Жаңазеландиялық музыкант және белсенді: Аланна Керри өмірі мен шығармашылығы
Alannah Currie
Жаңазеландиялық музыкант Аланна Керри – Thompson Twins тобының бұрынғы мүшесі, Лондон негізді әртіс және белсенді. Биографиясы, мансабы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Кіріспе
Жаңа Зеландия музыканты
New Zealand musician
Аланна Джой Кэрри (20 қыркүйек 1957 жылы туған) – Лондон қаласында тұратын Жаңа Зеландия суретшісі. Ол музыкант және қоғамдық белсенді, ең көп танымал Thompson Twins поп-тобының бұрынғы мүшесі ретінде.
Alannah Joy Currie (born 20 September 1957) is a New Zealand artist based in London. She is a musician and activist, best known as a former member of the pop band Thompson Twins.
Мансап
Жаңа Зеландияда туып, журналист ретінде білім алған Кэрри 1977 жылы Ұлыбританияға эмиграциялады. Кэрри Оңтүстік Лондонда баспанасыз қалғандармен бірге тұрды. Ол "The Unfuckables" тобын құрды, олар бір ғана концерт өткізді. 1981 жылы Кэрри Том Бейли, Джо Ливей және басқалармен бірге Thompson Twins тобының құрамына кірді, алғашқы күндері құрамында жетіге дейін мүше болды. Thompson Twins 1982 жылы триоға айналды және Warner Bros. Records-пен келісімшартқа отырмас бұрын Arista Records-пен екі маңызды жазу келісіміне қол қойды. Кэрри 15 жыл бойы топта лирик, перкуссияшы, визуалды стилист және қосымша вокалист болды. Ол алты студиялық альбомның жазылуына бірлесіп атсалысты, олардың ішінде алтын және платиналық пластинкалар, сондай-ақ "Doctor! Doctor!", "Hold Me Now" және "You Take Me Up" хиттері бар. Топ 1985 жылы Филадельфиядағы JFK стадионында Live Aid концертінде өнер көрсетті және Нил Роджерс, Мадонна, Грейс Джонс, Алекс Садкин, Мэтью Селигман және Talking Heads тобынан Джерри Харрисон сияқты артистермен жұмыс істеді. Оның авторы болған әндердің қатарында 1989 жылы Дебора Гарридің халықаралық хитіне айналған "I Want That Man" да бар. 1984 жылы топ Nam June Paik-тың "Good Morning, Mr. Orwell" атты алғашқы халықаралық спутниктік инсталляциясына қатысты. 1992 жылы Кэрри және оның сол кездегі күйеуі, Thompson Twins тобының мүшесі Том Бейли, Thompson Twins тобына таңылған коммерциялық күтулерсіз музыка жасау мақсатымен Babble тобын құрды, онда Кэрри лирик, перкуссияшы және визуалды суретші ретінде қатысты. 1994 жылы Babble өзінің тұңғыш студиялық альбомын – "The Stone" шығарды. Кейіннен Кэрри Жаңа Зеландияға оралып, негізінен шыны суретшісі және қоршаған ортаны қорғаушы ретінде жұмыс істеді. Ол тағам және қоршаған ортадағы генетикалық инженерияға қарсы әйелдер қозғалысы – Mothers Against Genetic Engineering in Food and the Environment (MAdGE) ұйымын құрды. 2003 жылы ол Жаңа Зеландияда қырқыстар тудырған және бірнеше халықаралық өнер және ғылым сыйлықтарын жеңіп алған наразылық билбордтарының сериясын жасады. 2004 жылы ол Лондонға оралды, онда Miss Pokeno деген атпен жұмыс істейді және "қуанышты наразылықты" бұзушы және жайсыз әңгімелермен біріктіретін өнер тудырады. Оның шығармашылығы әзіл мен қауіп арасындағы шекарада ойнайды, мысалы, (жартылай) мифологиялық соғысшы феминистер "Мәңгілік қарсылық сестері" және "Құрсаудан шығаратын деструктившілер" сияқты. Оның Лондонда Doyce Street Studios Projects деп аталатын студиясы бар.
Born in New Zealand and trained as a journalist, Currie emigrated to the UK in 1977. Currie squatted in South London. She formed a band the Unfuckables that performed a single gig. In 1981, Currie joined Tom Bailey, Joe Leeway, and others to form part of Thompson Twins, the line up of which included up to seven members in its early days. Thompson Twins became a trio in 1982 and signed two major recording contracts with Arista Records before signing with Warner Bros. Records. Currie was a lyricist, percussionist, visual stylist, and backing vocalist in the band for 15 years. She co wrote and recorded six studio albums which included gold and platinum records and the hits "Doctor! Doctor! ", "Hold Me Now", and "You Take Me Up". The band performed at the JFK Stadium, Philadelphia for the 1985 Live Aid concert and worked with artists including Nile Rodgers, Madonna, Grace Jones, Alex Sadkin, Matthew Seligman and Jerry Harrison of Talking Heads amongst others. Her songwriting credits also include "I Want That Man", an international hit for Deborah Harry in 1989. In 1984 the band participated in the "first international satellite installation" by Nam June Paik, Good Morning, Mr. Orwell. By 1992, Currie and her then husband, fellow Thompson Twins band member Tom Bailey, elected to form Babble, featuring Currie as lyricist, percussionist and visual artist, as a means of creating music without the commercial expectations that were placed on Thompson Twins. In 1994 Babble released their debut studio album, The Stone. Currie later returned to New Zealand working primarily as a glass artist and environmental activist. She was the founder of the women's anti genetic engineering movement Mothers Against Genetic Engineering in Food and the Environment (MAdGE). In 2003 she designed a series of protest billboards that caused controversy in New Zealand and won several international art and science awards. In 2004 she returned to London where she works under the name Miss Pokeno and makes art that fuses "joyful dissent" with disruptive and uncomfortable narratives. Her practice plays on the boundary between the humorous and threatening, as with the (semi ) mythological militant feminists The Sisters of Perpetual Resistance and the Armchair Destructivists. She has a studio in London called Doyce Street Studios Projects.