Кіріспе
Гарриуэн футбол клубы (ирланд тілінде: Cumann Rugbaí Gharraí Eoin), көбінесе Гарриуэн деп аталады, Ирландияның Лимерик қаласындағы регби одағы клубы. 2023–24 маусымында ол Бүкіл Ирландия лигасының 1B дивизионында ойнайды. Тарихи тұрғыдан алғанда, Гарриуэн ирландиялық регби одағындағы ең табысты клубтардың бірі болып табылады.
Garryowen Football Club (Irish: Cumann Rugbaí Gharraí Eoin), usually referred to as Garryowen, is a rugby union club from Limerick, Ireland. As at the 2023–24 season, it plays in Division 1B of the All Ireland League. Historically, Garryowen has been one of the most successful clubs in Irish rugby union.
Тарих
Клуб 1884 жылы құрылған. Клубтың негізін қалаушы мүшелері:
Президент У. Л. Стоукс
Хатшы Ж. Гогарти
Қазынашы М. Л. Джойс
Капитан Ж. О'Салливан
Мырзалар Патрик Стейплтон, Том Прендергаст, Дж. О'Коннор, Дж. Г. О'Брайен, Рош, Риордан, Пендер, Гиллиган және Дик
Клубтың негізін қалаушы мүшесі У. Л. Стоукс 1880-ші жылдардағы Лимериктегі регбиге зор әсер етті. Ол Гарриуэннің 1884 жылы Одақтан мойындығын алуын қамтамасыз етті. Оның регбиді насихаттау бойынша тынбай жұмысы болмағанда, Гарриуэн ешқашан басталмаған болар еді. Гарриуэнмен байланысты тағы бір маңызды отбасы – О'Коннорлар. Джон О'Коннор клубтың негізін қалаушы мүшесі болды және оның жеті ұлы көрнекті регбишілер, жүгірушілер және ұлттық және халықаралық деңгейде танымал қайық жүзушілер болды. Олар 1890-шы жылдардың басында 47 Мунстер кубогының жүлдесін жеңіп алды. Лимерик қаласының Атланкард көшесінде дүниеге келген жеті бауыр – Мик, Чарли, Джек, Тэд, Джо, Брайан және Джим – 47 медальмен таңғажайып рекорд орнатты. Джек 11 медальмен ең көп жүлде алды. Оның ұлы Мик 1925 және 1934 жылдар аралығында тағы 4 Мунстер Аға кубогының жүлдесін жеңіп алды. Клубтың екі тұрақты орны болды: 1957 жылға дейін Маркетс Филд, содан кейін клуб Доорадойлге көшті. Клуб көшкеннен кейін Гарриуэн (1954 жылы Аға кубогын жеңіп алған) 15 жыл бойы табысқа жете алмады – бұл клуб тарихындағы кубоксыз өткен ең ұзақ кезең. 1969 жылы ғана клубтың тағы бір сәнді кезеңі басталды, онда бұрынғы тоғыз ойыншыдан тұратын командадан бері ең жақсы ойыншылар жиналды. Алдағы 10 жылда 5 Аға кубок жеңілімі болды. Сондай-ақ, бұл уақытта 6 ойыншы Ирландия құрамасына шақырылып, халықаралық аренада үлкен жетістіктерге қол жеткізді. 1979 жылы Кубокты жеңгеннен кейін клуб 1993 жылға дейін Кубок жеңісіне жете алмады, бұл жеңістер арасындағы ең үлкен үзіліс емес, бірақ бұл әр онжылдықта кем дегенде бір кубок жеңе алмаған алғашқы рет болды. 1982 және 1983 жылдары Мунстер Аға лигасының екі мәрте жеңісі 80-ші жылдардың басты жетістігі болды. Осылайша 90-шы жылдардағы үлкен жетістіктерге негіз салынды. Бүкіл Ирландия лигасының пайда болуы Лимериктегі клубтық регбиге көптен күткен мүмкіндіктерді ұсынды. Лигада екінші және төртінші жылдары (1992, 1994 жылдары) жеңіске жеткен Гарриуэн екі финалға және бірнеше жартылай финалға жетті, бірақ толық жеңіске жете алмады. 2007 жылы Лимерик клубы үшін керемет жыл болды, олар көп жылдық көңілсіздіктен кейін AIL кубогын, сондай-ақ Мунстер Аға және AIL кубоктарын жеңіп алды, бұл ирландиялық клубтық регбидегі барлық отандық жарыстардағы бес кубокты бірдей жеңіп алудың бұрын-соңды болмаған жетістігі болды. Барлығы Гарриуэн Мунстер Аға кубогын 38 рет жеңіп алды, бұл кез келген басқа клубтан көп. Гарриуэн 1889 және 1898 жылдар аралығында қатарынан тоғыз рет жеңіске жетті және 1886 жылы өткен алғашқы финалда және 1986 жылы өткен 100-ші финалда ойнаған.
President W. L. Stokes
Secretary J. Gogarty
Treasurer M. L. Joyce
Captain J. O'Sullivan
Messrs. Patrick Stapleton, Tom Prendergast, J. O'Connor, J. G. O'Brien, Roche, Riordan, Pender, Gilligan and Dick
Founding member of the club, W. L. Stokes, had a huge influence on the game in Limerick during the 1880s. He made sure Garryowen received Union recognition in 1884. If not for his tireless work promoting rugby, Garryowen might never have begun. Another great family linked to Garryowen were the O'Connors. John O'Connor was a founder member of the club and his seven sons were prominent rugby players, runners and oarsmen of national and international renown. They won 47 Munster senior cup medals between them beginning in the early 1890s. Born in Athlunkard Street, Limerick, the seven brothers Mick, Charlie, Jack, Thade, Joe, Bryan and Jim set an impressive record with 47 medals. Jack with 11 had the most. His son, Mick, won 4 further Munster Senior Cup medals between 1925 and 1934. The club has had two fixed homes: the Markets Field until 1957, then the club moved to Dooradoyle. After the club moved, Garryowen (which had won the Senior cup in 1954) did not achieve success again for 15 years – the longest period in the club's history without a cup win. It was not till 1969 that another led to a glorious period for the club with probably the finest collection of players since the great nine in row team. With 5 senior cups coming in the next 10 years. There was also great success on the international scene with 6 players getting capped for Ireland in this time. After winning the Cup in 1979 the club did not achieve Cup success again until 1993, not the largest gap between wins but this was the 1st time that they had failed to win at least one cup in each decade. Back to back Munster Senior League successes in 1982 and 1983 were the highlights of the 80's. The foundations were laid for the great success that was achieved in the 90's. The advent of the All Ireland League would give the club game in Limerick the platform it had long sought. Having won the league title in its second and fourth year (1992, 1994), Garryowen reached two finals and a number of semi finals only to fall just short. However, 2007 proved a spectacular year for the Limerick side, seeing them finally re take the AIL crown after their years of disappointment and also the Munster Senior and AIL cups in what is an unprecedented clean sweep of all domestic competitions in Irish club rugby. In total Garryowen have won the Munster Senior Cup 38 times, more times than any other club. Garryowen won the trophy nine times in a row between 1889 and 1898 and have the distinction of having played in the first final in 1886 and the 100th final in 1986.
Гарриуэннің соққысы
Гарриуэн – бұл биік соққы, мақсаты ең көп қашықтыққа емес, ұшқында ұзақ ілгерілеуге бағытталған. Бұл атау, қарсыластарға қысым жасау үшін, соққыны орындаған командаға допты ұстауға және биік допты алуға уақыт беру мақсатымен ойлап табылған регби клубының атынан алынған. Бұл тактика 1920 жылдардың басында қазіргі заманғы лексикаға енген деп саналады, себебі 1924-1926 жылдары үш Аға кубогын жеңген тамаша Гарриуэн командалары осы тәсілді толыққанды пайдаланды. BBC регби одағының көрнекті комментаторы Билл Макларен 1953-2002 жылдар аралығындағы эфирде жиі қолданғандықтан, "гарриуэн" британдық спорт жанкүйерлеріне кеңінен танымал болды. Ол "соққылайды" деген орнына "гарриуэн көтереді" деген фразаны жиі қолданып, түсіндірулеріне ерекше мән берді. Регби лигасынде осыған ұқсас соққы көбінесе "жоғары және төмен" деп аталады, ал американдық футболында мұндай соққы төртінші мүмкіндікте орындалуы мүмкін, онда допты иеленген команда "пунт" жасайды, бірақ регбидегідей допты сақтап қалу мүмкін болмайды.
Британдық және Ирландиялық арыстандар
Келесі Гарриуэн ойыншылары да Британдық және Ирландтық Арыстар құрамасына шақырылған. Конор Мюррей: 2013, 2017 жылдары 5 тестілік матчта ойнады. Дэвид Уоллес: 2001, 2009 жылдары 3 тестілік матчта ойнады. Роб Хендерсон, 2001 жылы 3 тестілік матчта ойнады. Кит Вуд: 1997, 2001 жылдары 5 тестілік матчта ойнады. Ричард Уоллес, 1993 жылы 0 тестілік матчта ойнады. Тони Уорд: 1980 жылы 1 тестілік матчта ойнады. Мик Дойл, 1968 жылы 1 тестілік матчта ойнады. Ноэл Мерфи: 1959, 1966 жылдары 8 тестілік матчта ойнады. Гордон Вуд: 1959 жылы 2 тестілік матчта ойнады. Том Рид, 1955 жылы 2 тестілік матчта ойнады.
IRFU-ның бұрынғы президенттері
Дж. Макаули,
Дж. М. О'Салливан,
Д. Г. О'Донован,
К. Дж. Квиллиган,
Дж. Квиллиган
J. M. O'Sullivan,
D. G. O'Donovan,
K. J. Quilligan,
J. Quilligan