Австралия әйелдер баскетбол құрамасы

Кіріспе

Австралияның әйелдер ұлттық баскетбол құрамасы

әйелдер құрамасы

Австралияның әйелдер ұлттық баскетбол құрамасы, елде кең таралған жарқын түсті асыл тас – опалдың атымен аталады, халықаралық баскетболда Австралияны ұсынады. 1994 жылдан бері "Опалдар" тұрақты түрде бәсекеге қабілетті және табысты болып келеді, ресми FIBA халықаралық турнирлерінде (Олимпиада және Әлем кубоктары) тоғыз медаль жеңіп алды, оның ең маңыздысы 2006 жылы Бразилияда өткен Әлем чемпионатында алтын медальді жеңіп алуы. Бұрынғы Океания әйелдер арасындағы аймақтық чемпионатында "Опалдар" 15 рет жеңіске жеткен. 2017 жылы FIBA Океания және Азия аймақтарын ресми ересектер жарыстары үшін біріктірді; осы өзгерістен кейін "Опалдар" FIBA әйелдер Азия кубогында бақ сынап келеді.

1950-60-шы жылдар: Басталуы

Баскетбол 1905 жылы Мельбурнға келді, бірақ алғашқы ірі халықаралық әйелдер турнирі Чилиде өткен 1953 жылғы FIBA әлем чемпионаты болды. "Опалдар" алғашқы турнирге ілікпесе де, 1957 жылы Бразилияда өткен чемпионатқа қатысты. Лоррейн Эйлер капитаны болған "Опалдар" Куба және Перу құрамаларын жеңді. Он алты жасар Бронте Кокберн ойын сайын орташа есеппен 9,5 ұпай жинап, Австралия құрамасының ең көп ұпай жинаған ойыншысы болды, бірақ тәжірибесіз команда соңында 10-шы орынды иеленді. Осыдан бері "Опалдар" Австралияда осы спорттың танымалдылығын арттыруға көмектесті. 1959 жылы Мәскеуде өткен әлем чемпионатына қатысуға мүмкіндік болмады, себебі сол кезде Австралия үкіметі командаға КСРО-ға баруға рұқсат бермеді. "Опалдар" 1967 жылы Чехословакияда өткен жарысқа дейін тағы бір әлем чемпионатына қатыса алмады. Толыққанды жаңа құраммен және Италияға қарсы жеңіспен Австралия екінші рет 10-шы орынға орналасты. Команда капитаны Жан Форстер ойын сайын орташа есеппен 21,2 ұпай жинап, Бразилияға қарсы өткен ойында 34 ұпай жинады. Оның ойын сайын 21,2 ұпай жинағаны 35 жыл бойы ешкім бұза алмады.

1970-ші жылдар: Ерте дамуы

1971 жылы «Опалдар» тағы да Бразилияға сапарлады. Жаңа бас бапкер Мерв Харрис басшылығымен, және Джилл Хаммонд қатысуымен команда 1967 жылғы құрамнан бар болғаны үш ойыншыны алып, бірнеше жақсартулар жасады. 1975 жылы команда тағы бір жаңа бас бапкер Джим Мадиганмен бірге Колумбияға бағыт алды. Сенегалға 74–25 есебімен сенімді жеңіске жеткенімен, сондай-ақ Жапония, Бразилия және Венгрия командаларын жеңгеніне қарамастан, команда 10-шы орынды иеленді. 1976 жылы Монреальде өткен Олимпиада ойындары әйелдер баскетбол жарысында алғашқы олимпиадалық медальдарды тағайындады, бірақ «Опалдар» турнирге ілікпеді. Олардың келесі маңызды жарысы 1979 жылы Оңтүстік Кореяда өткен Әлем чемпионаттары болды, ол олар үшін алғашқы табысқа жеткізді. Бапкерлік тағы да Джим Мадиганге жүктелді, ал құрамда Джени Чисман, Робин Махер, Джули Найкил, Карин Маар және Патрисия Миккан сияқты келесі он жыл бойы «Опалдар» командасының негізгі ойыншылары болғандар бар еді. Австралия келесі үш ойында жеңіліске ұшырады, бірақ соңғы ойында Жапонияны жеңіп, төртінші орынды иеленді, бұл олардың сол кезге дейінгі ең жақсы халықаралық нәтижесі болды.

1980 жылдар: Олимпиадаға

Әйелдер баскетбол олимпиадасының алғашқы жылдарында турнирге барлығы алты ел қатысты, ал жарыс өткізетін ел автоматты түрде қатысу құқығына ие болды. Сондықтан 1980 жылы Мәскеуде өткен Олимпиада ойындарында қалған бес орын үшін 22 ел бақ сынасты. Іріктеу турнирінде «Опалдар» АҚШ және Венгриядан жеңіліп, Олимпиадаға ілікпеді. Үш жыл өткен соң команда 1983 жылғы әлем чемпионатына Бразилияға барды, 1979 жылғы жетістіктерінің жай ғана сәйкес келу емес екенін көрсетуді мақсат етті. Жапонияны жеңгеніне қарамастан, Австралия жартылай финалға өте алмады және 11-орынды иеленді. «Опалдардың» 1984 жылы Лос-Анджелесте өткен Олимпиада ойындарына қатыспауы күтілді. Бірақ Кубаның ойындарды бойкоттау туралы шешімінен кейін «Опалдарға» алғаш рет Олимпиадаға қатысу мүмкіндігі ашылды. Бас жаттықтырушы Брендан Флинн мен команда капитаны Дженни Чисман басқарымында «Опалдар» әр ойында жақсы өнер көрсетті, бірақ алты команданың арасында бесінші орынға табан тіреді. «Опалдар» үшін келесі турнир 1986 жылы Мәскеуде өткен әлем чемпионаты болды. Венгрияға қарсы өткен алғашқы ойын екі қосымша уақытқа созылып, «Опалдар» 79:77 есебімен жеңілді. Бұл ойын турнирдің бағытын анықтады, және жоғары деңгейдегі командаларға қарсы өткен тартысты ойындарға қарамастан, Австралия тоғызыншы орынды иеленді. «Опалдар» 1988 жылғы Сеул Олимпиадасына медальді жеңіп алу үмітімен қатысты, бірақ алғашқы ойында жарыс өткізуші ел – Кореядан жеңіліп қалды. «Опалдар» өзін жинап алып, Болгарияны жеңді, яғни жартылай финалға өту үшін тек күшті Кеңес Одағын жеңу керек болды. Күтпеген оқиға болып, «Опалдар» КСРО-ны 60:48 есебімен жеңіп, Югославиямен кездесуге мүмкіндік алды. Есте қаларлық ойында «Опалдар» соңғы секундта 57:56 есебімен жеңіліп, қола медаль үшін КСРО-мен қайта кездесуге мәжбүр болды. Бұрынғы жеңілістен сабақ алған КСРО-ның ойыншылары нық қадам басқан және «Опалдарды» 68:53 есебімен жеңді. Жеңіліске қарамастан, төртінші орын «Опалдардың» бұрынғы үздік халықаралық нәтижесімен теңесті.

1990 жылдар: Халықаралық күштердің өсуі

Сеулдегі жетістіктерінен кейін, «Опалдар» 1990 жылғы әлем чемпионатына үлкен үмітпен Малайзияға барды. Команда Малайзия және Италияға қарсы алғашқы екі ойында жеңіске жетті, бірақ Болгария, Кеңес Одағы, Югославия және Чехословакиядан жеңіліс көріп қалды. 1992 жылғы Барселона Олимпиадасындағы бес бос орын үшін он бес команда бақ сынасты, ал алдын ала турнирде 4–2 есебімен қарамастан, «Опалдар» іріктеуге қатыса алмады. Екі жыл өткен соң, Австралия 1994 жылғы FIBA әлем чемпионатын қабылдады. Команданың қорғаушысы Шелли Сэнди ойын барысында 11,9 ұпай жинады. Команда Жапония, Италия, Словакия және Канаданы жеңіп, жартылай финалда Қытаймен кездесуге мүмкіндік алды. «Опалдар» ойынның басында көшбасшылықты қолға алды, бірақ Қытай Хайся Чжэннің 36 ұпайының арқасында екінші жартылайда қайта оянды, нәтижесінде Австралия 66–65 есебімен бір ұпай айырмасымен жеңілді. Қола медаль үшін күресте Австралия АҚШ-пен ойнады, бірақ бірінші жартылайда аз басымдыққа ие болғанына қарамастан, «Опалдар» 100–95 есебімен тартысты ойында жеңіліске ұшырады. Дегенмен, бұл жеңіліс командаға құрметті төртінші орынды әкелді. 1994 жылғы жас команда келесі он жыл бойы Австралия командаларының негізін құраған Рейчел Спорн, Триша Фэллон, Мишель Броган, Эллисон Транквилли, Сэнди Бронделло, Энни Ла Флер және Дженни Уиттл сияқты ойыншыларды қамтыды. Осы 1994 жылғы турнирде команда «Опалдар» лақап атын қабылдады. 1996 жылғы Атлантада өткен жазғы Олимпиадада Олимпиада турнирі он екі командаға дейін ұзартылды, бұл Австралияның іріктеу жолын жеңілдетті. 1998 жылы «Опалдар» Германияда өткен әлем чемпионатындағы қола медальді қайта жеңіп алуды көздеді. Командада 17 жасар болашақ жұлдыз Лорен Джексон және Мишель Броганның ойынға 13,1 ұпай орташа көрсеткішімен жетекшілік етті. Австралия бірінші жеті ойында үстемдік танытты, бірақ жартылай финалда Ресейге 82–76 есебімен тізе бүкті. Қола медаль үшін күресте Карла Бойдтың 26 ұпайы Бразилия үшін тым көп болды, ал «Опалдар» 72–67 есебімен жеңіске жетіп, халықаралық аренадағы екінші қола медальді иеленді.

2000 жылдар: медальдар мен әлем чемпиондары

Сиднейде 2000 жылғы Олимпиада ойындарын қабылдағаннан кейін, «Опалдар» турнирге автоматты түрде қатысты. Мишель Тиммс капитаны болған команда алғашқы жеті ойынының барлығында үстемдік танытып, АҚШ-қа қарсы алғашқы алтын медаль үшін өткен ойынға өтті. Алайда, американдық команда «Опалдардан» күштірек болды, 76–54 есебімен жеңіске жетті. Австралия сол кездегі халықаралық жарыстардағы ең жақсы нәтижесі – күміс медальді жеңіп алды. 2002 жылы «Опалдар» Қытайда өткен Әлем чемпионаттарында сәттіліктерін жалғастыруды көздеді. Ян Стирлингтің жаттықтыруымен, Кристи Харроуэрдің капитаны болған және Лорен Джексонның ойынға 23,1 ұпай жинауымен (турнирде ең көп ұпай жинаған) Австралия алғашқы бес ойынының барлығында екі таңбалы көрсеткішпен жеңіске жетті. Екінші турда «Опалдар» Бразилияға есе жіберді, бірақ ширек финалда Францияны 78–52 есебімен жеңіп, қайтадан өрге жүзді. Жартылай финалда «Опалдар» болашақ алтын медаль иегері – АҚШ-тан жеңіліп қалды, бірақ келесі күні Оңтүстік Кореяны 91–63 есебімен жеңіп, қола медальді жеңіп алды. 2004 жылғы Олимпиада ойындары Грекияның Афина қаласында өтті, онда «Опалдар» Лорен Джексонның турнирдегі ең жақсы көрсеткіші – ойынға 22,9 ұпай және 10 допты қайтаруымен жетекке шықты. Пенни Тейлор ойынға 14,8 ұпай қосып, Австралия алғашқы жеті ойында екі таңбалы көрсеткішпен жеңіске жетіп, ертеден басымдық танытты. «Опалдар» 2000 жылғы Олимпиада ойындарының алтын медалі үшін АҚШ-қа қарсы қайта кездесуге дайындалды. АҚШ төртінші кезеңде «Опалдардан» басым түсіп, 74–63 есебімен жеңіске жетті, осылайша «Опалдар» екінші рет Олимпиада күміс медалін жеңіп алды. «Опалдар» 2006 жылғы Әлем чемпионатына Бразилияға халықаралық жарыстарда алтыншы медальді жеңіп алу мақсатымен аттанды. Лорен Джексонның ойынға 21,3 ұпай және Пенни Тейлордың 18 ұпай жинауымен (турнирде бірінші және үшінші орындар) «Опалдар» осы уақытқа дейін өткізген ең жақсы турнирін өткізді. Олар бұл үрдісті жалғастырып, келесі жеті ойында шешуші жеңіске жетті, тек бір ойын 10 ұпайдан аз айырмамен аяқталды. Алтын медаль үшін Ресейге қарсы өткен ойында «Опалдар» Пенни Тейлордың 28 ұпайы және Лорен Джексонның 11 допты қайтаруының арқасында көш бастады. Соңғы сигнал естілгенде, таблода Австралия 91, Ресей 74 деп көрсетілді – бұл Австралияның баскетболдан алғашқы алтын медалін жеңіп алғанын көрсететін сенімді жеңіс болды. Пенни Тейлор турнирдің ең құнды ойыншысы атанды. «Опалдар» сақтық танытып, 92–65 есебімен жеңіліске ұшырады, соның салдарынан 24% ғана нысанаға сәтті тиді. Команда үшінші рет Олимпиада күміс медалін жеңіп алды және жетінші рет халықаралық медальді жеңіп алды. 2000-жылдар «Опалдар» үшін алтын дәуір болды, олар FIBA-ның барлық ресми турнирлерінде кем дегенде қола медаль жеңіп алды.

With Sydney hosting the 2000 Olympic Games, the Opals gained automatic entry into the tournament. Captained by Michele Timms, the team started out with dominating performances winning all of their first seven games, sending them to their first ever gold medal match, against the US. The American team proved too strong for the Opals however, as they won 76–54. Australia won the Silver Medal, their best result in international competition at the time. In 2002, the Opals looked to continue their success in China at the World Championships. Coached by Jan Stirling, captained by Kristi Harrower, and powered by Lauren Jackson's 23.1 points per game (which led the tournament), Australia won its first five games all by double figures. In the second round the Opals lost to Brazil, but bounced back with a 78–52 victory over France in the quarterfinal. In the semi finals, the Opals lost to eventual gold medalist United States, but recovered the next day to capture the bronze medal with a convincing 91–63 win over South Korea. At the 2004 Olympics held in Athens, Greece, the Opals were led by Lauren Jackson's tournament best 22.9 points and 10 rebounds per game. With Penny Taylor contributing with 14.8 points per game, Australia dominated early winning their first seven games, all by double digits. The Opals set up a rematch of the 2000 Olympic gold medal match against the US. The United States outlasted the Opals in the fourth quarter to win 74–63, giving the Opals their second straight Olympic silver medal. The Opals headed to Brazil for the 2006 World Championships looking to win their sixth straight medal in international competitions. Led by Lauren Jackson's 21.3 points per game and Penny Taylor's 18 points per game, first and third best in the tournament respectively, the Opals played their best tournament to date. They continued the trend by winning their next seven games decisively, with only one contest being decided by less than 10 points. In the gold medal game against Russia, the Opals led throughout, paced by Penny Taylor's 28 points and Lauren Jackson's 11 rebounds. At the final buzzer, the scoreboard read Australia 91, Russia 74; a convincing victory that delivered Australia's first ever basketball gold medal. Penny Taylor was named the Most Valuable Player of the tournament. The Opals had trouble hitting the basket and shot just 24% en route to a 92–65 defeat. The team earned their third straight Olympic silver medal, and their seventh straight international medal finish. The 2000s was a golden era for the Opals, winning at least a bronze medal at every official FIBA tournament.

2010 жылдар: жаңа дәуірдің басталуы

2010 жылы әлем чемпионаттың 16-шы турнирі Чехияда өтті. Алғашқы екі турда Австралия, АҚШ және Ресей командалары көш бастады. Бірақ, ширек финалда Австралия күтпеген жерден Чехияға 79–68 есебімен жеңіліп қалды. Бұл жеңіліс «Опалдардың» 5-тен жоғары орынға шығуына мүмкіндік бермеді, бұл олардың 1990-жылдардың басынан бергі нашар халықаралық нәтижесі болды. 2010 жылғы көңілі толмаған нәтижеден кейін қайта жаңаруды көздеген «Опалдар» 2012 жылғы Лондон Олимпиадасына 2011 жылғы FIBA Океания чемпионатында Жаңа Зеландияны үш ойыннан нөлге жеңіп, қатысу жолдамасын алды. Олар Олимпиаданың іріктеу кезеңін 4–1 есебімен аяқтады, екінші ойында Францияға жеңіліп қалды, бірақ Белинда Снелл ойынды қосымша уақытқа жіберу үшін ойын аяқталуға бір секундтан аз уақыт қалғанда, жартылай сызықтан тысқары 3 ұпайлық лақтырды. Ресейге қарсы ойында Лиз Камбадж Олимпиада тарихында баскетболға дөңгелектеп ұрып гол соққан алғашқы әйел болды. Қытайға қарсы ширек финалда Лорен Джексон Олимпиада ойындарындағы ең көп ұпай жинаған ойыншы рекордын жаңартты, бразилиялық легенда Жанет Аркайннің 535 ұпайлық көрсеткішін басып өтті. «Опалдар» Қытайды 75–60 есебімен жеңіп, ұзақ жылдар бойы қарсыласы болған АҚШ-пен жартылай финалға жолдама алды. Бірінші жартылайда көшбасшы болғанына қарамастан, «Опалдар» 86–73 есебімен жеңіліске ұшырады. Дегенмен, «Опалдар» Ресейді 83–74 есебімен жеңіп, Олимпиаданың қола медалін жеңіп алды, бұл олардың бес қатарынан Олимпиада медалін жеңіп алуы болды. 2014 жылғы Түркиядағы әлем чемпионатына дейін көптеген тәжірибелі ойыншылар зейнеткерлікке шығуларын жариялады немесе қатыса алмайтындарын мәлімдеді. Олардың ішінде Кристи Харроуэр, Дженни Скрин, Кристен Вил, Эбби Бишоп, Кэтлин МакЛеод, Саманта Ричардс, Сьюзи Баткович және Дженна О’Хиа болды. Турнирдің басталуына үш апта қалғанда Лорен Джексон тізе жарақатынан командадан шықты. Екі аптадан кейін Лиз Камбадж турнир алдындағы ойында ахилл сіңірін жыртып алды және жарақат салдарынан алаңнан шығарылды. Бұл 12 ойыншыдан тұратын құрамға жеті жаңа ойыншының қосылуына әкелді, бұл «Опалдар» баскетболының жаңа дәуірінің бастауы деп есептелді. Тәжірибелі ойыншыларды жоғалтқанына қарамастан, «Опалдар» іріктеу кезеңдері мен ширек финалды жеңіліссіз аяқтады, АҚШ-пен жартылай финалға жолдама алды. Қиын өткен ойында «Опалдар» соңғы тоқсанның басында 16 ұпайдан 6 ұпайға дейін қысқартып, бірақ 82–70 есебімен жеңіліске ұшырады. Дегенмен, «Опалдар» әлем чемпионаттарында үшінші қола медальді 74–44 есебімен үй иесі Түркияны жеңіп алды. Пенни Тейлор турнирдің үздік бес ойыншысының қатарына енді. «Опалдар» 2016 жылғы Рио-де-Жанейро Олимпиадасына 2015 жылдың тамызында Жаңа Зеландияға қарсы жеңіс сериясынан кейін жолдама алды. 2016 жылдың 31 наурызында Лорен Джексон созылмалы тізе жарақатының себебімен баскетболдан зейнеткерлікке шығуын жариялады. Олимпиада құрамы 2016 жылдың 12 шілдесінде жарияланды және құрамында жеті Олимпиада дебютанты және 2012 жылғы құрамнан тек үш ойыншы болды. Ерекше көзге түспегендердің қатарында үш дүркін Олимпиада жүлдегері Сьюзи Баткович, WNBL MVP-і Эбби Бишоп және Ребекка Аллен болды. Австралияны турнир бойына мазалаған баяу стартқа қарамастан, «Опалдар» 5–0 есебімен өз тобында көш бастады, соңғы тоқсанда Жапонияны 33–15 есебімен жеңіп, алты ұпаймен жеңіске жетті. Ширек финалда «Опалдар» күтпеген жерден Сербияға 73–71 есебімен жеңіліп, 26 допты жоғалтып, медаль үшін күрестен шықты. Бұл 20 жылдық тарихындағы бес қатарынан Олимпиада медалін жеңіп алу үзілісін білдірді. Бір жарқын сәт – Лиз Камбаджтың Жапонияға қарсы ойында 37 ұпай жинап, Лорен Джексонның Австралия Олимпиадасындағы ең көп ұпай жинаған рекордын жаңартқаны. Бұл Олимпиада тарихында әйелдер арасында үшінші ең жоғары көрсеткіш және 28 жылдағы ең жоғары көрсеткіш болды. Рио Олимпиадасынан ертерек шығудан кейін, 2017 жылдың сәуірінде Брендан Джойсті бұрынғы «Опалдар» ойыншысы және «Феникс Меркьюри» бас бапкері Сэнди Бронделло алмастырды. Алдыңғы жылдардан айырмашылығы, «Опалдар» 2018 жылғы әлем чемпионатына Үндістанда өткен FIBA әйелдер Азия кубогы арқылы қатысып, күміс медаль жеңіп алды. Келси Гриффин турнирдің ең құнды ойыншысы атанды. Баскетбол 2006 жылдан бері алғаш рет Ұлттар Достығы ойындарына оралған кезде, «Опалдар» финалда Англияны жеңіп, 99–55 есебімен алтын медальді жеңіп алды. Испанияда өткен 2018 жылғы әлем чемпионатында «Опалдар» 3–0 есебімен өз тобында көш бастады. Олар одан кейін ширек финалда Қытайды 83–42, жартылай финалда Испанияны 72–66 есебімен жеңіп, ұзақ жылдар бойы қарсыласы болған АҚШ-пен алтын медаль үшін күресті. «Опалдар» ойынды 73–56 есебімен жеңіліске ұшырады, бас бапкер Сэнди Бронделло шабуылдың жетіспеуі олардың жеңіліске ұшырауына себеп болғанын айтты. Лиз Камбадж турнирдегі ең көп ұпай жинаған ойыншы атанды, орташа есеппен ойын басына 23,8 ұпай жинады және үздік бес ойыншының қатарына енді.

In 2010, the 16th edition of the World Championship was held in the Czech Republic. Pre tournament favourites Australia, United States, and Russia, dominated play in the first two rounds. In the quarterfinals, however, Australia suffered a shock 79–68 loss to the Czech Republic. The loss meant that the Opals could not finish any higher than 5th place, its worst international result since the early 1990s. Looking to rebound from their disappointing 2010 result, the Opals qualified for the 2012 Olympic Games in London by beating New Zealand three games to nil in the 2011 FIBA Oceania Championship. They finished the Olympic preliminary series with a 4 – 1 record, losing to France in game 2, but after Belinda Snell sank a well behind the half court line 3 point shot with less than one second on the clock to send the game into overtime. Against Russia, Liz Cambage became the first woman in Olympic history to successfully slam dunk a basketball. In the quarterfinal against China, Lauren Jackson became the Olympic Games record holder for points scored, overtaking Brazilian legend Janeth Arcain's tally of 535 points. The Opals accounted for China 75–60 to set up a semi final game with their long time rivals United States. Despite holding a half time lead, the Opals again fell short losing 86–73. The Opals would however, win their fifth consecutive Olympic medal with an 83–74 win over Russia to claim the bronze. Leading up to the 2014 World Championship in Turkey, a number of long serving players announced their retirements or declared themselves unavailable. Those players included Kristi Harrower, Jenni Screen, Kristen Veal, Abby Bishop, Kathleen MacLeod, Samantha Richards, Suzy Batkovic and Jenna O'Hea. Three weeks before the start of the tournament, Lauren Jackson withdrew from the team because of a knee injury. Two weeks later Liz Cambage ruptured her achilles tendon during a pre tournament game and was ruled out because of the injury. This resulted in the selection of seven debutants into the squad of 12, a move seen as ushering in a new era of Opals basketball. Despite the loss of veteran players, the Opals went through the preliminary rounds and quarter final undefeated, setting up a semi final clash with the US. In a hard fought game, the Opals cut the lead from 16 points to just six early in the final quarter, before losing 82–70. The Opals would however claim their third bronze medal at world championships with a comfortable 74–44 win against host nation Turkey. Penny Taylor was named to the tournament All Star Five. The Opals qualified for the 2016 Olympics in Rio de Janeiro following a series win against New Zealand in August 2015. On 31 March 2016, Lauren Jackson announced her retirement from basketball, citing a chronic knee injury as the reason for her decision. The Olympic squad was announced on 12 July 2016 and included seven Olympic debutants and only three players from the 2012 squad. Notable exclusions included three time Olympic medallist Suzy Batkovic, reigning WNBL MVP Abby Bishop and Rebecca Allen. Despite slow starts which had plagued Australia throughout the tournament, the Opals finished on top of their group with a 5–0 record, outscoring Japan 33–15 in the final quarter to win by six points. In the Quarter final, the Opals suffered a shock 73–71 loss to Serbia, conceding 26 turnovers and eliminating them from medal contention. This ended a run of five successive Olympic medals dating back 20 years. One highlight was Liz Cambage breaking Lauren Jackson's Australian Olympic record of points scored in a single game with 37 against Japan. It was the third highest haul by a woman in Olympic history, and the highest in 28 years. Following the early exit from the Rio Olympics, Brendan Joyce was replaced in April 2017 by former Opals player and Phoenix Mercury head coach, Sandy Brondello. Unlike previous years, the Opals qualified for the 2018 World Cup through the FIBA Women's Asia Cup held in India where they won a silver medal. Kelsey Griffin was named tournament most valuable player. With basketball returning to the Commonwealth Games for the first time since 2006, the Opals easily accounted for England in the final winning the gold medal game 99–55. At the 2018 World Cup held in Spain, the Opals led their group with a 3–0 record. They then defeated China 83–42 in the quarter final and Spain 72–66 in the semi final to set up a gold medal final with their long time rivals United States. The Opals lost the game 73–56 with head coach Sandy Brondello stating a lack of offence proved their downfall. Liz Cambage led the tournament scoring with an average of 23.8 points per game and was named to the All Star Five.

Статистика

Австралия статистикалық көшбасшылары оқиға PPPGRAPGSPGBPG 1957 Б. Кокберн (9.5) – – – – 1967 Дж. Форстер (21.2) – – – – 1971 Р. Ханнет (8.6) – – – – 1975 М. Джексон (13.3) – – – – 1979 М. Джексон (17.7) – – – – 1983 Р. Магер (11.6) – – – – 1984 Дж. Найкил (11.6) – – – – 1986 К. Фостер (10.3) – – – – 1988 Р. Магер (15.4) – – – – 1990 М. Тиммс (12.6) – – – – 1994 С. Санди (11.9) Р. Спорн (4.6) Р. Магер (3.6) Р. Магер (2.3) – 1996 М. Тиммс (15.0) Р. Спорн (7.4) М. Тиммс (3.5) М. Тиммс (2.1) – 1998 М. Броган (13.1) М. Броган (5.7) М. Тиммс (4.0) К. Харроуер (1.7) – 2000 Л. Джексон (15.9) Л. Джексон (8.4) К. Харроуер (3.8) С. Бойд (1.5) Л. Джексон (2.3) 2002 Л. Джексон (23.1) М. Броган (5.6) К. Харроуер (3.1) П. Тейлор (2.4) Л. Джексон (0.5) 2004 Л. Джексон (22.9) Л. Джексон (10.0) К. Харроуер (2.8) П. Тейлор (1.6) Л. Джексон (1.6) 2006 Л. Джексон (21.3) Л. Джексон (8.9) К. Харроуер (3.9) П. Тейлор (1.6) Л. Джексон (1.3) 2008 Л. Джексон (17.3) С. Баткович (8.9) К. Харроуер (4.4) П. Тейлор (2.1) Л. Джексон (0.7) 2010 Э. Кэмбедж (13.6) Л. Джексон (7.9) К. Харроуер (2.6) К. Харроуер (1.6) Э. Кэмбедж (1.0) 2012 Л. Джексон (15.9) Л. Джексон (7.9) Ж. О’Хи (3.5) С. Баткович (1.2) Э. Кэмбедж (1.6) 2014 М. Толо (12.2) М. Толо (5.2) П. Тейлор (4.8) Э. Филлипс (1.6) С. Джордж (1.0) 2016 Э. Кэмбедж (23.5) Э. Кэмбедж (10.3) П. Тейлор (5.5) П. Тейлор (2.0) М. Толо (1.0) 2018 Э. Кэмбедж (23.6) Э. Кэмбедж (10.5) С. Талбот (4.0) Р. Аллен (2.1) Э. Кэмбедж (2.8)

Қазіргі режім

2023 жылғы FIBA әйелдер Азия кубогының тізімі.