Шансты сатып алды, содан кейін 1786 жылы 1717 жылғы "Жылу" деп аталатын патентті сатып алды. Янг 1793 жылы "Шанс", "Жылу" және басқа да бірнеше кішігірім сатып алуларды ("Аллисонның кеңейтілген орман", "Аллисонның кеңейтілген орман" қайта зерттеуі және "Қоршау") біріктіріп, бір жаңа учаскеге біріктірді, оны Яунсборо деп атады. Уақыт өте келе, Нотли мен Фенвиктерден Яунсбороның шағын бөліктерін басқалар сатып алды. 1871 жылдың 21 ақпанында Колумбия округінің 1871 жылғы органикалық заңы Вашингтон қаласын кеңейтіп, Колумбия округінің бүкіл аумағын қамтыды. Бұл Яунсборо учаскесін қаланың қарамағына көшірді. 1871 жылдың 3 сәуірінде жер иелері Джордж Ойстер мен Эдвард Фенвик өздерінің меншігін Джорджтаун жинақ банкінің директоры және жергілікті жылжымайтын мүлік әзірлеушісі Фредерик В. Джонсқа сатты. Джонс жерді жоспарлап, Айви-Сити учаскесін қала 1873 жылдың 12 мамырында мойындады.

Айви Ситидің тарихы

Джонс Айви Ситиде 205 участоқ жерді жоспарлап шығарды. Ол бұл ауданды афроамерикандықтарға ғана арналған тыныш, ауылдық қауымдастық ретінде көріп отырды. Аймақтағы көптеген көшелер көршілес жер иелерінің (Коркоран, Кендалл, Фенвик, Галладет) есімдерімен аталыпты. Жер учаскелерінің әрқайсысы 100 долларға (доллармен) бағаланған, ал алғашқы ресми сатылым 1873 жылдың желтоқсан айында Ф. П. Блэрдің 9-шы участоқты 150 долларға сатып алуымен болды. 1875 жылдың мамыр айында ірі жер аукционы өтті. Келесі жылы, 1879 жылдың 30 тамызында Чарльз Стюарт және Луис Фетхервич ханым өздерінің жер учаскелерін (екеуі де Айви Ситиге жақын орналасқан) Ұлттық жәрмеңкелік жерлер қауымдастығына (NFGA) сатты. 2 қыркүйекте президент Рутерфорд Б. Хейс осы жерде ат жарысы трассасын салуға негіз салды. 14 қыркүйекте NFGA Айви Ситидегі 1-ші алаңдағы 1, 2 және 3-ші участоқтарды, сондай-ақ 9-шы алаңдағы 1-ден 10-ға дейінгі участоқтарды «Азат болғандардың үнемдеу және сенім қорынан» сатып алды. Бұл жарыс трассасын Айви Ситиге қарай оңтүстік-батысқа қарай кеңейтуге мүмкіндік берді. 15 қыркүйекте NFGA трассаға қосылатын жолдар үшін Gallaudet Street және Patterson Avenue (қазіргі кезде жоқ) көшелерін кесіп тастады. Сондай-ақ, фирма Галладет университетінен Маунт-Оливет жолын теміржолдан Брентвуд жолына дейін кесіп тастауға рұқсат алды. B&O теміржолы жарыс трассасына пойызбен келушілерді тасымалдауды жеңілдету үшін мүлікке қосымша жол салды. Оның құрамында 532 метрлік жолаушылар платформасы және шағын телеграф кеңсесі болды. Ұлттық жәрмеңке 1879 жылдың 28 қазанында ашылды. Президент Хейс жұмысшылардың қатысуы үшін қалада мереке күні жариялады және ашылу салтанатында 10 000-нан 15 000-ға дейін адам жиналған көпшілік алдында сөз сөйледі. Жердегі ғимараттарда жергілікті өнімдер, қызметтер, тағамдар, сондай-ақ өнер туындылары мен спорттық іс-шараларды ұсынатын жүздеген көрмелер орналастырылды. 8 қарашада жәрмеңке жабылды. 1880 жылдың көктемінен бастап NFGA Айви Сити маңында ат жарысы трассасын пайдалануды жалғастырды. B&O теміржолы 1886 жылы жолаушылар платформасын алып тастады, бұл уақытша сайтқа қоғамдық қол жеткізуді қиындатты, бірақ 1887 жылы оны қайта салды. Үлкен қарыздар мен Мэриленд штатындағы жарыс трассаларынан туған бәсекелестік компанияны банкротқа ұшыратты. Ол 1890 жылдың шілде айында мүлікті директорының бірі Джеймс Лансбургке аукцион арқылы 133 500 долларға (доллармен) сатты. 1891 жылдың 7 қаңтарында Лансбург бұл жерді Говард П. Маршаллға 180 000 долларға (доллармен) сатты, ол оны 10 қыркүйекте Айви Сити Кирпіш компаниясына сол сомаға қайта сатты. 1891 жылдың 2 наурызында Конгресс Федералды қаланың бастапқы шекарасынан 1 миль (2 км) қашықтықта лотереялар мен ставкаларды тыйым салатын заң қабылдады. Айви Сити Брик бірден жарыс трассасын және трибуналарды бұзбады. 1893 жылдың ақпан айында Нью-Йорк инвесторларының тобы, басшысы Тимоти Дж. Кэмпбелл (Д-Нью-Йорк) Айви Ситиде жарысты қайта жандандыруға тырысты. Клуб үйі 23 ақпанда өрттен қирады, ал B&O жарысқа қатысушылар үшін арнайы пойызды жүргізуден бас тартты (бұл қатысуды едәуір қиындатты). Үш аптадан кейін, 17 наурызда жарысқа қатысу әрекеті тоқтатылды. Айви Ситидегі жарыстар 1893 жылдың 14 мамырында Chevy Chase Hunt Club қолдауымен қайта басталды. Нью-Джерси жарыс трассасының иелері Джордж Энгеман мен Альберт Глисон 1893 жылдың тамызында Айви Сити трассасын қараша айында 25 күндік «қысқы маусым» өткізу мақсатымен жалға алды. Энгманға бастапқыда Вашингтон жокей клубы қарсылық көрсетті, ол Анакостия өзенінің шығысында Бенинг ауданында жарыс трассасын ашу процесінде болды. Жарыс 22 қарашада екі трассада да басталды. Қала және федералды лауазымды тұлғалар Айви Ситидегі жылқы жарыстарын 1891 жылғы заңды бұза отырып қайта бастағанын мәлімдеді. Мәселе Айви Сити трассасының бір мильдік шегінде болуында еді. Қаланың пікірінше, трассаға дейінгі қашықтық тура сызықта өлшенуі керек, ал трасса қызметкерлері оны мүмкіндігінше қысқа жолмен өлшеу керектігін айтты (бұл тыйым салынған аумақтан тыс жерде). Айви Сити трассасы мәселе шешілгенге дейін бір айлық жарыс лицензиясын алды, бірақ бұл кезеңде ставка жасауға тыйым салынды. Ставка жасауға ынталы трасса қызметкерлері бір шақырымнан тыс жерде шатыр тігіп, онда ставкалар қабылдады. Бұл сәтті болмады және Айви Ситиде ставка жасау қайта басталды. Федералды билік полиция шабуыл жасайтынын ескертті, ал Энгман сот мәселені шешкенше жарысты тоқтатты. АҚШ округтік прокуроры Артур А. Бирни «сынақ ісіне» рұқсат беруден бас тартты және жарысты тоқтатуды талап етті. Жарыс пен ставка жасау 26 желтоқсанда қайта басталды. Бірақ полиция алғашқы жарыстан кейін ставка жасаушыларды қамап алды және одан әрі ставка жасалмады. 26 желтоқсандағы жарыстар маусымның соңғы жарыстары болды. Жокейлер келесі бірнеше апта бойы өздерінің ләззаты үшін жарысқанмен, 29 желтоқсанда 1893 жылы үлкен қазылар алқасы Энгманды және бірнеше ставка жасаушыларды айыптады. Сот отырысы D. C. қылмыстық сотының судьясы Кольдің төрағалығымен 4 қаңтарда басталды, ал 16 қаңтарда сот барлық айыпталушыларды кінәлі деп тапты. Үкімдер жоғары сотқа шағымданылды, бірақ жоғары сот 1895 жылы оларды күштен шығармады. Айви Ситидегі аттарды сақтау орындары мен трассасы келесі бірнеше жыл бойы Бенинг жарыс трассасында жарысқа қатысатын аттарды сақтау, жаттығу және жаттығу жарыстары үшін пайдаланыла берді. 1899 жылы Лансбург өзінің қалған жерін дамытушыларға сатты. Айви Сити трассасы 1901 жылғы көктемге дейін аттарды сақтау және жарыс үшін пайдаланыла берді. Оның соңғы белгілі пайдалануы 1901 жылғы қысқы жарыс маусымында болды, олар пайдалануға дайын болды, бірақ Бенингте жарысқа қатысқан аз ғана аттар болғандықтан қажет болмады.

Теміржол ауласы

1903 жылға қарай, кішкене кірпіштен салынған ғимарат пен жарыс жолының іздері ғана қалды. Көрермендерге арналған трибуналар мен жолдың қашан бұзылғаны белгісіз. Дегенмен, 1903 жылға қарай қала бұрынғы жарыс жолының орнынан S, U, V және 15-ші көшелерді солтүстік-шығыс бағытында (NE) және New York Avenue NE көшесін кеңейтуді жоспарлап отырды. B&O компаниясына берілген құқықтар 1910 жылға дейін күшінде болуға тиіс еді. Бірақ аймақта құрылыс қарқынды жүріп жатқандықтан және көшелерге мұқтаждық туғандықтан, Конгресс 1900 жылдың 3 желтоқсанында темір жолдың 1905 жылға дейін құқықтарынан бас тартуын талап ететін заң қабылдады. Бұл заң B&O компаниясына Экингтон ауданында үлкен теміржол ауласын салуға және Вашингтон қаласының орталығында жаңа жолаушылар терминалын салуға мүмкіндік берді. Кейіннен темір жол 1901 жылдың 12 ақпанында түзетулер енгізіп, жолын 1906 жылдың ақпанына дейін көшіру мерзімін ұзартты және теміржол ауласын Айви-Ситиге көшіруге рұқсат берді. Бұл жаңа Айви-Сити теміржол ауласына қосымша маңыз берді, себебі жаңа станцияға баратын жолдар Айви-Ситиден басталатын болды. Бірақ 1906 жылдың шілдесінде тағы бір бала суға батып қайтыс болғаннан кейін, Маккартиге шұңқырды дереу толтыруға бұйрық берілді. Айви-Ситиде әлі салынып бітпеген көптеген тұрғын үй учаскелері болды. Юнион Станциясының құрылысы басталғанда, бұл бос учаскелер B&O компаниясының меншігіне өтті және жұмысшыларды орналастыру үшін шатыр қалашығы ретінде пайдаланылды. Бұл шатыр қалашығында 110-нан астам адам тұрды. Жұмысшылардың көп бөлігі итальяндықтар еді, ал 1903 жылдың қазан айында бірі пневмониядан қайтыс болды. Бұл шатыр қалашығындағы тұрмыс жағдайларын жан-жақты тексеруге себеп болды. Санитарлық жағдай, кәріз және қоқыс проблемалары өте күрделі болғанымен, адамдардың көпшілігі жақсы тамақтандырылып, шатырлар қысқы ауа-райына төтеп беруге жеткілікті жылы болды. Теміржол ауласының құрылысымен Айви-Ситидегі тұрмыс жағдайлары жақсарды, себебі теміржолға бейімделу үшін инфрақұрылым жаңартылды. 1905 жылдың желтоқсанында қала тұрғындары ауданға қызмет ететін алғашқы кәріз желісін салуға келісім берді. Теміржол ауласының құрылысы 1907 жылы басталды. B&O Нью-Джерси даңғылы NW және D көшесі NW-дегі теміржол ауласын бөлшектей бастады және жабдықтарды Айви-Ситиге көшіре бастады. Федералды қала шегінен шамамен 2 шақырым қашықтықта орналасқан жаңа теміржол ауласында ұзындығы 30 метр болатын екі дөңгелек үй болды, олардың әрқайсысы 25 қысқа рельстермен қоршалған, бұл рельстер қозғалтқыштарды сақтауға немесе жөндеуге болатын пойыз сарайларына апаратын еді. Әрбір сарайдың астында рельстердің астында шұңқырлар бар еді, бұл қозғалтқыштарды төменнен жөндеуге мүмкіндік берді. Теміржол ауласында "көмір айлағы" да болды, ол қозғалтқыштың отын багын 30 секундтан аз уақыт ішінде толтыра алатын көмір сақтау орны және қозғалтқыштың су резервуарын бір минуттан аз уақыт ішінде жоғарыдан толтыра алатын екі алып су құбыры болды. Теміржол ауласының барлық жерінде көптеген тексеру шұңқырлары (рельстердің астындағы шұңқырдағы жұмысшылар қозғалтқыштың төменгі және астыңғы бөліктерін тез тексеруге мүмкіндік беретін) және күл шұңқырлары (қозғалтқыштардың көмір күлін кейіннен алу және жою үшін тез арада шығаруға арналған шұңқырлар) орналасқан. Айви-Сити теміржол ауласында көмірмен жұмыс істейтін бу генераторлық станциясы да болды. Бұл станция Айви-Ситидегі теміржол ғимараттарына, сондай-ақ 1 шақырымнан астам қашықтықта орналасқан B&O компаниясының Экингтон теміржол ауласына бумен жылу беруді қамтамасыз етті. Бу сонымен қатар локомотивтердің қозғалтқыштарын және жолаушылар вагондарын пайдалану алдында қыздыру үшін қолданылды. Станция көп мөлшерде түтін мен күл шығарып, Айви-Сити ауданын ластады. Айви-Ситидегі құрылыссыз жер 1908 жылдың жазында тағы бір шатыр қалашығының орнына айналды. Бұл жолы B&O компаниясы үшін локомотивтерді жөндеуші механиктер 10 шілдеде жалақыны көтеру талабымен ереуілге шықты (олар сағатына 32 цент талап етті). Темір жол дереу оларды жұмыстан шығарып, ереуілшілерге қарсы жұмыс істейтін адамдарды жалдап, олардың орнына тұрақты жұмысшыларды алды. Ереуілдегі жұмысшылар Айви-Ситиде үлкен кездесу шатырын орнатып, оны ер адамдарға арналған кішігірім шатырлармен қоршады. Шатыр қалашығын "Кэмп Вайн Вью" деп атаған жұмысшылар өздерін таяқтармен қаруландырып, Айви-Ситидегі жаңа B&O теміржол ауласының алдында пикетке шықты. Зорлық-зомбылық болған жоқ, және 17 шілдеде жұмысшылар келісім-шартсыз жұмысқа оралғандықтан ереуіл негізінен аяқталды. 1934 жылы Айви-Сити теміржол ауласының бір бөлігі электрлендірілді, бұл көмірмен жұмыс істейтін локомотивтерден шығатын түтін мөлшерін азайтты. Дегенмен, 1940 жылдардың ортасына қарай Айви-Сити теміржол ауласы күніне 200 көмірмен жұмыс істейтін локомотивті қабылдады. Тексеруден кейін қала B&O компаниясын 1948 жылдың ақпанында түтінге қарсы заңдарды бұзғаны үшін айыппұл төлеуге міндеттеді.

Александр Краммел мектебі

Айви Сити тұрғындары 1893 жылы қаладан өз ауданында бастауыш мектеп салуды сұрай бастады. Тұрғындардың көпшілігі афроамерикандықтар болғандықтан және сол кезде заңмен талап етілгендей, мемлекеттік білім беруде нәсілдік бөліну болғандықтан, мектеп тек афроамерикандық балаларға арналған болар еді. Мектептің қажеттілігі өте шұғыл еді, себебі қара балаларға арналған ең жақын мектеп Беннинг ауданында, шамамен 6 шақырым қашықтықта орналасқан еді. Бір жылдан астам соң, Колумбия округінің мемлекеттік мектептерінің қамқоршылар кеңесі 1900 Галадет көшесінің солтүстік-шығысында жер сатып алуға және екі бөлмелі мектеп салуға 4500 доллар жұмсау жоспарларын бекітті. Ол кезде Конгресс қаланың бюджетін толық бақылап отырды және 1895 жылдың маусым айында мектептің бағаланған құнын 4000 долларға дейін төмендетті. Мектеп үшін жер 1895 жылдың тамызында Джордж МакКинлейден сатып алынды, ал Джордж В. Баркман мен Ұлы құрылыс компаниясы қыркүйек айында ғимарат құрылысын бастады (құны 2390 долларға бағаланды). Айви Сити мектебі 1896 жылдың ақпан айының басында аяқталды. Айви Сити дамып келе жатқандықтан, мектепті кеңейту және жақсарту туралы көптеген ұсыныстар түсті. 1902 жылы жергілікті тұрғындар екі бөлмелі қосымша салуды ұсынды, ол 1903 жылы салынды. Айви Сити мектебі 1903 жылы мектепте мұғалім болып жұмысқа орналасқан афроамерикандық педагог Альфред Кигер Савойдың мансабының бастауы болды. Кейін Кигер округтік мемлекеттік мектеп жүйесінің оқу бөлімінің бастығы болды және қаладағы барлық афроамерикандық бастауыш мектептерге жетекшілік етті. 1953 жылы зейнетке шықты. 1964 жылы 80 жасында қайтыс болғаннан кейін ол округтік мемлекеттік мектептердегі ең қабілетті және тиімді басшылардың бірі ретінде мадақталды. 1903 жылғы қосымша ғимараттың салынуы тығыздықты азайтуға көмектеспеді, ал 1906 жылы қала сынып ретінде пайдалану үшін бір бөлмені жалға алды. 1908 жылы DCPS 35 000 долларға жер сатып алу және жаңа төрт бөлмелі бастауыш мектеп салуды ұсынды, бірақ Конгресс бұл шығынды мақұлдаудан бас тартты. Бір жылдан кейін DCPS қайтадан төрт бөлмелі бастауыш мектеп салуды ұсынды, бірақ осы кезде мектеп алты бөлмеге дейін кеңейді және қажетті жер көлемі де артты. Осы жолы Конгресс жаңа мектепті мақұлдады. DCPS қамқоршылар кеңесі 1910 жылдың қараша айында мектепке Пан-африканизмнің көрнекті жақтасы болған және қаладағы алғашқы тәуелсіз қара епископтық шіркеуін – Санкт-Лука епископтық шіркеуін құрған танымал епископтық діни қызметкер Александр Краммеллдің есімін берді. Бұл қаладағы афроамерикандықтың есімімен аталған алғашқы мектеп болды. Жаңа мектеп жобасы 1911 жылдың 1 ақпанына дайын болды және 20 наурызда құрылысы басталды. Мектепті қала архитектор Сноуден Эшфорд жобалады, ал жер мен құрылыстың жалпы құны 44 000 долларға бағаланды. Екі қабатты ғимарат Ренессанс стилінде салынды, қабырғалары штукатурмен қапталған тастан тұрды. Үлкен терезелер көп мөлшерде табиғи жарық кіргізіп, ішкі кеңістікті әшекейлеген әртүрлі плиткалармен безендірілді. Александр Краммелл мектебін кеңейту келесі алты онжылдық бойы бірнеше рет ұсынылды, бірақ нәтиже болмады. Алты бөлмелі, 100 000 долларлық қосымша ғимарат 1924 жылы DCPS-та мақұлданып, 1924 жылдан 1927 жылға дейін ұсынылған сайын Конгресс оны қысқартып отырды. 1930 жылы мектептің жағдайы нашарлай бастады. Ғимарат жердің төмен жатқан жеріне салынғандықтан, жаңбыр жауғанда су (кейде 1 метрге дейін) үйге жиналатын. Ескі көмірмен жылыту жүйесі қыста мектепті жылы ұстай алмады және қабырғаларды күйеге бояды. Ойын алаңы мектептің өсіп келе жатқан оқушылар санына сыйымды емес еді, сондай-ақ спорт залы мен акт залы да болмады. 1931 жылы екі бөлмелі қосымша салуға 36 000 доллар, 1932 жылы екі бөлмелі қосымшаға 25 000 доллар, ал 1933 жылы мектептің көлемін екі есе арттыруға 10 800 доллар ұсынылды. Бұл ұсыныстар бойынша ешқандай шара қабылданбады. Ұлы депрессия мен Екінші дүниежүзілік соғыс мектеп құрылысына қаражат бөлуді шектеді. Айви Сити 1930 және 1940 жылдары дамып келе берді, ал 1949 жылы жергілікті тұрғындар қаладан мектеп үшін сегіз бөлмелі қосымша және бассейн салуды, сондай-ақ ойын алаңын кеңейтуді сұрады. 1950 жылы да осындай өтініш түсті, тұрғындар акт залы мен спорт залын да талап етті. 1954 жылы қосымша ғимарат салу ұсынылды, ал 1957 жылы 12 бөлмелі қосымша, аудитория және жылу және жарықтандыруды жаңғырту сұралды. Бұл өтініштер де қабылданбады. 1971 жылы Александр Краммелл мектебінде 397 оқушы оқыды, бірақ тұрғындардың құлдырап бара жатқан ауданнан кетуіне байланысты оқушылар саны тез азайды. Мектеп 1972 жылы жабылды, бірақ кең таралған зардаптар мен бірнеше қарақшылық шабуылдары осы бағдарламаларды тоқтатуға мәжбүр етті. DCPS 1977 жылдың қаңтарында ғимаратты жабуға және оған жалдаушы іздемеуге шешім қабылдады. Келесі бірнеше жыл бойы мектептің тұрақ алаңы мен жері қала көліктері үшін тұрақ ретінде және басқа да мақсаттарда пайдаланылды. 1999 жылы Accucrete құрылыс компаниясы мүлікті сатып алуды ұсынды, бірақ қала келісімге келе алмады және ұсыныс 2001 жылы кері тартылды. Краммелл мектебі 2003 жылы Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілді. Вашингтон жануарларды құтқару лигасы 2004 жылдың басында мектепті жануарларға арналған баспана ретінде пайдалану үшін жалға алуды ұсынды, бірақ бұл ұсыныс қабылданбады. Аудан тұрғындары қаладан мектепті қоғамдық орталыққа айналдыруды ұзақ уақыт сұрап келді, бірақ қала шенеуніктері ғимаратқа кемінде 7 миллион доллар жөндеу жұмыстары қажет екенін (бірақ құны 1,65 миллион доллар ғана) айтты.

Көшелер

Айви-Ситидегі учаскелерге қол жеткізу бастапқыда топырақ жолдармен шектелген. Көшелерді салу, құрылыс салушылар жеткілікті учаскелер сатылғанда және жақсы қол жеткізілгендікке кепілдік берілгенге дейін шектелді. Мысалы, 1895 жылға дейін аймақтың жолдары тротуарлар мен көше шамдары жоқ, жаңбыр суын ағызу жүйесі болмады және таза су құдықтардан (қалалық су жүйесі емес) берілді. Айви-Ситидегі учаскелер 1873 жылдан бастап сатыла бастады, бірақ алғашқы көше, Галладет көшесі, 1879 жылдың қыркүйегінде ғана салынды. Коракоран көшесі шамамен 1890 жылы, Кендалл көшесінің бір бөлігі 1891 жылы, Оки көшесі 1892 жылы, Оливет көшесі (кейіннен Маунт-Оливет тас жолы) 1892 жылы, Провиденс көшесі 1895 жылы және Фенвик көшесі 1898 жылы салынды. Бір кезде S көшесі солтүстік-шығыс бағытында аймақты батыстан кесіп өтті, ал 15-ші көше солтүстік-шығыс Фенвик көшесінен басталатын Батыс Вирджиния даңғылының оңтүстік-шығыс жағында U пішіндес кесілді. 1907 жылдың қаңтар айында B&O темір жолы өз жолдарын алып тастағаннан кейін, округтік үкімет Флорида даңғылынан 16-шы көшеге дейін (Айви-Ситидің солтүстік-шығыс ұшына жақын) Батыс Вирджиния даңғылын салу және асфальттау жоспарларын жариялады. Көшенің бір бөлігі 1911 жылға дейін дайын болды, бірақ көше қашан дайын болғаны немесе асфальтталғаны белгісіз. Басқа да көше өзгерістері болды. Зерттеуден кейін қала Айви-Ситидегі S көшесін жойды және 15-ші көшені жапты, бірақ жойған жоқ. Қала жаңа көшеге (вероятно, Оки көшесінің шығыс жартысы) Нью-Йорк даңғылына параллель салуға рұқсат берді, бұл даму аймағындағы көше желілерін түзетуге мүмкіндік берді. Брентвуд тас жолын қайта құру (негізінен, 9-шы көше және Брентвуд паркі, Брентвуд тас жолын 6-шы көшеге қосу үшін) 1942 жылдың қыркүйегінде 9-шы көше көпірінің ашылуымен аяқталды.

Балаларды қабылдау үйі

Айви-Сити 1949 жылы Колумбия округінің балалар қабылдау үйі орналасқан жері болды. Қала 1928 жылы психикалық ауру, зорлық-зомбылық, тастап кетілген, есірткіге тәуелді немесе қылмысты балаларды уақытша орналастыруға арналған мекемені іске қосты. Қабылдау үйіне 18 жасқа дейінгі, мемлекет қамқорлығына алынған адамдарды уақытша күту міндеті жүктелді. Бірнеше аптадан асатын ұзақ мерзімді баспана мен күтімді бала тағайындалған мекеме (мысалы, Сент-Элизабет психиатриялық ауруханасы, қалалық жастар ұстау орталығы немесе асырап алу отбасы) қамтамасыз етті. Бастапқыда Потомак даңғылының SE 800 блогында орналасқан Қабылдау үйі келесі екі онжылдықта бірнеше рет көшірілді. Агенттік әдетте бұрынғы үйлерді, кеңсе ғимараттарын немесе қоймаларды жалға алып, қажет болған жағдайда оларды жөндеп жаңартты, бірақ қала мұндай күш-жігер уақытша екенін және Қабылдау үйіне уақытша тағайындалған балаларға арналған арнайы салынған құрылымның жақсы қауіпсіздігі мен емдеу жағдайлары қажет екенін мойындады. Қалалық шенеуніктер мен Конгресс мүшелері арасында кеңінен талқыланғаннан кейін, 1949 жылдың қаңтарында 1000 Mt. Оливет жолының солтүстік-шығысында балалар қабылдау үйі ашылды. Құрылысқа 335 000 доллар жұмсалса да, екі қабатты, үш қанатты құрылымда ас үй, бірнеше дастархан, кір жуатын бөлме, демалыс бөлмесі және медициналық емдеу бөлмесі болды. Онда ең көп дегенде 46 адамға орналасуға болатын. Медициналық бөлме тек алғашқы медициналық көмек көрсетуге ғана қабілетті болды және Қабылдау үйіне медициналық персонал тағайындалмады. Қауіпсіздік шаралары жоққа шығарылды және қашу жиі болды. Қала тек екінші негізгі кәріз желісін орнатты. Бірақ тұрғындар 1928 жылы Mt. Оливет жолы мен Батыс Вирджиния даңғылының солтүстік-шығысындағы қиылыста қаланың қоқыс өртегішін салғанына наразы болды. 1931 жылға қарай Айви-Ситиге тек бір ғана жол (Батыс Вирджиния даңғылының солтүстік-шығысы) кірді. Нью-Йорк даңғылы мен Айви-Сити аралас пайдалану аймағы ретінде белгіленді, яғни тұрғын үй, сауда және өнеркәсіптік мақсатта пайдалануға рұқсат етілді. 1931 жылы Нью-Йорк даңғылының солтүстік-шығысына асфальт төселгеннен кейін, көше бойында көптеген жанармай құю станциялары пайда болды. Келесі үш жылда осы ауданда бірнеше өнеркәсіптік кәсіпорындар ашылды: Нью-Йорк даңғылының оңтүстігіндегі Фенвик көшесіндегі Вашингтон сүт бөтелкелерін тазалау зауыты мен шыны фабрикасы; Фенвик көшесіндегі 2006 нөмірдегі Митчелл & Унсинн құрылыс фирмасының кеңсесі; 1925 Нью-Йорк даңғылындағы R.E.A. Cleaning, өнеркәсіптік тазалау фирмасы; және 1923 Нью-Йорк даңғылындағы Nehi бөтелкелеу зауыты. 1934 жылдың ортасында F. P. May Co., аппараттық тауарлар сатушысы, Нью-Йорк даңғылы мен Батыс Вирджиния даңғылында үлкен қойма ашты. Жыл соңына қарай Greyhound Bus Lines компаниясы 1900 Нью-Йорк даңғылының солтүстік-шығысында 400 фут (122 м) көше бойын алып автобус стансасын салды. Youngsborough Syndicate, жылжымайтын мүлікке инвестиция жасайтын топ, өнеркәсіптік парк құру мақсатымен Нью-Йорк даңғылы, Фэрвью даңғылы, Галладет көшесі және Фенвик көшесі бойында көптеген учаскелерді сатып алды. Миллер табын компаниясы, табын өндіруші, сондай-ақ Кендалл көшесі мен Фенвик даңғылының арасындағы Нью-Йорк даңғылында фабрика ашты. 1937 жылы Hecht компаниясы 1401 Нью-Йорк даңғылының солтүстік-шығысында қойма салды. The Washington Post газетінде өнеркәсіптік дизайнның шыңы деп сипатталған ғимарат Streamline Moderne сәулет стилінде салынды. Алты қабатты ғимараттың сыртқы қабырғалары шыны кірпіштен кеңінен пайдаланылып, жеті қабатты шыны кірпіш мұнарамен аяқталды, ол түнде жарқырап тұрды. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Айви-Сити шалқая бастады. Ауданға аз назар аударылды, соғысқа қатысу үшін теміржолдың қажеттіліктері орташа тұрғыннан гөрі басымдыққа ие болды. Айви-Ситиде өнеркәсіптік ғимараттар, қоймалар, көлік тұрақтары мен металл жинау орындары көбейді. Екінші дүниежүзілік соғыс аяқталғаннан кейін Айви-Ситидің инфрақұрылымы да нашарлай бастады. Тұрғындар нашар асфальтталған көшелерге, жаяу жүргіншілерге арналған тротуарлардың жоқтығына, көше жарықтарының болмауына, қираған және қоқысқа толы аллеяларға және нөсер суды ағызудың толық жоқтығына шағымданады. (2000 жылдарға дейін Айви-Ситиде дауыл суының тасқыны жиі болып тұрды. Батыс Вирджиния даңғылы мен Маунт-Оливет жолының солтүстік-шығысындағы қиылысы ауыр жаңбыр жауған сайын су басатын.) 1949 жылы теміржол Айви-Ситиде дизель локомотивтері үшін жаңа дөңгелек үйді салу және жөндеу шеберханаларын жақсарту үшін 1,2 миллион долларлық ($ миллион доллар) жобаны жариялады. Жоба сонымен қатар көмірмен жұмыс істейтін электр стансасын Экингтонға көшіруді көздейді, бұл Айви-Ситидегі түтін мен күл проблемасын азайтуға мүмкіндік берді. 1956 жылға қарай көмір порты мен күл шұңқырлары да жойылды. Теміржол жұмыскерлерін жұмыстан босату нәтижесінде Айви-Сити де нашарлай бастады. Басқасы – Нью-Йорк даңғылының өнеркәсіптік тас жолы, Нью-Йорк даңғылының солтүстік-шығысынан Флорида даңғылындағы I 395 жолымен қатар жүретін, бес қатарлы оңтүстік және төрт қатарлы солтүстік бағыттағы шектеулі кіруге рұқсат етілген тас жол. Потомак өзені арқылы салынатын жаңа көпірлер (мысалы, жоспарланған Үш қарындас көпірі) трафикті жүйеге жеткізуі керек еді. Middle Loop бөлігіндегі Whitehurst тас жолы алғаш рет 1941 жылы ұсынылды. Middle Loop жоспары, оның Айви-Сити ортасынан солтүстік-батысқа өтуі, алғаш рет 1946 жылы қалалық үкімет үшін J. E. Greiner Company жүргізген D. C. тас жолдары жүйесін зерттеуде ұсынылды. 1959 жылдан 1966 жылға дейін Федералдық тас жол басқармасы (FHA) (1959), Clarkson Engineering Co. (1961), Ұлттық жоспарлау комиссиясы (NCPC) (1961), Ұлттық көлік агенттігі (NCTA) (1962), J. E. Greiner Co. (1964), NCPC (1965) және J. E. Greiner Co. (1966) жүргізген келелі зерттеулер болды. Сол кезеңде J. E. Greiner Co. (1946), FHA (1959), Clarkson Engineering Co. (1960), NCPC (1961), NCTA (1962), J. E. Greiner Co. (1964), NCPC (1965) және J. E. Greiner Co. (1966) жүргізген ұқсас зерттеулер Нью-Йорк даңғылының өнеркәсіптік тас жолын қолдауды мақұлдады. Алайда 1966 жылға қарай жергілікті тұрғындардың наразылығы жоспарланған бағытты қайта қарастыруға және қаладағы барлық тас жолдар мен қалааралық тас жолдардың құрылысын тоқтатуға әкелді. Тек Inner Loop ғана Айви-Ситиде 350 отбасы мен 26 кәсіпорынды қоныстандыруға әкелді. Бірақ көптеген аудандардың тұрғындарынан айырмашылығы, 1967 жылы The Washington Post газетімен сұхбаттасқан тұрғындар Айви-Ситидің тас жолмен қиратылуына қуанды. Тұрғын үй тым қираған және қылмыс тым ауыр болды, деді олар.

1960 және 1970 жылдардағы тез төмендеу

1960 жылдардың ортасына қарай Айви-Сити Колумбия округінде қалған өнеркәсіптік аймақтардың бірі болды. Бірнеше жылдан кейін бұл аймақтан тіпті жеңіл өнеркәсіп те кетіп барады. 1240 Mt. Olivet Road мекенжайындағы ірі темір зауыты жабылып, камера жөндеу шеберханасына айналды. Айви-Ситиде жағдай нашарлап кетті. Соңғы бірнеше жылда бұл жерде үш жаңа ғимарат ғана салынды (олардың бірі – Бефесда баптистік шіркеуі), ал бұл аймақта үй иелері өте аз болды. Тұрғындардың көпшілігі шағын пәтерлер, өнеркәсіптік ғимараттарды пәтерлерге айналдырған және тар қатарлы үйлерден тұратын үйлерін жалға алды. Көрші-қолаң күндіз де, түнде де шулы болатын, көшеде ұрыстар жиі болып тұратын. 1970 жылдары Айви-Ситидің жағдайы соншалықты нашарлағандықтан, округ басшылары оны «Үлгілі қала» реконструкциясы үшін таңдады. «Үлгілі қалалар» бағдарламасы – жергілікті тұрғындарға кедейлікпен ең қатты зардап шеккен аудандарды қайта құруға, жандандыруға және жаңартуға мүмкіндік беретін федералды қаржыландырылатын жоба. Вашингтон округі үкіметі «Үлгілі қала» бағдарламасын Айви-Сити, Тринидад, Шоу және Стэнтон-Парк аудандарына бағыттады. Мақсаты – нашар жағдайдағы тұрғын үйлерді жөндеу және оларды мемлекеттік субсидиямен қамтамасыз етілген, аз қамтылғандарға арналған тұрғын үйлерге айналдыру болды. Айви-Сити таңдалды, себебі 1960 жылдан бері ауданда 20 000 тұрғынның саны күрт азайды, яғни жөндеуге қажетті бос үйлер көп еді. Бұл жерде аз қамтылғандарға арналған тұрғын үйлерге үлкен қажеттілік болды, өйткені Айви-Ситиде туу көрсеткіші 1000 адамға 49,4 құрады, ал үйлердің көпшілігі жалғыз аналар басқаратын отбасылар тұрды. Айви-Сити тұрғындары да өте кедей болды, 22 000 көршілес тұрғын жылына 3000 доллардан аз табыс тапты. 1970 жылдың 21 маусымында B&O теміржол желісін мұра еткен және АҚШ-тағы ең ірі жеке компаниялардың бірі болған Penn Central Railroad банкрот деп жарияланды. 1972 жылы теміржол әлі де банкрот болғандықтан, округ үкіметі Айви-Ситидегі бұрынғы B&O теміржол жайды жоюды және жерді өнеркәсіптік парк салу үшін пайдалануды қарастырды. Бірақ бұл ұсыныс іске аспады. Айви-Сити 1970 жылдары қарқынды құлдырады. Көршіліктің кедейлігі арта түсті: үй шаруашылығының орташа табысы 5333 долларды құрады, ал 5-ші округтің басқа жерлерінде 9738 долларға тең еді. 5-ші округ тұрғындарының 12 пайызы ғана кедей болса, олардың барлығы дерлік Айви-Ситиде немесе оған жақын Тринидадта тұрды. Үмітсіздік бұл жердегі тұрғындар үшін маңызды мәселе болды. 1979 жылы Айви-Сити тұрғындарының көбі қала сайлауында дауыс беруге қатыспады.

1980 және 1990 жылдардағы қайта құру ұсыныстары

1981 жылға қарай Айви-Сити тағы 75 000 тұрғынынан айырылып, онда бар болғаны 5000 адам қалды. DC мэрі Марион Барри 1980-жылдардың басындағы экономикалық төмендеуден туындаған қиындықтарды жеңілдету мақсатымен 1984 жылдың басында Айви-Ситиді ауқымды қайта жаңғыртуға бағытталғанын жариялады. Ауданның көп бөлігі әлі де өнеркәсіптік сипатта болды, Айви-Сити тұрғындарының шамамен 20 пайызы мемлекеттік жәрдем алды, ал нәресте өлімі мыңға 38,3 құрады, бұл Колумбия округінің қалған бөлігінен екі есе жоғары көрсеткіш. Барри әкімшілігінің 16 блоктан тұратын жаңғырту жоспары қоғамдық тұрғын үйлерге бағытталған. 1980 жылдан бері Колумбия округінің Тұрғын үй басқармасы (DCHA) Mt. Оливет жолында 64 пәтерлік үйлерді салған. Енді DCHA Капитал даңғылындағы мемлекеттік меншіктегі тұрғын үйлер жобасының құрылысын бастады. Сонымен қатар, Капитал даңғылында әрқайсысында екі-төрт бөлмелі 24 үйдің құрылысы да басталды. Мэр Барри оқиғаға бірнеше аптадан кейін Айви-Ситиді жаңғыртуды бақылау үшін арнайы топ құрылғанын жариялады. 1990 жылдардың басында Айви-Ситиде алкогольдік сусындар сататын дүкендердің көбеюі және заңсыз қоқыс төгу орын алды. Қабылдау үйінің жағдайы да жақсармады. Оранж, кеңеске үшінші рет үміткер болып (бұрын 1991 және 1993 жылдары кеңес төрағасы лауазымына кандидат болған), 1987 жылдан бері 5-ші округтің өкілі болып келген Гарри Томас ағаны талқандауға тырысты. Оранж сайыстан жеңіліп, 1998 жылы қайта сайлауда жеңіске жетті. 1996 жылы мэр Барри Айви-Ситиді жаңғыртудың екінші жоспарын ұсынды. Бұл жоспар ауданның көлік және жол мәселелерін зерттеу үшін құрылған 37 мүшеден тұратын жұмыс тобының нәтижесінде пайда болды. Атап айтқанда, топ күніне 100 000 көлік жүретін Нью-Йорк даңғылын (қаланың екінші ең жұқ жүретін көшесі, Кенилворт даңғылынан кейін) зерттеді. Топтың пікірінше, Нью-Йорк даңғылы Мэриленд тұрғындары үшін Вашингтон конгресс орталығына және МСІ орталығына баруға қолайлы маршрут болуы керек, оны жақсарту қажет және туристер мен іскерлерге ыңғайлы болу үшін жол бойындағы қозғалысты жылдамдату қажет, сондай-ақ АҚШ 50-ші бағытын пайдаланып Балтимор-Вашингтон халықаралық әуежайына жетуге қолайлы болуы керек. Олардың 2 миллиард долларлық жоспарына Маунт-Вернон-сквер метро стансасынан Форт-Линкольн ауданына дейін жеңіл рельстік жол салу; Флорида даңғылы мен Мэриленд шекарасы арасындағы қозғалысты тасымалдау үшін Нью-Йорк даңғылының астындағы туннель салу, кіру нүктелері шектеулі; Айви-Ситидегі жолаушылар теміржолы стансасын тығыз Юнион стансасындағы басқа теміржол қозғалысынан бөлектеу; жергілікті коммерциялық көліктерді даңғылдан шығару үшін Нью-Йорк даңғылына параллель Оңтүстік Дакота даңғылынан Солтүстік Капитолий көшесіне дейін "жеңілдету жолын" салу; және Айви-Сити сарайының үстіндегі ауа кеңістігін тұрақ, кеңсе және ойын-сауық орталығы үшін пайдалану кірді. Алайда, жоспардың құны тым жоғары болғандықтан бірден іске аспады. Айви-Ситидің проблемалары 1997 жылдың наурыз айында American Environmental Solutions қоқыс тасымалдау фирмасы 1000 Кендалл көшесінде қоқыс жинау және тасымалдау стансасын ашқанда нашарлаған сияқты. Айви-Сити тұрғындары ашуланды, ал мамыр айында қала қоқыс тасымалдауға рұқсат қажет емес екенін білгенде олардың ашуы одан да күшейді. Алайда, қала басшылары Айви-Сити тұрғындарының атынан American Environmental Solutions компаниясын сотқа беруге келісті. 1997 жылдың тамызында округтік сот судьясы қала жалпы зиянды және қоғамдық денсаулық заңдарына сәйкес қоқыс тасымалдау стансасын жабуға бұйыра алатынын шешті. Батыс Вирджиния даңғылы, әлі де Айви-Ситиге кіретін жалғыз негізгі жол, әлі де жарамсыз күйде болды. 1999 жылы Айви-Ситиде экологиялық мәселе туындады. Наурыз айында қала әкімдігі Оңтүстік-Шығыс округіндегі алты пәтерлік үйдің иесі Хартфорд Нокс Стрит Ассошиэйтедс компаниясын Айви-Ситидегі аллеяға асбестпен толтырылған 110 қапты заңсыз тастады деп айыптады. Колумбия округінің қоғамдық денсаулық департаментінің қызметкерлері компанияның тиісті қауіпсіздік шараларынсыз ғимараттардан изоляцияны алып тастағанын, содан кейін оларды тұрғындар асбесттің қатерлі ісігіне ұшырауы мүмкін аймаққа тастағанын мәлімдеді.

2000-жылдардың басындағы даулар

Айви-Сити 2000-шы жылдарға дейін өнеркәсіптік аймақ болып қала берді. Аудан бойынша жылдам тамақтандыру орындары, баспаханалар, автокөлік жөндеу шеберханалары және қолданылған автокөлік бөлшектерін сататын дүкендер көптеп кездесетін. Нью-Йорк авенюінің 1300-ші блогының көп бөлігі қалалық мектеп автобустарының тұрағы ретінде пайдаланылды, ал Краммелл мектебінің бұрынғы ойын алаңы Колумбия округінің қоғамдық жұмыстар департаментінің көлік құралдары сақтау алаңы ретінде қолданылды. Ашық гей DC қалалық кеңесінің мүшесі Джим Грэм барлық сегіз стриптиз-клубқа рұқсат беру туралы заң жобасын ұсынатынын жариялағаннан кейін дау пайда болды. Бір тұрғын гей стриптиз-клубтарының клиенттерге тегін презервативтер мен жеке майлағыш заттарды үнемі таратып отыратынын айта келіп, клубтарды "ләззат алаңы" деп сынады. 5-ауданның қоғамдық белсендісі Кэтрин Пирсон Уэст Грэмді жаңа кеңес мүшесімен (Томас 5-ауданның кеңес мүшесі ретінде өзінің мерзімінде болды) және төмен кірісті адамдармен "қысым көрсетуге" тырысқан деп айыптады. Клуб иелері қарсылықтың нағыз себебі гомосексуализм екенін мәлімдеді. Сигел таудағы мүлікті сатып алмады, бірақ 2120 Батыс Вирджиния авенюі мен 2046 Батыс Вирджиния авенюін сатып алды. Заңнамаға сәйкес, клубтар Ұлттық саябақтың 1524 метрінің ішінде орналасқан жағдайда Navy Yard ауданында қалуға рұқсат алатын болды. 5-ауданға тек бір ғана клуб кіре алатын еді. Сигелдің 2120 клубына (гей стриптиз клубы) жататын мүлігі болғандықтан, басқа ешқандай ересектер клубына, гейлерге де, гетеросексуалдарға да 5-ауданға көшуге тыйым салынды. Бірақ 2007 жылдың маусым айында 2120 клубы қалалық шенеуніктер тарапынан жабылды, себебі Сигелдің мүлігі "офистік кеңістік" ретінде тіркелгені анықталды, ересектер бизнесі емес. (Гей ересектер кітапханасы мен секс-клубы Glorious Health Club және Art Gallery көп ұзамай осы орынға көшіп келді.) Кеңес мүшесі Гарри Томас-младший 2011 жылдың шілдесінде стриптиз-клубтарына қатысты ұстанымын едәуір өзгертті, ол 5-ауданға гетеросексуалдық стриптиз-клубтарды "жоғары деңгейлі" болған жағдайда қолдады. Сол жылы ABC кеңесі 2046 Батыс Вирджиния авенюіндегі жаңа стриптиз-клубқа алкоголь лицензиясын бекітті. Айви-Сити тұрғындары клубтың өтінімі туралы көп білмеді, ABC кеңесін Айви-Ситиді стриптиз-клубтардың "қоқыс жинау орынына" айналдыруға және ауданды "жасырын қызыл шамдар ауданына" айналдыруға тырысып жатыр деп айыптады. Жаңадан құрылған азаматтар тобы, Айви-Сити ауданын жақсарту қауымдастығы, клубтың лицензиясын жою үшін ABC кеңесіне шағым түсірді. 2015 жылдың тамызына дейін бұл мәселе шешілмеді. (Томас кейіннен 2012 жылдың 4 қаңтарында қылмыс жасады деп айыпталған DC қалалық кеңесінің алғашқы мүшесі болды. Ол 350 000 доллардан астам мемлекеттік қаражатты жымқырып, жалған салық декларациясын толтырғаны үшін кінәлі деп танылды. Ол 38 айға федералды түрмеге қамалып, үш жылға бақылауға алынды.) 2007 жылдың соңында тұрғын үй бағасының көпіршігі жарылып, 2007-2009 жылдардағы Ұлы экономикалық дағдарысқа әкелді. 5-аудан бойынша тұрғын үй ипотекасының тұрақсыздығы қала бойынша ең жоғары көрсеткішті құрады. Айви-Сити нарықтық бағамен және төмен кірісті отбасыларға арналған субсидиялық тұрғын үймен қамтамасыз етілді. 2009 жылы аудан 2008 жылғы Төтенше экономикалық тұрақтандыру заңының бөлігі болған ауданды тұрақтандыру бағдарламасын іске қосуды бастады (2008 жылдың 3 қазанында заңға қол қойылды). Бұл бағдарлама субпримдік ипотекалық дағдарыстан ауыр зардап шеккен аудандарға көмек көрсету үшін 3,92 миллиард доллар көлемінде несие берді. Колумбия округі төмен кірісті тұрғындарға үй сатып алуға немесе ипотекадан құтқаруға 2,8 миллион доллар жұмсады. Қазан айында "Хабитат" ұйымы Айви-Ситиде 38 үйді салуды немесе жөндеуді бастады. Барлық мүлік төмен кірісті тұрғындарға сатылатын болады. Айви-Сити теміржол ауласында 2012 жылдың наурыз айынан бастап жаңа қозғалыс байқалды, Мэриленд аймақтық жолаушылар пойызы желісі MARC Train теміржол ауласында үш жол салуға 21,3 миллион доллар (доллармен миллион доллар) жұмсады. Жолдар MARC пойыздарын күндізгі уақытта сақтау үшін салынды, бұл пойыздарды таңертеңгі және кешкі сағаттарда Юнион станциясына жеткізуге кететін уақытты қысқартты. 2013 жылы Amtrak әлі де Айви-Сити теміржол ауласында бірнеше кеңселерді сақтап тұрды. Айви-Ситидегі ересектер клубтарына қарсы наразылықтан кейін, қаланың медициналық марихуананы ауданда өсіруге рұқсат беру шешіміне қарсылық аз болды. Колумбия округінде медициналық мақсатта марихуана өсіруге рұқсат беретін заң қабылданды, ал заң 2010 жылдың шілдесінде күшіне енді. Марихуана өсіруге алты компанияға лицензия берілді, ал қала Holistic Remedies компаниясына 2012 жылдың наурыз айында Фенвик көшесінің 1800-ші блогында өсіру орталығын ашуға лицензия берді. Бірақ тұрғындар 2012 жылдың маусымында DC мэрі Винсент С. Грей Юнион станциясы жанындағы автобус терминалы қайта жаңартылып жатқанда 65 қалалық автобусты орналастыру үшін Краммелл мектебінің жерінде уақытша тұрақ салу жоспарын жариялағанда ашуланып қалды. Аудандық белсенділер жоспар жарияланғаннан бұрын олармен кеңеспегенін және олардың аудандарына шу, түтін және қозғалыс бұзылатынын айтты. The Washington Post газетінің жазушысы Кортланд Миллой Грейдің әрекеті 5-ауданның кеңес мүшесі Гарри Томас-младший жақында түрмеге қамалып, оның орнына келген Кениян Макдаффи қызметке енгеніне бірнеше ай болғанын көрсетеді. Сотта жоспарлау және экономикалық даму жөніндегі вице-мэр Виктор Л. Хоскинс қала автобус тұрағын қайта орналастыру үшін қандай экологиялық немесе денсаулық заңдары мен ережелерін орындау керектігін білмейтінін және уақытша тұрақ құнының ешқашан бағаланбағанын мойындады. Дурсо кемінде алты орын автобус тұрағы үшін қарастырылғанын, бірақ Айви-Сити орынында ғана қажетті аймақтық белгілеу, кіру және кеңістік болғанын мәлімдеді. Бірақ 2012 жылдың 10 желтоқсанында DC жоғарғы соты судьясы Джудит Н. Макалусо қала жергілікті ауданмен кеңесуді талап ететін өз заңдарын "әдейі елемегенін" және қала "аймақтық және бизнес айналысы туралы құжаттарда жобаны бұрмалап көрсету арқылы экологиялық тексеруден жалтарғанын" шешім шығарды. Бұл бұйрық уақытша болды, ал қала Краммелл мектебінде тұрақ салу үшін күрескен келесі екі жылда бірқатар сот отырыстары өтті. Тұрақ салуға қарсылық көрсету үшін 3-ауданның кеңес мүшесі Мэри Чех және 5-ауданның Кениян Даффи 2015 жылғы қала бюджетінен Краммелл мектебінде қоғамдық орталықты қаржыландыру үшін 1,925 миллион доллар (доллармен миллион доллар) бөлуге жұмыстанды. Бюджеттік келісімге 2016 жылы құрылымды жаңартуға 7 миллион доллар (доллармен миллион доллар) да кірді. Сот 2014 жылдың наурыз айында қала Краммелл мектебінде автобус тұрағын салуды қалалық және федералды денсаулық сақтау және экологиялық заңдарға сәйкес негіздеуге болатынын тапқаннан кейін бұйрығын қайтарды. ол 2014 жылдың 5 қарашасында өткен жалпы сайлауда жеңіске жетті. 2015 жылдың 30 шілдесінде мэр Боуэр қаланың Краммелл мектебіне автобус тұрағын салуға тырысуын тоқтату туралы хабарлады. Оның орнына қала автобустарды Buzzard Point, Роберт Ф. Кеннеди ескерткіш стадионы және қала бойынша жаяу жолдарға таратуды жоспарлап отыр. 2012 жылға қарай Айви-Сити әлі де ауыр экономикалық депрессияда болды. Аудан тұрғындарының арасындағы жұмыссыздық деңгейі шамамен 50 пайызды құрады. Кейін сол айда Green Hat Gin Фенвик көшесінің 1832 нөмірінде дистилляция зауыдын ашты. Үшінші дистилляция зауыды One Eight Distilling 2015 жылдың қаңтарында Оки көшесінің 1135 нөмірінде ашты, ол джин, водка және виски өндірді. Айви-Ситидегі ұзақ жылдар бойына жалғасып келе жатқан дауыл су ағызу мәселелері 2013 жылы шешілді. Шешім 2005 жылға дейін барып тіреледі, осы кезде АҚШ қоршаған ортаны қорғау агенттігі (EPA) Колумбия округінің Су және кәріз басқармасын (DWSA) Таза су туралы заңның кең ауқымды бұзушылықтары үшін сотқа берді. Колумбия округі біріктірілген кәріз жүйесіне ие болды. Бұл дауыл суы мен канализация екі түрлі желіге емес, бір желіге құйылатынын білдірді. Жауын-шашын ауыр болғанда, мысалы, дауыл кезінде, жүйе шамадан асып кетті. Жүйе...

Көршілдік туралы

Айви-Ситидің өзінде мемлекеттік мектеп жоқ. 1299 Neal Street NE мекенжайындағы Уитли білім беру кампусы (Тринидад ауданында оңтүстікке қарай шамамен 0,75 миль (1 км) қашықтықта) бастауыш және орта мектеп білімін ұсынады. 101 N Street NW мекенжайындағы Данбар орта мектебі (Truxton Circle ауданында оңтүстік-шығысқа қарай шамамен 1,5 миль (2 км) қашықтықта) жергілікті оқушыларға жоғары мектеп білімін беру қызметтерін ұсынады. Айви-Сити Вашингтон метросынан салыстырмалы түрде шалқарыңқы жатыр. Ең жақын метро станциясы – NoMa Gallaudet U станциясы, ол Қызыл желіде, Нью-Йорк даңғылының NE және Флорида даңғылының NE қиылысынан бір жарым блоктай қашықтықта орналасқан (Айви-Ситиден шамамен 30 минуттық жерде). D3, D4 және E2 метробус бағыттары Нью-Йорк даңғылының NE және Батыс Вирджиния даңғылының NE бойымен өтеді, ал D8 бағыты Mt. Оливет жолының NE бойымен жүреді. Айви-Ситиге Нью-Йорк даңғылының NE арқылы автомобильмен оңай жете аласыз.