Кіріспе

Сиерра-де-Гредос – Испанияның орталық бөлігіндегі Авила, Саламанка, Касерес, Мадрид және Толедо провинцияларында орналасқан тау тізбегі. Ол әлдеқайда үлкен Орталық тау жүйесінің бір бөлігі. Оның ең биік нүктесі – Пико Алманзор, биіктігі 2592 метр, және Кастилия және Леон автономды қауымдастығы оны табиғи парк деп жариялаған. Сиерра-де-Гредос – Орталық жүйенің ең кең тау жоталарының бірі; ол бес өзен аңғарынан тұрады: Альто Тормес, Альто Альберше, Тиэтр Ориентал, Тиэтр Оксидентал және Ла Вера, сондай-ақ Амброс аңғары. Бұл жердің алғашқы белгілі тұрғындары – Веттондар, римдік кезеңге дейінгі кельт халқы болған. Тау тізбегінің орталық бөлігінде Сиерра-де-Гредос аймақтық паркі орналасқан.

Геология

Гредос Сьеррасы негізінен граниттен тұрады, бұл интрузивті, фелсикалық, магмалық жыныстардың кең таралған түрі, оның құрылымы түйіршікті және фанеритті. Бұл тау жыныстары негізінен кварц, мика және фельдспаттан құралған. Кейбір Гредос жыныстарында фельдспат кристалдары ерекше ірі, кейде бірнеше сантиметрге жетеді. Сонымен қатар, гранодиорит және метаморфтық тау жыныстарының шығуы да бар. Палеозой дәуірінің көп бөлігінде, 600-350 миллион жыл бұрын, бүкіл аймақ Тетис мұхитымен жабылған, онда эрозия процесі нәтижесінде су баспаған аймақтарда горизонтальды қабаттар немесе шөгінділер жиналған. Бұл шөгінділер Вариска тау жасалуының әсерінен жарылып, бүгілген, ал теңізден кең аумақтар көтерілген. Палеозойдың соңында балқыған магма жоғары көтеріліп, суығанда гранитке айналды. Эрозия ұзақ уақытқа созылды, шамамен 40-2 миллион жыл бұрын Альпі тау жасалуы деп аталатын қозғалыс қазіргі Орталық жүйені құрайтын тауларды қалыптастырды. Гредос Сьеррасының тектоникалық стилі – герман стилі деп аталады, яғни үлкен көтерілген жарық блоктары (хорсттар) грабендермен шектеледі. Гредос Сьеррасы үш секторға бөлінеді: шығыс сектор Пуэрто-дель-Пико жарылысына дейін, орталық сектор Пуэрто-де-Торнавакас жарылысына дейін және батыс сектор – Бежар Сьеррасы.

Шығыс бөлімі

Оңтүстік Тиетар жарылысының жанында басталады. Хорсттың солтүстік шегі солтүстік-шығысқа қарай жүретін жарылыстар жүйесімен, мысалы Бургильо жарылысы сияқты, сондай-ақ Альберче өзені бойымен өтетін Навалуенга жарылысы сияқты шығыс-батыс бағытында құрылымдалған. Бұл аймақтың ең биік шыңдары:
Альто-дель-Мирло 1770 м (Касильяс)
Ла-Эскуса 1960 м
Гамоноса 1993 м (Касавьеха)
Ланчамала 1999 м (Пидралавес)
Эль-Торозо 2025 м
Риско-де-Мираваллес 2010 м (Гавиланс)
Риско-дель-Артуньеро 2011 м
Кабезо-де-Гавиланс 2190 м (Гавиланс)