Кіріспе
Американдық автор (1961 жылы туған)
Кэтрин Харрисон (20 наурыз 1961 жылы Калифорния штатының Лос-Анджелес қаласында туған) – американдық автор. Ол жеті роман, екі мемуар, екі жеке эссе жинағы, саяхат хаттары, екі өмірбаян және нағыз қылмыс туралы кітап жариялаған. Ол «The New York Times Book Review» басылымында тұрақты түрде кітаптарды рецензиялайды. Оның жеке эсселері көптеген антологияларға енгізілген және «Bookforum», «Harper's Magazine», «More Magazine», «The New Yorker», «O, The Oprah Magazine», «Vogue», «Salon» және «Nerve» журналдарында жарық көрген.
Өмірбаян және білім
Харрисонды анасының әжесі мен атасы Лос-Анджелесте, Калифорнияда тәрбиеледі, оның жасөсперім ата-анасы ол нәресте кезінде ажырасып кеткен соң. Ол 1982 жылы Стэнфорд университетін ағылшын тілі мен өнер тарихы саласында бакалавр дәрежесімен бітірді; 1987 жылы сол университеттегі Жазушылар шеберханасына қатысқаннан кейін, Айова университетінен Көркемөнер магистрі дәрежесін алды. Харрисон сұхбаттасушы Роберт Бирнбаумға электрондық хат жіберіп: "Мені өсірген әжем Шанхайда өсті. Оның әкесі Соломон Бенджамин Сассон еді, бірақ ол Сассон атын пайдаланып жеңілдік алуға тым мақтанды болды, сондықтан ол есімдерін ауыстырып, Соломон Сассон Бенджамин деп таныстырды. Ол Бағдадта дүниеге келді — Шейх Дэвид Сассонның көптеген ұрпақтарының бірі — содан кейін Бомбей/Мумбайға, одан соң Гонконгқа, ал кейін Шанхайға көшті. Ол шағын брокерлік фирма ашты және аздап байлық жинап, жоғалтып, қайта жинады, бұл ақшаның бір бөлігі менің білімім үшін төленді, сондай-ақ ол толығымен ысырап болмай тұрып."
Мансап
Харрисонның «Судан қалың» (1992) атты тұңғыш романы «The New York Times», «Newsday» және «The Boston Globe» газеттерінде жоғары бағаланды. «Publishers Weekly» басылымында: «Өзінің материалдарын таңғаларлықтай жақсы меңгергендіктен, ол болашақта үміткер жазушы ретінде танылады» делінген. «Kirkus Reviews» басылымы: «Бұл – үміт беретін дебют, әсіресе оның әсерлі дауысының күшімен ерекшеленеді». Келесі жылы жарық көрген «Ашылу» атты кітабы да осындай мақтауларға ие болды. Донна Тартт романды «Таңғажайып, құлқыны қоздыратын және қынжырлы» деп атады. Харрисонның «Құшақтасу» атты мемуары оның жас анасы, әкесі және өзінің арасындағы махаббат үшбұрышын баяндайды. Онда ол өзінің жиырма жасында әкесінен азғырылуын және төрт жылға созылған, инцесттік қатынасын сипаттайды, бұл қатынас «Құшақтасудан» бұрын жарық көрген алғашқы үш романының сюжеттері мен тақырыптарында көрініс береді. «The New York Times Book Review» журналында Сьюзан Чивер былай деп жазды: «Интеллектуалды күшті адамның және оның кінәсіз, тіпті санасыз жас әйелді (кейде оның қызын) зорлау құштарлығының оқиғасы жиі айтылады – Зевс, Льюис Кэрролл және Хэмберт Хэмберт еске түседі, – бірақ Кэтрин Харрисон дауысты күшейтіп, бұл ежелгі арамдық әңгімесін жақсылық пен жамандық, өмір мен өлім, Құдай мен шайтан арасындағы күреске айналдырады». «The New York Times» газетіндегі сыншы Кристофер Леман Хаупт мемуарды «қорқынышты, бірақ әдемі жазылған» деп атады. Ал «The New Republic» журналында Джеймс Уолкотт бұл туынды қатты сынға алды. Ол оны «эфирленген» сөйлемдермен «китштің ең ерекше бөлігі» деп атады, олар «Валиумның жұқа буынды іздерін қалдырады». Ол сол кезде Харрисонның кінәсіз бала емес, ересек адам болғанын айтты. Ол: «Ол төсекте оны «әке» деп атаған ба?» – деп сұрады. Ол кітаптың көп бөлігін «жаман Сильвия Плат» деп атады. «The Washington Post» газетінде жазған Джонатан Ярдли «Құшақтасуды» «жасыл, қорқынышты, сұмдық, цинизмге толы» деп сипаттады. «Salon» сайтының маманы Стефани Захерек оны «түссіз», «құрғақ», «жалықтыратын» және «естен шығаратын» деп атады. «The New York Times» газетінде Морин Доуд бұл кітаптың «құпия адамдар туралы құпия әңгімелер» екенін жазды. «Slate» журналында Алекс Бим бұл кітапты «әкесіне құштарлық танытқан мемуар» деп атады. Майкл Шнайерсон «Vanity Fair» журналында кітапқа қатысты сын пікірін жариялағаннан кейін, «The New Yorker» журналы жоспарланған үзіндісін алып тастады. «Меммуар өнері» кітабында Мэри Карр «Кэтрин Харрисонның жеке және қоғамдық өртелуі» атты тарауды «Құшақтасу» дауын талқылауға арнады. Ол бұл наразылықтың себебі Харрисонның әйел екендігіне байланысты екенін айтады. Оның көптеген туындылары – «Seeking Rapture: Scenes From a Life» және «True Crimes: A Family Album» жинақтарындағы очерктері, екінші мемуары «The Mother Knot» және «Құшақтасу» – 1985 жылы қайтыс болған анасымен күрескен қарым-қатынасын көрсетеді. Оның әжесі, Сефард Сассон отбасынан шыққан, Шанхайда өскен, ол 1920 жылға дейін сонда өмір сүрген, оның тәжірибесі Харрисонның тарихи романы «Байлау орындығына» әсер етті. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде Аляскада болған «Тюлень әйелі» кітабында оның британдық әкесінің ерте өмірінен алынған. Ол жастық шағын Солтүстік-Батыс аумақтарында жануарларды аулап, олардың терісін алумен және Аляска темір жолы үшін Анкориджге жол салумен өткізді. Оның соңғы кітабы «Нағыз қылмыстар: Отбасылық альбом» туралы «The New York Times Book Review» газетінде былай делінген: «Гаррисонның психикасының ең тереңін зерттейтін бұл жақын очерктері қызықты күшке ие».
Harrison's memoir The Kiss documented a love triangle that developed involving her young mother, her father, and herself. It described her father's seduction of her when she was twenty and their incestuous involvement, which persisted for four years and is reflected in the plots and themes of her first three novels, published before The Kiss. In The New York Times Book Review, Susan Cheever wrote, "The story of an intellectually powerful man and his consuming desire to ravish an innocent, almost preconscious, young woman (sometimes his daughter) has often been told—Zeus, Lewis Carroll and Humbert Humbert come to mind—but Kathryn Harrison turns up the volume, making this ancient immorality tale a struggle between good and evil, between life and death, between God and the Devil." In The New York Times critic Christopher Lehmann Haupt called the memoir "appalling but beautifully written." In The New Republic, by contrast, James Wolcott strongly criticized the work. He called it "the oddest piece of kitsch" with "airbrushed" sentences that "leave wistful little vapor trails of Valium." He pointed out that at the time of the affair, Harrison was not an innocent child victim but rather a consenting adult. He asked, "Did she call him 'Dad' in bed?" Wolcott dismissed much of the book's prose as "bad Sylvia Plath." Writing in The Washington Post, Jonathan Yardley called The Kiss "slimy, repellent, meretricious, cynical." Stephanie Zacherek of Salon called it "colorless," "arid," "boring" and "numbing." In The New York Times, Maureen Dowd wrote that the book constituted an example of "creepy people talking about creepy people." In Slate, Alex Beam called the book "a memoir of French licking her father." After Michael Shnayerson published a critical account of the book in Vanity Fair, The New Yorker canceled an excerpt that it had scheduled. In The Art of Memoir, Mary Karr dedicated a chapter, "The Public and Private Burning of Kathryn Harrison" to discussing The Kiss controversy. She suggests that the outrage was motivated by Harrison's gender. While much of her body of work—the essays collected in Seeking Rapture: Scenes From a Life and in True Crimes: A Family Album; a second memoir, The Mother Knot; and The Kiss—documents her tortured relationship with her mother, who died in 1985, Harrison also has written extensively of her maternal grandparents, both in her personal essays and, in fictionalized form, in her novels. Her grandmother, of the Sephardi Sassoon family, was raised in Shanghai, where she lived until 1920, her experiences there inspiring Harrison's historical novel, The Binding Chair. The Seal Wife, set in Alaska during World War I, draws on the early life of her British grandfather, who spent his youth trapping animals to obtain their fur in the Northwest Territories and laying track into Anchorage for the Alaska Railroad. Of her most recent book, True Crimes: A Family Album, The New York Times Book Review said, "These intimate essays, which probe the deepest parts of Harrison's psyche, wield a curious power."
Жеке өмір
Ол күйеуі, романист және кітап редакторы Колин Харрисонмен бірге Нью-Йоркте тұрады. Олар 1985 жылы Айова жазушылар шеберханасында оқып жүргенде танысқан. Олардың үш баласы бар.
Оқыту
Харрисон Нью-Йорк қалалық университетінің Хантер колледжінде шығармашылық жазу магистрі бағдарламасы аясында өмірбаян жазуды оқытады.