Орегон кәсіби күрес тарихы

Кіріспе

Кәсіби күресті насихаттаушы ұйым

Pacific Northwest Wrestling (PNW) (сондай-ақ Big Time Wrestling және Portland Wrestling деп те аталады) – АҚШ-тың Орегон штатындағы Портленд қаласында орналасқан, өткен және қазіргі кәсіби күрестік компанияларды атау үшін қолданылатын жиі қолданылатын атау. Алғашқы мұндай компания (кейіннен Portland Wrestling болар еді) 1925 жылы Герб Оуэн құрды. 1948 жылғы құрылған сәтінен бастап 1992 жылға дейін ол National Wrestling Alliance ұйымының Солтүстік-Батыс аймағы болды. Аймақты Гербтің ұлы Дон Оуэн өркендеуге жеткізді, және Pacific Northwest Wrestling-тің осы нұсқасында кәсіби күрес саласындағы көптеген белгілі есімдер тұрақты түрде көрінді. Тынық мұхитының Солтүстік-Батысы 1960-жылдардан 1980-жылдарға дейін кәсіби күрестің маңызды аймақтарының бірі саналды. Portland Wrestling 1992 жылдың шілдесінде жұмысын тоқтатуға мәжбүр болды. Бұл жағдай 1990-жылдардың басында кәсіби күрестің қарқынының төмендеуіне, Portland Wrestling-тің негізгі теледидар демеушісінің банкротқа ұшырауына және Орегон Атлетикалық Комиссиясының реттеу саясатындағы өзгерістердің салдарынан туды. KPTV телеарнасында басталган трансляциялар 1991 жылдың желтоқсанында аяқталды және KPTV арнасында синдикатталған WWF бағдарламаларымен алмастырылды. Тед Тай бокс және күрес спортын дамыту мақсатымен Портлендке келді. Тай Герб Оуэнды өзінің көмекшісі етіп тағайындады. Тай Австралияға сапарға кеткен кезде Оуэн компанияның меншігін өзінің атына рәсімдеді. Ол кезде Орегон штатының заңдарына сәйкес, Оуэн штаттағы барлық бокс және күрес іс-шараларын демеушілік етуге толық құқық алды. Бастапқы жылдары Герб боксшы Джек Демпсиді шақырды. 1944 жылы Дон Оуэн әйелдер күресімен бірнеше турнирлер ұйымдастырды, бірақ әйелдер күресі Орегонда тыйым салынды (1975 жылға дейін осылай болды). Pacific Northwest Wrestling апта сайын 60 минуттық тікелей эфирдегі бағдарламасын көрсетті, ол бастапқыда Heidelberg Wrestling деп аталды, оның демеушісі – Вашингтон штатының Такома қаласындағы Heidelberg Brewing Co. компаниясы. Эллиотт бұл матчтарды, сондай-ақ Вашингтон, Айдахо және Орегонның солтүстік-шығысындағы матчтарды жарнамалады, ал Дон Оуэн осы матчтарға брондау жасауды жалғастырды.

Pacific Northwest Wrestling (PNW) (also known as Big Time Wrestling and Portland Wrestling) is the common name used to refer to several different professional wrestling companies, both past and present, based in Portland, Oregon, United States. The first such company (that would later become Portland Wrestling) was founded by Herb Owen in 1925. It was the Northwest territory of the National Wrestling Alliance from the Alliance's inception in 1948 until 1992. The area was brought to its prime by Herb's son, Don Owen, and this version of Pacific Northwest Wrestling saw many of the top names in pro wrestling come through on a regular basis. The Pacific Northwest was considered one of the main pro wrestling territories from the 1960s to the 1980s. Portland Wrestling was forced to close its doors in July 1992. The closure came as a result of a slowdown in professional wrestling during the early 1990s, a declaration of bankruptcy by Portland Wrestling's main television sponsor, and negative fallout from a shift in regulatory emphasis by the Oregon Athletic Commission. The telecasts, which originated on Portland station KPTV, ended in December 1991 and were replaced on KPTV by syndicated WWF programming. by the name of Ted Thye came to Portland with plans to promote both boxing and wrestling. Thye hired Herb Owen as his assistant. While Thye was on a trip home to Australia, Owen had the ownership of the company put in his name. Due to rules in effect within the state of Oregon at that time, Owen now had sole rights to sponsor all boxing and wrestling within the state. During the early years, Herb brought in boxer Jack Dempsey. In 1944, Don Owen promoted several cards with women wrestlers, until female wrestling was outlawed in Oregon (as it would be until 1975). Pacific Northwest Wrestling aired a weekly 60 minute live program originally called Heidelberg Wrestling, named for its sponsor, Heidelberg Brewing Co. of Tacoma, Washington. Elliott promoted these matches, as well as spot matches throughout Washington, Idaho and northeastern Oregon, while Don Owen continued to handle bookings for these matches.

1960 жылдар

1961 жылы Портленд мемориалдық Колизей ашылғаннан кейін Дон Оуэн кейде күрес көрсетілімдерін ұйымдастырып, көп көрермен жиып алды. Сол жылы CBS телеарнасы басшылығы өзгерді және PNW аймақтық күрес бағдарламасы эфирден алынды, бұл 1968 жылы Гарри Эллиоттың зейнетке шығуына себеп болды. Оуэннің промоушн компаниясы 1970-жылдары бірнеше «заңсыз промоушн» компанияларының қарсылығына тап болды, бірақ нығайып тұрды. Ақырында Оуэннің адал және жақсы төлейтін промоутер ретіндегі беделі PNW аймағына ұлттық деңгейдегі таланттарды тартты. Тізім кеңейген сайын, көрсетілімдердің саны да артты: Спорттық аренадағы түсірілімдермен және Орегон штатының Салем қаласындағы апталық тұрақты аялдамамен қатар, аймақта аптаның әр күні көрсетілімдер өткізу жиі кездесетін жағдай болды. 1970-ші және 1980-ші жылдардың бірнеше жылдарында PNW-ның «Портленд күресі» бағдарламасы Тынық мұхитының солтүстік-батысындағы телеарналарға «Big Time Wrestling» деген атпен 60 минуттық редакцияланған нұсқада таратылды. «Портленд күресі» 1970-ші жылдардың стандарттары бойынша қарапайым телеарналық өндіріс болып саналды: бағдарлама 1972 жылға дейін түсті эфирде көрсетілмеді. Тіпті содан кейін де, KPTV телеарнасы сенбі күні кешке «Портленд Трейл Блейзерс» командасының үй матчын көрсеткен кезде, кейде ақ-қара түсті түсірілімдер жасалатын, себебі телеарнада түсті хабар таратуға қабілетті бір ғана тікелей эфирлік студиясы болды. 1976-1985 жылдар аралығында «Плейбой» Бадди Роуз «Портленд күресі» тарихындағы кез келген күрескерден көп ақша табуымен танымал болды. 1982 және 1983 жылдары Роуз WWF үшін күресті, бірақ демалыс күндері Солтүстік-Батысқа оралып, Дон Оуэн үшін бір түнгі көрсетілімдерде өнер көрсетті. Роуз Шығыс және Батыс жағалауларында толық сатылған ареналарда күрес өткізді. 1978 жылы Роуз Сан-Франциско аймағындағы Рой Шир промоушн компаниясының АҚШ чемпионы атанды. Ол және Эд Вискоски команда ретінде NWA World Tag Team чемпиондары болды және Дон Оуэн, Рой Шир және Лос-Анджелес промоутері Майк ЛеБелл үшін Батыс жағалауында титул үшін матчтар өткізді. 1970-ші жылдардың соңында Роуз Роуди Родди Пайпермен бірнеше жылға созылған қақтығысқа қатысты, оның ең жарқын сәті 1981 жылы Роуздің Пайпердің килтін ұрлап, Спорттық аренаның балконында өртеп жіберуі болды. Телеарнадан матчты көріп отырған жанкүйерлер 911 нөміріне қоңырау шалып, өрт сөндірушілер аренаға жіберілді, бірақ олар келген кезде ғимарат жақсы күйде болды. (Ол кезде көрсетілімдер «тікелей жазбаға» түсірілетін, бағдарлама түсіріліп жатқанда аздап монтаждау жасалып, жарнамалар енгізілетін.)

After the opening of Portland Memorial Coliseum in 1961, Don Owen occasionally promoted wrestling cards at the venue, drawing good crowds. That year, management changed within CBS Television and PNW's regionally broadcast wrestling show was dropped which subsequently led to Harry Elliott's retirement in 1968. The Owens' promotion faced opposition from several "outlaw promotions" throughout the 1970s, but remained strong. Eventually Owen's reputation as a honest, well paying promoter drew a more national level of talent to the PNW territory. As the roster grew, so did the number of shows: in addition to Sports Arena tapings and a regular weekly stop in Salem, Oregon, it was not uncommon for the territory to run spot shows every night of the week. For several years during the 1970s and 1980s, PNW's Portland Wrestling program was syndicated to stations throughout the Pacific Northwest in an edited 60 minute version known as Big Time Wrestling. Portland Wrestling was a rather basic television production even by 1970s standards: the program did not air in color until 1972. Even after that, it would occasionally still be produced in black and white if KPTV was airing a Portland Trail Blazers home game on a Saturday night, as the station had only one live production truck capable of broadcasting in color. Between 1976 and 1985, "Playboy" Buddy Rose became famous for drawing more money than any other wrestler in the history of Portland Wrestling. In 1982 and 1983, Rose wrestled for the WWF, but on his days off he returned to the Northwest and worked one night stands for Don Owen. Rose was credited with sold out venues on both the East and West coasts. In 1978, Rose was the United States Champion for Roy Shire Promotions in the San Francisco Bay area. As a team, he and Ed Wiskoski became NWA World Tag Team Champions, defending title matches up and down the West Coast for Don Owen, Roy Shire and Los Angeles promoter Mike LeBell. Beginning in the late 1970s, Rose feuded with Rowdy Roddy Piper in a multi year long angle, with the highlight being Rose stealing Piper's kilt and burning it in the Sports Arena's balcony/press row in 1981. Fans watching the match on TV called 911 and firefighters were dispatched to the arena, only to find the building in fine condition when they arrived. (Shows were shot "live to tape" at that time, with little editing and commercials inserted while the program was being shot.)

1980 жылдар

Телевизиондағы күрес 1980 жылдары өте танымал болды. 1982 жылы ағасы Донның жанында отбасылық бизнесте жұмысын жалғастырған Элтон Оуэн зейнетке шықты. Біраз уақыттан соң Элтон қайтыс болды. Донның ұлы Барри Оуэн Вашингтонда промоутерлікпен айналыса бастады. Ол содан кейін Юджиндегі әдеттегі жұма кешкі көрсетілімдерді, сондай-ақ жекелеген көрсетілімдерді ұйымдастыра бастады, ақырында бұрын Элтон ұйымдастырған көптеген көрсетілімдерді өз міндетіне алды. Көрсетілімде NWA, AWA және WWF өкілдері, соның ішінде NWA және AWA әлем чемпиондары, AWA әлемдік командалық чемпиондары өз титулдарын қорғады. Ол тоқтатылған кезде американ теледидарындағы жаңалықтар емес, ең ұзақ жүрген бағдарлама болды және Meet the Press және CBS Evening News бағдарламаларынан кейін АҚШ-та үшінші ең ұзақ бағдарлама болып саналды. Дон Оуэн 1992 жылдың 30 сәуіріне дейін Орегон және Вашингтон штатында күрес көрсетілімдерін өткізіп тұрды, содан кейін зейнетке шығып, компанияның барлық бөлігін, Спорт аренасын есептемегенде, Портленд күресінің төрешісі және болашақ промоутері Сэнди Баррға сатты. Бұл жағдай Дон Косс үшін күтпеген болып келді, ол Кулберсонға тағылған қылмыстық айыптамаларға байланысты Портленд күресінің болашағына қатысты алаңдаушылық білдірді.

Компания жабылған кездегі чемпиондар

Чемпиондар
PW Тынық мұхиты солтүстік-батысы ауыр салмақ чемпионы: доктор Д. Лютэр
PW Тынық мұхиты солтүстік-батысы командалық чемпионаты: Картель (Үлкен Сұр және Винни Массаро)
PW Тынық мұхиты солтүстік-батысы жеңіл ауыр салмақ чемпионы: Тимоти Тэтчер