Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық феминистік ұйым
American feminist organization
Чикаго әйелдерінің азаттық одағы (CWLU) 1969 жылы Иллинойс штатының Палатин қаласында өткен конференцияда құрылған американдық феминистік ұйым болды. Ұйымның басты мақсаты – гендерлік теңсіздік пен сексизмді жою, CWLU оны "биліктегі адамдардың пайдасы үшін әйелдерді жүйелі түрде кемсіту" деп анықтады. Ұйымның мақсаты былай деп баяндалды: "Қоғамда әйелдердің жағдайын өзгерту оңай болмайды. Ол күтулерде, жұмыста, бала күтімінде және білім беруде өзгерістерді талап етеді. Бұл біздің өмірімізге әсер ететін шешімдерді қабылдаудағы биліктің бөлісуін, барлық адамдардың билікті бөлісіп, осы шешімдерге қатысуын өзгертеді". Вивиан Ротштейн CWLU-ның алғашқы қызметкері болып, ұйымның өкілдікпен шешім қабылдау жүйесін ұйымдастырды және әйелдер үшін азаттық мектебін құруға көмектесті.
The Chicago Women's Liberation Union (CWLU) was an American feminist organization founded in 1969 at a conference in Palatine, Illinois. The main goal of the organization was to end gender inequality and sexism, which the CWLU defined as "the systematic keeping down of women for the benefit of people in power." The purpose statement of the organization expressed that "Changing women's position in society isn't going to be easy. It's going to require changes in expectations, jobs, child care, and education. It's going to change the distribution of power over the rest of us to all people sharing power and sharing in the decisions that affect our lives." Vivian Rothstein was the CWLU's first staff member, organized its representative decision making part, and aided the establishment of its Liberation School for Women.
Бағдарламалар мен топтар
CWLU жұмыс топтары мен талқылау топтарының кең ауқымын біріктіру мақсатында, орталық ұйым ретінде құрылды. Әрбір жұмыс тобынан бір өкіл ұйымдық саясат және стратегия бойынша келісімге жету үшін ай сайынғы Басқару комитетінің отырыстарына қатысты. Олар әйелдер денсаулығы, репродуктивтік құқықтар, білім беру, экономикалық құқықтар, бейнелеу өнері мен музыка, спорт, лесбияндық азаттық және тағы да көптеген мәселелерді қарастырды.
The CWLU was organized as an umbrella organization to unite a wide range of work groups and discussion groups. A representative from each work group went to monthly meetings of the Steering Committee to reach consensus on organizational policy and strategy. They addressed a myriad of issues including women's health, reproductive rights, education, economic rights, visual arts and music, sports, lesbian liberation, and much more.
Білім
CWLU ұйымының жұмысының үлкен бөлігі білім беруге арналған еді. Вивиан Ротштейннің көмегімен 1970 жылы ұйым әйелдер үшін Азаттық мектебін құрды. Азаттық мектебі, басқа да жобалармен қатар, әйелдерге көптеген мүмкіндіктер ашатын есік болды. Азаттық мектебінде әйелдерге төмен бағада саяси өнер жасау немесе жүктілік тестілерін жүргізу сияқты қолданбалы және технологиялық дағдылар оқытылды. Бұл өте пайдалы болды, себебі көптеген әйелдердің бұрын ешқандай ұйыммен байланысы болмаған. Көптеген әйелдер кейіннен саяси аренаға алып өтетін дағдыларды меңгерді. Олардың нәсілшілдікке қарсы, мүгедектердің құқықтары, еңбек және репродуктивтік құқықтар үшін атқарган саяси күресі әйелдердің қоғамдағы беделін арттыруға көмектесті. "Түрме жобасы" бес жыл бойы Дуайт түзеу орталығында сабақтар өткізді. Олар мекеменің жағдайын жақсартуға және отбасылық кездесулерді ұйымдастыруға көмектесті. Түрме жобасы жұмысын бастаған кезде көптеген ереуілдер мен көтерілістер болды, олар көбінесе өлім-жәрқатқа әкеп соқты. Алайда, Дуайттағы қатыгез жағдаймен күресу үшін Түрме жобасы денсаулық сақтау және құқық салаларында сабақтар берді. Олардың күш-жігерінің нәтижесінде Иллинойс штатының балалар және отбасылық қызметтер департаменті мен Иллинойс штатының түзеу департаменті мекеме ішінде әйелдерге арналған орын құрды, соның ішінде балаларға арналған бөлме де болды. Бұл әйелдер мен олардың балалары арасындағы қарым-қатынас үшін әлдеқайда қолайлы жағдай жасады.
A large portion of CWLU's work revolved around education. With the help of Vivian Rothstein, the organization established its Liberation School for Women in 1970. The Liberation School, among other projects, served as a gateway to more opportunities for women. The Liberation School taught women practical and technological skills such as producing low priced political art or running pregnancy tests. This was very beneficial because many women did not have any previous involvement or experience with organizations. Many women learned skills that they would later bring to the political world. Their political fight for antiracism, disability rights, labor community and reproductive rights would help women strengthen their status in society. The Prison Project taught classes at the Dwight Correctional Center for five years. They helped improve facility conditions and organized family visitation rights. When the Prison Project first started its work, there were many strikes and revolts that often resulted in death and injury. However, to deal with the brutal conditions at Dwight, the Prison Project taught classes in health and law. As a result of their efforts, the Illinois Department of Children and Family Services and the Illinois Department of Corrections created a space for women within the institution that included a nursery room. This was much more conducive for the interactions between women and their children.
Денсаулық сақтау
Денсаулық сақтау, әсіресе репродуктивтік медициналық қызметтер CWLU үшін маңызды мәселе болды. Ұйым ішінде "Джен" немесе "Джен Колективі" деп аталатын, жер астындағы Аборт кеңес беру қызметі сияқты топтар құрылып, денсаулық сақтау жүйесінде хабардарлықты арттыру және өзгерістер жасауға ұмтылысты. Бұл ұйым аборт жасатуға бағытталған кеңес берумен және құпия түрде аборт жасаумен айналысты. Аборт заңдастырылғаннан кейін Аборт кеңес беру қызметі клиникалардағы қолжетімділік пен қауіпсіздік үшін күресті, сондай-ақ қолжетімді жүктілік тесттерін ұсынды. Денсаулықты бағалау және жолдама беру қызметі (HERS) денсаулық сақтау мамандарын қадағалап, 1989 жылға дейін жолдамалар беріп келді.
Healthcare, especially reproductive medical services, was a major concern for CWLU. Groups such as the underground Abortion Counseling Service (also referred to as "Jane" or "Jane Collective") formed within the organization to raise awareness and create change in the health system. The organization provided abortion referrals and clandestine abortions. When abortion was legalized, the Abortion Counseling Service fought for access and safety at clinics while providing affordable pregnancy tests. The Health Evaluation and Referral Service (HERS) was a watchdog group overseeing healthcare professionals and provided referrals until 1989.
Әлеуметтік және саяси мәселелер
CWLU сайлау саясатына қатыспады, оның орнына жұмыс топтары әйелдер құқығын қорғау үшін қалалық үкіметке қарсы күресті. Ұлттық әйелдер ұйымының (NOW) Чикаго бөлімшесімен бірлесіп, CWLU жұмыс тобы DARE (Жұмыспен қамту құқықтары үшін тікелей әрекет) қалаға сотқа шағымданып, нәтижесінде қалалық әйелдер-қызметкерлердің атынан жыныстық дискриминацияға байланысты маңызды жалақы ісін жеңіп алды. CWLU мүшелері ұйымдастырған Дұрыс бала күтімі жөніндегі әрекет коалициясы (ACDC) бала күтімі қызметтерін лицензиялау ережелерін өзгерту үшін күресіп, жеңіске жетті. CWLU-да сондай-ақ кеңес беру және қызметтер көрсетуге арналған заң клиникасы болды. CWLU мүшелерінің көпшілігі еуропалық нәсілді болғанымен, олар латиноамерикандық қауымдастықтар үшін денсаулық сақтау саласында жұмыс істеді, гомосексуалдар мен лесбиянкалар жиналатын орындардағы нәсілдік дискриминацияға қарсы күресті және түрлі топтармен көптеген байланыстарды орнатты. CWLU дамыған жұмысшы табының Америка қоғамын өзгертуге қабілеттілігі үшін маңызды екеніне сенді. CWLU сол кездегі патриархаттың барлық саласында басым болған кезеңде гендерлік теңсіздік туралы сананы ояту мақсатымен «социалистік феминизм» терминін қолдана бастады. Мысалы, социалистік феминистер жыныстық дискриминацияны тануды әділдікке, әйелдерге, жұмысшы табына, кедейлерге және барлық адамзатқа теңдікке қол жеткізу жұмысына біріктіруді қалады. DARE бағдарламасының негізгі мақсаты – әйелдерді жұмыс күшіне интеграциялау болды. Жыныстық дискриминация сияқты факторларға байланысты әйелдер жұмыс күшінде мансаптық өсу мүмкіндігінен айырылып, бірдей жұмыс үшін ерлерге қарағанда аз төленді. Сюзан Бейтс осы ұйымды басқарды және ол «Құпия дауыл» атты газет шығарды. Бұл газет Стюарт Уорнер, Кэмпбелл шұпасы және Чикаго мен оның айналасындағы басқа жұмыс орындарындағы күрес туралы хабарлады. Бұл жұмыс орындарында жалақы төлеу және мансаптық өсудің болмауы арқылы жыныстық және нәсілдік дискриминация байқалды. Кэмпбелл шұпасында әйелдер жұмысшылары зауыттың барлық қызметкерлерінің еңбек өтілі және екі еңбек өтілі тізімдерін жою үшін күресті, екеуі де дискриминациялық болды. DARE жұмыс орындарындағы дискриминация мен теңсіздікті жою бойынша олардың күш-жігеріне ықпал етті. 1970-ші жылдардағы Чикагодағы зорлауға қарсы қозғалыс әйелдерге институттарда өзгерістер жасау арқылы өздерін күшті сезінуге мүмкіндік берді. Зорлауға қарсы қозғалысқа дейін зорлау құрбандарын қабылдаған ауруханалар олардың қажеттіліктеріне жеткілікті назар бермейтін және қудалау үшін дәлелдер жинау дағдылары жеткіліксіз болды. Полиция зорлау туралы айыптауға сенім білдірген кезде, олар жағдайға шыншылдықсыз қарап, құрбандарға тиісті мән бермейтін. Соттар көбінесе бұл істерді тәжірибесіз және асығыс прокурорларға жүктеді. Әдетте бұл адвокаттар құрбандарға оларға лайықты әділдікті алуға көмектеспеді. «Зорлау жобасы» зорлаудың алдын алу қозғалысындағы жаңалық – зорлаудың алдын алу бойынша жедел желіні құрды, онда құрбандар адвокатпен байланысу үшін қоңырау шала алатын. Бұл адвокаттар құрбандарға көңіл беріп, олармен сөйлесіп, ауруханаға немесе полицияға бару кезінде көмек көрсетіп, оларды барлық жағынан қолдады. Blazing Star – CWLU құрамына кіретін лесбияндық топ; олар Blazing Star деп аталатын бюллетень шығарды.
The CWLU did not participate in electoral politics, instead work groups took on the city government to advocate for women's rights. Together with the Chicago chapter of the National Organization for Women (NOW), the CWLU work group DARE (Direct Action for Rights in Employment) sued the city and eventually won a major sex discrimination wage case on behalf of city women custodians. The Action Coalition for Decent Childcare (ACDC), organized by members of the CWLU, fought for and won the case for changing licensing codes for day care providers. CWLU also had a Legal Clinic that provided advice and services. The majority of CWLU members were Caucasian, however they took part in health work for Latino communities, fought against racial discrimination in gay and lesbian bars, and had many affiliations with diverse groups. The CWLU believed that a developing working class was fundamental in the ability to transform American society. The CWLU started using the word socialist feminism in order to provoke consciousness of the gender inequality during that time period where patriarchy was dominant in all aspects of society. For example, socialist feminist wanted to integrate the recognition of sex discrimination with their work to achieve justice, equality for women, working classes, the poor and all humanity. The DARE program's focal point was to integrate women into the workforce. Due to factors such as gender discrimination, women were denied the opportunity for advancement in the workforce and were paid less than men for the same work. Susan Bates directed this particular organization that went on to publish a newspaper called Secret Storm. This newspaper publicized struggles at Stewart Warner, Campbell's Soup, and other workplaces in and around Chicago. In these workplaces there was gender and racial discrimination visible through wage distribution and lack of promotions. At Campbell's Soup, women workers fought for plant wide seniority and an end to dual seniority lists, both of which were discriminatory. DARE was influential in their efforts to end discrimination and inequality in the workplace. The Anti Rape Movement of the 1970s in Chicago provided an opportunity for women to feel empowered by generating change within institutions. In rape cases before the Anti Rape Movement, hospitals that did admit rape victims were not sensitive to their needs and were often unskilled in gathering evidence for possible prosecution. When police gave credibility to the charge of rape, they often treated the situation without sincerity and did not take the victims seriously. The courts often assigned untrained, hurried prosecuting attorneys to the cases. Usually these attorneys did not help the victims seek the justice they deserved. The Rape Project started a rape crisis hotline, an innovation in the anti rape movement, where victims could call to communicate with an advocate. These advocates were available to comfort the victims, to talk with them, aid them in hospital or police visits, and support them in all aspects of their process. Blazing Star was a lesbian group that was part of the CWLU; they produced a newsletter also called Blazing Star.
Жобалар
CWLU өзінің қысқа сегіз жылдық қызметі кезінде көптеген түрлі жобалар мен қозғалыстарда жұмыс істеді. Осы қозғалыстардың кейбіреулеріне Чикагодағы Иллинойс университетінің (UIC) әйелдерді зерттеу бағдарламасы кірді, ол бүгінге дейін де белсенді. CWLU 1972 жылы Circle Women's Liberation Union деп аталатын студенттер мен оқытушылар тобымен бірлесіп, "барлық салалардағы әйелдерге қатысты, әйелдер жасаған және әйелдерге арналған білімді студенттерге қолжетімді ету" мақсатымен әйелдерді зерттеу бағдарламасын құрды. HERS аборт клиникаларын бағалау жобасын ұйымдастырды және олар "әйелдерге лайықты және адал аборт қызметтерін табуға көмектесу, сондай-ақ нашар қызмет көрсететін аборт провайдерлерін анықтауға көмектесу" үшін жұмыс істеді. Бұл жоба 1973 жылы абортты заңдастырған Roe v. Wade шешімінен кейін басталды. CWLU аборт заңдастырылғаннан кейін әйелдердің қауіпсіз және сапалы аборт қызметтерін алуына кепілдік беру қажеттігін түсінді. CWLU сонымен қатар CESA (Стерилизацияны теріс пайдалануды тоқтату комитеті) деп аталатын латын американдық ұйыммен де жұмыс істеді. Олар бірлесіп әйелдерді қажетсіз стерилизациялауды тоқтатуға тырысты.
The CWLU worked on many different projects and movements in the short eight years that they were active. Some of these movements included the University of Illinois at Chicago's (UIC) women's studies program, which is still active today. The CWLU worked with a student and faculty group called the Circle Women's Liberation Union to form the Women's Studies program in 1972 to "make knowledge by, about, and for women in all fields accessible to students." HERS organized the Abortion Clinic Evaluation Project and they worked to "help women find decent and humane abortion services and help expose abortion providers who were doing a poor job." This project began after the Roe v. Wade decision in 1973, which legalized abortion. The CWLU realized that once abortion was legal they needed to make sure that women were able to receive safe and clean abortion services. The CWLU also worked with a Hispanic organization called CESA (Committee to End Sterilization Abuse.) They worked together to put an end to unnecessary sterilization of women.
Қауымдастықтар
CWLU сансыз ұйымдармен серіктестікке келді, оның ішінде Ұлттық қара феминисттік ұйым, Жұмыс істейтін әйелдер (WE), Әйелдер үшін ұлттық ұйым (NOW), Operation PUSH, Mujeres Latinas en Accion, Midwest Academy, Black Panthers, Пуэрто-Рико социалистік партиясы және Әйелдер сайлаушылар лигасы. CWLU Chicago NOW-мен бірнеше жобада жұмыс істеді, соның ішінде «Аборт 7»-ні қорғау, қалалық әкімдіктің тазалаушы әйелдерінің науқаны және 1974 жылы экономикалық әділдік шеруі. WE-нің негізін қалаушылардың бірі CWLU-дан шыққан және Чикагоның жұмыс істейтін әйелдерінің мүддесін қорғады. Operation PUSH және CWLU қалалық әкімдіктің тазалаушы әйелдерінің науқаны мен Джоан Литтлді қорғауда бірлесіп жұмыс істеді. Литтл – өзін зорлауға талпынған түрме күзетшісін өзін қорғау үшін өлтірген қара нәсілді әйел. Mujeres Latinas en Accion және CWLU стерилизацияны тоқтату жөніндегі комитетті құру үшін бірлесіп жұмыс істеді. Әйелдер сайлаушылар лигасы мен CWLU жалақыға қатысты кемсітуге қарсы қалалық әкімдіктің тазалаушы әйелдерінің науқанында бірлесіп жұмыс істеді.
The CWLU partnered with countless organizations including The National Black Feminist Organization, Women Employed (WE), National Organization for Women (NOW), Operation PUSH, Mujeres Latinas en Accion, Midwest Academy, Black Panthers, Puerto Rican Socialist Party, and League of Women Voters. The CWLU worked with Chicago NOW on several projects including defense of the Abortion 7, the City Hall janitress campaign, and an economic justice march in 1974. A key founder of WE came from the CWLU and was a voice for Chicago's workingwomen. Operation PUSH and the CWLU worked together on the City Hall janitress campaign and the defense of Joan Little. Little was a black woman who killed a jail guard in self defense when he tried to rape her. Mujeres Latinas en Accion and the CWLU worked to form the committee to End Sterilization Abuse. The League of Women Voters and the CWLU worked together on the City Hall janitress campaign against pay discrimination.
Аяқтау
Ұйымдастырудың дұрыс құрылымы болмағандықтан, CWLU көбінесе топтасулармен күресті және 1976 жылы ұйымды тоқтатып берген соңғы жанжал туды. "Екі жол" мақаласын жазған авторлар мен Азия әйелдер тобы 1976 жылғы Халықаралық әйелдер күні шарасында CWLU-ның көптеген идеяларын сынаған жарнама парақшаларын таратты. Бұл топтар CWLU-дағы басшылыққа таласып, 1976 жылғы шарадан кейін ұйымнан қуылды. Қолдауын жоғалтқан қалған мүшелері 1977 жылдың 24 сәуірінде ұйымды толығымен таратуға дауыс берді.
Due to a lack of structure in the organization, the CWLU often struggled with factionalism and in 1976 a final conflict arose that brought the organization down. Two groups, the Two Line paper authors and the Asian Women's Group, passed out leaflets at the 1976 International Women's Day Event that denounced many ideas of the CWLU. These groups argued over leadership roles in the CWLU and were purged from the organization after the event in 1976. Losing support, the remaining members voted on April 24, 1977, to end the organization altogether.