Америка төңкерісіндегі 84-ші жаяу әскер полкі: Шотландиялық эмигранттар тарихы
84th Regiment of Foot (Royal Highland Emigrants)
84-ші әскер полкі (Жоғары Таулы Шет елдіктер): Американ революциясындағы британ полкі, Онтарио, Квебек және Атлант Канадасын қорғады. Тарихы, құрамы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
84-ші жаяу полк (Royal Highland Emigrants) – американдық революциялық соғыстағы британдық полк, қазіргі Онтарио, Квебек және Атлантикалық Канаданы американдық революционерлердің үздіксіз құрлық және теңіз шабуылдарынан қорғау үшін құрылған. 84-ші полк сонымен қатар Он үш колонияда шабуылдық әрекеттерге қатысты; оның ішінде Солтүстік Каролина, Оңтүстік Каролина, Джорджия, Вирджиния және қазіргі Мэн штаты, сондай-ақ Шамплейн көлі және Мохок аңғарындағы шабуылдар. Полк жиырма ротадан тұратын 2000 адамнан құралды. 84-ші полк жеті жылдық соғыста қызмет етіп, Солтүстік Америкада қалған шотланд сарбаздарынан құрылған. Осының нәтижесінде 84-ші полк Солтүстік Америкадағы кез келген полктің ең ескі және тәжірибелі офицерлік құрамының біріне ие болды. Шотландияның таулы полктері американдық революция кезінде британдық армияның маңызды бөлігі болды. 84-ші полк киім-кешек, қару-жарақ және жабдықтарымен «Қара күзет» полкімен бірдей жарақтандырылды, ал бірінші батальонға подполковник Аллан Маклин, екінші батальонға Стратхардлдің генерал-майоры Джон Смолл басшылық етті. Екі батальон бір-бірінен тәуелсіз әрекет етті және сирек бірігіп шайқасты.
The 84th Regiment of Foot (Royal Highland Emigrants) was a British regiment in the American Revolutionary War that was raised to defend present day Ontario, Quebec and Atlantic Canada from the constant land and sea attacks by American Revolutionaries. The 84th Regiment was also involved in offensive action in the Thirteen Colonies; including North Carolina, South Carolina, Georgia, Virginia and what is now Maine, as well as raids upon Lake Champlain and the Mohawk Valley. The regiment consisted of 2,000 men in twenty companies. The 84th Regiment was raised from Scottish soldiers who had served in the Seven Years' War and stayed in North America. As a result, the 84th Regiment had one of the oldest and most experienced officer corps of any regiment in North America. The Scottish Highland regiments were a key element of the British Army in the American Revolution. The 84th Regiment was clothed, armed and accoutred the same as the Black Watch, with Lieutenant Colonel Allan Maclean commanding the first battalion and Major General John Small of Strathardle commanding the second. The two Battalions operated independently of each other and saw little action together.
Тарихи контекст - Квебек пен Онтарио
Британдық Квебек провинциясы (қазіргі Квебек және Онтарио провинцияларының көп бөлігін қамтитын) 1775 жылы Континенттік армия күштерінің шабуылына ұшырады.
The British Province of Quebec (which included much of the present day provinces of Quebec and Ontario) was the target of an invasion by Continental Army forces in 1775.
1-ші батальонның командирі полковник Аллан Маклин
Атақты соғыс батыры, Торлойск подполковнигі Аллан Маклин (1725-83) генерал-лейтенант Томас Гейджтің Канада, Нью-Йорк және Каролинадағы шотланд қауымдастықтарынан полк құруға берген өкілеттігімен полк жинады. 84-ші Хайленд полкі американдық лоялистерден құрылған алғашқы полк болды. Сайындар Ұлыбританияға Жетіжылдық соғыста қызмет еткендерден таңдалды – 42-ші жаяу полкі (Қара күзетшілер), 77-ші жаяу полкі (Монтгомеридің жоғарғы таулы полкі) және 78-ші Фрейзердің жоғарғы таулы полкі. Он үш колонияда полк құру өте қауіпті миссия болды. Жалдаудың қиындығына байланысты бастапқыда сұралған бес батальонның тек екеуі ғана құрылды. Маклин соғыс басталғаннан кейін көп ұзамай Нью-Йоркке келгенде, шабуылдан сақтану үшін форма киімін киіп түсірмеуі ескертілді. Сондықтан ол жалғыз саяхаттағанда дәрігер болып киінетін. Америка лоялистерін жалдаудың қауіптілігі Солтүстік Каролинадағы Мурс-Крик көпірі шайқасынан кейін, патриоттардың жеңісінен кейін одан да анық болды.
The distinguished war hero, Lieutenant Colonel Allan Maclean of Torloisk (1725–83), was authorized by Lieutenant General Thomas Gage to raise a regiment from Scottish communities in Canada, New York and the Carolinas. The 84th Highland Regiment was the first to be raised from American Loyalists. The soldiers were drawn from those who had served Britain in the Seven Years' War – the 42nd Regiment of Foot (Black Watch), 77th Regiment of Foot (Montgomerie's Highlanders), and 78th Fraser Highlanders. The prospect of raising regiments in the Thirteen Colonies was a dangerous mission. Only two battalions of the five originally requested were raised because of the difficulty of recruiting. When Maclean arrived in New York not long after the war broke out, he was warned not to disembark in his uniform for fear of attack. As a result, when travelling alone he dressed as a doctor. The dangers of recruiting American Loyalists became even clearer after the Battle of Moore's Creek Bridge, a patriot victory, in North Carolina.
Мурскрик көпірінің шайқасы, Солтүстік Каролина
84-ші Хайленд полкінің мүшелері 1776 жылдың басында Солтүстік Каролинадағы Мурс-Крик көпірі шайқасына қатысты. 1776 жылдың 27 ақпанында 84-ші полк, бірқатар жаңа сарбаздармен бірге, Солтүстік Каролинаның Уилмингтон портына қарай жол тартты. Олар сол жерде Еуропадан келе жатқан күштерге қосылып, оңтүстік колонияларындағы операцияларға қатысуы тиіс болды. Бастапқыда 1600 американдық лоялист құраған, бірақ жорық барысында дезертирлік салдарынан 800-ден азырақ адам қалған күш, 1000 американдық патриотқа қарсы тұрды. Американдық лоялистердің қозғалысы екі рет патриот күштерімен тоқтатылды, бірақ лоялистер оларды айналып өтіп, Жесір Мурдың сағасындағы көпірге жетті. Бункер-Хилл шайқасынан аман қалған капитан Маклауд Мурс-Крик көпірінде шабуылға жетекшілік ету кезінде қаза тапты. Полктің жартысы тұтқынға алынды, отыз адам қаза тапты, ал тоқсан алты офицер мен сарбаз тұтқынға түсті. Каролинадан шақырылған сарбаздардың көпшілігі полкке қосыла алмады, себебі лоялист күштері шайқастан кейін тарап кетті. Подполковник Дональд Макдональд Солтүстік Каролинада сарбаз жинауға көмектесті және Мурс-Крик көпірі шайқасында күресті. Маклин мен Макдональд екеуі де тұтқынға алынды.
Members of the 84th Highland Regiment were in the Battle of Moore's Creek Bridge, North Carolina, in early 1776. On 27 February 1776, the 84th Regiment, with a number of new recruits, was marching to the port of Wilmington, North Carolina. There they were to join with a force arriving from Europe and participate in operations in the southern colonies. The recruited force, at first numbering 1,600 American Loyalists but reduced during the march by desertions to fewer than 800, faced off against 1,000 American Patriots. The American Loyalists' movement was blocked by Patriot forces on two occasions, but the Loyalists managed to bypass them to reach the bridge over Widow Moore's Creek. Captain McLeod, who had survived the Battle of Bunker Hill, was killed leading the charge at Moore's Creek Bridge. Half of the regiment was captured and thirty were killed; with ninety six officers and men taken prisoner. The majority of the Carolina recruits were never able to join the regiment since the Loyalist forces were scattered after the battle. Lt. Col. Donald MacDonald helped with the recruiting in North Carolina and fought in the Battle of Moore's Creek Bridge. Both MacLean and MacDonald were taken prisoner.
Сорел, Квебек, 1-ші батальонның штабы
1777 жылы бас штаб Квебектен Сорелге көшірілді.
In 1777 the Headquarters moved from Quebec to Sorel.
Әскери операциялар Квебек
Маклиннің қолбасшылығымен Бірінші батальон негізінен Квебекті американдық патриот әскерлерінен қорғауға бағытталды. Ол Квебектен генерал-майор Ричард Монтгомеридің Квебектегі Форт-Сен-Жанды қоршауы кезіндегі шабуылын тойтару мақсатымен аттанды. Полк фортты азат етуге екі рет әрекеттенді, бірақ ақырында Квебекке қайтып келді, онда Карлтон Монреальден оралғанға дейін азаматтық халықтың рухын нығайтуға көмектесті. Полк сондай-ақ Квебек шайқасына қатысты. Монтгомери мен Бенедикт Арнольд, қазіргі Мэн штатының шұрайлы аймағы арқылы жорық ұйымдастырған, күштерін біріктіріп Квебек қаласына шабуыл жасады. Шайқастың шешуші сәтінде капитан Макдугал 84-ші полк пен 60 Корольдік теңіз күштерінің 120 сарбазын Генри Дирборн басқарған Нью-Гэмпшир әскерлеріне қарсы жетектеді. Олар Дирборнның әскерін жеңіп, қалғандарын қарсылық көрсетуді тоқтатып, қолдарын беруге мәжбүр етті.
Under McLean's command, the First Battalion acted primarily to defend Quebec from American Patriot forces. It marched from Quebec in an attempt to repel Brigadier General Richard Montgomery's invasion in the Siege of Fort St. Jean, Quebec. The regiment made two attempts to relieve the fort, but eventually returned to Quebec, where it helped to stiffen the resolve of the civil population until Carleton's return from Montreal. The regiment was also involved in the Battle of Quebec. Montgomery and Benedict Arnold, who led an expedition through the wilderness of what is now Maine, combined forces and mounted attack on Quebec City. At a crucial moment in the battle, Captain McDougal led 120 of the 84th and 60 Royal Navy sailors against a force of New Hampshire troops commanded by Henry Dearborn. They overwhelmed Dearborn's men, forcing the survivors to surrender.
Әскери операциялар Он үш колония
Соғыстың соңында олар 1778 жылы Шамплейн көлінде және 1780, 1781 және 1782 жылдары Мохок аңғарында шабуылдарға қатысты. Мысалы, Луненбургтің тонау оқиғасы, Новая Шотландия (1782), Ливерпульге жасалған көптеген шабуылдар (қазан 1776, наурыз 1777, қыркүйек 1777, мамыр 1778, қыркүйек 1780) және Аннаполис Рояльға жасалған шабуыл (1781). Сондай-ақ, Сиднейде, Новая Шотландияда, Испан өзені маңындағы Кейп-Бретон аймағында француз флотымен теңіз шайқасы болды (1781). 1775 жылдың күзінде генерал Джордж Вашингтон кейбір кеме капитандарына каперлік қызметпен айналысуға рұқсат берді. Шарттарын бұза отырып (кемелерді алуға рұқсат болған, бірақ құрлықтағы нысандарға шабуыл жасауға емес), Ханкок және Франклин атты каперлік кемелер 17 қарашада қарсылықсыз Шарлоттаунға, Принс-Эдвард аралына қонды. Үш күннен кейін олар Новая Шотландияға кемемен барып, Кансоға шабуыл жасады. 1779 жылы американдық каперлер Кансоға оралып, Британия үшін жылына 50 000 фунт стерлинг құны бар балық шаруашылығын жойды. Мұндай шабуылдардан қорғану үшін 84-ші полк теңіз жағалауындағы провинциялардың маңындағы бекіністерде орналасты. Мұндай бекіністердің бірі – Фанди шығанағының аузында орналасқан Форт Хоу. Форт салынысымен бірге, оны американдық каперлер тонап, өртеп жіберді (1775 жылдың тамызы). Сент-Джонға екі айдың ішінде (1777) тағы үш рет шабуыл жасалды, ал 84-ші полк Форт Хоуды қайта жасай алмады. Ньюфаундлендте американдық каперлер Шато шығанағы (1778) және Твиллингейт (1779) сияқты көптеген порттарды тонады. Ньюфаундленд жағалауында 84-ші полк Ньюкасл Джейн шайқасында (1776) американдық каперлерді жеңген алғашқы полк болды. Майор Смоллдың 84-ші полкінен компаниялар Ньюфаундлендтегі Плаценциядағы Фредерик фортында орналасқан. Nova Scotia-ға құрлықтан жасалған патриоттардың шабуылдары да болды, мысалы Форт Камберленд шайқасы (Эдди көтерілісі деп те аталады). Америкалық патриоттардың Галифаксқа (Новая Шотландия) құрлықтан шабуыл жасауы мүмкін деген үнемі қорқыныш болды. Бұл қауіп американдық патриоттардың Виндзорға қондырып, Галифаксқа қарай марш жасауымен байланысты болды. Нәтижесінде, 1778 жылдың жазында майор Джон Смолл 84-ші полктің штабын Галифакстан Виндзордағы Эдвард фортына (Новая Шотландия) көшірді. 77-ші пехота полкінен (Монтгомеридің жоғарғы таулы жаяу әскерлері) және 78-ші пехота полкінен (Фрейзердің жоғарғы таулы жаяу әскерлері) сарбаздарды алумен қатар, Смолл 42-ші пехота полкінен (Қара күзет) сарбаздарды жұмысқа алды; ол Жеті жылдық соғыста қызмет еткен сол полк. Полк 84-ші полкке айналғанға дейін «Жас Корольдік таулы жаяу әскерлері» деп аталды. Смолл Британ аралдарынан келген жаңа иммигранттарды да жұмысқа алумен айналысты. Бірде «Джордж» кемесі Нью-Йоркке 172 шотланд иммигрантымен келді. Майор Смолл кемеге мініп, жағдайды түсіндіріп, оларды қызметке шақырды. Смолл оларға полк олардың отбасыларына қамқорлық жасайтынына сендірді. 1775 жылдың 3 қазанында «Глазго» кемесімен Нью-Йоркке келген шотланд иммигранттарымен де осылай болды. Сол кезде 255 иммигрант (ерлер және олардың отбасылары) болды. Смолл иммигранттарды Галифаксқа қайта бағыттаған кезде, Галифакстағы командир олардың багажы «Қасиетті Пауыл шіркеуін толтыруға» жететінін хабарлады.
Later in the war, they took part in raids upon Lake Champlain in 1778 and into the Mohawk Valley in 1780, 1781 and 1782. such as the Sack of Lunenburg, Nova Scotia (1782), numerous raids on Liverpool, Nova Scotia (October 1776, March 1777, September, 1777, May 1778, September 1780) and a raid on Annapolis Royal, Nova Scotia (1781). There was also a naval engagement with a French fleet at Sydney, Nova Scotia, near Spanish River, Cape Breton (1781). In the fall of 1775 General George Washington authorized some ship's captains to engage in privateering activities. In violation of their charter (which allowed the taking of ships but not raids on land targets), the privateering ships Hancock and Franklin made an unopposed landing at Charlottetown, Prince Edward Island, on 17 November 1775. Three days later, they sailed to Nova Scotia and raided Canso, Nova Scotia. In 1779, American privateers returned to Canso and destroyed the fisheries, which were worth £50,000 a year to Britain. To guard against such attacks, the 84th was garrisoned at forts around the maritime provinces. One such fort was Fort Howe, at the mouth of the Bay of Fundy at what is now Saint John, New Brunswick. As soon as the fort was built, it was immediately pillaged and burned by American privateers (August, 1775). Saint John was raided three more times in the span of two months (1777) before the 84th was able to rebuild Fort Howe. In Newfoundland, American privateers sacked numerous ports such as Chateau Bay (1778) and Twillingate (1779). Off the coast of Newfoundland, the 84th Regiment were the first to defeat an American privateer in the Battle of the Newcastle Jane (1776). Major Small also had companies from the 84th Regiment stationed in Fort Frederick, Placentia, Newfoundland. There were also Patriot attacks on Nova Scotia by land, such as the Battle of Fort Cumberland (also known as the Eddy Rebellion). There was the constant fear that American Patriots would attack Halifax, Nova Scotia, by land. The threat involved American Patriots landing in Windsor and marching to Halifax. As a result, in the summer of 1778, Major John Small moved the headquarters of the 84th Regiment from Halifax to Fort Edward (Nova Scotia) in Windsor. Along with getting soldiers who fought in 77th Regiment of Foot (Montgomerie's Highlanders) and 78th Regiment of Foot (Fraser's Highlanders), Small was recruiting soldiers from the 42nd Regiment of Foot (Black Watch); the same regiment that he had served with in the Seven Years' War. The regiment was known as the "Young Royal Highlanders" until it turned into the 84th Regiment. Small was involved with also recruiting new immigrants as they arrived off transports from the British Isles. On one occasion, the transport George arrived in New York with 172 immigrant Highlanders. Major Small went aboard, explained the situation, and pressed the men into service. Small gave them assurance that their families would be well taken care of by the regiment. The same thing happened on October 3, 1775, with Scottish immigrants arriving in New York on the ship Glasgow. On that occasion, there were 255 immigrants (men and their families). Upon Small redirecting the immigrants to Halifax, the officer in command in Halifax reported that their amount of luggage was enough to "fill St. Paul's Church."
Бункер-Хилл шайқасы, Бостон
Майор Джон Смолл 1775 жылдың 13 маусымында Корольдік таулы жерлерден шыққан эмигранттарды құруға кірісті. Бес күннен кейін, 17 маусымда, жалдамалы әскерлер табылмастан бұрын, Смолл мен 84-ші полктің басқа да офицерлері Бункер-Хилл шайқасына қатысты. Смолл шайқастың басты тұлғасы болды, 38-ші және 43-ші полктарды төбеге шабуыл жасауға жетекшілік етті. 84-ші полктің басқа үш мүшесімен бірге Смолл да зеңбірек оғынан қол жарақат алды. Ол өзінің басынан өткендерін Джон Трамбуллға айтты, ол кейіннен генерал Уорреннің Бункер-Хилл шайқасындағы қазасы туралы әйгілі картинасын салған, онда майор Смолл картинаның орталық тұлғаларының бірі болып бейнеленген. Британдықтар шайқасты жеңіп алғанымен, ол өте қымбатқа түсті: 226 адам қаза тауып, 828 адам жарақат алды.
Major John Small was engaged to establish the Royal Highland Emigrants on 13 June 1775. Five days later, on June 17, before recruits could be found, Small and a number of other officers of the 84th Regiment were in the Battle of Bunker Hill. Small was a central figure in the battle, leading the 38th and 43rd Regiments in storming the hill. Along with three other members of the 84th Regiment who were wounded, Small was also wounded in the arm by cannon fire. He relayed his experience to John Trumbull, who then painted his famous painting The Death of General Warren at the Battle of Bunker Hill, in which Major Small is one of the central figures in the painting. Although the British won the battle, it was very costly: 226 were killed and 828 were wounded.
Ньюкасл Джейн шайқасы, Ньюфаундленд
1776 жылы 23 қазанда капитан Мёрдок Маклейннің басшылығымен 84-полк Ньюкасл Джейн шайқасына қатысты. Бұл шайқас ағылшын сауда кемесінің америкалық капер кемесін жеңген алғашқы кездесуі болды. 84-полк Ньюфаундленд жағалауындағы Кейп-Рейс маңында "Ньюкасл Джейн" көлік кемесінде орналасқан. Кемеде 20 000 фунт стерлинг және 3000 жиынтық киім, оның көп бөлігі 84-ші полкке арналған болды. 23 қазанда сағат 4-те америкалық капер "Ньюкасл Джейнге" 30 метрге жақындады. Америкалық кемеде 10 зеңбірек және 12 айналмалы пулемет болды, ал "Ньюкасл Джейнде" 6 үш фунттық зеңбірек және бірнеше айналмалы пулемет болды. Кемелер бір-біріне атыс ашты. 24 сағаттық қақтығыстан кейін 84-полк американдықтарды оқшаулатып, көптеген жараланғандар мен зақымдалған кеме қалдырды. Шайқас аяқталған кезде "Ньюкасл Джейнде" екі оқтан артық болмады.
On October 23, 1776, under the Captain Murdock MacLaine, the 84th Regiment was in the Battle of the Newcastle Jane. This battle was the first in which a merchant British vessel defeated an American Privateer vessel. The 84th Regiment was on the transport ship Newcastle Jane off the coast of Cape Race, Newfoundland. On board the ship was 20,000 pounds sterling and 3,000 sets of uniforms, much of which was for the 84th Regiment. On October 23 at 4:00 am American privateer came within 30 yards of Newcastle Jane. The American had ten carriage guns and twelve swivel guns and Newcastle Jane had only 6 three pound carriage guns and a few swivels. The ships opened fire on each other. After a 24 hour standoff, the 84th Regiment had outmanoeuvred the Americans, leaving them with many wounded and a damaged vessel. By the time the battle was over, Newcastle Jane only had two rounds of shot left.
Лаклан Маккуарри
Ньюкасл Джейн шайқасындағы экипаждың бірі, жас сарбаз Лаклан Маккуарри болатын, ол кейіннен "Австралияның әкесі" деп танылды. Маккуари 1776 жылы, он төрт жасында Шотландиядан Жаңа дүниеге кемемен аттанып, әскери қызметін бастады. Шабуылдаушылар кері тартылды және алты айдан кейін, 1777 жылдың 9 сәуірінде 84-ші полкте прапорщик атағын алды. Ол гарнизондық қызметтен өтті, бірінші Новая Шотландияда, содан кейін Нью-Йорк пен Чарльстонда. 1781 жылдың қаңтарында 71-ші полкке лейтенант болып кірді. 1784 жылы Ямайкадағы қызметтен кейін Шотландияға оралды және оның жалақысы жартысына дейін төмендетілді.
One of the crew in the Battle of Newcastle Jane was a young recruit Lachlan Macquarie, who eventually became known as "the Father of Australia." Macquarie began his military career in 1776 at the age of fourteen when he sailed from Scotland to the New World. The attackers were repulsed and, six months later, on 9 April 1777, he obtained an ensigncy in the 84th Regiment. He did garrison duty, first in Nova Scotia, and then in New York and Charleston. He was commissioned a lieutenant in the 71st Regiment in January 1781. In 1784 he returned to Scotland from his posting in Jamaica, and was reduced to half pay.
Сент-Джонды қоршау (1777)
Макиас, Мэн, Новая Шотландияға қарсы жекеменшік соғыс жүргізу үшін база ретінде, ал Фредерик, Сент-Джон және Камберленд бекіністеріне американдық патриоттардың шабуылдары үшін жинақтау және жабдықтау орталығы ретінде қолданылды. 1776 жылы Макиастан келген жекеменшік соғыс кемелері Сент-Джондағы Фредерик бекінісін толығымен өртеп жіберді. 1777 жылы американдық әскерлер Сент-Джонды қысқа мерзімге бақылауда ұстады. Жауап ретінде майор Джон Смолл жеке өзі американдықтарды ығыстыру үшін күштерге жетекшілік етті. 30 маусымда 1777 жылы 84-ші полк Сент-Джонға қонған кезде, американдықтар орманға шегінді. 84-ші полк орман арқылы жүріп өтті және американдықтардың шабуылына ұшырады. 12 американдық және полктің бір әскери қызметкері қаза тапты. Бірнеше аптадан кейін, 13 шілдеде 1777 жылы американдық жекеменшік соғыс кемелері тағы да Сент-Джонға шабуыл жасады, бірақ 84-ші полк оларды кері қайтарды. 1777 жылдың тамызында американдықтар тағы шабуыл жасап, 21 қайықпен олжаны алып кетіп, жеңіске жетті. 84-ші полк дереу төмен жатқан Фредерик бекінісін, елді мекенге қарап тұрған Хоу бекінісімен алмастыруға кірісті. Хоу бекінісі жекеменшік соғыс кемелерінің әрекеттерін тоқтатуда маңызды рөл атқарды және 13 колонияға шабуылдар үшін жиналатын орын ретінде пайдаланылды.
Machias, Maine was used as a base for privateering against Nova Scotia and as a staging and supply point for American Patriot attacks on Fort Frederick, Saint John and Fort Cumberland. In 1776, privateers from Machias had burned Fort Frederick at Saint John to the ground. In 1777, American forces briefly controlled Saint John. In response, Major John Small personally led a force to drive out the Americans. When the 84th Regiment landed at Saint John on June 30, 1777, the Americans retreated to the woods. The 84th marched through the woods and were ambushed by the American. Twelve Americans and one member of the regiment were killed. Weeks later, on July 13, 1777, American privateers again attacked Saint John and were repulsed by the 84th. In August 1777, the Americans attacked yet again and were successful, carrying off 21 boatloads of plunder. The 84th immediately began to replace the low lying Fort Frederick with Fort Howe, which overlooked the settlement. Fort Howe became instrumental in curtailing privateer action and was used as an assembly point for attacks on the 13 Colonies.
Жаңа Шотландиядағы Аннаполис Роял
1778 жылғы 2 қазанда капитан Макдональд басқаратын 84-ші полк Аннаполис Рояль, Новая Шотландияда американдық капер кемесін жеңуге қатысты. Капитан Макдональд Аннаполиске кемемен келді, бірақ портқа шабуыл жасап тұрған үлкен жекешелік кемені тапты. Ол он қарумен жабдықталған капер кемесін жойды. Капитан Макдональдтың іс-әрекеті генерал Мэйсидің назарына ілігіп, ол оның қызметін "жоғары бағалады" деп жазды. 1780 жылы пастор Джейкоб Бейли 84-ші полк капелланының орынбасары болып тағайындалды. 1781 жылы Аннаполис Рояльға жасалған тағы бір шабуылда американдық капер кемесінің экипажы тұтқындарды ұстады, кейін Галифакста американдық тұтқынға айырбастау шартымен босатылды.
On October 2, 1778, the 84th Regiment, under the command of Captain MacDonald, was involved in the defeat of an American privateer at Annapolis Royal, Nova Scotia. Captain MacDonald arrived at Annapolis by ship, only to find a large privateer ship raiding the port. He destroyed the privateer vessel, which mounted ten carriage guns. Captain MacDonald also caught the attention of General Massey, who wrote that he "highly approved" of his conduct. In 1780, Rev. Jacob Bailey was appointed the Deputy Chaplain to the 84th Regiment. In another raid on Annapolis Royal in 1781, prisoners were captured by the crew of an American privateer and later released on parole on promise of exchange for an American prisoner at Halifax.
Мэн штаты
1777 жылы қарашада 84-полк Пенобскот өзенінің сағасындағы Кастин, Мэн қаласындағы бекініске шабуыл жасады. Бұл маңызды портты басып алу, каперлердің Нова-Скотияға шабуыл жасау үшін пайдаланған базалық пункт ретінде қолдануын тоқтатты. 2/84-полк 1781 жылы Вибу батпағында, Саванна өзенінде, Оңтүстік Каролина штатының Кларендон округіндегі шайқасқа қатысты. 84-полктен 3 адам, ал шамамен 18 американдық патриот қаза тапты. 2/84-полк содан кейін Грузия штатының Аугуста қаласындағы лоялистердің бекінісін қорғауға қатысты. Бірінші шайқас 1781 жылы сәуір айында Джорджия штатының Саванна өзеніндегі Виггинс-Хиллде болды. Патриоттар полкті Виггинс-Хиллде күтпеген жерден шабуылдады, бірақ екі рет кері шегіндірілді. 84-полк тұтқынға алып, көптерін өлтіріп, үйлерін өртеп жіберді. Капитан Маккиннон өз полкінің «жабайылық» деп есептеген іс-әрекетін тоқтатуға тырысты. 84-полк сондай-ақ Форт-Моттты қоршауда Форт-Моттты, Джорджияны (1781) қорғауға тырысты. 2/84-полк 12 мамырда қарсыластарына берілді және тұтқынға алынды.
In November 1777, the 84th Regiment was involved in the raid of a fort at Castine, Maine, a privateering port at the mouth of the Penobscot River. The capture of this vital port interrupted its use as a staging area by privateers to attack Nova Scotia. The 2/84th Regiment was involved in a skirmish at Wiboo Swamp, Savannah River, Clarendon County, South Carolina (1781). 3 of the 84th Regiment were killed as were about 18 American Patriots. The 2/84th Regiment was then involved in protecting the Loyalist stronghold of Augusta, Georgia. The first skirmish was at Wiggin's Hill, Savannah River, Georgia, in April 1781. The Patriots surprised the regiment at Wiggin's Hill, but were twice repulsed. The 84th then took prisoners, killed many of them and burned their homes. Captain McKinnon tried to stop what he considered his own regiments "barbarity". The 84th was also involved with trying to protect Fort Motte in the Siege of Fort Motte, Georgia (1781). The 2/84th Regiment was forced to surrender on May 12 and were taken prisoner.
Оңтүстік Каролинадағы Тоқсан алтының қоршауы
1781 жылы 18 маусымда 2/84 полкі американдық патриоттармен қоршалып алынған американдық лоялистерді құтқаруға қатысты, бұл қоршау Ninety Six қамалында болды. Американдық патриоттар «Жұлдызды форт» деп аталатын топырақ бекінісіне тығылып қалған американдық лоялистерді жеңуге тырысты. Американдық патриоттардың 1000 әскері 550 американдық лоялистерді қоршауға алды. Қоршаудың 28-ші күні лорд Роудон 2/84 полкімен бірге келді. Американдық патриоттар шегінді, ал «Жұлдызды форттағылар» құтқарылды, бірақ Ninety Six британдықтар көп ұзамай тастап кетті.
On June 18, 1781, the 2/84th Regiment was involved with the relief of the American Loyalists besieged by Americans Patriots in the Siege of Ninety Six. The American Patriots were trying to defeat the American Loyalists who were trapped in an earthen fortification known as the Star Fort. The American Patriots had 1,000 troops in a siege against the 550 American Loyalists. On the 28th day of the siege, Lord Rawdon, along with the 2/84th Regiment arrived. The American Patriots retreated and those in the Star Fort were saved, although Ninety Six was abandoned by the British not long after.
Джон Бонд
Жұлдызды бекіністегі 96-шы жасақтың құрамында болғандардың бірі капитан Джон Бонд еді. Джон Бонд, тоқсан алтыдан шыққан қалған американдық патқаулармен бірге, Оңтүстік Каролинаны тастап, Раудон округіне қоныстанды (Раудон, Новая Шотландияны қараңыз), ал бұл жер Лорд Раудонның оларды қоршаудан құтқаруының құрметіне оның атымен аталды.
One of those in the Star Fort who belonged to the Ninety Six Militia was Captain John Bond. Along with the rest of the American Loyalists from Ninety Six, John Bond eventually left South Carolina and settled in Rawdon Township (see Rawdon, Nova Scotia), the place being named after Lord Rawdon who had saved them in the siege.
Еута-Спрингс шайқасы
Американдық патриоттар 2600 әскермен Оңтүстік Каролина штатындағы Орангебургке шабуыл жасады. 2/84-ші полк 2300 сарбаздан тұратын британдық күштердің құрамында болды және 1781 жылдың 8 қыркүйегінде Еутау-Спрингс шайқасында олардың шабуылын тоқтатты.
The American Patriots attacked Orangeburg, South Carolina, with 2,600 troops. The 2/84th were part of a British force of 2,300, which stopped their advance at the Battle of Eutaw Springs on September 8, 1781.
Фейр-лаундағы шайқас
Соғыстың соңғы айларында Чарльстонды қорғаған 84-ші полк екінші батальоны Фэр-Лаун шайқасына қатысты (Фэр-Лаун барониясы, Коллтон үйі, "Монк бұрышының төменгі жағы"). Батальон көптеген жарақат алған әріптес сарбаздары орналасқан аурухана маңында болды. Олар Чарльстонға тікелей жететін Багген көпірінің жанындағы блокхауста да орналастырылды. Олар аймақта аз ғана сарбаз болды, ал жауапты капитан аурухананы қорғау немесе Чарльстонға апаратын көпірді қорғау арасында таңдау жасауға мәжбүр болды. Ол көпірді қорғауды таңдады. 1781 жылдың 17 қарашасында американдық патриоттар қорғалмаған ауруханаға шабуыл жасап, оны тонады, содан кейін ғимаратты толығымен өртеп жіберді. Көптеген жарақат алғандар қоршаған ормандар мен батпақтарға сүйреліп әкетілді, онда олар ауа райының нашарлығы мен қатыгездік салдарынан қайтыс болды. Осы оқиғадан кейін 2/84-ші полк Грузия, Флорида және Ямайкаға аттанды. Грузияда олар Огечи өзеніндегі шайқасқа қатысты (Берк округі, 1781 жыл).
In the last months of the war, the Second Battalion, 84th Regiment, defending Charleston, was involved in the Skirmish at Fair Lawn (also known as Fair Lawn Barony, Colleton House, "below Monck's Corner"). The battalion was in the area of the hospital where many of their fellow wounded soldiers were located. They were also stationed at a blockhouse near Baggen's Bridge, which lead directly to Charleston. They had few soldiers in the area and the captain in charge was forced to choose between either protecting the hospital or protecting the bridge that led to Charleston. He chose to protect the bridge. On November 17, 1781, the American Patriots attacked the undefended hospital; pillaging it and then burning the building to the ground. Most of the wounded were dragged into the surrounding woods and swamps, where they died from exposure and maltreatment. After this incident, the 2/84th Regiment went to Georgia, Florida and Jamaica. In Georgia, they were involved in the skirmish on the Ogeechee River, Burke County (1781).
Киім және жабдық
84-ші полк – соғыс бойында дәстүрлі таулық киімін (пладтар мен қылыштар) сақтап, киген жалғыз таулық полк болды. Генерал Гейдж жаңа әскери бөлімнің «Оның Шаңырағының Корольдік таулық полкімен бірдей киіндіріліп, қаруланған және жабдықталған болады» деп атап өтті, бұл олардың басқа провинциялық бөлімдер киетін киімдерден өзгеше, таулық шотландтық әскери киімін киетінін көрсетті. Бірінші батальонның бастапқы киімі – ұзын жасыл пальто, үшбұрышты қара шляпа, шалбар және сұр шұлықтан тұратын жасыл провинциялық киім болды. Олар жеті жылдық соғыстан қалған Корольдің ұзын жерлік мылтықтарымен қаруланды. 1777 жылдың екінші тоқсанында олар үкіметтік түсті кильттер, белдік пладтар (немесе, мүмкін, екеуі де) алды және оларды қысқартылған жасыл провинциялық пальтоларымен тозғанша киді, содан кейін олар тұрақты әскерлердің қызыл пальтоларымен ауыстырылды. Екінші батальонның жағдайы нашар болды; 1776 жылдың күзінде жергілікті губернаторға оларды киіммен және қарумен жабдықтауға ресми бұйрық берілгенге дейін өз киімдерін қамтамасыз етуге мәжбүр болды. Тұрақты құрамына енгеннен кейін олардың киімі қара көк жиектері және ақ артқы жағы бар қысқа таулық стильде стандартталды. Полктік өрнек ақ лентадан жасалған, екі қызылдың арасында бір көк құрт болған деп есептеледі: бірақ бұл сипаттама кейінірек 84-ші полктің тәжірибесіне негізделген. Полктік өрнектің заманауи сипаттамалары табылмады. Түймелердің үш нұсқасы болды, олардың барлығы «84-ші» деген жазуды дәстүрлі таулық әшекеймен біріктірді. Әрбір әскерге үкіметтік түсті пладтар немесе кильттер берілді. Әрбір әскерге бас киім, бірнеше көйлек және полк белгісі бар ақ жүн жилет берілді. (Сонымен қатар, әрбір әскерге екі жұп гайтерлі шалбар берілді, біреуі жазғы зығырдан, екіншісі қысқы көк жүннен жасалған. Бұл мәлімдеме қазіргі уақытта құжаттармен расталмаған). Оңтүстік театрындағы бөлімдерге көк жүннің орнына қыста қоңыр жүннен жасалған гайтерлі шалбар берілді. Офицерлердің киімінде алтын өрнек және түймелер болды. Қыста әскерлер шалбар мен пладты бірдей киюі әдеттегідей болды. Канадада орналасқан әскерлерге жүн жилет, жапқыш, етік, сағаттық плащ, қолғап, мұзға қарсы тісті табандық және қар аяқ киімдері берілді.
The 84th was the only Highland regiment to keep and use its traditional highland uniform; plaids and swords, for the duration of the war. General Gage specified that the new military unit would be "cloathed Armed and accoutred in like manner with His Majesty's Royal Highland Regiment", indicating that they would wear the Highland Scots military uniform, unlike the more conventional uniforms worn by other Provincial units. The original uniform of the first battalion was the green Provincial uniform, consisting of a long, green coat, tri cornered black hat, breeches, and gray hose. They were armed with surplus King's Long Land Muskets from the Seven Years' War. In the second quarter of 1777, they received kilts, belted plaids (or perhaps both) in the government sett and wore these with their green Provincial coats (which were shortened) until these wore out, at which time they were replaced with the red coats of regulars. The Second Battalion did not do as well; having to provide for their own uniforms until the local governor was formally ordered to clothe and arm them in the autumn of 1776. Upon their incorporation into the Regular Establishment, their uniform was standardized to the short Highland style coat with dark blue facings and white turnbacks. The regimental lace is presumed to have been white tape, with one blue worm between two red ones: but this description is based on a later 84th Regiment's practices. No contemporary descriptions of the regimental lace have been discovered. Buttons had one of three variations; all of which incorporated "84th" with the customary Highland embellishment. The men were issued plaids or kilts of government sett. Each man was also issued a bonnet, multiple shirts and a white wool waistcoat with regimentally marked buttons. (In addition, each man was issued two pairs of gaitered trousers, one of linen for the summer and one of blue wool for the winter. this statement not currently supported by documentation). Companies in the South Theatre were issued brown wool gaitered trousers for the winter instead of blue wool. Officers' uniforms used gold lace and buttons. In winter, it was common for the men to wear trousers and plaids simultaneously. Members stationed in Canada were issued a wool waistcoat, a blanket coat, overshoes, a watch cape, mittens, ice creepers, and snow shoes.
Таратылды
Америка революциясынан кейін 84-ші полк 2-ші батальонының сарбаздары Жаңа Шотландияға Біріккен Ұлыбританияның лоялистерінің көшіп келуіне қосылды. 2/84-ші полк Солтүстік Каролинадағы Шарлотттен эвакуацияланып, 1782 жылдың сәуірінде Нью-Йоркке, содан кейін Халифаксқа жетті, 1782 жылдың 24 қазанында келді. Майор Смолл оларды 12 қарашада "Джейсон" фрегатымен ертіп келді. Смолл 84-ші полк 96-шы қамалында құтқарылған қоныс аударушылардың бірнешеуімен бірге келді. Осы адамдар Rawdon Township (қазіргі Rawdon, Nova Scotia және аймағы) қалашығын құрды. 1783 жылдың 10 қазанында 2-ші батальон 84-ші полк штабындағы Форт-Эдвардта (Жаңа Шотландия) таратылғаннан кейін, 84-ші полктің көп бөлігі, жаңа құрылған Дуглас қалашығының (Кеннеткук, Жаңа Шотландия және айналасы) жанындағы Rawdon Township қалашығына қоныстанды. Майор Смолл Малахи Салтерге тиесілі жерді сатып алып (қазіргі Сельма, Жаңа Шотландия), "Сельма" деп атаған үй салды, осы атпен қауым да аталды. Смолл Сельмада Стралох феодалдық барониясын құруды жоспарлаған, бірақ оның өсиеті орындалмады. Бірінші батальон негізінен Онтариодағы Кингстон қаласына орналасты. Аз бөлігі Британияға аттанды. Бұл бөлім, "ескі 84-ші", толығымен таратылды және қазіргі Ұлыбритания армиясында тікелей мұрагерлері жоқ. Кейінірек осы нөмірді (84-ші (Йорк және Ланкастер) жаяу әскер полкі) алған полктердің оған тарихи немесе дәстүрлі байланысы жоқ. Дегенмен, Канада армиясы 84-ші полкті Стормонт, Дундас және Гленгари Хайлендерлерінің жалғасы деп есептейді.
After the American Revolution, the soldiers of the 2nd Battalion, 84th Regiment became part of the migration of the United Empire Loyalists to Nova Scotia. The 2/84th Regiment evacuated Charlotte, North Carolina, and went to New York in April 1782 and then on to Halifax, arriving on October 24, 1782. Major Small followed them, arriving on the frigate Jason on November 12. Small arrived with a number of the settlers that the 84th Regiment had saved in the Siege of Ninety Six. These men founded Rawdon Township (currently, Rawdon, Nova Scotia, and area). After the 2nd Battalion was disbanded at the headquarters for the 84th Regiment Fort Edward (Nova Scotia) on October 10, 1783, many of the 84th Regiment settled beside Rawdon Township in the newly formed Douglas Township (Kennetcook, Nova Scotia and surrounding area). Major Small purchased Malachy Salter's grant (present day Selma, Nova Scotia) and built a manor house on an estate which he named "Selma", after which the community is named. Small had hoped to establish the Feudal Barony of Straloch in Selma but his last will and testament was not honoured. The First battalion settled mainly in Kingston, Ontario. A few took passage, instead, to Britain. This unit, the "old 84th", was completely disbanded and has no direct descendants in the military of the modern United Kingdom. Later regiments to bear this number (84th (York and Lancaster) Regiment of Foot) have no historical nor traditional connection to it. However, the Canadian Army considers the 84th to be continued in the Stormont, Dundas and Glengarry Highlanders.