Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Даррин Мило Нельсон (1959 жылы 2 қаңтарда туған) – американдық бұрынғы кәсіби футболшы, Ұлттық футбол лигасында (NFL) «Миннесота Викингс» және «Сан-Диего Чарджерс» командаларында шабуылшы және қайтарушы маман ретінде ойнаған. Ол жоғары оқу орны футболында «Стэнфорд Кардинал» командасы үшін өнер көрсетіп, 1978 жылы екінші командадан All American атағын алды.
American football player (born 1959)
Darrin Milo Nelson (born January 2, 1959) is an American former professional football player who was a running back and return specialist in the National Football League (NFL) for the Minnesota Vikings and San Diego Chargers. He played college football for the Stanford Cardinal, earning second team All American honors in 1978.
Алғашқы жылдар
Нельсон Пьос X орта мектебінде оқыды. Ол Стэнфорд университетінің бас жаттықтырушысы Билл Уолштан футболдан шәкіртақы алды. 1977 жылы Стэнфордтағы бірінші жылында ол негізгі құрамға ілікті және конференция тарихында бір маусымда 1000-нан астам ярдқа жүгірген алғашқы бірінші курс студенті болды. Ол 183 рет 1069 ярдқа жүгірді, 3 рет допты қорғауға (тачдаун) жеткізді, 50 рет 524 ярдқа қабылдады және 3 рет допты қорғауға (тачдаун) жеткізді. 1978 жылы екінші курс студенті ретінде ол 167 рет 1061 ярдқа жүгірді, 6 рет допты қорғауға (тачдаун) жеткізді, 50 рет 446 ярдқа қабылдады және 4 рет допты қорғауға (тачдаун) жеткізді. 1979 жылы ол тізесіне жарақат алып, маусымды өткізе алмады. 1980 жылы үшінші курс студенті ретінде ол 161 рет 889 ярдқа жүгірді, 4 рет допты қорғауға (тачдаун) жеткізді, 47 рет 552 ярдқа қабылдады және 4 рет допты қорғауға (тачдаун) жеткізді. 1981 жылы төртінші курс студенті ретінде ол 192 рет 1014 ярдқа жүгірді, 11 рет допты қорғауға (тачдаун) жеткізді, 67 рет 846 ярдқа қабылдады және 5 рет допты қорғауға (тачдаун) жеткізді. Нельсон жүгіруші және қабылдаушы ретінде екі жақты қабілетке ие болды, бір маусымда 1000-нан астам ярдқа жүгіріп, 50-ден астам пас ұстаған NCAA тарихындағы алғашқы ойыншы атанды. Ол осы жетістікті үш рет қайталады. Ол колледж карьерасын мектеп рекордтарымен аяқтады: жүгірудегі ярд саны (4,033), қабылдау (214), тачдаун саны (40), жалпы ұпай саны (242 ұпай), сондай-ақ 6,885 жалпы ярдтық NCAA рекордын орнатты. Ол Стэнфордтың спорт ардагерлерінің залына енгізілді. 2014 жылы ол Колледж футболының ардагерлерінің залына енгізілді.
Nelson attended Pius X High School. He accepted a football scholarship from Stanford University to play under head coach Bill Walsh. In his first year at Stanford in 1977, he was named the starter and became the first freshman running back in conference history to rush for more than 1,000 yards in a season. He registered 183 carries for 1,069 yards, 3 rushing touchdowns, 50 receptions for 524 yards and 3 receiving touchdowns. As a sophomore in 1978, he posted 167 carries for 1,061 yards, 6 rushing touchdowns, 50 receptions for 446 yards and 4 receiving touchdowns. In 1979, he was lost for the season with a hamstring injury. As a junior in 1980, he had 161 carries for 889 yards, 4 rushing touchdowns, 47 receptions for 552 yards and 4 receiving touchdowns. As a senior in 1981, he collected 192 carries for 1,014 yards, 11 rushing touchdowns, 67 receptions for 846 yards and 5 receiving touchdowns. Nelson was a dual threat as a rusher and receiver, becoming the first player in NCAA history to rush for more than 1,000 yards and catch more than 50 passes in one season. He accomplished this feat three times. He finished his college career with the school records for rushing yards (4,033), receptions (214), touchdowns (40), scoring (242 points), while also setting the NCAA record with 6,885 career all purpose yards. He was inducted into the Stanford Athletic Hall of Fame. In 2014, he was inducted into the College Football Hall of Fame.
Миннесота викингтері (бірінші кезең)
Нельсон 1982 жылғы NFL Draft-тың бірінші раундында (жалпы 7-ші нөмірмен) «Миннесота Викингс» командасымен таңдалды. Жаңадан келген ойыншы ретінде ол 9 ойынға дейін қысқартылған маусымды бастан кешірді, нәтижесінде 136 ярдқа жүгіріп, командада Тед Брауннан кейін екінші орынды иеленді. Жүгіруші ретінде Нельсон жүгіру арқылы да, қақпадан допты қабылдау арқылы да қарсыластарға қауіп төндірді, алайда ол 1987 жылғы NFC Чемпионатының соңғы минутында төртінші қадамдағы тачдаунды жібергенімен көбірек танылды. 1988 жылы ол жарақат салдарынан үш ойынға қатыса алмады. 1989 жылы ол келісімшартқа наразылық білдіріп, бастапқы құрамындағы орнын Д.Д. Дозиерге жоғалтты. 12 қазанда Нельсон «Даллас Каубойс» командасына Гершель Уокердің саудасының бір бөлігі ретінде ауыстырылды. Ол кезде ол 5 ойынға қосалқы ойыншы ретінде қатысып, 67 рет 321 ярдқа жүгірді және 38 рет 380 ярдқа допты қабылдады.
Nelson was selected by the Minnesota Vikings in the first round (7th overall) of the 1982 NFL Draft. As a rookie, he experienced a strike shortened season that was reduced to 9 games, finishing second on the team to Ted Brown with 136 rushing yards. As a running back, Nelson was a threat as both a runner and as receiver out of the backfield, though he is perhaps best known for dropping the game tying touchdown on 4th down in the closing moments of the 1987 NFC Championship Game. In 1988, he missed three games with an injury. In 1989, he staged an acrimonious contract holdout and lost his starting position to D. J. Dozier. On October 12, Nelson was traded to the Dallas Cowboys as part of the Herschel Walker Trade. At the time he had appeared in 5 games as a backup, registering 67 carries for 321 yards and 38 receptions for 380 yards.
Сан-Диего Шаржерс
1989 жылғы 17 қазанда Далласқа барудан бас тартқаннан кейін, ол Сан-Диего Чарджерс командасына бесінші раундтағы таңдау құқығы (#116 Реджи Торнтон) арқылы саудаға түсті, бұл Гершел Уокердік сауданың бір бөлігі болды. Ол Марион Баттс пен Тим Спенсерден кейінгі үшінші нөмірлі жүгірші болды. 1990 жылғы 3 қыркүйекте ол босатылып, кейіннен қайтадан келісімшартқа отырды. Сол маусымда ол төртінші нөмірлі жүгірші болды.
On October 17, 1989, after refusing to report to Dallas, he was traded to the San Diego Chargers in exchange for a fifth round draft choice (#116 Reggie Thornton) as part of the Herschel Walker trade. He was the third string running back behind Marion Butts and Tim Spencer. On September 3, 1990, he was released and later re signed. He was the fourth string running back during that season.
Миннесота викингтері (екінші кезең)
1991 жылы ол «Миннесота Викингс» командасымен еркін агент ретінде келісім жасады. Ол Гершель Уокер мен Терри Алленнен кейін резервтік жүгіруші болды және екі маусым бойы команданың бастапқы шабуылдан соққыны қабылдаушысы болды. 1992 жылдың 30 тамызында ол босатылып, кейіннен қайтадан келісімшартқа отырды. 1993 жылдың 30 маусымында ол карьерасын аяқтады. Мансабында Нельсон 4,442 ярдқа жүгіріп, 286 пас қабылдап 2,559 ярдқа жетті және 152 ойында 23 тачдаун (18 жүгіру және 5 қабылдау) соқты.
In 1991, he was signed as a free agent by the Minnesota Vikings. He was a backup running back behind Herschel Walker and Terry Allen and was also the team's kickoff returner for two seasons. On August 30, 1992, he was released and later re signed. He announced his retirement on June 30, 1993. For his career, Nelson rushed for 4,442 yards, caught 286 passes for 2,559 yards and scored 23 touchdowns (18 rushing and 5 receiving) in 152 games.
Жеке өмір
Нельсон Стэнфорд университетінің басқару құрамында 15 жыл жұмыс істеді. 2011 жылы Нельсон Калифорния университеті Ирвиннің аға атлетикалық директоры болды.
Nelson spent 15 years in the administration at Stanford University. In 2011, Nelson became the Senior Associate Athletic Director for the University of California Irvine.