Американдық заңгер және католик ділдары Томас Шерман өмірі

Кіріспе

Америкалық заңгер және католик діни қызметкері Томас Юинг Шерман, С. Дж. (12 қазан 1856 – 29 сәуір 1933) – американдық заңгер, педагог және католик діни қызметкері. Ол Одақ армиясының генералы Уильям Текумсех Шерман мен оның әйелі Эллен Юинг Шерманның төртінші баласы және екінші ұлы болды.

Өмір

Шерман анасының әкесі, Томас Юингтің есімімен аталыпты, ол АҚШ сенаторы және кабинет хатшысы болған. Том Калифорния штатының Сан-Франциско қаласында дүниеге келді, оның әкесі сол жерде банк басшысы болып жұмыс істеген. Оның анасы Элен анасының жағынан ирланд тегінен шыққан және шын ниетпен католик болған. Америка Азамат соғысы (1861–1865) кезінде Томның әкесі АҚШ армиясындағы ең маңызды генералдардың біріне дейін көтерілді. Оның жоғары жағынан бағыныштысы Улисс Грант АҚШ президенті болғанда Уильям Тэкумсе Шерман армияның бас қолбасшысы болып тағайындалды. Том Сент-Луис және Вашингтонда өскен. Ол Джорджтаун колледжінің дайындық бөлімін бітіріп, 1874 жылы сол оқу орнынан «А» бағасымен бітірді. Содан кейін ол Йель университетінің Шеффилд ғылыми мектебіне ағылшын әдебиеті мамандығы бойынша аспирант ретінде түсті. 1878 жылы Сент-Луистегі Вашингтон университетінен заңгерлік диплом алды және адвокаттық практикамен айналысуға қабылданды, бірақ көп ұзамай Рим-католик шіркеуінде дін қызметкері болу үшін заңгерлік мамандығынан бас тартты. Сол жылы ол иезуит орденіне қосылды және үш жыл бойы Англиядағы Ланкаширдегі және Мэриленд штатындағы Фредериктегі Сент-Мари залындағы иезуит-новициаттарында оқыды. Шерман аға 1879 жылы Нью-Йорк архиепискобы Джон МакКлоскиге жазған хатында ұлын мұндай қадамнан бас тартуға шақырды. Дегенмен, кардинал онымен кездескеннен кейін оның шақыруын қолдады. Жауап ретінде генерал МакКлоскиді Сент-Луис, Миссури газетінде қорлау сөздермен айыптап, ұлын өзінен тартып алды деп айыптады. Газет редакторы түсініктеме сұрағанда, МакКлоски генерал Шерманның хаты «жеке және құпия» деп белгіленгенін айтты. 1889 жылы ол анасының досы, Филадельфия архиепископы Патрик Райанның қолдауымен дін қызметкері болып тағайындалды және иезуит орденінің Батыс провинциясына (штаб-квартирасы Сент-Луисте) кірді. Ол бірнеше жыл иезуит колледждерінде, әсіресе Сент-Луис университетінде және Детройтте сабақ берді. 1891 жылы генерал Шерманның жерлеу рәсіміне төрағалық етті және АҚШ-та католиктерге қарсы көзқарастарға қарсы жиі сөйлейтін қоғамдық лектор ретінде танымал болды. 1898 жылғы испан-американ соғысы кезінде иезуит басшыларымен кеңеспей армияның капелланы болып тағайындалды. 1899 жылдан бастап ол Чикагодағы Сент-Игнатиус колледжінің дайындық мектебін сөйлеу және жазу үшін өзінің базасы ретінде пайдаланды. Ол елуден асқанда психикалық проблемалар мен ұзақ депрессияға ұшырады. 1914 жылы ол иезуит қауымынан шығып, Санта-Барбараға (Калифорния штаты) көшіп келгенге дейін Еуропа мен АҚШ-тың әртүрлі жерлерінде тұрды. 1931 жылдан кейін денсаулығы нашарлағандықтан, ол Луизиана штатының Нью-Орлеан қаласында бай немере қызы Элеонор Шерман Фичпен бірге тұрды. Ол 76 жасында жүректің кеңеюінен және артериосклерозбен қайтыс болды. Ол өлер алдында иезуит антын жаңартқан еді. Әке Шерман Конфедерация вице-президенті Александр Стивенстің немере інісі Джон Салтердің қасында Гранд-Котодағы Сент-Чарльз Борромео иезуит зиратында жерленген. Бұл кездейсоқ жағдай, өйткені Солтер сол жергілікті иезуит қауымының келесі дін қызметкері болды.

Sherman was named after his maternal grandfather Thomas Ewing, a U. S. Senator and cabinet secretary. Tom was born in San Francisco, California, while his father worked there as a bank executive. His mother, Ellen, was of Irish ancestry on her mother's side and devoutly Catholic. During the American Civil War (1861–1865), Tom's father rose to become one of the most important generals in the United States Army. When his superior, Ulysses S. Grant, became President of the United States, William Tecumseh Sherman was appointed commanding general of the army. Tom was brought up in St. Louis and Washington. He attended the preparatory department of Georgetown College and graduated with a B. A. degree from that institution in 1874. He then entered Yale University's Sheffield Scientific School as a graduate student in English literature. He received a law degree from Washington University in St. Louis in 1878 and was admitted to the bar, but to his father's great and lasting displeasure he soon gave up the profession of the law in order to study for priesthood in the Roman Catholic Church. That same year he joined the Jesuit Order and studied for three years in Jesuit novitiates in St Mary's Hall in Lancashire, England, and Frederick, Maryland. The elder Sherman wrote a letter to John McCloskey, Archbishop of New York, in 1879 telling him to dissuade his son from such a course of action. However, the Cardinal encouraged the boy in his vocation after visiting with him. In response, the General condemned McCloskey in a St. Louis, Missouri newspaper in offensive terms and accused him of robbing him of a son. When pressed for comment by the newspaper's editor, McCloskey simply replied that General Sherman's letter was marked 'personal and confidential. He was ordained as priest in 1889 by a friend of his mother's, Archbishop Patrick Ryan of Philadelphia; and belonged to the Western Province of the Jesuit Order (headquarters in St. Louis). He taught for some years in Jesuit colleges, principally at Saint Louis University and in Detroit. He presided over General Sherman's funeral mass in 1891 and was in demand as a public lecturer, frequently speaking out against anti Catholic prejudice in the United States. He obtained a commission as an army chaplain during the Spanish–American War of 1898, without consulting his Jesuit superiors. Beginning in 1899, he used St. Ignatius College Prep in Chicago as his base for speaking and writing. While in his mid fifties, he began experiencing mental problems and long bouts of clinical depression. In 1914, he withdrew from the Jesuit community and lived in various places in Europe and the United States before settling in Santa Barbara, California. In poor health, after 1931 he lived with his wealthy niece Eleanor Sherman Fitch in New Orleans, Louisiana, where he died of acute dilation of the heart and arteriosclerosis, at the age of 76. He had renewed his Jesuit vows just shortly before his death. Father Sherman is buried next to Father John Salter, the nephew of Confederate Vice President Alexander Stephens, at St. Charles Borromeo Jesuit Cemetery in Grand Coteau. This is coincidental, as Father Salter was the next priest of the local Jesuit community to be buried there.