Ричард Спайт Доннелл: Солтүстік Каролина саяхатшысының өмірі мен қызметі

Кіріспе

Ричард Спейт Доннелл (20 қыркүйек 1820 - 3 маусым 1867) – американдық саяхатшы, Солтүстік Каролина штатынан Конгресске сайланған өкіл; Нью-Берн қаласында туған; Америка Құрама Штаттарының негізін қалаушы әкесі Ричард Доббс Спейттің немересі.

Ерте өмір

Ататектерінің алғашқы және аристократиялық әулетінен шыққан ол әкесінің плантацияларында және қалалық үйлерінде өсті, Нью-Берн академиясына оқуға түсуге дейін тәрбиешілерден білім алды. Діни және академиялық жетістіктерінің арқасында ол Йель колледжіне қабылданды, онда азаматтық және шіркеу құқығы, сондай-ақ тарихты оқыды. Содан кейін, 1839 жылдан бастап Солтүстік Каролина университетінің Чапел-Хиллдегі филиалында оқып, құқық тағылымдарын өтеді. 1840 жылы ол адвокаттық практикаға қабылданды және Нью-Берн, Солтүстік Каролинада қызметін бастады.

Әскери қызмет

Кейін ол Солтүстік Каролина милициясына қосылып, мемлекет үшін әскер жинады, бұл оның жасындағы джентльмендердің қадірлі дәстүрі және қоғамдық міндеті еді. Оның милиция бөлімі Мексика-Америка соғысына еріктілерді ұйымдастырды. Басқарушы офицер ретінде Доннелл капитандырды және төменгі шендегі офицерлерді оқытып, жұмысқа алды.

Саяси мансап

Соғыс кезінде ол Уиг партиясынан отызыншы Конгресске (4 наурыз 1847 – 3 наурыз 1849 жылдары) сайланды. Бірақ, соғысқа қолдауы себепті, ол басқа вигтердің сенімін жоғалтты және 1848 жылы қайта сайлануға үміткер болмады. Соғыстан кейін ол Вашингтонда, Солтүстік Каролина штатында заңгерлік тәжірибасын жаңартты және 1860 жылғы сайлауға дейін штат саясатына қатысты. Бастапқыда одақты сақтауды жақтаған, 1861 жылы штаттың бөліну конвенциясына делегат ретінде Доналл осы дағдарысты шешу үшін ұлттық конституциялық конвенцияны ұсынды. Бірақ, бұл ұсыныс Республикалық партия мен аболиционистер тарапынан қабылданбады, және АҚШ Президенті Авраам Линкольннің оңтүстік штаттарына әскер шақыруынан кейін, ол бөлінуді қолдады. Американдық Азамат соғысы кезінде ол 1862–1864 жылдарғы Солтүстік Каролина штатының Бас Ассамблеясына сайланды және спикер болып қызмет етті. Әскери ұйымдастырудағы тәжірибесінің арқасында, одан әскери мәселелер бойынша кеңес сұралды және ол штатты соғысқа дайындау мен ұйымдастыруға көмектесті. Оның және оның буынының отбасылары үшін соғыс ауыр зардаптарға әкелді. Одақтың өз халқына қарсы тотальді соғыс науқаны күтпеген оқиға болды, және штаттың алғашқы отаршылдық шекаралық бекеті болған кезде қалыптасқан отбасының қаржылық жағдайы мен байлығы қатты құлдырады. Бірнеше мүлік басқыншы және тоналаушы одақтық әскерлер тарапынан өртелді. Соғыс аяқталғаннан кейін ол соғыс тоқтағанға дейін одақтық әскерлерден ізделіп отырды. Бейбітшілік орнағаннан кейін Солтүстік Каролина Одаққа қайта қабылданды. Штаттағы тарихи көшбасшылығының арқасында ол 1865 жылғы штаттың конституциялық конвенциясына сайланды. Кейіннен ол 1866 жылғы Конгресске сайланды, бірақ Радикалдық Республикалық Конгресс оған кіруге рұқсат бермеді. 1867 жылғы республикалық төңкеріс басталғанда, ол Солтүстік Каролина штатының басқа да басшыларымен бірге армия тарапынан тұтқындалды. Денсаулығы мен байлығы сынып, ол Солтүстік Каролина штатының Нью-Берн қаласында әскери қамауда қайтыс болды. Оның отбасының мүліктері, оның ішінде оның атасы – Ұлттық Құрылтайдың қатысушысы құрған мүліктері ешқашан қалпына келтірілмеді. Ол Седар-Гроув зиратында жерленген.

During the war he was elected as a Whig to the Thirtieth Congress (March 4, 1847 – March 3, 1849). However, his support for the war cost him the support of other Whigs and he was not a candidate for renomination in 1848. After the war he resumed the practice of law in Washington, North Carolina and became involved in state politics until the controversies of abolition and the election of 1860. Originally supportive of maintaining union, as a delegate to the State secession convention in 1861 Donnell was a proponent of a national constitutional convention to resolve that crisis. When that proposal was shot down by the Republican Party and Abolitionists, and following orders of U. S. President Abraham Lincoln which called up the militia to occupy the southern states, he voted in support of secession. During the American Civil War he was elected to the North Carolina General Assembly of 1862–1864, and served as speaker. Because of his experience in military organization his counsel on military matters was sought and he helped develop and organize the state for war footing. Along with others of his generation, the war was costly to his family's standing. The Union's total war campaign against fellow Americans was unexpected and his family's finances and wealth which had developed when the state was a mere colonial frontier outpost suffered heavily. Several properties were burned by invading and looting Union soldiers. At the end of the war he was hunted by Union army forces until an armistice was declared. With the establishment of peace North Carolina was invited back into the Union. Due to his historical leadership in the state he was elected to the State constitutional convention of 1865. He was subsequently elected to the 1866 Congress but was refused entrance by the Radical Republican Rump Congress. When the Republican coup d'état of 1867 was launched he was arrested by the Army along with the rest of the North Carolina State leadership. His health and wealth broken he died under Army detention in New Bern, North Carolina. His family's properties, including that established by his grandfather a Founding Father, never recovered. He is buried in Cedar Grove Cemetery.