Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тистлдің тұрғындарының көпшілігі қалаға тұру үшін жіберілген теміржол қызметкерлері болды, бірақ теміржолдар келгенге дейін қоныстанғандар да болды. Алғашқы қоныс аударушылар Ютаға мормондық көшіп келушілердің бір бөлігі болды, олардың алғашқысы – 1848 жылы Иллинойс штатының Науву қаласынан Тистлге көшіп келген Пейс отбасы. Пейс қоныстанушыларының бесінші буын ұрпақтары қала эвакуацияланғанға дейін отбасылық мал фермасын басқаруды жалғастырды. Темір жол желісінің деңгейі мен қисықтығының өзгеруіне арналған пойыздарды қызмет көрсету және дайындау үшін Тисте бірнеше нысандар салынды. Темір жол шығысқа қарай баратын пойыздарға көмекші локомотивтерді Солдат Саммитіне көтерілу үшін Тистлде орналастырды. Қаладағы тамақ вагондарының пайда болуы тамақ аялдамаларының қажеттілігін жойғанға дейін пойыздарға тамақ беру қызметін қамтамасыз етті. Губернатор Скотт Мэтисон жағдайды реттеу үшін федералды көмек сұрады. Федералды төтенше жағдайларды басқару агенттігінің директоры аймаққа барғаннан кейін АҚШ президенті Рональд Рейган Юта штатындағы апат аймағы туралы алғашқы президенттік жарлық шығарды. Жер көшкіні нәтижесінде 5 шақырым ұзындықта және 60,96 метр тереңдікте көл пайда болды. Кейінгі жылдары Тистлдің бұрынғы тұрғындары өздерінің шығындарын өтеу үшін әртүрлі сотқа шағымданды. Бірінде олар мүліктерінің жол мен теміржолды қайта салу үшін әділ өтемақысыз алынғанын мәлімдеді. Тағы бір сот ісі D&RGW-нің немқұрайлылығына қатысты болды. Тұрғындар теміржолдың жөндеушілері жердің тұрақсыз екенін білгенін, бірақ олар тек жолды жөндегенін айтты. Тұрғындар суды суға шығару жүйесін қолдану арқылы жер көшкінінің алдын алуға болатын еді деп мәлімдеді, бұл тұрақсыз аймақтың басындағы қысымды азайтуға көмектесер еді. Олар сондай-ақ, мұндай жүйе теміржол проблеманы алғаш байқаған кезде мұқият зерттеген жағдайда орнатылған болар еді деп мәлімдеді. Рио-Грандеде жұмыс істейтін инженерлік фирма олардың зерттеулері жер көшкінінің басы жол деңгейінен шамамен 91 метр жоғары екенін көрсетті және Рио-Гранде көшкін қозғалғанға дейін тұрақсыз аймақтың нақты көлемін білмеді. Қазылар алқасы D&RGW-ді жауапкершіліктен босатты. Айыптаушылар шешімге шағымданды, ал 1993 жылы өткен екінші сот процесінде жер иелеріне 1,1 миллион доллар (соңғы жылдары 1,1 миллион долларға тең) өтемақы берілді. D&RGW Юта теміржолының жер көшкінінен туындаған шығындарды бөлісуіне қарсы сотқа шағымданды. Юта теміржолының желіге меншік құқығы бар еді, ол жолды бөлісу туралы келісімге негізделген. Бұл көлік артерияларының жабылуының экономикалық салдары бүкіл АҚШ-тың батысында сезілді; жабылу Ютаның ауылдық жерлерін қиратты. Көмір, уран кен орындары, түркия фермалары, мал азығы компаниялары, гипс кен орындары, цемент және саз фабрикалары қатты зардап шекті. Кем дегенде екі жүк тасымалдаушы компания және бір мұнай өндіруші компания жұмысын тоқтатты немесе тоқтатты. Ютаның оңтүстік-шығысындағы туризм индустриясы солтүстік пен батыстан келген қонақтардың кіруіне кедергі болды. Жер көшкіні болған аймақтың қарама-қарсы жағында тұратын және жұмыс істейтін кейбір адамдар кенеттен 161 шақырымнан асатын қашықтықты жүріп өтуге мәжбүр болды. Жол патрулі уақытша Пирлесстегі (Хелпердің жанындағы US-6 дәлізінің бойындағы) салмақ стансасын жапты және Салинаның жанында (Тислден оңтүстікке қарай 145 шақырым жердегі I 70 бойында) уақытша салмақ стансасын салды, онда жүк көлігінің саны күрт өсті. Жол патрулінің бағалауынша, уақытша нысандар 57000 жүк көлігін тексеріп, 80 адамды тұтқындады. D&RGW осы оқиғадан 80 миллион долларлық шығынға ұшырағанын есептеді (1983 жылы 80 миллион доллар соңғы жылдары шамамен миллион долларға тең), жолдар қызметтен тыс болған әрбір күн үшін орташа есеппен 1 миллион доллар. Бұл көрсеткішке олардың желілерін пайдалану үшін Юнион Пасификке 19 миллион доллар төленгені де кірді.
Most of Thistle's residents were railroad employees sent to live in the town, but there were some who had settled before the railroads arrived. The first settlers were part of the Mormon migration to Utah, and the first of these was the Pace family, who migrated from Nauvoo, Illinois, reaching Thistle in 1848. Fifth generation descendants of the Pace settlers continued to operate a family owned cattle ranch until the town was evacuated. The railroad built several facilities in Thistle to service and prepare trains for the change in grade and curvature of the line. The railroad placed helper engines on eastbound trains at Thistle for the ascent to Soldier Summit. The town provided a meal service for the trains until the use of on board dining cars eliminated the need for meal stops. Governor Scott Matheson requested federal aid to deal with the situation. After a visit to the area by the director of the Federal Emergency Management Agency, U. S. president Ronald Reagan issued the first presidential disaster area declaration for the state of Utah. The landslide eventually formed a dam that created a lake 3 mile (5 km) long and over 60.96 m deep. In the years following, the former residents of Thistle filed various lawsuits to recover their losses. In one, they claimed that their property was taken to rebuild the road and railroad without just compensation. Another lawsuit claimed negligence on the part of the D&RGW. The residents argued that the railroad's maintenance workers knew the ground was unstable; however, they only repaired the track. The residents contended the slide could have been prevented by using a water drainage system to relieve pressure at the head of the unstable area. They further contended that such a system could have been put in place had the railroad thoroughly investigated the problem upon first noticing it. The engineering firm employed by the Rio Grande said that their studies indicated the crown of the landslide was about 300 feet (91 m) above the level of the tracks, and that the Rio Grande did not know the true size of the unstable area until the slide was in motion. A jury absolved the D&RGW of responsibility. The plaintiffs appealed the decision, and a second trial in 1993 resulted in a $1.1 million award for the landowners (equivalent to $1.1 in 1989 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ). The D&RGW filed suit against the Utah Railway over sharing the costs from the landslide. The Utah Railway had an ownership interest in the line, based on a track sharing agreement. The economic effects of the closure of these transportation arteries were felt throughout the western United States; the closure devastated rural Utah. The operations of coal mines, uranium mines, turkey farms, animal feed companies, gypsum mines, and cement and clay factories were severely impacted. At least two trucking firms and one oil producing firm suspended or ceased operations. Southeastern Utah's tourism industry suffered without access for visitors from the north and west. Some people who lived and worked on opposite sides of the landslide area suddenly had commutes exceeding 100 mile (161 km). The highway patrol temporarily closed a weigh station at Peerless (a location along the US‑6 corridor near Helper) and built a temporary weigh station near Salina (along I 70 about 90 mile (145 km) south of Thistle), which saw a sudden increase in truck traffic. The highway patrol estimated the temporary facilities inspected 57,000 trucks and made 80 arrests. The D&RGW estimated the slide cost them $80 million in lost revenue (equivalent to $80.0 in 1983 is equivalent to about <calculated amount> in recent years million in ), averaging $1 million for each day that the tracks were out of service. This figure included $19 million in payments to the Union Pacific for the use of their lines.
Автомобиль жолдары
US-6 / US-89 жаңа бағыты 1983 жылдың 30 желтоқсанында ашылды. Салтанатты ашылу келесі күні жоспарланған еді, бірақ автожолдың дайын болғаны туралы жаңалық тараған соң, кедергілерде көліктер тізіліп кетті. Бір бөлігі ауданды көруге немесе жылдардан бері көрмеген туыстарын аралауға асыққан жергілікті тұрғындар еді, ал енді бірі ұзақ айналым жолдарға наразы жүк көлік жүргізушілері болды. Жол полициясы салтанатты шараны тоқтатуды және жолды ертерек ашуды сұрады, өйткені көпшілікті таратуға шамалары келмеді. 1993 жылдан бастап Юта штатының Көлік департаменті бұрынғы Тистл қаласының тұрғындарымен қалаға ескерткіш орнату мәселесін талқылай бастады. Департамент US-6 / US-89 бойында қала орнына көрініс ашатын арнайы алаңды күтіп ұстап тұр.
The new alignment of US‑6/US‑89 was opened on December 30, 1983. The dedication was planned for the next day, but lines of cars formed at the barricades as soon as news broke that the highway was complete. Some were residents anxious to see the area or visit relatives they had not seen since the slide; others were truck drivers frustrated by long detours. The Highway Patrol requested the ceremony be canceled and the highway opened early, as they were unable to disperse the crowds. Starting in 1993, the Utah Department of Transportation began discussions with former Thistle residents to build a memorial to the town. The department maintains a view area overlooking the townsite along US‑6/US‑89.
Көмір қуыс от
2018 жылдың 4 тамызында найзағай Spanish Fork Canyon-да ірі өрттің бастауы болды. Жердің кең ауданы өртенді.
On August 4, 2018, a lightning bolt sparked a large fire in Spanish Fork Canyon. More than of land were burned.
Геология және климат
Тистлдің маңындағы жер сілкінісі аймағы – Шарлстон-Небо итерме тақтасы деп аталатын тау жынысы аймағындағы шұңқырында қалыптасқан аңғар. Осы тақтадағы тау жыныстары перм және пенсильвания кезеңдерінен бастап юра кезеңіне дейін саналады, бірақ тақта басқа жерде пайда болып, кейіннен креда дәуірінің соңында қазіргі Тистл аймағына жылжыған болуы мүмкін. Итерме тақтасының үстіндегі шөгінді жыныстар қабаттары одан да жас, олар креда және третия кезеңдеріне жатады. Температура шілде айында орташа ең жоғарыдан қаңтар айында орташа ең төменге дейін өзгереді. Көктем айларын есептемегенде, жауын-шашынның орташа мөлшері айына кемінде ... құрайды.
The landslide area near Thistle is a valley formed in a depression in an area of bedrock known as the Charleston–Nebo thrust plate. The rock in this plate dates from the Permian and Pennsylvanian to the Jurassic periods, but the plate appears to have formed elsewhere and moved to the modern Thistle area during the Late Cretaceous epoch. The layers of sedimentary rock above the thrust plate are younger, dating to the Cretaceous and Tertiary periods. Temperatures range from an average high of in July and an average low of in January. Except for the spring months, precipitation averages less than per month.