Кіріспе
Джойс Мейнард (Joyce Maynard, 1953 жылғы 5 қарашада туған) – американдық романист және журналист. Ол 1970 жылдары журналистикадағы мансабын бастады, бірнеше басылымдарға, әсіресе Seventeen журналына және The New York Times газетіне жазды. Мейнард 1980 жылдары Mademoiselle және Harrowsmith журналдарымен де қызметтесті, сонымен қатар өзінің алғашқы романы «Baby Love» (1981) жарық көрген кезде романист ретінде мансабын бастады. Оның екінші романы «Өлмек үшін» (1992) Памела Смарттың қылмыстық ісіне негізделген және 1995 жылы сол атпен фильмге бейімделді. Мейнард 1998 жылы «Дүниеде үйде» атты естеліктерін жариялағаннан кейін көптеген БАҚ-тың назарына ілікті, онда ол Дж. Д. Сэлинджермен болған қарым-қатынасын айтады. Мейнард көркем әдебиет, жасөсперімдерге арналған әдебиет және деректі қылмыстық әңгімелер сияқты әдеби жанрлардың кең ауқымында романдарын жариялады. Оның алтыншы романы «Еңбек күні» (2009) Джейсон Рейтманның режиссерлігімен 2013 жылы фильмге бейімделді. Оның соңғы романдары: «Жақсы қыздар» (2010), «Одан кейін» (2013), «Әсерде» (2016) және «Жолдарды санау» (2021).
Joyce Maynard (born November 5, 1953) is an American novelist and journalist. She began her career in journalism in the 1970s, writing for several publications, most notably Seventeen magazine and The New York Times. Maynard contributed to Mademoiselle and Harrowsmith magazines in the 1980s, while also beginning a career as a novelist with the publication of her first novel, Baby Love (1981). Her second novel, To Die For (1992), drew on the Pamela Smart murder case and was adapted into the 1995 film of the same name. Maynard received significant media attention in 1998 with the publication of her memoir At Home in the World, in which she tells of her affair with J. D. Salinger. Maynard has published novels in a wide range of literary genres, including fiction, young adult fiction, and true crime. Her sixth novel, Labor Day (2009), was adapted into the 2013 film of the same name, directed by Jason Reitman. Her most recent novels include The Good Daughters (2010), After Her (2013), Under the Influence (2016), and Count the Ways (2021).
Ерте өмір
Мейнард Нью-Гэмпшир штатының Дарем қаласында журналист, жазушы және ағылшын тілі мұғалімі Фредель (туған аты Брюзер) мен Нью-Гэмпшир университетінің ағылшын тілі профессоры және суретшісі Макс Мейнардтың (теолог Теодор Мейнардтың ағасы) қызы ретінде дүниеге келді. Оның әкесі Үндістанда ағылшын миссионерлерінің отбасында туған, кейін Канадаға көшіп кеткен; анасы Ресейден келген еврей иммигранттарының отбасында Саскачеван қаласында дүниеге келген. Мейнардтың Рона деген үлкен әпкесі бар. Мейнард Ойстер Ривер мектеп округінде және Филлипс Эксетер академиясында оқыды. Ол 1966, 1967, 1968, 1970 және 1971 жылдары Scholastic Art and Writing Awards сыйлығын жеңіп алды. Өспірім шағында ол Seventeen журналына үнемі жазды. 1971 жылы Йель университетіне қабылданды және The New York Times Magazine редакторына өзінің жазбаларының жинағын жіберді. Олар одан 1960-шы жылдардағы өсіп келе жатқан кезеңі туралы мақала жазуды сұрады, ол журналдың 1972 жылғы 23 сәуірдегі санында «18 жасар өмірге көз жүгіртеді» деген тақырыппен жарияланды. Мақала жарияланғаннан кейін Мейнард 53 жастағы жазушы Дж.Д. Сэлинджерден хат алды. Ол оның жазу өнерін жоғары бағалап, жария болудың қауптері туралы ескертті.
Салинджермен қарым-қатынас және әлемдегі үйде
1972 жылдың көктемінде Мейнард пен Селинджер Йель университетінде бірінші курста оқып жүрген кезінде хат алмасты. 1972 жылдың шілдесіне қарай Мейнард «Нью-Йорк Таймс» газетіндегі жазғы жұмысынан бас тартып, Нью-Гэмпшир штатындағы Корниш қаласына Селинджермен бірге тұруға көшті. Сол жылы ол Селинджердің өзіне жазған хаттарын аукционға сатты. Бағдарламалық жасақтаманы әзірлеуші Питер Нортон хаттарды 156 500 долларға сатып алып, оларды Селинджерге қайтарды.