1978 жылғы Американдық Лига Чемпионаты: «Нью-Йорк Янкиз» - «Канзас-Сити Роялс»
1978 American League Championship Series
1978 жылғы Американ лигасы чемпионаты: «Нью-Йорк Янкиз» командасы «Канзас-Сити Роялс» командасын жеңіп, Американ лигасының жеңімпазы атанды. Бейсбол, плей-офф, тарих.
10th edition of Major League Baseball's American League Championship Series
1978 жылғы Американдық лига чемпионатының сериясы – Американдық лиганың жеңімпаз атанған кубогы үшін және 1978 жылғы Әлем сериясінде Американдық лиганы ұсыну құқығы үшін «Нью-Йорк Янкиз» және «Канзас-Сити Роялз» командалары арасындағы бес ойындан тұратын плей-офф болды. «Янкиз» командасы үшінші жыл қатарынан «Роялз» командасын жеңіп, кубокты жеңіп алды.
The 1978 American League Championship Series was a best of five playoff pitting the New York Yankees against the Kansas City Royals for the American League pennant and the right to represent the American League in the 1978 World Series. The Yankees defeated the Royals for the third straight year to win the pennant.
Өмірбаян
Сол жылы «Роялс» 92 ойын жеңіп, «Техас Рейнджерс» командасынан бес ойынмен өзгешелікпен Батыс дивизионының чемпионы атанды. «Янкилер» маусым ортасындағы 14 ойындық қалып қоюды жеңіп, «Бостон Ред Сокс» командасымен өткізген бір ойындық плей-оффта жеңіске жетіп, Шығыс дивизионының жеңімпазы атанды және 100 жеңіспен аяқтады. Бұрынғы екі АЛКШ (ALCS) сериясы бес ойынға созылғаннан өзгеше, бұл серияны «Янкилер» тек төрт ойында аяқтады және «Янкилер» 1978 жылғы Әлемдік серияда Америка лигасын өкілдік етті. Бұл сериядағы ең көрнекті ойыншылар Реджи Джексон, ол екі хоум-ран соқты, және Крис Чамблисс, ол 15 соққыда алты базаға жетті. Джордж Бретт және Амос Отис «Роялс» командасының шабуыл шебері болды.
The Royals won 92 games that year and won the Western Division title by five games over the Texas Rangers. The Yankees overcame a midseason deficit of 14 games and went on to win a one game playoff against the Boston Red Sox to win the Eastern crown and finish with 100 wins. Unlike the prior two ALCS which went five games, this one took the Yankees only four games to wrap up, and the Yankees went on to represent the American League in the 1978 World Series. Notable performers in this series included Reggie Jackson, who hit two home runs, and Chris Chambliss, who had six base hits in 15 at bats. George Brett and Amos Otis were the hitting stars for the Royals.
1-ойын
Бұл ойын басталар алдында екі команда да жаман жаңалықты қабылдауға мәжбүр болды. 25-3 есебімен Cy Young сыйлығын жеңіп алған маусымның керемет ойыншысы Рон Гидри, егер ойынға жетсе, кем дегенде 4-ші ойынға дейін қатыса алмайды. Гидри Бостон Ред Сокс командасына қарсы Американдық лиганың шығыс дивизионындағы тең түскен ойынды өткізді және оның қолында проблемалар туындады. Сонымен қатар, екінші базамен ойнайтын Уилли Рэндольф бүкіл постсезонды тізесіне жарақат алып қанағаттанды, ал оның орнына Фред Стэнли мен Брайан Дойл алмастырды. "Роялз" командасының жұлдызы Джордж Бретт геморройдан зардап шекті. Гидри болмағандықтан, "Янкилер" жас Джим Битиге бұрылды. Бити бес иннинг бойы гол жібермеді, ал Кен Клей ойынды аяқтады. "Роялз" екі жас питчерге қарсы тек екі соққы жасап, бір ұпай ғана алды. Ал "Янкилер" ойыншылары Дэннис Леонард пен Стив Мингориден 13 соққы алып, 4 ұпай енгізді, Дойл бір ұпайлық соққы жасады. Реджи Джексон сегізінші иннингте Ал Храбоскиге қарсы үш ұпайлық хоум-ран соғып, жеңіске нүкте қойды.
Prior to the start of this game, both teams had to deal with bad news. Ron Guidry, he of the incredible 25–3 Cy Young Award winning season, would be unavailable to start until Game 4, if played, at least. Guidry pitched the AL East division tie breaker game against the Boston Red Sox and was starting to have arm trouble. Also, second baseman Willie Randolph would miss the entire postseason with a hamstring injury and be replaced by a platoon of Fred Stanley and Brian Doyle. For the Royals, star George Brett was suffering from a bout of hemorrhoids. Without Guidry, the Yankees went with young Jim Beattie. Beattie pitched five shutout innings and Ken Clay went the rest of the way. The Royals would manage just two hits and one run off the two young pitchers. Meanwhile, the Yankee bats knocked Dennis Leonard and Steve Mingori around for 13 hits and four runs, Doyle chipping in an RBI single. Reggie Jackson put an exclamation point on the win with a three run homer in the eighth off Al Hrabosky.
2-ойын
Роялз командасының бастауыш ойыншысы Ларри Гура алты иннинг бойы еш гол жібермеді және Марти Паттин мен Аль Храбоскидің көмегімен жеңіске жетті. "Роялз" командасының соққы жасаудағы жұлдыздары Даррел Портер, Фрэнк Уайт және Фред Патек болды, олардың әрқайсысы екі рет ұпай әкелді, ал Патек голм-ран соқты.
Royals' starter Larry Gura pitched six shutout innings and won with relief help from Marty Pattin and Al Hrabosky. The Royals' hitting stars were Darrell Porter, Frank White, and Fred Patek with two RBIs each, Patek's on a home run.
3-ойын
Янкилердің бастаушысы Кэтфиш Хантер алты иннингді жақсы өткізді, бірақ бір ғана нәрсе болды: Джордж Бретттің үш қатарынан соққан хоум-раны. Дегенмен Хантер алтыншы иннинг соңында 4–3 есебімен көшбасшы болды, себебі Реджи Джексон хоум-ран соқты, RBI берді және құрбандық ұшырды. Джексон төртінші иннингте ұпай алды, себебі Фред Патек Даррелл Портерді үй тақтасында қатемен құлатты, Джексон Лу Пиниелланың соққысынан ұпай алуға тырысқанда. Янкилер төртінші иннингте есебін арттыруға тырысты, бірақ Пиниелла Грейг Неттлстің соққысынан алаңнан шығарылды. Роялс алтыншы иннинг басында мүмкіндікті жіберді, себебі Пит Лакок иннингті үш базалық соққымен бастады, бірақ Хантер келесі үш соққыны ұтып алып, ұпай беруге жол бермеді. Бірақ олар сегізінші иннинг басында Гус Госсаждың қарсыласы болды. Амос Отис оңға екі базалық соққы соқты, ал Портер оны теңестіру үшін соқты. Клинт Хардлдің бір базалық соққысынан кейін Портер Ал Коуэнстің жерге соққысынан жеңіс ұпайын алды. Бірақ Янкилер мойынсұнбады. Рой Уайттың бір базалық соққысынан кейін, Роялс жаттықтырушысы Уайти Герцог өзінің бастаушысы, сол жақтан тастайтын Пол Сплитторфты, оң жақтан тастайтын Дуг Бердпен алмастырды, ол Терман Мансонға қарсы тұруы керек еді. Мансон Бердты 460 футтық, жеңіс әкелген, екі ұпайлық хоум-ранмен қарсы алды, бұл соққы сол жақ орталық алаңдағы Янкилердің қақпасына түсті. Госсаж тоғызыншы иннингте Роялстың соққыларын тоқтатты және жеңіске жетті. Бұл ойынның тағы бір ирониясы, Бретттің жеңіліске ұшырағанда үш хоум-ран соққанынан басқа, Реджи Джексонның Пол Сплитторфқа қарсы өте тиімді болғаны еді, бұл 1977 жылғы Америка Лигасы Чемпионатында бұрынғы жаттықтырушы Билли Мартиннің Джексон Сплитторфқа қарсы соққы бере алмайтыны туралы мәлімдемесінен кейін болды. Бретт Лига Чемпионаты сериясының ойынында үш хоум-ран соққан екінші ойыншы болды. Боб Робертсон бірінші болды, ол 1971 жылғы NLCS 2-ші ойынында осылай істеді.
Yankee starter Catfish Hunter pitched a fine game, going six innings, except for one thing: three consecutive home runs by George Brett. Still, Hunter had a 4–3 lead after six thanks to a homer, RBI single, and sacrifice fly by Reggie Jackson. Jackson also scored a run in the fourth when Fred Patek overthrew Darrell Porter at home plate as Jackson was attempting to score on a hit by Lou Piniella. The Yankees tried to extend the lead in the fourth, but Piniella was thrown out at the plate on a hit by Graig Nettles. The Royals missed an opportunity in the top of the sixth when Pete LaCock led the inning off with a triple, but Hunter retired the next three batters without the run scoring. They got to Goose Gossage in the top of the eighth, however. Amos Otis doubled to right and Porter singled him in to tie it. After a Clint Hurdle single, Porter scored the go ahead run on a groundout by Al Cowens. But, the Yanks would not be denied. After a one out single by Roy White, Royals manager Whitey Herzog replaced his starter, left hander Paul Splittorff, with right hander Doug Bird to face Thurman Munson. Munson then greeted Bird with a 460 foot, game winning, two run blast into the Yankee bullpen in deep left center field. Gossage retired the Royals in the ninth and got the win. The other irony of this game, besides Brett's three homers in a losing effort, was that Reggie Jackson was so productive against Paul Splittorff after former manager Billy Martin's claims that Jackson couldn't hit Splittorff during the 1977 American League Championship Series the year prior. Brett was the second player to hit three home runs in a League Championship Series game. Bob Robertson was the first, doing so in Game 2 of the 1971 NLCS.
4-ойын
Янкилер клубының бас жаттықтырушысы Боб Лемон Янки стадионындағы серияны аяқтау үшін қолдары ауырған Рон Гидриді пайдалануға шешім қабылдады. Гидри тиімді ойын көрсетіп, сегіз иннинг ойнады, жеті соққыдан кейін бір рет гол жіберіп, жеті ойыншыны қақпадан шығарды. Бірақ ойын солай басталмады. Джордж Бретт Гидриге үш базалық соққымен ойынды бастады, ал Хэл МакРей дереу Бреттті бір соққымен голға жеткізді. Бірақ, Роялс командасы қалған уақытта еш гол соға алмады. Осы уақытта Грейг Нетлс екінші иннингте голмен теңестірді, ал Рой Уайт бесінші иннингте Деннис Леонардқа қарсы шешуші голды соқты. Гидри тоғызыншы иннингте Амос Отиске екі базалық соққыдан кейін алаңды қалдырды, ал Гус Госсаж келесі үш Роялс ойыншысын қақпадан шығарып, серияны аяқтады және үшінші рет АЛ чемпиондығын жеңіп алды.
Yankee manager Bob Lemon decided to use the sore armed Ron Guidry to close out the series at Yankee Stadium. Guidry turned in an effective performance, going eight innings and giving up one run on seven hits and striking out seven. It didn't start out that way, though. George Brett led the game off with a triple off Guidry and Hal McRae immediately followed by driving in Brett with a single. But, the Royals would come up zeros the rest of the way. Meanwhile, Graig Nettles tied it with a homer in the second inning, and Roy White hit the deciding homer in the fifth off Dennis Leonard. Guidry left in the ninth after giving up a leadoff double to Amos Otis and Goose Gossage set down the next three Royal batters to close out the series and win their third straight AL pennant.