PlayStation үшін алғашқы аналогтық контроллер

Кіріспе

Sony-дің PlayStation үшін тұңғыш қолға ұсталатын аналогты контроллері

Dual Analog Controller (Жапонияда SCPH 1150, АҚШ-та SCPH 1180 және Еуропада SCPH 1180e) – Sony-дің PlayStation үшін тұңғыш қолға ұсталатын аналогты контроллері және DualShock-тің алдағысы; алғашқы аналогты контроллер PlayStation Analog Joystick (SCPH 1110) болды.

Тарих

Екілік аналогты контроллер алғаш рет 1996 жылдың 1 қарашасынан 4 қарашасына дейін өткен PlayStation Expo 96–97 көрмесінде шыны астында көрсетілді. Ол 1997 жылдың сәуірінде Жапонияда, аналогты мүмкіндігі бар Tobal 2 және Bushido Blade ойындарының жапондық нұсқаларымен бірге шықты. Контроллер ойындағы кейіпкерлерді дәлірек және тегіс басқаруға мүмкіндік береді деп жарнамаланды, ал дірілдеу мүмкіндігі реалистік сезімге үлес қосады. АҚШ-та шығарылмас бұрын Sony компаниясы Еуропа мен Америка нұсқаларынан дірілдеу кері байланысын алып тастауға шешім қабылдады. Sony өкілінің сөзіне сәйкес: "Біз барлық мүмкіндіктерді бағалап, өндіріс себептеріне байланысты ойыншылар үшін аналогтық мүмкіндік маңыздырақ екенін анықтадық". Дірілдеу мүмкіндігінен бас тарту себептерінің бірі – контроллерлердің мерзімінен бұрын бұзылуына байланысты мәселелер. Алайда Nintendo Sony контроллерлеріне қатысты қандай да бір заңдық шара қолданбағанын күшпен жоққа шығарды. Тағы бір теория бойынша, Sony контроллердің бағасын төмен ұстап, оны көптеген пайдаланушылардың қолдануын қамтамасыз етуді көздеді. Бұл мүмкіндік DualShock немесе DualShock 2 контроллерлерінде жоқ. Егер PlayStation ойыны DualShock немесе Dual Analog-пен үйлесімді болса, ойыншы екі аналогты таяқшаның арасында орналасқан "Аналог" батырмасын басып, аналогтық режимді қоса алады. Бұл қызыл LED арқылы көрсетіледі. Егер Dual Analog контроллері аналогтық қолдау көрсетілмейтін ойынды пайдаланатын кезде аналогтық режимге ауыстырылса, ойын батырманы басуды тіркемейді немесе кейбір жағдайларда контроллер қосылмаған деп санайды, себебі батырма басылғанда контроллердің ойынға берілетін идентификаторы өзгереді. Sony-дің PlayStation Analog Joystick-ін екінші рет "Аналог" батырмасын басып, жасыл LED-ті жандыру арқылы имитациялау мүмкіндігі ("Flightstick Mode" деп белгілі) FlightStick Analog Joystick-ке қарағанда арзан балама болып саналды және орташа есеппен 35 АҚШ долларына сатылды, ал Flightstick-тің бағасы 70 АҚШ долларын құрады. Nintendo 64 контроллері сияқты, Dual Analog Controller төрт түрлі ұстау тәсілімен қолдануға арналған: стандартты басқару (сол бақайыр бағыттық батырмаларды, ал оң бақайыр әрекет батырмаларын пайдаланады), аналогтық басқару (сол бақайыр сол аналогты таяқты, ал оң бақайыр әрекет батырмаларын пайдаланады), қос аналогтық басқару (екі бақайыр аналогты таяқшалардың үстінде орналасқан, ал иық батырмалары әрекет батырмаларының орнына қолданылады, бұл Dual Analog Joystick-ті имитациялайды) және аналогтық-цифрлық басқару (сол бақайыр бағыттық батырмаларды, оң бақайыр аналогты таяқты пайдаланады, ал иық батырмалары әрекеттер үшін қайта қолданылады). MechWarrior 2, Ace Combat 2, Descent Maximum және Colony Wars – PlayStation Flightstick-ке үйлесімді жиырма жеті ойынның ішіндегі бірі болды.

The Dual Analog Controller was first displayed under glass at the PlayStation Expo 96–97, which was held from 1 November to 4 November 1996. It was released in Japan in April 1997, coincident with the Japanese releases of analog capable titles Tobal 2 and Bushido Blade. It was advertised as allowing for more precise and fluid control of the games' fighters, with the rumble feature contributing to a more realistic experience. Before its release in the United States, Sony decided that vibration feedback would be removed from the European and American versions of the controller. According to a Sony spokesperson, "We evaluated all the features and decided, for manufacturing reasons, that what was most important to gamers was the analog feature." Reasons for dropping the vibration feedback reportedly included its being linked to premature malfunction of the controllers. but Nintendo firmly denied that it had taken any form of legal action over Sony's controllers. Another theory for the vibration feedback being dropped was that Sony simply wanted to keep the price of the controller down so as to maximize user adoption. that is not available on the DualShock or DualShock 2. If a PlayStation game is DualShock or Dual Analog compatible, the player may press the Analog button located between the two analog sticks to activate the analog mode. This is indicated by a red LED. If the Dual Analog controller is switched to analog mode while using a game which is not analog compatible, the game will not register any button presses or, in some cases, the game will consider the controller to be detached, this in part due to the fact the controller's type ID that is reported to the game is changed when the button is pressed. The ability to emulate Sony's own PlayStation Analog Joystick by pressing the "Analog" button a second time to reveal a green LED (this was commonly referred to as "Flightstick Mode") provided a less expensive alternative to the FlightStick Analog Joystick and retailed for an average of US$35 compared to the Flightstick's retail price of US$70. Similarly to the Nintendo 64 controller, the Dual Analog Controller was designed to be held in four different ways: standard control, in which the left thumb uses the directional buttons and the right thumb uses the action buttons; analog control, in which the left thumb uses the left analog stick and the right thumb uses the action buttons; dual analog control, which imitates the Dual Analog Joystick, with both thumbs positioned over the analog sticks, and the shoulder buttons used instead of the action buttons; and analog digital control, in which the left thumb uses the directional buttons, the right thumb uses the right analog stick, and the shoulder buttons are again used for actions. MechWarrior 2, Ace Combat 2, Descent Maximum, and Colony Wars were among the shortlist of twenty seven PlayStation Flightstick compatible games.

DualShock-тен айырмашылықтары

Dual Analog контроллері бірнеше ерекшеліктерімен ерекшеленеді, олар DualShock контроллерінің шығарылымы үшін жойылды немесе қайта жасалды. Тек жапондық нұсқасында ғана діріл кері байланыс функциясы бар. Дегенмен, контроллердің еуропалық және американдық нұсқаларында діріл моторының схемалары мен бекіткіштері бар, бұл жапондық нұсқадан қалған болуы мүмкін, сондықтан моторды орнату оңай процеске айналады. Сол кезде дірілмен үйлесімді ойындардың жетіспеуіне байланысты, еуропалық және американдық нұсқалары діріл кері байланысымен жеткізілмеді, нәтижесінде олардың салмағы шетелдегі нұсқаларынан айтарлықтай жеңіл, стандартты контроллер мен DualShock арасындағы салмаққа ие. Қолға ұстағыштары бастапқы контроллер мен кейінгі DualShock контроллерінен ұзын. Контроллердің корпусы да кеңірек, түйреуіштер бір-бірінен сәл алыс орналасқан. Бұл кеңейтілген корпустың дизайны DualShock және барлық келесі PlayStation контроллерлерінде сақталды. L2 және R2 түймелерінің үстіңгі жиегінде L1 және R1 түймелерінен оңай ажырату үшін тік тілімдер бар және олар бастапқы контроллерге немесе DualShock-қа қарағанда бір-бірінен алыс орналасқан. L2 және R2 түймелері стандартты контроллерден кеңірек, бірақ DualShock-тан қысқа. Аналогтық таяқшалар ішкі қуыс және DualShock және кейінгі контроллерлерде қолданылған резеңкеленген қаптамадан мүлдем құрылған. Стандартты цифрлық режимге және әдеттегі «қызыл LED» аналогтық режиміне қоса, Sony-дің PlayStation Analog Joystick макетын имитациялайтын үшінші режим бар, ол жасыл LED арқылы көрсетіледі. Бұл мүмкіндік DualShock-та жоқ. Режимдерді ауыстыруға арналған «Аналог» түймесі DualShock-тағы түйме сияқты ойыс емес, көтеріңкі болып келгендіктен, оны жаңсақ соғу ықтималдығы жоғары. Аналогтық режимді DualShock контроллеріндегідей бағдарламалық жасақтама арқылы өзгертуге немесе құлыптауға болмайды. Dual Analog-тың діріл схемасы, тіпті діріл моторы орнатылған жағдайда да, PlayStation 2 бағдарламаларына жауап бермейді.

The Dual Analog controller features several aspects that remain exclusive to it, and were scrapped or redesigned for the release of the DualShock controller. Only the Japanese version features a vibration feedback function. The European and American versions of the controller do however include circuitry and mounts for a rumble motor, a possible leftover from the Japanese version of the controller, and therefore installing the motor is a simple process. Due to a lack of vibration compatible games at the time, the European and American versions were not shipped with rumble feedback and, as a result, weigh significantly less than their overseas counterpart, and fall somewhere between the weights of the standard controller and the DualShock. The hand grips are longer than the original controller and the later DualShock controller. The body of the controller is also wider, spacing the pads slightly farther apart. This wider controller body has been retained on the DualShock and all later PlayStation controllers. The L2 and R2 buttons have ridges at the top edge to easily distinguish them from the L1 and R1 buttons and are spaced farther apart than the original controller or DualShock. The L2 and R2 buttons are also wider than the standard controller but shorter than the DualShock. The analog sticks are concave and lack the rubberised coating that has been used on the DualShock and later controllers. In addition to the standard digital mode and the regular "red LED" Analog mode, there is a third mode that emulates the layout of Sony's own PlayStation Analog Joystick, and is indicated by a green LED. This feature is missing on the DualShock. The "Analog" button, used for switching modes, is raised instead of recessed like the DualShock's button and can be more easily hit accidentally. The Analog mode cannot be changed or locked by software as it can with the DualShock controller and later. The Dual Analog's rumble circuit will not respond to PlayStation 2 software even if a rumble motor is installed.