Кіріспе

Strike Fighter Squadron One Five One (VFA 151) – «Vigilantes» деген лақап атымен танымал, АҚШ Әскери-теңіз күштерінің F/A 18E Super Hornet истребитель эскадрильясы. Эскадрилья 9-шы авиатасымалдаушы эскадрильясының (CVW 9) құрамына кіреді. CVW 9 құрамында эскадрильяның түйреу коды NG, ал радио шақыру белгісі – "Ugly".

Эскадрильяның белгісі мен лақап аты

Эскадрильяның алғашқы таңбасы 1949 жылдың 9 тамызында CNO-мен бекітілді және көк бас киімді және ақ қалқанды шабандоз бейнеленген. 1949 жылы эскадрилья "Flashers" деген лақап атын да қабылдады. Қазіргі таңба 1955 жылдың 26 мамырында бекітілді. 1959 жылы эскадрилья лақап атын "Vigilantes" деп өзгертті, бұл бөлімнің әрқашан дайын күйде болуын білдіреді.

Тарих

АҚШ Әскери-теңіз күштерінің төрт бөлімшесі VF 151 деп белгіленді. Алғашқы VF 151 1945 жылы құрылып, кейін таратылды. Екіншісі 1945 жылы VF 153 болып құрылды және ақырында VFA 192-ге айналды. Үшінші бөлімше 1951 жылы VF 65 ретінде құрылып, 1970 жылы VA 23 ретінде таратылды. VF 151 деп тағайындалған төртінші бөлімше 1948 жылы VF 23 ретінде құрылды, ақырында VFA 151-ге айналды және осы мақаланың негізгі тақырыбы болып табылады.

1940 жылдар

Strike Fighter Squadron 151 (VFA 151) бастапқыда 6 тамызда 1948 жылы Вирджиния штатының Осеана әскери-әуе станциясында 23-ші истребительдер эскадрильясы (VF 23) ретінде құрылды. Эскадрилья Мидуэй авиациялық тобының 2-ші тобына қарасты болды және F4U-5 Corsair және F6F-5P Hellcat ұшақтарымен ұшты. 1949 жылдың сәуіріне қарай, эскадрилья тек F4U-4 Corsair ұшағымен ұшты және 1949 жылдың мамыр-желтоқсан айлары аралығында осы ұшақпен Жерорта теңізіне жорыққа шықты.

1950 жылдар

1950 жылдың тамызында эскадрилья NAS Alameda, Калифорнияға көшірілді, содан кейін Корея соғысына қолдау көрсету үшін үш круиздің біріншісіне жіберілді. 1950 жылдың 15 қыркүйегінде эскадрилья «Боксерден» Кореядағы Инчонға жасалған десанттық операцияны қолдау үшін жауынгерлік миссияларды орындады. АҚШ-қа оралғаннан кейін, эскадрилья 1950 жылдың қарашасында NAS Moffett Field-ке көшірілді. 1951 жылдың қаңтарында эскадрилья реактивтік авиацияға көшті, «Принстоннан» екінші Кореяға жасалған рейсінде түзу қанатты F9F-2 Panther ұшақтарымен ұшты. Корея соғысына үшінші рет қатысқанда, 1952 жылдың тамызында «Эссекстен» ұшып келе жатқан эскадрильяның ұшақтары Пхеньян және айналасындағы нысаналарды жою үшін АҚШ Әуе күштерімен бірлескен операцияларға қатысты. 1953 жылдың наурыз айында эскадрилья F2H-3 Banshee ұшағына көшті және кез келген ауа-райында ұша алатын эскадрилья ретінде жаңа міндеттерді алды. 1954 жылдың наурыз айында эскадрилья USS Essex кемесімен Батыс Тынық мұхитына жіберілді, ал кеме Вьетнам жағалауындағы Дьенбьенфу шайқасы кезінде операциялар жүргізуге бұйрық берілді. 1956 жылдың желтоқсан айында VF-23 F4D-1 Skyray ұшағына көшті, ал 1958 жылдың тамыз және қыркүйек айларында Қытай коммунистері Квемой аралын бомбалағаннан кейін эскадрилья «Хэнкоктан» Тайвань бұғазындағы миссияларды орындады. VF-23 1958 және 1959 жылдары USS Hancock кемесімен WestPac аймағына орналастырылды. Қазір «Vigilantes» деп танылатын эскадрилья 1959 жылдың қаңтарында F3H-2 Demon ұшағына көшті. Бір айдан кейін, эскадрилья 1959 жылдың 23 ақпанында Fighter Squadron One Fifty One (VF-151) деп қайта аталды және 15-ші авиациялық топқа бекітілді.

1960 жылдар

1961 жылдың шілдесінде эскадрилья NAS Miramar-ға базалық портын көшірді және "Коралл теңізінде" WestPac-қа үш рет жорықтардың біріншісін жасады. 1964 жылдың қаңтарында эскадрилья F 4B Phantom ұшағына ауысты және 1964 жылдың 7 желтоқсанында Вьетнам соғысының алғашқы рейсіне шықты. Он бір айлық ұрыс кезінде эскадрилья 1500-ге жуық жауынгерлік миссияны орындады, оның ішінде 1965 жылы Солтүстік Вьетнамдағы әскери нысандарға қарсы "Роллинг Тандер" операциясының бомбалау науқанына қолдау көрсетті. 1966 жылдың мамырында эскадрилья "Констелляция" кемесімен Оңтүстік-Шығыс Азияға екінші рет Вьетнамға жіберілді. Эскадрилья 1967 жылдың шілдесінен 1968 жылдың сәуіріне дейін USS Coral Sea кемесімен соғыстың үшінші жорығын жасады. 1967 жылдың 24 қазанында эскадрильяның командирі CDR C. R. Gillespie және оның радиолокациялық операторы LTJG R. C. Clark Солтүстік Вьетнам үстінде жер-әуе зымырандарымен атып түсірілді. CDR Гиллеспи соғыс тұтқынына айналды және 1973 жылдың мамырына дейін босатылмады, ал LTJG Кларк тұтқында қайтыс болды. 1968 жылдың наурыз айында USS Coral Sea, VF 151 эскадрильясымен бірге, Солтүстік Кореяның "Пуэбло" кемесін басып алуынан кейін Корея жағалауында миссияларды орындады. Эскадрилья 1968 жылдың қыркүйегінде USS Coral Sea кемесімен және 15-ші әуе кемесі тобымен (CVW 15) қайтадан жорыққа шықты. Эскадрилья 1969 жылдың қыркүйегінде USS Coral Sea кемесімен соғыстың бесінші жауынгерлік жорығын жасады және 2100-ден астам жауынгерлік миссияны орындады, бұл 1970 қаржы жылындағы кез келген басқа әскери эскадрильядан көп.

1970 жылдар

Эскадрилья 1971 жылғы сәуір айында «Мидуэй» кемесімен 5-ші әуе шабуылдық қанатымен (CVW 5) соғыстың алтыншы жауынгерлік сапарына шықты, 1012 жауынгерлік ұшу миссиясын орындады. 1972 жылғы сәуірде эскадрилья Вьетнам соғысының жетінші және соңғы сапарына аттанды. Осы сапар барысында эскадрилья 205 күн үздіксіз жауынгерлік операцияларға қатысты, оның ішінде Солтүстік Вьетнамға жабдықтауды бұзуға бағытталған бомбалау кампаниясы – «Лайнбеккер» операциясын қолдады. Эскадрильяның үздіксіз 205 күндік жауынгерлік ұшу операциясы Вьетнам соғысы тарихындағы ең ұзақ жауынгерлік ұшу операциясының кезеңі болды. 1965 жылдан 1973 жылға дейін эскадрилья Вьетнам соғысының барлық маңызды операцияларына қатысты, 7 жауынгерлік сапар жасады және кез келген басқа авиатасымалдаушы бөлімшеге қарағанда (927 күн) жауынгерлік міндеттемеде көбірек уақыт өткізді – оның ішінде Вьетнам соғысының ең ұзақ сапары (USS Coral Sea кемесімен 331 күн) және Вьетнам соғысының ең ұзақ міндеттеме кезеңі (USS Midway кемесімен 208 күн). Эскадрилья 1973 жылғы наурыз айында Вьетнамнан Калифорния штатының Сан-Франциско қаласына оралды және F-4N ұшақтарына көшті. 1973 жылғы 11 қыркүйекте USS Midway кемесі VF-151 эскадрильясымен бірге көп жылдарға АҚШ-тан соңғы рет шықты. Кеме өзінің жаңа портына – Жапониядағы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің Йокосука базасына, ал эскадрилья өзінің жаңа орнына – Жапониядағы NAF Ацуги базасына 5 қазан күні жетті. Кеме Жапония суларында АҚШ-тың «Соғыс машинасына» үй иесі болуына қарсы наразылық білдірген жапондық наразылар тобымен күшті қарсылыққа тап болды. 1975 жылғы 1 сәуірде эскадрилья NAF Ацуги базасынан Оңтүстік Қытай теңізіне, ақыр соңында «Жиі жел» операциясы деп аталған операцияға – ел Солтүстік Вьетнамның бақылауына түскен кезде американдық персоналды Сайгондан эвакуациялауға аттанды. Кеме Окинавадан өтіп бара жатқанда теңіз жаяу әскерінің тікұшақтарын бортына алды және Филиппиндегі Куби-Пойнт әскери-әуе базасының жанында оларды түсірді. Содан кейін кеме Вьетнам жағалауына бет алды, ал эскадрильялар Солтүстік Вьетнамдықтар Оңтүстік Вьетнам арқылы жылдам жылжығанда жауынгерлік әуе патрульдеуін жүзеге асырды. 1976 жылғы тамыз-қыркүйек айларында эскадрилья Балта айдағы қырқынынан кейін Корей түбегінің жанында ұшу операцияларын жүргізді. 1977 жылғы тамызда эскадрилья F-4J ұшақтарына көшті. 1978 жылы эскадрилья CVW 5-тегі ең үздік TACAIR эскадрильясы деп танылды және Әскери-теңіз күштерінің Бас штабының қауіпсіздік сыйлығын («S» сыйлығы) алды. Эскадрилья 1979 мен 1980 жылдары аралығында Үнді мұхитына үш рет сапар жасады. 1979 жылы USS Midway кемесі VF-151 эскадрильясымен бірге Солтүстік және Оңтүстік Йемен арасындағы қақтығыстардың басталуына және Иран революциясына байланысты Әден шығанағына орналастырылды. 1980 жылы Тегерандағы американдық елшілігін ирандықтар басып алғаннан кейін USS Midway кемесі VF-151 эскадрильясымен бірге Оман шығанағына бағыт алды және 1980 жылғы ақпан айының басында ауыстырылғанға дейін осы аймақта қызмет етті.

1980 жылдар

1980 жылдың желтоқсан айында эскадрилья F-4S ұшақтарына көшті. 1986 жылдың 24 наурызында эскадрилья VF-151 ретінде USS Midway-ден соңғы рет ұшып шықты. Бұл оқиға бір дәуірдің аяқталуын білдірді, себебі бұл F-4 Phantom II ұшағының әуе кемесінің палубасынан жасалған соңғы рейсі болды. Эскадрилья жаңа F/A-18A Hornet ұшақтарына көшу үшін NAS Lemoore, Калифорнияға бағытталды. VF-151, F-4 истребитель эскадрильяларының арасында F/A-18A-ға көшіп, шабуылдық эскадрилья ретінде қайта аталған екі эскадрильяның бірі болды. 1986 жылдың 1 маусымында эскадрилья 151-ші шабуылдық эскадрилья (VFA-151) деп қайта аталды. Сол жылдың қараша айында эскадрилья USS Midway және NAF Atsugi-ге оралды. 1988 жылдың қыркүйегінде Сеулде өткен 1988 жылғы жазғы Олимпиада кезінде эскадрилья USS Midway кемесіне орналастырылып, Жапон теңізіндегі операциялар арқылы АҚШ-тың бейбіт Олимпиаданы қолдауын көрсетті. 1989 жылдың желтоқсанында USS Midway, VFA-151 эскадрильясымен бірге, Филиппин жағалауында елдегі төңкеріс әрекеті кезінде өз орнында қалды.

1990 жылдар

VFA 151 USS Midway кемесінде 1990 жылдың қазанында Desert Shield операциясын қолдау үшін орналастырылды. Ирактағы жағдай ушығып, 1991 жылдың 17 қаңтарында эскадрилья Operation Desert Storm операциясының бастапқы әуе шабуылдарына қатысты. Науқан барысында эскадрилья Ирак, Кувейт және Солтүстік Парсы шығанағындағы маңызды нысаналарға 817 000 фунттан астам қару-жарақ тастады. 1991 жылдың тамызында эскадрилья Жапониядан USS Midway кемесімен NS Перл-Харборға, Гавайиге, USS Midway кемесінің соңғы теңіз сапары аясында аттанды. VFA 151 кейін CVW 2 құрамына өтіп, NAS Lemoore, Калифорнияға көшті. 1993 жылдың ақпан айында эскадрилья ұшақтарын жаңартылған Lot 15 F/A 18C Hornets ұшақтарына ауыстырды. 1993 жылдың мамырында эскадрилья USS Constellation кемесіне мініп, Оңтүстік Американың шығыс жағалауынан Кейп-Горн айналып Сан-Диего, Калифорнияға дейін сапар жасады. Эскадрилья 1994–1995 жылдары Operation Southern Watch операциясын қолдау үшін WestPac аймағындағы ұрыс міндеттемелері кезінде Оңтүстік Ирак үстіндегі "ұшуға тыйым салынған" аймақтарды сақтауға үлес қосты. 1997 және 1999 жылдары USS Constellation кемесінде Operation Southern Watch операциясын қолдау үшін WESTPAC аймағындағы қосымша міндеттемелер жалғасты.

2000 жылдар

Эскадрилья 2000 жылы Тынық мұхитының ұрыс авиациялық тобының (Strike Fighter Wing Pacific) "E" ұрыстық марапатын алды және 2001 жылы USS Constellation кемесіне қайтадан орналасты. Эскадрилья 2002 жылдың қараша айында USS Constellation кемесімен соңғы рет теңізге шықты. Сәтті жауынгерлік міндеттерді орындағаннан кейін, USS Constellation 2003 жылдың 7 тамызында Калифорния штатының Сан-Диего қаласында қызметтен босатылды. VFA 151, CVW 2-мен бірге Абрахам Линкольн кемесіне көшірілді. 2004 жылдың қазан айында эскадрилья АҚШ Әскери-теңіз флотының жаңа Fleet Response жоспарын қолдау мақсатында алғашқы WESTPAC/Surge миссиясына жіберілді. Миссия кезінде эскадрилья 2004 жылдың 26 желтоқсанында Оңтүстік-Шығыс Азияны қампқан цунамиден зардап шеккендерге гуманитарлық көмек көрсету операциясы – "Unified Assistance" акциясына қатысты. 2006 жылдың 24-31 наурызы аралығында өткен "Foal Eagle 2006" оқу-жаттығуы барысында CVW 2 эскадрильясының құрамындағы VFA 2, VFA 34, VFA 137 және VFA 151 эскадрильялары, Кадена әуе базасында орналасқан 18-ші авиациялық қанаттың АҚШ Әуе күштерінің ұшақтарымен бірлесіп, ұрыс әуе патрульдеуін және жаттығудың Біріккен әуе операциялар орталығы арқылы үйлестірілген бомбалау шабуылдарын жүзеге асырды. 2008 жылы VFA 151 USS Abraham Lincoln кемесімен Бесінші флоттың жауапкершілік аймағына (AOR) қайтадан орналасты, ал қайтып келгеннен кейін 2008 жылдың "E" ұрыстық марапатын алды.

2010 жылдар

Эскадрилья 2010 жылдың қазан айынан 2011 жылдың наурызына дейін Бесінші флоттың жауапкершілік аймағында (AOR) «Жаңа таң» және «Тұрақты бостандық» операцияларын қолдау үшін USS Abraham Lincoln кемесіне қайтадан орналасты. Эскадрилья 2010 жылғы «Шабуылдық «E»» марапатына және Майкл Дж. Эстоцин сыйлығына ие болды. 2011 жылдың желтоқсанында эскадрилья Бесінші флоттың жауапкершілік аймағында «Тұрақты бостандық» операциясын қолдау үшін бес айлық күшейтілген (surge) орналасуға қайтадан жіберілді. Екі рет мерзімі ұзартылғаннан кейін, эскадрилья 2012 жылдың тамызында үйіне оралды. F/A 18C ұшақтарымен бес ай ұшқаннан кейін VFA 151 2013 жылдың ақпанында 35/36 сериялы F/A 18E Super Hornets ұшақтарына көшуді бастады. Көшумен бірге эскадрилья CVW 2 құрамынан шығып, 2013 жылдың 1 маусымында Джон Стеннис кемесіне қарасты CVW 9 құрамына қосылды. 2019 жылдың тамызында эскадрилья NAS Lemoore әскери-әуе базасынан ұшқан F/A 18E Super Hornet ұшағын жоғалтты, ол «Жұлдызды соғыстар каньоны» деп белгілі China Lake әскери-әуе қару станциясының жанындағы қабырғаға құлады. Ұшқыш қаза тапты.

Марапаттар

Эскадрилья Гуманитарлық қызмет медалімен, Президенттік бірлік марапатымен, сегіз Қарулы күштер экспедициялық медалімен, төрт «Е» шайқасының марапатымен, алты қауіпсіздік «S» наградасымен, алты Әскери-теңіз күштері бірлігінің мақтау қағазымен, Майкл Дж. Эстоцин атындағы сыйлықпен және жеті Вьетнам Республикасының Еңбегі сіңген бірлігінің марапаттарымен марапатталды.