Сегуин қаласы: Тарихы, экономикасы және географиясы

Кіріспе

Сегуин – АҚШ-тың Техас штатындағы Гуадалупе округінің орталығы саналатын қала. 2020 жылғы халық санауы бойынша, қала халқы 29 433 адамды құрайды. Сегуин экономикасының негізін аймақтық аурухана және Шертс-Сегуин жергілікті үкіметтік корпорациясының сумен жабдықтау мекемесі құрайды. Бұл мекеме жақын жердегі су қоймаларынан Гонзалес округіне дейінгі Сан-Антонио аймағын сумен қамтамасыз етеді. Қала маңындағы бірнеше тоғандарды Гуадалупе-Бланко өзендері басқармасының бас кеңсесі басқарады, ол Сегуин қаласының орталық бөлігінде орналасқан. Техас Республикасының ерте қолдаушысы және Техас азаттық күрескері Хуан Сегуиннің құрметіне аталған Сегуин, Техас революциясы басталғаннан кейін 16 ай өткен соң құрылған Техастың ең көне қалаларының бірі. Бұл шекаралық елді мекен Техас рейнджерлерінің алғашқы ошағы болды және, мүмкін, ең танымал рейнджер болған капитан Джек Хейстің туған жері. Сол кезде Сегуин ауданы Гонзалес округінің құрамына кірген, ал қалған бөлігі қазіргі Белмонт деп белгіленген. Рейнджерлер бұл жерді өздерінің патрульдік маршруттарындағы тоқтау орны ретінде пайдалы деп тапқан. Ол Девитт колониясы құрылғаннан бері рейнджерлердің базалық лагері ретінде сақталған.

Денсаулық сақтау және ауруханалар

Гвадалупе аймақтық медициналық орталығы (GMRC) 100 миллион долларлық кеңейтуден кейін екі есеге ұлғайып, 750 қызметкер 65 мамандандырылған дәрігерге қолдау көрсетеді. GRMC қызметтеріне шұғыл жәрдем бөлімі, денсаулық сақтау орталығы және ортопедиялық хирургия бөлімі кіреді.

Үкімет

АҚШ Әуе күштерінің 12-ші ұшу-жаттығу қанаты жаттығуларға және қону-көтеруге арналған әуеайлақты пайдаланады, ол Randolph AFB көмекші алаңы / Seguin алаңы деп аталады. Ол 1941 жылы Рэндолф әуе базасынан шамамен 19 километр шығыс-солтүстік-шығысқа қарай үш ұшу-қону жолағымен салынған. Бүгінде оның 2534 метрлік бір ғана белсенді ұшу-қону жолағы бар. Әдетте күзетілмейтін бұл алаң, ұшу операциялары жүргізілген кезде ұшу-қону жолағын қадағалаушы бөлімшемен және ұшақтарды құтқару мен өрт сөндіру машиналарымен қамтамасыз етіледі. Гуадалупе Бланко өзені басқармасының бас кеңсесі Сегуин қаласындағы Ист-Корт көшесінде орналасқан. GBRA Гваделупе өзенінің ағысынан жоғарыдағы Каньон бөгетін, сондай-ақ округтегі төрт кішкентай бөгет пен басқа да нысандарды басқарады. Шертс-Сегуин жергілікті мемлекеттік корпорациясы, әр қалаға жартылай тиесілі, 1998 жылы оптом сумен жабдықтау жүйесін дамыту және пайдалану үшін құрылды. Гонзалес округінің Каризо сулы қабатындағы ұңғымаларды пайдаланып, 2002 жылдың қыркүйегінде өндіріс басталды. Қазір ол Сельма, Универсал Сити және Конверс қалаларын, сондай-ақ Спрингс Хилл Сумен жабдықтау корпорациясын және Сан-Антонио су жүйесін де сумен қамтамасыз етеді. Оның кеңсесі Сегуин су тартқыш станциясының жанындағы Старк паркінде орналасқан. Техас қылмыстық-атқару департаменті Сегуин қаласында шартты түрде босату кеңсесін ұстап тұрады. АҚШ пошта қызметі Seguin пошта бөлімін 531 West Court St. мекенжайында және Seguin Annex бөлімін 1500 East Court мекенжайында, Bealls дүкені жанындағы сауда орталығында басқарады.

Жоғары білім

Тексас лютеран университеті, шамамен 1400 студентімен, Сегуин қаласында орналасқан және Америкадағы Евангелистік лютеран шіркеуімен байланысты. Студенттер құрамы алуан түрлі: олардың 27%-ы испаноязылдар, 10%-ы афроамерикалықтар, ал тек 20%-ы өзін лютеран дінінің жақтасы деп есептейді. Техас лютеран университеті жақында Оңтүстік колледждік атлетикалық конференциясына, NCAA III дивизионына қосылды, сондықтан оның командалары Остин колледжімен, Колорадо колледжімен, Шревепорттағы Centenary колледжімен, Шрейнер университетімен, Оңтүстік-Батыс университетімен, Тринити университетімен және Даллас университетімен жарысады. Аламо колледждерінің бірі – Орталық Техас технологиялық орталығы Сегуиннің солтүстігінде орналасқан. Ол жұмыс берушілердің қажеттіліктерін қанағаттандыру үшін мамандырылған білім беру және жұмыс күшінің дағдыларын жетілдіруге бағытталған бағдарламаларды ұсынады. Seguin экономикалық даму корпорациясы сондай-ақ Өндіріс технологиялары академиясын қаржыландырады, ол жоғары сынып оқушыларына (жүніорлар мен аға сынып оқушыларына) екі дипломға есептелетін курстар мен тәжірибелік оқу мүмкіндіктерін ұсынады.

Кітапханалар

Қала Seguin және Гуадалупе округының тұрғындары үшін 313 W Nolte St. мекенжайында Seguin Public Library кітапханасы тегін қызмет көрсетеді. TLU-дағы Блумберг кітапханасы жылдық жарна төлейтін ересектерге де қолжетімді.

География

Сегуин Гуадалупе округінің орталығында орналасқан (29.574329, −97.965332). Ол Сан-Антонио қаласының солтүстік-шығысынан 56 шақырым қашықтықта, Interstate 10 тас жолы бойында орналасқан, бұл тас жол Сегуинге бес шығу арқылы қызмет көрсетеді. Austin қаласынан оңтүстікке қарай Highway 123 тас жолымен, Interstate 35 арқылы шамамен 80 шақырым (50 миль) қашықтықта немесе Highway 130 тас жолымен 100 шақырым (62 миль) қашықтықта орналасқан, бұл жол ақылы. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, Сегуиннің жалпы ауданы құрайды, оның ішінде жер және , ал қалған 0,57% сумен жабылған. 2010 2020

Seguin is located in the center of Guadalupe County at (29.574329, −97.965332). It is 35 mile (56 km) east by northeast of downtown San Antonio, on Interstate 10, which serves Seguin with five exits. It is approximately 50 mile (80 km) south of Austin on Highway 123, via Interstate 35, or 62 mile (100 km) by Highway 130, a toll road. According to the United States Census Bureau, Seguin has a total area of , of which are land and , or 0.57%, are covered by water.2010 2020

+Seguin racial composition as of 2020 (NH = Non Hispanic)RaceNumberPercentageWhite (NH)10,73536.47%Black or African American (NH)1,7465.93%Native American or Alaska Native (NH)480.16%Asian (NH)3001.02%Pacific Islander (NH)260.09%Some Other Race (NH)960.33%Mixed/Multi Racial (NH)6662.26%Hispanic or Latino15,81653.74%Total29,433
As of the 2020 United States census, there were 29,433 people, 10,252 households, and 6,541 families residing in the city. census About 20 of them remain standing. The use of concrete largely ended when the railroad arrived in 1876, bringing cheap lumber and the equipment needed for brick making. The town had five brickworks, and the wooden buildings of downtown were completely replaced with brick by the beginning of World War I. For almost 100 years, the town was dependent on the rich surrounding farmland and ranches. Then, the Texas oil boom came just as the Great Depression was taking down other towns and cities. The town commemorated its centennial by opening Max Starcke Park, with a golf course, a pavilion, picnic tables, and BBQ pits along a scenic river drive, and a curving dam that created a waterfall. To preserve some of the historic character of the town, Seguin became one of the state's first Main Street cities, and the downtown district was placed on the National Register of Historic Places. Fine homes by leading architects J. Reily Gordon, Solon McAdoo, Leo M. J. Dielman, Atlee B. Ayers, and Marvin Eickenroht dating from the late 19th century and the first half of the 20th century can be found on many streets. However, the city does not have any officially designated historic residential districts. The postwar era had industrial development, including a small mill that turned scrap metal into construction products. In 1972 Motorola built a plant to manufacture automotive electronics. It was bought by Continental AG in 2006, became Vitesco Technologies in 2021, and is the city's largest employer with 1,750 employees. Caterpillar opened a diesel engine assembly plant in 2008 which is the second largest employer.

+Сегуиннің 2020 жылғы нәсілдік құрамы (NH = Испандық емес)

Нәсіл саны пайыз
Ақ (NH) 10,735 36.47%
Қара немесе африкалық американдық (NH) 1,746 5.93%
Америкалық үнді немесе Аляска тумасы (NH) 48 0.16%
Азия (NH) 300 1.02%
Тынық мұхит аралдары (NH) 26 0.09%
Басқа нәсіл (NH) 96 0.33%
Аралас/Көп нәсілдік (NH) 666 2.26%
Испаниялық немесе латиноамерикалық 15,816 53.74%
Барлығы 29,433

2020 жылғы АҚШ халық санағы бойынша, қалада 29,433 адам, 10,252 үй шаруашылығы және 6,541 отбасы тұрады. Олардың шамамен 20-сы әлі де тұр. 1876 жылы темір жол келгеннен кейін бетонды пайдалану тоқтатылды, ол арзан ағаш және кірпіш жасауға қажетті жабдықтарды әкелді. Қалада бес кірпіш зауыты болды, ал Бірінші дүниежүзілік соғыстың басына дейін қала орталығындағы ағаш ғимараттардың барлығы кірпішпен ауыстырылды. Шамамен 100 жыл бойы қала айналасындағы өнімді фермалар мен ранчоларға тәуелді болды. Содан кейін Техас штатында мұнай добының қарқынды дамуы басталды, дәл сол кезде Ұлы депрессия басқа қалалар мен қалаларды құлатты. Қала өзінің 100 жылдығын Max Starcke паркін ашу арқылы атап өтті, онда гольф алаңы, павильон, пикникке арналған үстелдер мен барбекю орындары, сондай-ақ көрікті өзен бойындағы серпілмелі бөгет орналасқан. Қаланың тарихи ерекшеліктерін сақтау мақсатында Сегуин штаттың алғашқы Main Street қалаларының бірі болды, ал қала орталық аймағы Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. XIX ғасырдың соңы мен XX ғасырдың бірінші жартысына жататын жетекші сәулетшілер Дж. Рейли Гордон, Солон МакАду, Лео М.Д. Дильман, Атли Б. Айерс және Марвин Эйкенрохт салған әдемі үйлерді көптеген көшелерде кездестіруге болады. Алайда, қалада ресми түрде белгіленген тарихи тұрғын аудандар жоқ. Соғыстан кейінгі кезеңде металл сынықтарын құрылыс материалдарына айналдыратын шағын зауыт сияқты өнеркәсіптік даму орын алды. 1972 жылы Motorola автомобиль электроникасын өндіру үшін зауыт салды. Ол 2006 жылы Continental AG компаниясы сатып алды, 2021 жылы Vitesco Technologies болып өзгерді және қаладағы ең ірі жұмыс беруші болып табылады, онда 1750 қызметкер жұмыс істейді. Caterpillar 2008 жылы дизельдік қозғалтқыштарды құрастыру зауытын ашты, ол екінші ірі жұмыс беруші болып табылады.

Тарихқа дейінгі дәуір

Сегуин аймағында бұрын Техас штатының жергілікті аңшы-жинаушы тайпалары мекендеген. Қазіргі археологиялық қазбалар шамамен 10 000 жылға дейін сонатын тұрақтарды көрсетіп тұр, олар Мексика мен Аризонадан әкелінген сауда тауарларына толы болған. Алғашқы келушілердің мақсаты пекан жинау болған болуы мүмкін, себебі Гуадалупа өзенінің жағалауларында дәмді пекан жаңғақтарын беретін жергілікті ағаштар гүлденген. Еуропалық саяхатшылар келген кезде, аймақта негізінен Тонкава тайпасы тұрған, олар Гуадалупа және басқа да жергілікті өзендер бойында лагерь құрып, көшіп-қонып өмір сүрген. Көп ұзамай, испан, мексикалық және ағылшын қоныс аударғандар Сегуин қаласына айналған жерде фермалар мен шаруашылықтар құрды.

Ерте тарих

Жозе Антонио Наварро, ең алғашқы қоныстанушылардың бірі және Техас тарихының маңызды тұлғасы, Сегуин қаласының жанында ранчо салды. 1831 жылы Мексика үкіметі Амфрис Бранчқа жер берді. Бранч және Джон Ньютон Соуэлл аға отбасылары 1833 жылы Грин ДеУитт колониясының батыс бөлігіне қоныстанды. Соуэлл фермер болған, ал 1833 жылы ол және оның бауырлары болашақ Гваделупе округінде жүгері өсірген алғашқы ағылшын-американдық иммигранттар болды. 1827 мен 1835 жылдар аралығында 22 отбасы ДеУитт колониясының құрамында осы аймаққа келді; 1833 жылға қарай аймақта 40 жер құқығы тіркелді, оның 14-і Мексика үкіметінен тікелей берілді. 1836 жылы Джон Гладден Кинг Сегуин қаласының жанында тұрды. Оның шаруашылығы солтүстік-батыста Соуэллдермен, оңтүстік-шығыста Бранчпен көршілес болды. Оның ұлы Уильям Филип Кинг, айтуынша, зеңбірек экипажының құрамында болды және Аламо шайқасында қаза тапқан ең жас қорғаушы еді. Бұл шаруашылықтар қашқанда тасталып қалды.

Ескі Сегуин

Сегуин қаласы 1838 жылдың 12 тамызында Техас Сан-Хассинто шайқасында тәуелсіздік жеңісіне қол жеткізгеннен кейін 16 ай өткен соң негізделді, осылайша ол Техастағы ең көне қалалардың біріне айналды. Мэтью Колдуэллдің Гонзалес рейнджерлерінің мүшелері бастапқыда Умфрис Бранчқа берілген жерді иеленді, ол Runaway Scrape кезінде кетіп, жерін Джозеф С. Мартинге сатқан болатын. Ол кезде Сегуин аймағы Гонзалес округінің құрамына кірген, ал қалған бөлігі қазіргі Белмонт деп белгіленген. Рейнджерлер бұл жерді өздерінің патрульдік маршруттарының арасындағы ыңғайлы тоқтау орны деп тапқан. Жаңғақ бұтағы бойындағы алып емендер мен жаңғақ тоғайлары таныс әрі жағымды жерге айналды. Бұл орын Девитт колониясы құрылғаннан бері рейнджерлердің базалық лагері ретінде сақталған.

XIX ғасыр тарихы

Ежелгі бір тірі еменнің астында 33 рейнджер қаланың жарғысына қол қойды. Көптегені жер өлшеушілер болды, олар Джозеф Мартинмен бірге қаланың участаларын жоспарлады. Оның бастапқы атауы Уолнат Спрингс болды, бірақ 6 айдан кейін Сан-Хасинто шайқасының қатысушысы және Техас Республикасының сенаторы Хуан Сегуиннің құрметіне өзгертілді. Сан-Хасинто шайқасының қатысушысы және Хуан Сегуиннің жекжаттысы Мануэль Флорес 1838 жылы Сегуиннің оңтүстігінде ранчо құрды. Бұл Сан-Антонио отбасылары үшін қауіпсіз баспанаға және 1842 жылы Рафаэль Васкес пен Адриан Волл басқаратын Санта-Анна әскерлері Бексарды басып алғанда қарсы шабуылға дайындық жасау орталығына айналды. Осы жерден қарсылық күштерін басқарған Техас рейнджері Джон Коффи "Джек" Хейс болды. Міндетіне қарай, Хейс Сегуиннің танымал тұрғыны болды. 1843 жылы Хейс Сегуиндегі "Walnut Branch Ranger Station" деген жерде жиналатын орын құрды, осы жерде классикалық рейнджер кейіпі қалыптасты. Ол Сьюзан Калвертпен танысты, оның әкесі Магнолия қонақ үйінің иесі болды, олар 1847 жылдың сәуірінде үйленді. Хейспен бірге Сегуиннің тағы екі белгілі рейнджері қызмет етті: Генри және Бен МакКаллок. Олардың "Hardscramble" деп аталатын үйі әлі де тұр және 1936 жылы Техас штатының жүз жылдық тарихи ескерткіші деп жарияланды. "Аламо" бекінісінің командирі полковник Джеймс Клинтон Нилдің мәйіті осы жерде жерленген. Бұл орын 1936 жылғы Техастың жүз жылдық көрмесінде тарихи маңызы бар жер деп белгіленді. Сегуин округ орталығы болып тағайындалды және Гуадалупе округі 1845 жылдың басында Техас штат болып құрылды. Бірінші округ судьясы Майкл Х. Эрскин болды. Қала 1853 жылы құрылды, ал қала әкімшілігі Джон Р. Кингтің басшылығымен ұйымдастырылды, кейін сол жылы сайлаулар өткізіліп, Джон Д. Андерсон алғашқы сайланған әкім болды. Бірнеше жылдан кейін Сегуиннің батыс жағында "Аламо" қорғаушысы Томас Р. Миллерге тиесілі болған жерге тағы бір қала салынды және 1840 жылы Артур Свифт пен Эндрю Ниллмен серіктестікте рейнджер Джеймс Кэмпбеллге сатылды. Бұл аймақ бірнеше жыл ішінде Сегуиннің бір бөлігіне айналды, бірақ 150 жылдан кейін шығыс-батыс көшелері әлі де ескі Гуадалупе көшесінің шекарасымен кесіспейді. 1845 жылы Солмс-Браунфельс ханзадасы Карл және оның неміс отарлаушылары қоныстанған жерлеріне бара жатқанда, Сегуиннен Кальвин Тернер мен Аса Соуэллді оларды жетелеу үшін жалдады. Кейіннен Сегуин Индианола және Галвестон порттарынан Нью-Бранфелс және Фредериксбургтің айналасындағы неміс қоныстарына баратын жол бойындағы неміс иммигранттары үшін аялдама және сауда орталығы болды. Жолдағы көптеген немістер осы Hill Country қоныстарының қиын жағдайы туралы естіп, Сегуин маңында жер сатып алып қоныстанды. Техас штат болғаннан кейін Ескі Оңтүстіктен көптеген қоныс аударушылар келді, олар барлығы жүздеген құлдарды әкелді, бірақ бірнеше плантация иелері оннан астам құлды ұстады. Құлдардың көпшілігі шағын шаруашылықтарда қожайындарымен бірге өмір сүрді, олар жерлерін қоныстанғаннан кейін де көп жылдар бойы өндірістік шаруашылықпен айналысты. Қоғамды құруға африкалық американдықтардың үлесі құлдық әлі де ақталуы мүмкін болған кезеңде жазылған жергілікті тарихтарда көбінесе назардан тыс қалды. Шындығында, қаланың алғашқы 50 жылында, тіпті алғашқы 100 жылында, қара нәсілділер құрылыс жұмыстарының көп бөлігін, соның ішінде Севастополь сияқты бетон ғимараттарды салған. Білім беру қала үшін маңызды болды. 1849 жылы мектеп ашылды. Алғашқы мектеп ғимараты 1850 жылы салынды, ол өртеніп, көп ұзамай екі қабатты әкбетон ғимаратпен ауыстырылды. Бұл Гвадалупе орта мектебі, қазір Санкт-Джеймс шіркеу мектебінің бөлігі, 1962 жылы Техастағы ең көне үздіксіз пайдаланылып келе жатқан мектеп ғимараты деп танылды. Сегуинде доктор Джон Э. Парктің бетоны (әктас бетоны) болды. 1870 жылдары "Бетон қалалардың анасы" деп аталған қалада бір кезде 100-ге жуық әктас бетоннан салынған құрылыстар болған, соның ішінде сот үйі, мектептер, шіркеулер, үйлер, цистерналар және көптеген қабырғалар. Көптеген әктас бетон қабырғалар мен қоршаулар салынғандықтан, Сегуин қабырғалы қала сияқты көрінді. Бұл АҚШ-тағы 19 ғасырдағы бетон ғимараттардың ең ірі және маңызды жиынтығы болды. 1856 жылы салынған, Техас тарихи комиссиясының ескерткіші және ерекше әктас бетон құрылысы мен сәулеттік стиліне байланысты тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілген. 1848 жылы қалаға дилижанстар қызмет көрсетуді бастады, олар жағалау порттарын Сан-Антонио және батысқа қарай жалғады. Магнолия қонақ үйі шаршаған, ашқан және тозаң басқан саяхатшылар үшін түнеу орыны болды. Жасырау сақшысының міндеті дилижанстың келуін хабарлау үшін тасқа тұрып, қоңырау тартып тұру болды, ол келушілерді, поштаны, газеттерді және арнайы тауарларды әкелді. Магнолиядан батысқа қарай дилижанс жолы қаладан өтіп, сот үйінің жанынан өтті. Бүгінде оның жолын еске түсіретін сурет салынған. Ұлы депрессия кезінде Азаматтық консервациялық корпус қызметкерлері жолдың бір бөлігін тас қабырғалармен белгіледі, олардың төмен қарай жылжуын, Уолнат Бранч арқылы өтуін (Гуадалупе өзеніне құятын бұлақтан таралған саласы) және екінші жағына көтерілуін көрсетті. Тарихи Уилсон гончарлық шеберханасы Сегуинге жақын Капоте жолында орналасқан. Бұл гончарлық шеберхана Техастағы босатылған құлдарға тиесілі және басқарылатын алғашқы табысты кәсіпорын болды, ол 1869 жылы құрылды. Жаңа құрылым кезінде Сегуиндегі босатылған құлдар өздерінің діни қауымдастығын, Екінші Баптист шіркеуін құрды және 1876 жылы кейін Линкольн мектебі деп аталған мектеп ашты. 1887 жылы олар Гуадалупе колледжін құрды, ол бүгінгі күнгі колледж сияқты, кәсіби білім беруге баса назар аударды. Бұл институттар Мэн штатынан келген аболиционист пастор Леонард Илслидің көмегімен құрылды, бірақ Уильям Батон Балл, өзі бұрынғы құл, Азамат соғысындағы Одақ әскері және бұрынғы Буффало әскері, олардың жетекшісі болды. Оған Сан-Антониодан келген оның досы және демеушісі Джордж Бракенридж көмектесті. (Гуадалупе колледжінің бас ғимараты 1936 жылы суық түні қазанның бұзылуынан өртеніп кетті және колледж жұмысын тоқтатты). Теміржол 1876 жылы Сан-Антониоға қарай Сегуинге келді, Техастағы ең көне теміржол, 1850 жылдың 11 ақпанында Буффало Бэйу, Бразос және Колорадо теміржол компаниясы ретінде құрылған, Сегуиндегі алғашқы депоны салды. Ол Солтүстік Тынық мұхиты теміржолының бөлігіне айналды. Джон Айрленд 1858 жылы Сегуиннің мэрі болды. 1883–1887 жылдары Техас штатының 18-ші губернаторы болып сайланған ол Техас штатының Капитолийінің құрылысында маңызды рөл атқарды, Индианадан әкелінген әктас емес, Hill Country-ден алынған қызыл гранитті пайдалануды талап етті. Ол сонымен қатар Остин университетінің ашылуына төрағалық етті.

Under an ancient live oak, 33 Rangers signed the charter for the town. Many were surveyors who joined Joseph Martin in laying out the lots for the town. Its original name was Walnut Springs, but was changed just 6 months later to honor San Jacinto veteran and then a Senator of the Republic of Texas, Juan Seguín. Manuel Flores, veteran of San Jacinto and brother in law of Juan Seguin, established a ranch just south of Seguin in 1838. It became a safe haven for San Antonio families and a staging point for counterattack when Bexar was overrun in 1842 by Santa Anna's forces under Ráfael Vásquez and Adrian Woll. Leading the resistance forces from this location was Texas Ranger John Coffee "Jack" Hays. When duty allowed, Hays was a familiar resident of Seguin. In 1843, Hays set up a gathering point at the "Walnut Branch Ranger Station in Seguin, where the classic Ranger character was born. He met Susan Calvert, whose father owned the Magnolia Hotel, where they married in April 1847. Serving under Hays were two other famous Ranger residents of Seguin: Henry and Ben McCulloch. Their home known as "Hardscramble" still stands and was designated a Texas State Centennial historic site in 1936. Colonel James Clinton Neill, commander of the Alamo, was known to be buried here. The site was also historically marked during the 1936 Texas Centennial Exposition. Seguin was named the county seat, and Guadalupe County was organized, early in 1845, as Texas became a state. The first county judge was Michael H. Erskine. The town was incorporated in 1853, and a city government was organized under acting Mayor John R. King, until elections were held later that year and John D. Anderson became the first elected mayor. A few years later, another town was laid out on the west side of Seguin, on land that had been titled by the Alamo defender Thomas R. Miller, and sold in 1840 to Ranger James Campbell in partnership with Arthur Swift and Andrew Neill. This area became part of Seguin within a few years, but 150 years later, the east–west streets still do not match up to cross through the old Guadalupe Street border. When Prince Carl of Solms Braunfels and his German colonists were making their way in 1845 to the land they had bought to settle, Calvin Turner and Asa Sowell from Seguin were hired to guide them. Later, Seguin became a stopping point and trade center for German immigrants along their route from the ports of Indianola and Galveston to the German settlements around New Braunfels and Fredericksburg. Many Germans en route heard of the hard times in those Hill Country settlements and decided instead to buy land and settle around Seguin. After Texas became a state, many settlers arrived from the Old South, bringing in hundreds of slaves in total, though only a few plantation owners held more than a dozen slaves. Most of the slaves lived on small farms with their owners, who remained subsistence farmers for years after settling their land. The contributions of African Americans to building the community are all but ignored in local histories written during the period when slavery was still being excused as justifiable due to the alleged low development of those enslaved. In fact, for the first 50 years or so, and probably for the first 100 years of the town, blacks did most of the construction work, including the main concrete buildings such as Sebastopol. Education was important to the town. By 1849, it chartered a school. The first schoolhouse was built in 1850; it burned and was soon replaced by a two story limecrete building. This Guadalupe High School, now a part of the St James parochial school, was recognized by a historical marker in 1962 as the oldest continuously used school building in Texas. Seguin was home to Dr. John E. Park's concrete (limecrete). Called "the Mother of Concrete Cities" in the 1870s, the town once had nearly 100 structures made of limecrete, including the courthouse, schools, churches, houses, cisterns, and many walls. So many limecrete walls and corrals were built that Seguin gave the effect of being a walled city. This was the largest and most significant concentration of 19th century concrete buildings in the U. S. built in 1856, is a Texas Historical Commission landmark and is on the National Register of Historic Places due to its unusual limecrete construction and architectural style. Stagecoaches began to serve the town in 1848, connecting coastal ports to San Antonio and points west. The Magnolia Hotel was an overnight stop for the exhausted, hungry, and dirt covered riders. A young slave had the duty of standing on a stone to pull the bell rope alerting the community to the arrival of the stage, which brought visitors, the mail, newspapers, and special merchandise. Heading west from the Magnolia, the stage route went through town, passing the courthouse. Today, a mural commemorates its path. During the Great Depression, workers from the Civilian Conservation Corps traced part of the route with stone walls, showing how it moved downhill, crossed Walnut Branch (a spring fed tributary of the Guadalupe River), and climbed the other side. The historic Wilson Pottery site is on Capote Road, near Seguin. The pottery was the first successful business in Texas owned and operated by freed slaves, beginning in 1869. During Reconstruction, the freed slaves in Seguin organized their own congregation, the Second Baptist Church, and in 1876, a school that came to be known as the Lincoln School. In 1887, they established Guadalupe College, comparable to a junior college today, with a heavy concentration on vocational education. These institutions were begun with the help of Rev. Leonard Ilsley, an abolitionist minister from Maine, but William Baton Ball, himself an ex slave, Union soldier in the Civil War, and former Buffalo Soldier, became their leader. He was greatly assisted by his friend and benefactor George Brackenridge of San Antonio. (The main buildings of Guadalupe College burned due to a boiler malfunction during a bitterly cold night in 1936, and the college ended.) The railroad reached Seguin in 1876 en route to San Antonio, when the oldest railway in Texas, the Galveston, Harrisburg and San Antonio Railroad, chartered on February 11, 1850, as the Buffalo Bayou, Brazos and Colorado Railway Company built the first Seguin depot. It became part of the Southern Pacific Railroad, and now the main southern line of the Union Pacific. John Ireland was mayor of Seguin in 1858. Elected the 18th Governor of Texas 1883–1887, he had an important part in the construction of the Texas State Capitol—insisting on using native stone, red granite from the Hill Country, instead of limestone imported from Indiana. He also presided over the opening of the University of Texas at Austin.

XX ғасыр тарихы

Азамат соғысына дейін, кем дегенде Екінші дүниежүзілік соғысқа дейін, мақта – жергілікті шаруашылықтардың негізгі ақшалық дақылы болды. Округте кем дегенде он екі джин болды, олардың үшеуі Сегуин қаласында орналасқан. Бірақ, мақта өндірісі басты болған көптеген округтерге қарағанда, бұл аймақтағы ауыл шаруашылығы көбірек әртараптандырылған: жүгері, жержаңғақ, шошқа және ірі қара мал, сондай-ақ бидай, сұлы, қант қамысы және ең бастысы – пекан өсірілді. Кішкентай, бірақ дәмді отандық пекан жаңғақтары алғашқы экспорттық тауарлардың бірі болды. Жер астындағы жазықтарды жеміс бақшаларына айналдырғаннан кейін егін өнімділігі жақсарды, содан кейін жергілікті ағаштарға ірі сортты жаңғақтар қаушаланды. Бұл пекан өсірушілер қауымдастығы құрылған алғашқы округтердің бірі болды, ал 1921 жылы оның жетекшісі П.К. ДеЛейни Техас пекан өсірушілер қауымдастығын құруға көмектесті. Округ бүгінгі күнге дейін штаттағы маңызды өндірушілердің бірі болып табылады. Сегуинді «ішіне кішкентай қала орналасқан үлкен жеміс бақ» деп атайды, себебі әр үйдің ауласында пекан ағашынан көлеңке түседі. Пеканның маңыздылығын көрсететін құрылыс – сот үйінің алаңында орнатылған «Әлемдегі ең үлкен пекан» ескерткіші. Гуадалупе өзеніндегі кішкентай диірмендер Азамат соғысынан бұрын да жұмыс істеген. Уильям Саффолд қазіргі Макс Старк саябағы орналасқан жерде диірмен салған. Кейін Генри Труэлл бұл жерде үлкен жақсартулар жасады және 1894 жылы қаланы жарықтандыру үшін гидроэлектр қуатын пайдаланды. 1907 жылы Сегуин қаласы бөгетті және электр стансасын өз басқаруына алды. Арзан және сенімді электр энергиясы бірнеше джин, диірмендер, астық сақтаушылар, мұз фабрикасы, мұз қуыру машинасы, салқын ет сақтау қоймасы және басқа да агробизнес түрлерін дамытуға мүмкіндік берді. 1912 жылы Сегуин тұрғындары қиын жағдайдағы шіркеу мектебін ақшамен және Луи Фриц сыйлаған 15 акр жермен қалаға көшіруге сәттілікке жетті. Ол кіші колледжге, содан кейін төрт жылдық колледжге айналып, бүгінгі Техас лютеран университетіне дейін жетті, онда 1400-ге жуық студент оқиды және U.S. News & World Report университеттерді салыстыруында жоғары рейтингтерге ие. Осы кезеңде Техас штатының бас сәулетшісі Атли Айрес Сегуиндегі бірнеше коммерциялық, қоғамдық және тұрғын ғимараттарды жобалады. 1912 жылы ол Starcke Furniture Company, Seguin High School ғимаратын (Mary B. Erskine School, 1914), Aumont қонақ үйін (1916), Техас лютеран университетінің Лангнер залын және Блумберг пен Брюстедт сарайларын жобалады. 1920 жылдары округ мұнай өндірісінің қарқынына енді. Алғашқы мұнай кен орындары округтің шетінде, Лулингке жақын жерде болғанмен, келісімдер мен тіркеу құжаттары (сондай-ақ туындаған сот процестері) Гвадалупе округінің соты арқылы өтті. 1929 жылдың желтоқсанында Сегуиннің шығысына қарай 15 шақырым жерде Дарст-Крик кен орны ашылды. (Ағынның аты колонист және жер иесі Джейкоб С. Дарсттың есімімен аталған. Ол Гонзалес қаруын қорғаушылардың алғашқы «Ескі он сегіздігінің» бірі болды, содан кейін 1836 жылы қоршау кезінде Аламоға көмекке келген Гонзалес Рейнджерлік компаниясының құрамында болды.) Дарст кен орнының ашылуымен Сегуин жабдықтау орталығына айналды, ал тұрғындар 1930 жылдардағы депрессия жылдарында мұнай кен орындарының жұмысшыларына бөлмелерді жалға беру арқылы ақша табуға мүмкіндік алды. Осының нәтижесінде Сегуин басқа қалалар бас тартқан кезде салықтарды жинап алатын болды. Ол ақшаны кейбір «жұмыс жасау» жобаларына арналған федералды гранттарға теңестірді. Халыққа жақын мэр Макс Старкке басшылығымен Сегуин жаңа пошта кеңсесі, жаңа арт-деко стиліндегі қалалық әкімдік, сот үйі, түрме және Орталық парктегі фонтан, жаңа дауыл канализациясы мен тротуарлар, сондай-ақ Уолнут тармағы бойындағы шағын саябақпен (тарихи бұлақтарды қорғаған және қала арқылы батысқа қарай бағытталған дилижанс жолын көрсететін рустикалық тас қабырғалары бар) өзгерді. Шағын қалада үш бассейн болды: біреуі ақтарға, біреуі қараларға (сегрегациялық орта мектепте), ал үшіншісі испан тілінде сөйлейтін азаматтарға (Хуан Сегуин мектебінде) арналды. Макс Старктің ең үлкен жетістігі – Гвадалупе өзенінің бойындағы үлкен саябақ, оны қазір Сан-Антониодағы «Өзен жүзуінің әкесі» ретінде танымал Роберт Х.Х. Хугман жобалады. Саябақта Хугман жобалаған әдемі арт-деко стиліндегі демалыс ғимараты (қазір кеңселер) және бассейнге арналған киім ауыстыратын бөлмелер бар. Тоғыз тесікті гольф алаңын «Техас гольфінің әкесі» деп аталатын, көп еңбек сіңірген дизайнер Джон Бредемус жобалады. Саябақта пикникке арналған үстелдер мен барбекю орындары өзенге жақын орналасқан. Ең бастысы, Хьюгман мен Ұлттық жастар басқармасының жігіттері пайдасыз диірменнің орнында иілген бөгет салды. 1938 жылғы ашылу тақтасында көрсетілгендей, қаражаттың бір бөлігі халықтан жиналды. Оннан астам топтар мен жеке тұлғалар қаланың сүйікті мэрінің есімімен аталатын саябақты салуға үлес қосты, ол одан кейін Остіндегі Төменгі Колорадо өзенінің басқармасын басқаруға көшті. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін университетті бітірген кәсіпкерлер металл қалдықтарын күшейткіш таяқшаларға айналдыру үшін электр пештерін пайдаланды, ал компания Structural Metals деп аталды. Мини-зауыт (қазір CMC Steel) Alamo Group (жол жинау техникасын өндіретін), Continental Automotive Systems (бұрын Motorola, электрондық қуатты басқару модульдерін және шығарындыстар датчиктерін өндіретін), Hexcel (шыны талшық, көміртегі талшық, арамид және арнайы жіптерді қолданатын композиттерге арналған күшейткіштерді өндіретін), Minigrip (тағам мен үйге арналған қайта жабылатын пластикалық қаптарды өндіретін) және Tyson Foods (тауық өңдейтін) сияқты өндірушілерге қосылды. 2009 жылы Caterpillar дизель қозғалтқыштарын құрастыратын зауыт ашты. Соңғы кезде Rave Gears, дәлдік тісті доңғалақтарды өндіретін зауыт пен кеңсесі ашылды.

From before the Civil War until at least World War II, cotton was the money crop of the local farms, and the county had at least a dozen gins, with three in the town of Seguin, but agriculture was more diversified than in many counties where cotton was king, with corn, peanuts, hogs, and cattle, as well as wheat, oats, sugarcane, and most notably, pecans. The tiny but tasty native nuts were an early export. The crops improved as the bottomlands were converted to orchards, and eventually bigger varieties of nuts were grafted onto the local trees. This was one of the first counties to have a pecan growers' association, and in 1921, its leader, P. K. DeLaney, helped start the Texas Pecan Growers Association. The county remains one of the state's leading producers. Seguin has been called 'a big orchard with a small town in it' because almost every house is shaded by a pecan tree in the yard. A tribute to the nut's importance is "the World's Largest Pecan" erected on the courthouse lawn. Small mills were put on the Guadalupe River even before the Civil War. William Saffold established a mill at what is today Max Starcke Park. Later, Henry Troell made major improvements there, and in 1894, used hydroelectric power to light the town. The City of Seguin took over the dam and electric plant in 1907. The supply of cheap and reliable electricity helped to make possible several gins, mills, silos, an ice plant and ice cream maker, a cold meat storage facility, and other types of agribusiness. In 1912, citizens of Seguin lured a struggling church school to the city with cash, and 15 acres of land donated by Louis Fritz. It grew to a junior college and then into a four year college to become today's Texas Lutheran University, with some 1,400 students and boasting high rankings on the U. S. News & World Report comparisons of universities. During this time, Texas State Architect, Atlee Ayres designed several commercial, public and residential buildings in Seguin. In 1912 he designed the Starcke Furniture Company, the Seguin High School building aka Mary B. Erskine School (1914), the Aumont Hotel (1916), Langner Hall at Texas Lutheran University and the Blumberg and Breustedt mansions. During the 1920s, the county began to enjoy a foretaste of an oil boom. While the first fields were at the far edge of the county, near Luling, the paperwork of deeds and leases (as well as any resulting lawsuits) passed through the Guadalupe County Courthouse. Then in December 1929, the Darst Creek Field was opened, only 15 miles east of Seguin. (The creek had been named for colonist and landowner Jacob C. Darst. He was one of the original "Old Eighteen", defenders of the Gonzales cannon and then a member of the Gonzales Ranging Company relief force to the Alamo during the siege in 1836.) With the Darst Field, Seguin became a supply center, and residents were able to rent out rooms to oil field workers for cash even during the worst years of the depression of the 1930s. As a result, Seguin was able to collect taxes when other towns just had to give up. It used the money to match federal grants for what some derided as "make work" projects. Under the leadership of the popular mayor, Max Starcke, Seguin was transformed, with a new post office, a new Art Deco City Hall, courthouse, jailhouse and fountain in Central Park, new storm sewers and sidewalks, and a small park along Walnut Branch, with rustic stone walls that protected the historic springs and traced the route of the stagecoach as it headed west through town. The little city had three swimming pools, one for whites, one for blacks at the segregated high school, and one for Spanish speaking citizens at the Juan Seguin school. Max Starcke's biggest achievement was a large park along the Guadalupe River, designed by Robert H. H. Hugman, famous now as "the Father of the River Walk" in San Antonio. The park featured a handsome Art Deco recreation building designed by Hugman (now offices) with changing rooms for the swimming pool. The nine hole course was designed by John Bredemus, a prolific course designer who has been called "the father of Texas golf". The park offered picnic tables and bar be que pits between a scenic river drive and the river. Most of all, at a disused mill, Hugman and the young men of the National Youth Administration put a curving dam. As the 1938 dedication marker tells, funds were raised in part by public subscription. Dozens of groups and individuals made contributions to build the park that the town named for its popular mayor, who was moving on to, and soon to head, the Lower Colorado River Authority in Austin. After World War II, entrepreneurs fresh out of the university used electric furnaces to melt scrap into reinforcing bars with a company then called Structural Metals. The minimill (now CMC Steel) has been joined by manufacturers including Alamo Group, building roadside mowing equipment; Continental Automotive Systems (was Motorola), making electronic powertrain control modules and emissions sensors; Hexcel, producing reinforcements for composites using glass fiber, carbon fiber, aramids, and specialty yarns; Minigrip, manufacturing re closeable plastic bags for food and home storage; Tyson Foods, processing chicken. In 2009 Caterpillar opened a plant assembling diesel engines. Most recently Rave Gears, a make of precisions gears, opened a plant and headquarters.