Кіріспе

Very Emergency – американдық рок-тобы Promise Ring-дің үшінші студиялық альбомы, ол Jade Tree лейблі арқылы 1999 жылдың 28 қыркүйегінде жарық көрді. Олардың екінші студиялық альбомы Nothing Feels Good (1997) шыққаннан кейін бас-гитарист Скотт Бесхтаның орнын Тим Бертон басты. Көлік апатынан кейін, алты апталық үзілістен соң Бертонның орнына Скотт Шёнбек келді. Топ келесі альбомын Вашингтондағы Inner Ear Studios-та жазды, оны J. Robbins-пен бірлесіп шығарды. Very Emergency – бұл олардың бұрынғы жұмыстарының эмо стилінен алшақтаған пауэр-поп және поп-рок альбомы. Ол Boys + Girls (1998) EP-нің дыбысын жалғастырды және оны Lemonheads, Pixies, Soul Asylum және Wedding Present еңбектерімен салыстырды. Very Emergency музыка сыншыларынан көбінесе жағымды пікірлер алды, көптеген сыншылар топтың дыбыстық өзгерісін мақтады, бірақ кейбіреулері оны Nothing Feels Good-тан нашар деп санады. Топ оны АҚШ-тың Шығыс жағалауы мен Канада бойынша гастрольдеу арқылы насихаттады. Олар жылды Роббинстің Burning Airlines тобымен екі айлық АҚШ гастролімен аяқтады. 2000 жылдың басында Promise Ring Жапонияда өнер көрсетіп, тағы бір АҚШ гастроліне шықты. Олар Еуропаға баруды жоспарлағанмен, әнші Дейви фон Боленнің менингиомасы бар екені анықталғандықтан сапар тоқтатылды. Операциядан және бірнеше айлық үзілістен кейін топ Bad Religion-нің АҚШ гастроліне қолдау көрсетті. Spin журналы альбомды 1999 жылғы ең үздік 20 альбом тізіміне енгізді.

Өмірбаяны және өндірісі

The Promise Ring 1997 жылдың қазан айында Nothing Feels Good атты екінші альбомын шығарды. Ол сыншылардың жоғары бағасына ие болды және The New York Times және Teen People сияқты басылымдардың жыл соңындағы үздік альбомдар тізіміне енді. "Nothing Feels Good" альбомының сатылымы бес цифрлы көрсеткіштен асты. Альбом колледж радиоларында эфирде ойнатылды, ал "Why Did Ever We Meet" әнінің музыкалық видеосы MTV-нің 120 Minutes бағдарламасында көрсетілді. Басист Скотт Бесхтаның орнын альбомды қолдаушы турда Тим Бертон басты, ол бұрын Гневиковпен бірге None Left Standing тобында ойнаған еді. Бұл қарлы бораны ортасында болды. Болен бас жарақатын алды, содан кейін апаттан кейін үнемі бас ауруына шалдықты. 1999 жылдың наурыз айында топ бірнеше концертте жаңа материалдарын орындады, бұл келесі айдағы Еуропалық турнеге жол ашты. Осыдан кейін, топ келесі альбомын Вашингтондағы Inner Ear Studios студиясында жазуға кірісті. Топ Burning Airlines тобының мүшесі J. Robbins-тің Сильвер-Спринг қаласындағы үйінде тұрып, күн сайын студияға баратын. Жазу сессиялары алдында Дидье Роббинске өзіне ұнайтын барабан үні бар әндердің кассетасын жіберді, соның ішінде Pixies тобының жұмысы да бар еді. Продюсерлік құқығы Роббинс пен топ арасында бөлісті. Роббинс, Дженни Туми және Smart Went Crazy тобының мүшесі Хилари Солдати альбомда қатысты. Жазбалар Smart Studios студиясында жинақталды, содан кейін Алан Доучес оларды West West Side Music студиясында мастерледі. және поп-рок. Бұл топтың Boys + Girls EP-де көрсеткен попқа бағытталған бағытын жалғастырды. Very Emergency альбомында Болен көптеген тректерде қарапайым ритм-гитара бөлігі мен ән шұғыласын ойлап тапты, оған топ қосылып, құрылымдық жағынан дамытты. Альбомды ашқан "Happiness Is All the Rage" әні – поп ән, ол "Emergency! Emergency!" әніне ауысады, ол Калифорния штатының Беркли қаласындағы поп-панк өнерімен салыстырылды. "Happy Hour" және "Living Around" рок-тректері Fountains of Wayne тобының жұмысына ұқсас. "Jersey Shore" жаздың аяқталу сезімін береді, ал соңғысы белгілі бір оқиғаларды қайта басып өтуге ниеттенген адамды сипаттайды, осылайша ол өз эмоцияларын жақсырақ бақылай алады. "Arms and Danger" әнінде Шенбектің туған жылына сілтеме бар. Альбомды аяқтаған "All of My Everythings" әні – баяу ән, ол "Things Just Getting Good" әнімен бірге топтың келесі студиялық альбомы Wood/Water (2002) бағытын болжады.

Шығару

Very Emergency 1999 жылдың 28 қыркүйегінде Jade Tree лейблы арқылы жарық көрді. Альбомның обложкасында Joan of Arc тобының бұрынғы мүшесі Пол Куб шофер ретінде бейнеленген. Топ оны бұрын мисықпен көргендіктен, альбомның мұқабасы үшін оған мисық өсіруді сұрады. Кейіпкерлер әр адамның мінез-қалпына негізделген, мысалы, Болен спортқа құмар болса, Дидье сәулетші, Гнеуиков – үмітсіз романтик, Шонбек – бизнесмен, ал Joan of Arc тобының вокалисі Тим Кинселла дін қызметкері кейпінде суреттелген. Альбом Get Up Kids тобының Something to Write Home About альбомымен бір күні шықты; Get Up Kids және Promise Ring тобының танымалдығы артып, Braid және Christie Front Drive сияқты бір замандастары тарап кетті. Осы кезеңде Euphone тобымен бірге альбомды насихаттау мақсатында АҚШ және Канада бойынша гастрольдік сапарға шықты. "Төтенше жағдай! Төтенше жағдай!" музыкалық видеосының режиссері Даррен Доан болды, видеода Дидьедің қызының бөлмедесі, сондай-ақ Дейв Камински және Шонбектің інісі Майк түсті, ол топтың гастрольдік менеджері болған. Сондай-ақ, сол кезде жарық көрген "Сүт" журналының редакторы Джош Моделл сүт тасымалдаушы рөлінде ойнады. Видео Дидье мен оның әйелінің Милуокидегі үйінде түсірілді және Доанның ақысыз жасауға келісіміне байланысты жасалды. Қазан және қараша айларында топ Burning Airlines тобымен бірге АҚШ бойынша екі айлық гастрольдік сапарға шықты. Топ 2000 жылдың ақпан айында Жапонияда концерттер берді, содан кейін қысқа үзіліс жасады. Келесі айда Rich Creamy Paint, The Explosion және Pele топтарымен бірге АҚШ-тың шығыс және орталық аймақтарында гастрольдік сапар ұйымдастырды. Мамыр және маусым айларында Burning Airlines тобымен бірге Еуропалық гастрольге шығу жоспарланған, бірақ сапарға шығу күні Болен 8 мамырда операция жасады, оның бас сүйегі алынып, қайта орнатылды. Very Emergency жазбаларынан алынған екі үзінді мамыр айының ортасында жарық көрген Electric Pink EP альбомына енгізілді. Топ келесі бірнеше ай бойы қалпына келуге уақыт бөлді. Қыркүйек айында топ Bad Religion тобының АҚШ бойынша гастрольдік сапарында үш апта бойы қолдау көрсетті. Осының салдарынан топ турнеден бас тартты. Альбом 30° Everywhere (1996) және Nothing Feels Good альбомдарымен бірге 2015 жылдың соңында винилде қайта басылды.

Қабылдау

Very Emergency музыка сыншыларынан көбінесе жағымды пікірлер алды. AllMusic сыншысы Блейк Батлер топтың «эмоциялық шиеленіс пен сезімталдық жиегі дерлік толығымен жойылды; бәрі қуанышты, серпімді және өте тартымды, бұл әрқашан жаман емес» деп жазды. Ол сондай-ақ «текстері бұрынғы Promise Ring-тің ерекшелігін жоғалтты – көбінесе түсінікті мағына береді. Бірақ кейде музыка тым поп болып, жағымсыз сезім тудырады» деп қосты. Entertainment Weekly-ден Брайан М. Рафтери топтың «инди тыңдарманын мелодиялық ойлармен нығайтса да, үшінші альбомы хоктарға толы, күшті поп-музыкаға бейімділігін көрсетеді» деп жазды. Ox Fanzine-нан Жоахим Хиллер бірнеше рет тыңдағаннан кейін топтың музыкасы «құлағыңыз бен миыңызға жабысып, әр ән шағын хитке айналады» деді. Sonicnet-тен Джейсон Фергюсон «супер жұқпалы хоктар [ ] қатты риффтармен [ ] үйлесіп, өте күшті ән тудырады» деді. Punk Planet жазушысы Райан Батке бұл альбомын бұрынғысына қарағанда жақсырақ деп санады; алғаш тыңдағанда «мелодия миымда мәңгілік орын тапты». NME қызметкерлері топтың «бұрынғы альбомының» «шиеленісті мелодикасынан» «бір қадам алға жылжып, АҚШ колледждерінің алдына шығаратын» «күшті тартымдылықпен» поп-альбом жасағанын» жазды. SF Weekly қызметкерлері «көтерілудің орнына Promise Ring поп-субкультурада өз орнын табуға қанағаттанды – бұл мәдениеттің мәңгілік архетиптерінің дәл көшірмесіне айналып бара жатқан субкультура» деп жазды. Spin журналы бұл альбомды 1999 жылғы ең жақсы 20 альбомның тізіміне қосты.