Кіріспе

Kensington Market, aka 'The Market' музыкалық тобы – 1967 жылдан 1969 жылға дейін қызмет еткен Торонто қаласындағы рок-тобы. Торонтоның орталық ауданының атымен аталып, «жайлы, поэзиялық, рок музыкасы», шебер орындаушылық және АҚШ пен Ұлыбритания үлгілеріне тәуелді емес стильді дамытқан алғашқы канадалық рок-топтарының бірі ретінде танымал болды.

Тарих

Топ әнші/әндерші-күйші және гитарист Кит Макки, бұрынғы Bobby Kris & The Imperials гитарисі және пианисті Джин Мартинек, бас-гитарист Алекс Дару, барабаншы Джимми Уотсон және бұрынғы Luke & The Apostles тобының жетекшісі, әнші/әндерші-күйші Люк Гибсон құрды. Макки мен Дару Солт-Сте. Мари, Онтарио қаласынан шыққан, Боб Юкич және Альфред Джонспен бірге The Vendettas тобында ойнаған. Олар The Everly Brothers, The Dave Clark Five және The Searchers тобының концерттерін ашқан. 1965 жылы The Vendettas Торонтоға көшіп, Ронни Хокинстің кастингіне қатысты. Бірақ ештеңе шықпады, Дару Дэвид Клейтон Томаспен бірге ойнауға кетті. Дегенмен, олар түрлі барлар мен кофейняларда концерттер беріп, музыка кәсіпкері Берни Финкельштейннің назарын аударды. Финкельштейн (кейін True North Records-ты құрған) The Paupers тобындағы үлесін сатқаннан кейін жаңа топтарды іздеп жүрген еді. Ол Мартинек пен Уотсонды шақырып, жаңа топ құруға көмектесуді ұсынды, сосын Дару қайтадан қосылды. Топ 1967 жылдың 4 маусымында Торонтоның Авеню-роуд көшесіндегі Night Owl клубында тұсаукесер берді. Toronto Star газетінде жарияланған мақаласында Сид Адильман бұл топтың «Торонтодағы ең жарқын және ең шығармашыл топ» екенін жазды. 1967 жылы Stone Records лейблы арқылы Kensington Market төрт сингл шығарды: "Боббидің туған күні", "Мен Біреу боламын", "Мистер Джон" және "Кенсингтон Маркет". "Мистер Джон" 1967 жылдың қыркүйегінде RPM канадалық Top 100 чартында 76-шы орынға жетті. Сонымен қатар, The Market 1967 жылғы Дон Оуэннің "Эрни ойыны" фильміне саундтрек жасауға келісімшарт жасады (саундтрекке Леонард Коэннің "Stranger" әні де енді). Олар 1967 жылғы Марипоса фольклорлық фестивалінде өнер көрсетті, онда фестивальде электрондық аспаптарды алғаш рет пайдаланған топтардың бірі болды. Олар Maclean's журналының орталық бетінде пайда болды және оларды бұрынғы Gordon Lightfoot гитарисі Дэвид Риа джем-сессиясына шақырды. Риа олардың шеберлігіне қатты әсерленді, соның салдарынан американдық продюсер Феликс Паппалардиді (Cream, The Youngbloods) шақырды. Паппаларди ұшып келіп, Warner Bros. компаниясымен екі альбомдық келісімшарт ұсынды, келісімшартты олар ойнап тұрған Оттава клубында қол қойды. Топ Нью-Йоркке ұшып барып, The Bitter End клубында бірнеше концерт берді, дебюттік альбомын жазды және Макмастер университетінде Jefferson Airplane тобының концертін ашу үшін Канадаға қайтып келді.

Авеню жолы

1968 жылы Warner Bros. компаниясы "I Would be the One" әнін қайта шығарды және "Speaking of Dreams" атты жаңа сингл ұсынды. Екі ән де олардың дебюттік альбомы Avenue Road-қа енді, ол Гонолулудағы Warner Bros. жылдық конвенциясында жарияланды. Альбомға зор мақтаулар берілді. Австралиялық музыка журналисі Ричи Йорк The Globe and Mail газетінде жазған мақаласында оны "канадалық топтың жазған ең керемет альбомы" деп атады. Альбом RPM тізімінде 39-орынға көтерілді. 1968 жылдың тамызында топ АҚШ бойынша гастрольдік сапарға шықты, ал "I Would Be The One" әні ұлттық RPM тізімінде 59-орынды иеленді. Сапар барысында Сан-Францискодағы Fillmore West сарайында Чак Берри және Стив Миллер тобымен бірге концерт берді. Kensington Market үшін бұл концерт сәтсіз аяқталды, Макки олардың әуесқойларша орындағанын айтты. Осы оқиға топты соншалықты күңкілдетіп жіберді, олар ешқашан толыққанды қалпына келмеді. Есірткіге құмарлық пайда болды. Бұған қоса, Avenue Road альбомының күтілген сатылымы орындалмады. Warner Bros. мұқабасына (қарда жиналған топтың суретіне) наразылық білдіргендіктен, оны насихаттауға көп көңіл бөлмеді.

Аңқа құс

1968 жылдың қысында Кенсингтон Маркет екінші альбомын жазуға кірісті, енді құрамына клавишашы Джон Миллс Кокель қосылған. Олардың екінші альбомы, Aardvark, тағы да Паппаларди өндірген, 1969 жылы шықты; Warner Brothers "Witches Stone" және "Help Me" синглдарын жариялады. Бірақ топ өзінің шығармашылық бағытын жоғалтты. Финкельштейн олардан бас тартты және 1969 жылдың көктеміне таман тобы тарап кетті.

Бөлісуден кейінгі

Алекс Дару, топтың заңгерінің айтуынша, 1970 жылдардың басында уединениеге кетіп, аштықтан қайтыс болды. Уотсон музыка әлемінен шығып кетті. Миллс Кокель "Syrinx" тобын құрды. Мартинек жемісті жеке мансабын жалғастырды, Лу Ридпен бірге ойнап, 1981 жылы Брюс Кокберннің "Токио" және Rough Trade-тің "High School Confidential" жұмыстары үшін "Жылдың продюсері" номинациясында Juno жүлдесін жеңіп алды. Гибсон 1972 жылы "Another Perfect Day" альбомын жарыққа шығарды, ал кеме жасаушы болған Макки 1981 жылы "Rumours at the Newsstand" альбомын шығарды.

Студиялық альбомдар

Avenue Road, 1968, Warner Bros. (2008 жылы қайта шығарылған CD, Pacemaker Entertainment)
Aardvark, 1969, Warner Bros. (2008 жылы қайта шығарылған CD, Pacemaker Entertainment)