Бон Эйр, Вирджиния: 2020 ж. халық саны 18,022. Ричмонд қаласының маңындағы тарихи аудан, құрметті демалыс орны. Виктория стиліндегі үйлер көп. Жақсы ауасымен танымал.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бон Эйр – АҚШ-тың Вирджиния штатындағы Честерфилд округінде орналасқан халық санағымен белгіленген елді мекен. 2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 18 022 адамды құрайды. Бұл қауым Ричмонд-Петерсбург аймағындағы тәуелсіз Ричмонд қаласының шағын қаласы болып есептеледі және Оңтүстік жақ аудандарының бір бөлігіне жатады. Бастапқыда демалыс орны ретінде дамыған Бон Эйрдің орталық бөлігі Ұлттық тарихи аудан деп жарияланған, онда 19-шы ғасырдың соңы мен 20-шы ғасырдың басында салынған Виктория стиліндегі көптеген ғимараттар сақталған. Оның аты "жақсы ауа" деген мағынаны білдіреді, бұл оның 19-шы ғасырдың соңындағы Ричмонд қаласының өнеркәсіптік орталығындағы лас ауадан гөрі таза ауасы үшін бай ричмондтықтардың таңқурайтын демалыс орны болғандығын көрсетеді.
Bon Air is a census designated place (CDP) in Chesterfield County, Virginia, United States. The population was 18,022 at the 2020 census. The community is considered a suburb of the independent city of Richmond in the Richmond Petersburg region and is a part of the Southside neighborhoods. Originally developed as a resort, a central portion of Bon Air has been designated as a National Historic District with many structures of Victorian design from the late 19th and early 20th centuries. Its name means "good air," reflecting its role as a resort getaway that wealthy Richmonders enjoyed for its fresh air as opposed to the dirty air of Richmond's industrial downtown of the late 19th century.
Анықтама және шекаралар
Бон Эйр Вирджиния штатының Честерфилд округінің ішінде толығымен орналасқан және көбінесе 23235 пошталық кодымен шектеседі. Оның солтүстік шекарасы Хьюгенот жолы, шығыс шекарасы Ричмонд қаласы, оңтүстік шекарасы Мидлотиан автожолы, ал оңтүстік-батыс шекарасы Робиус жолы болып табылады.
Bon Air is located entirely within Chesterfield County, Virginia and mostly within the 23235 zip code. It is bounded to the north by Huguenot Road, to the east by the city of Richmond, to the south by Midlothian Turnpike, and to the southwest by Robious Road.
Курортқа дейінгі есеп айырысу
1877 жылы Бон-Эйр курортының ашылуына дейін бұл аймақта бірнеше қоныстар болған. Браун жолы мен Белло даңғылы 18 ғасырдағы Уорвик плантациясынан бастау алған ескі Уорвик жолының бөліктерін ұстанды. Бон-Эйр аймағы Браунның саммиті деп аталды, бұл, әдетте, қазіргі Жахнке жолы мен Браун жолының қиылысының оңтүстік-батыс бұрышында орналасқан Браун отбасының фермасының құрметіне аталған. 18 ғасырдың бірінші жартысында Андерсон Эдвардс қазіргі Бон-Эйр орналасқан жерде үлкен плантацияға ие болды. 1840 жылы ол оның бір бөлігін Натаниел мен Джеймс Дювальға сатты. Дювальдардың Андерсон Эдвардстың жерінің екі бөлігі ақырында қазіргі Бон-Эйрдің көп бөлігін құрады. 1850 жылдары R&D темір жолы осы аймақтан өтіп, Манчестерді Робиус және Көмір шахталарымен байланыстырды. 1864 жылғы картада Bon Air тарихи ауылының жанында "Көмір кеніштерiне темір жол" бағытында "Паухайт аялдамасы" деп белгіленген шағын ғимараттар тобы көрсетілген. Азамат соғысы кезеңіндегі тағы бір картада "Когобильге" тиесілі аймақ көрсетілген, ол қазіргі Бон-Эйр бастауыш мектебі мен Гранд Саммит тұрғын алабының жанындағы Бьюфорд жолының маңында орналасқан. Ерте карталарда Робиус станциясынан шығысқа қарай 1/2 миль жерде "Поуайт станциясы" да көрсетілген.
Prior to the advent of the 1877 resort in Bon Air, the area had some settlements. Brown Road and Belleau Drive each follow portions of the old Warwick Road that dates back to the 18th century Warwick plantation. The Bon Air area came to be known as Brown's Summit, probably named for the Brown family farm which was located near the southwest corner of present day intersection of Jahnke Road and Brown Road. In the first half of the 18th century, Anderson Edwards owned a large plantation on the current site of Bon Air. He sold parts of it to Nathaniel and James Duval in 1840. The Duvals' two portions of Anderson Edwards' land would eventually comprise large parts of modern day Bon Air. The R&D railway came through the area around 1850, connecting Manchester to Robious and the Coal Mines. An 1864 map shows a small cluster of buildings labeled "Pawhite Stop" on the "Railroad to Coal Mines" line near the site of historic Bon Air village. Another Civil War era map shows an area owned by "Cogbill" which is in the vicinity of the area near Buford Road near current day Bon Air Elementary School and Grand Summit subdivision. Early maps also lists a "Powhite Station" 1/2 mile east of Robiou's Station.
Бон-Эйр: курорттық дәуір
19 ғасырда Ричмонд қаласынан жоғарырақ және алыс орналасқан жер, әсіресе Орталық Вирджиниядағы ыстық жаз айларында, денсаулыққа пайдалы атмосфераны қамтамасыз етеді деп саналды. Жақын орналасқан және биіктігі жоғарырақ болғандықтан Бон-Эйр осы мүмкіндіктерді ұсынып, Ричмондтан теміржол арқылы 8 миль (13 км) қашықтықта жазғы курорттық қала ретінде құрылды. Негізгі құрылтайшылардың бірі – Вирджиния штатының Чатем қаласынан шыққан полковник Алгернон С. Буфорд, ол соғыстан кейінгі үлкен кеңею кезеңінде Ричмонд және Дэнвилл теміржолының президенті ретінде танымал болды. Бұл кеңею 1894 жылы Оңтүстік теміржол жүйесінің (қазір Норфолк Саутерн құрамында) құрылуымен аяқталды. Бон-Эйрдің теміржол басшыларымен байланысы 1957 жылы жолаушылар тасымалы тоқтағанға дейін көп жылдар бойы 1 миль (2 км) аралықта үш аялдама болғандығымен расталуы мүмкін. Полковник Буфорд Вирджиния университетінің түлегі болды. Ол заңгер болып жұмыс істеді және 1853 және 1854 жылдары Вирджиния штатының делегаттар палатасында Питтсилвания округін өкілдік етті. Азамат соғысы кезінде Буфорд Конфедерацияға Ричмондтағы Вирджиния депосында қызмет етті, бірақ «полковник» атағы құрметті деп саналады, бұл құлдықтан кейінгі жылдары Оңтүстікте кең таралған әдет-ғұрып еді. Вирджиния губернаторы Фрэнсис Х. Пирпонттың қолдауымен 1865 жылдың 13 қыркүйегінде Буфорд 225 км-лік Ричмонд және Дэнвилл теміржолының (R&D) президенті болды. 1875 жыл шамасында Буфорд Натаниел және Джеймс Дювальдардан үлкен жер учаскесін сатып алды. Бұл жер учаскесі R&D теміржолының оңтүстік жағында, ескі Андерсон Эдвардс плантациясы ретінде белгілі болды. Ол жеке өзі (сондай-ақ R&D теміржолы арқылы) Браунс Саммит дамуына көмектесті, ол кейін Гранд Саммит, содан кейін Бон-Эйр деп аталды, француз тілінде «жақсы ауа» деген мағынаны білдіреді. Бұл таңдау француз гугеноттарының, діни босқындардың, одан бұрын батысқа қарай қоныстанғандығымен байланысты болуы мүмкін. 1877 жылы Ричмонд зергері Льюис Г. Джанке Дюваль ағаларынан Эдвардс иелігінің қалған 153 акр жерін сатып алды және екі жылдан кейін бұл ферманы ағасы А. Франц Джанкеге сатты. 7737 Jahnke Road мекенжайындағы 350 акр жер Shady Echo деп аталды. 1877 жылы Буфорд Бон-Эйр жер және жақсарту компаниясының алғашқы инвесторлары мен офицерлерінің бірі болды. Бон-Эйрдің дамуына қатысқан басқа R&D қызметкерлері генерал Томас М. Логан, Эндрю Талкотт және оның ұлы Томас Манн Рэндольф Талкотт болды. Осы есімдерден басқа, ерте қоныс аударушылардың көптегені ескі Бон-Эйр ауылындағы жолдарға өздерінің есімдерін берді. Полковник Буфордтың құрметіне Бон-Эйрде Буфорд жолы аталды. Логан көшесі генерал Логанның есімімен аталады. Полк көшесі Бон-Эйр тұрғыны Полк Миллердің есімімен аталды, ол фармацевт және өте талантты банджо ойнаушы, ол сүйікті аң аулау иті Сержант үшін емдік препараттар жасағанда, Сержанттың үй жануарларын күту өнімдерін құрды. Басқа да көрнекті тұрғындарға Вирджиния медициналық колледжімен және басқа да маңызды ауруханалар мен медициналық мектептермен байланысы бар доктор Хантер Макгуайр, оның әйелі Мэри Стюарт Макгуайр және олардың 10 баласы кірді, олардың көптегені де медицина саласында жұмыс істеді. 1889 жылы тракт (бұрынғы «Ескі Бертон ордасы» деп аталған соғысқа дейінгі ферма үйімен) Линчбургтен (сол кезде Кэмпбелл округі) шыққан Конфедерация азамат соғысының ардагері Дж. Р. Ф. Берроуз және оның әйелі Люси сатып алды. Баласыз болғандықтан, бірнеше жылдан кейін Берроуздер бастапқыда «Доссыз балалар үйі» деп аталған жетімдер үйін ашты және 1898 жылы оны тіркеді. Діни сенімді жұп жетімдер үйі үшін ешқашан қаржы сұрамады, бірақ оларға түскен қолдау туралы әңгімелер бар. 1915 жылы Берроуз мырза қайтыс болғаннан кейін, ол көршілес пәтерлермен қоршалған жерге жерленді, оның қабір тасында «Өлімге дейін адал» деп жазылған. Бон-Эйрдегі Берроуз көшесі осы жұптың құрметіне аталды. Автокөлік дәуіріне дейін теміржол Бон-Эйрге бару және одан шығудың негізгі құралы болып қызмет етті. Бастапқы Оңтүстік теміржол станциясы 1881 жылы Атлантада өткен Халықаралық мақта көрмесінен Бон-Эйрге әкелінген ғимарат болды. (Бұл станция 1917 жылы жаңа станциямен ауыстырылды, ал ескі станцияның бөліктері жолдың оңтүстік жағындағы ескі үйдің құрылысында пайдаланылды, ол 2005 жылы әлі де сақталған). Бон-Эйр айманындағы басқа да ерте аялдамаларға «The Steps» кіреді, ол қазіргі Буфорд Роуд көпірінің жанында жолдың солтүстік жағында орналасқан, Бон-Эйр мейрамханасының оңтүстігінде Бёрроуз көшесіндегі мейрамхананың жанындағы аялдама және Вудмонттың қазіргі бөлінісіне жақын жердегі аялдама. Соңғы станция теміржолдың осы бөлігіндегі жалғыз жеке станция болды және ол Ли Паркі деп белгілі болды. Бон-Эйр арқылы теміржолдың алғашқы бағыты қазіргі Буфорд Роуд көпірінің жанында орналасқан каолин саз кенінің артықшылықтарын пайдалану үшін салынған болуы мүмкін. Сазды өңдеу үшін Манчестерде салынған зауыт өндіріске кірер алдында өрт сөндірілді, нәтижесінде жоба тоқтатылды.
In the 19th century, it was believed that the higher elevation and distance from the urban area of Richmond provided a more healthful atmosphere, particularly in the hot summer months in central Virginia. With its nearby location and greater elevation, Bon Air offered these features nearby, and was founded as a summer resort town about 8 mile (13 km) outside of Richmond by railroad. One of the founders was Colonel Algernon S. Buford, of Chatham, Virginia, who is best known for his presidency of the Richmond and Danville Railroad during its massive postwar expansion, which ended in 1894 with the formation of the Southern Railway System (now part of Norfolk Southern). Bon Air's connections with the railroad's leaders could possibly be evidenced by the fact that over many of the years until passenger service ended in 1957, the community simultaneously had three stops within 1 mile (2 km) of trackage. Colonel Buford was a graduate of the University of Virginia. He became a lawyer, and represented Pittsylvania County in the Virginia House of Delegates during 1853 and 1854. During the Civil War, Buford served the Confederacy in Richmond at Virginia Depot, although the title "Colonel" is believed to have been honorary, a southern custom common in the post slavery years. With the support of Virginia Governor Francis H. Pierpont, on September 13, 1865, Buford became president of the 140 mile (225 km) Richmond and Danville Railroad (R&D). Around 1875, Buford purchased portions of a large tract of land from Nathaniel and James Duval, a tract of land on the south side of the R&D right of way known as the old Anderson Edwards plantation. He personally (as well as through the R&D Railroad) helped in the development of Brown's Summit, which was renamed Grand Summit, then Bon Air, after the French expression for "good air". This choice may also have been related to the earlier settlement by French Huguenots, a group of religious refugees, slightly to the west. In 1877, Richmond jeweler Lewis G. Jahnke bought the other 153 acre portion of the Edwards estate from the Duval brothers and two years later sold this farm it to his brother A. Franz Jahnke Sr. This 350 acre estate, at 7737 Jahnke Road, would be known as Shady Echo. In 1877, Buford was among the first investors and officers in the Bon Air Land and Improvement Company. Other R&D officials involved in the development of Bon Air were General Thomas M. Logan, Andrew Talcott, and his son, Thomas Mann Randolph Talcott. In addition to these names, other early settlers contributed their names to the roads within the old Bon Air village. Col. Buford is honored by the naming of the thoroughfare Buford Road in Bon Air. Logan Street is named for General Logan. Polk Street is named for Bon Air resident Polk Miller, a pharmacist and highly acclaimed banjo player who founded what became Sergeant's Pet Care Products while creating treatments for his favorite hunting dog, Sergeant. Other prominent residents included Dr. Hunter McGuire who was affiliated with the Medical College of Virginia and several other important hospitals and medical schools (and for whom McGuire Veterans Administration Medical Center in Richmond was named), his wife Mary Stuart McGuire, and their 10 children, many of whom also went into the field of medicine. In 1889, the tract (with an antebellum farmhouse which was earlier known as "The Old Burton Place") was purchased by J. R. F. Burroughs, a Confederate civil war veteran from Lynchburg, (then in Campbell County), and his wife Lucy. A childless couple, a few years later the Burroughs opened an orphanage which was originally called "The Home for Friendless Children", and was incorporated in 1898. Religiously devout, the couple never solicited for funds for the orphanage, but there are tales of the support they received anyway. When Mr. Burroughs died in 1915, he was buried at a site now surrounded by neighboring apartments, where his tombstone reads "Faithful unto Death". Burroughs Street in Bon Air was named for the couple. Rail continued to serve as the primary means of transportation to and from Bon Air until the automobile era. The original Southern Railway Station was a building brought to Bon Air from the International Cotton Exposition which had been held in Atlanta, Georgia, in 1881. (This station was replaced in 1917, and portions of the original station were used in an old home on the south side of the tracks, still existent in 2005). Other early stops in the Bon Air area include "The Steps", located on the north side of the tracks near the current Buford Road Bridge, a stop for the Bon Air Inn south of the Inn site on Burroughs Street, and a stop near the current subdivision of Woodmont for the Wherry Farm. This latter station was the only private station on this section of the railroad and was known as Lee Park. The early railroad alignment through Bon Air may have been to take advantage of a kaolin clay mine said to have been located on the south side of the tracks near the current Buford Road bridge. A plant built in Manchester to process the clay from Bon Air burned before it could go into production, ending the project.
Ауылдық кезең
20 ғасырда Ричмонд маңындағы тұрғын үйлер саны артқан сайын, Бон-Эйр жазғы демалыс орны емес, жыл бойы тұратын орта таптың шағын ауданына айналды. Честерфилд округындағы ең көне кітапхана 1902 жылы Бон-Эйр қауымдастығымен, Бон-Эйр пресвитериан шіркеуінің пасторы және қоғамның әдеби және білім беру саласындағы жетекшісі доктор Джеймс К. Хазеннің құрметіне салынды. 1911 жылы жаңа Вестхэм көпірі Джеймс өзенін Ричмондтан шамамен 11 км (7 миль) жоғарыда, Хенрико және Честерфилд округтары арасында кесіп өтті. 1911 жылы ол Чесапик және Огайо темір жолының жанындағы Вестхэм станциясының атымен аталып, бастапқыда ақылы көпір ретінде салынды. Жекеменшік Вестхэм көпірін құрылысшы Джордж Крэгхед Грегори басқарған топ қаржыландырды. Ол Уильямс бөгетінен шамамен 1 км қашықтықтағы Гранит Холл имениесінде тұрды, онда ол жергілікті тастан салынған сарай салған. Грегори сондай-ақ Вестхэмптон паркінен (қазіргі Ричмонд университеті) Бон-Эйрге дейін трамвай желісін салу жоспарларына қатысты, ол Ричмондтың "жатындық ауданына" айналатынына сенді. Джеймс өзені мен Бон-Эйр арасында Грегори жоспарлаған теміржол желісі бойындағы үлкен жерлерді бақылады, оларды дамытқысы келді. Алайда, жоспарларына қарамастан, Вестхэм көпірінен Бон-Эйрге дейінгі жолдың дайындығынан басқа, Грегоридің жоспарланған трамвай желісі іске аспады. Бұл Вестхэм көпірінің салмақ көтеру қабілетіне және/немесе Хенрико округындағы жер мәселелеріне байланысты болуы мүмкін. Дегенмен, қазіргі Саутгемптон жолы мен Мохок драйвінің бойындағы жұмсақ еңістер жоспарланған және ішінара жақсартылған маршруттың қалдықтарын көрсетеді. 1915 жылы Берроуз қайтыс болғаннан кейін Бетани үйін басқалар, соның ішінде Бон-Эйр пресвитериан шіркеуі басқарды, үй 1940 жылдарға дейін жабылмағанша. Мыңнан астам бала осы шаруашылықты "үй" деп білді, әдетте бір уақытта 50 ұл мен қызды күтіп бақты. 1933 жылдан кейін 147 мемлекеттік тас жолы Вестхэм көпірі арқылы жүргізілді. Ол Хенрикодағы Ривер Роуд пен Вестхэм Парквейді Саутгемптон Роудпен және Честерфилдтегі жаңа Гугенот Роудымен байланыстырды. 1950 жылы су тасқынына жиі ұшыраған және өсіп келе жатқан қала маңындағы қозғалысқа жарамсыз болған Вестхэм көпірінің орнына жаңа Гугенот ескерткіш көпірі (Франциядағы діни қуғын-сүргіннен қашу үшін 18 ғасырда келген француз гугеноттардың құрметіне аталған) салынды. Ескі көпір бұзылды, бірақ тіректер әлі де екі жағында көрінеді, ал көптеген жылдар бойы жолды электр және телефон сымдары белгілеп тұрды. Ескі трамвай жолының іздерін Саутгемптон жолы мен Мохок драйвінің бойындағы жұмсақ еңістерде, сондай-ақ Форест Хилл даңғылының (бұрын Гранит Роуд деп аталған) жанында, Логан және Хазен көшелерінде (Бон-Эйрде) көруге болады, жергілікті хабарлауынша, олар трамвай жобасының қалдықтары екені айтылады. Грегоридің бұрынғы сарайы, Гранит Холл, қазір Уильямс бөгетіне жақын орналасқан Чероки Естейтс тұрғын алабында, 2008 жылы жеке тұрғын үй ретінде пайдаланылып келді. C&O-ның Вестхэм станциясы 1961 жылы Ричмондтың Робин Гуд және Эрмитаж жолдарындағы қалалық саябағына көшірілді.
In the 20th century, as the residential area around Richmond grew, Bon Air evolved into a middle class neighborhood, occupied year round versus just being a summer resort. The oldest lending Library in Chesterfield County was built in 1902 by the Bon Air Association as a Memorial to Dr. James K. Hazen, minister of Bon Air Presbyterian Church and a literary and educational leader of the community. In 1911, the new Westham Bridge crossed the James River between Henrico County and Chesterfield County about 7 mile (11 km) upstream from Richmond. Built as a toll bridge, it was named for the nearby Westham Station of the Chesapeake and Ohio Railway in 1911. The privately owned Westham Bridge was financed by a group headed by developer George Craghead Gregory, who resided at Granite Hall, an estate about a mile from Williams Dam, where he had a mansion erected which was faced with stone quarried nearby. Gregory was also involved with plans to extend a streetcar line from an existing line at Westhampton Park (now the University of Richmond) to Bon Air, which he saw as becoming a "bedroom community" of Richmond. Between the James River and Bon Air, Gregory controlled large land areas along the proposed rail line which he hoped to develop. However, despite his plans, aside from grading of right of way all the way from the Westham Bridge to Bon Air, Gregory's planned streetcar line did not materialize. This may have been due to weight issues at the Westham Bridge and/or right of way matters in Henrico County. However, portions of the planned and partially improved route can be seen in modern times with the gentle slopes found on present day Southampton Road and along Mohawk Drive. After Burroughs died in 1915, the Bethany Home was taken over by others, including Bon Air Presbyterian Church, until the home closed for good during the 1940s. Over a thousand children had known the farm as "home", maintaining an average of 50 boys and girls at a time. After 1933, State Route 147 was routed across the Westham Bridge. It connected River Road and Westham Parkway in Henrico with Southampton Road and the new Huguenot Road in Chesterfield. In 1950, the Westham Bridge, which had been subject to flooding and was inadequate for traffic in the growing suburban area, was replaced by the new Huguenot Memorial Bridge (named in honor of the French Huguenot settlers who came to the area in the eighteenth century to escape religious persecution in France). The old bridge was dismantled, but the abutments were still visible at each end, and overhead power and telephone lines continued to mark the route for many years. Traces of the old streetcar right of way may be seen along gently sloped Southampton Road and Mohawk Drive near Forest Hill Avenue (which was formerly known as Granite Road), and on Logan Street and Hazen Street in Bon Air, where a washboard surface was long rumored by local lore to be the remnants of the streetcar project. Gregory's old mansion, Granite Hall, now located in the Cherokee Estates subdivision near Williams Dam, was still in use as a private residence in 2008. The C&O's Westham Station was relocated to a Richmond city park at Robin Hood Road and Hermitage Road in 1961.
1970 жылы Ричмонд-Честерфилд аннексиясы
1970 жылы Ричмонд қаласы сол кезде Бон-Эйр деп есептелген аумақтың бір бөлігін өз құрамына қосты. Бон-Эйр аймағында Гугенот орта мектебі, Томпсон орта мектебі және Дж. Б. Фишер бастауыш мектебі (Midlothian аймағының дәрігерінің құрметіне аталған) сияқты шамамен ондай мектеп, қосымша ғимараттар мен болашақ мектептер орналасқан. Бұл мектептер, 23 шаршы миль (60 км²) аумақпен бірге, 1960 жылдардың соңында Ричмонд қаласының Честерфилд округіне қарсы аннексиялық сот процесі кезінде келісілген келісім нәтижесінде Ричмонд қаласына берілді. Аннексия 1970 жылдың 1 қаңтарынан бастап күшіне енді. Алғашқы Бон-Эйр бастауыш мектебі, сондай-ақ жаңа ғимарат және Бон-Эйр бастауыш мектебі округ құрамында қалуға рұқсат етілді.
A portion of what was then considered Bon Air was annexed by the City of Richmond in 1970. In the Bon Air area, Huguenot High School, Thompson Middle School, and J. B. Fisher Elementary School (named for a Midlothian area physician) were among approximately a dozen schools, support buildings, and future school sites conveyed to the City of Richmond along with 23 square miles (60 km2) of territory as the result of a compromise negotiated during the annexation suit by the City of Richmond against Chesterfield County in the late 1960s. The annexation became effective January 1, 1970. The original Bon Air Elementary School and the newer building and Bon Air Primary School were allowed to remain in the county.
1970 жылдар - қазіргі уақыт: Бон-Эйрдың қосымша қала маңындағы аумағы және тарихи сақталуы
Чиппенэм парк-вей салынғанда, 1960 жылдардың ортасында құрылыс қазіргі Жахнек-роуд пен Мидлотиан автожолының арасында салынған кезде ескі Уорвик-роуд жолының бағытын бөліп тастады. Бон-Эйр қалашықтарының саны артып келе жатқанда, Мэри Энн Клэфлин 1977 жылы Бон-Эйр тарихына арналған 144 беттік кітап жариялады, кітаптың атауы "Бон-Эйр: Тарих" болды. 1978 жылы Бон-Эйр тарихи қоғамы құрылды, ал 1988 жылы қоғам Бон-Эйр тарихи ауданының Ұлттық тарихи орындар тізіміне енгізілуі үшін өтініш дайындауға көмектесті. 1987 жылы Powhite Parkway Extension оңтүстік Бон-Эйрді Chippenham Parkway-ден Мидлотиан автожолындағы Jahnke Road-қа дейін кесіп өткен кезде жол жүрісінің схемасы өзгерді. Сонымен қатар, 1988 жылы Бон-Эйрдің жанында Уилли көпірі ашылғанда, Ричмондтың батыс жағына оңтүстік тұрғындарының қолжетімділігі едәуір жақсарды. 1985 жылы Ukrops дүкенімен бірге Stony Point сауда орталығы ашылды. 1990 жылдары Бон-Эйрдің оңтүстігінде Арборетум және The Boulders кеңселік парктер пайда болды, ал 1990 жылы Беллгрейдта (Бон-Эйрдің солтүстік-батысында) Shoppes ашылды. 2004 жылы Stony Point Fashion Park ашылды, ол Бон-Эйрдің жанындағы басқа сауда орталықтарымен және сауда үйлерімен (Честерфилд Таун Центр және Кловерлиф Молл) бәсекелесті.
When Chippenham Parkway was built, construction severed the old Warwick Road route in the mid 1960s when it was built between present day Jahnke Road and Midlothian Turnpike. As Bon Air became increasingly suburbanized, Mary Anne Claflin published a 144 page book documenting Bon Air called Bon Air: A History in 1977, the Bon Air Historical Society was founded in 1978, and in 1988 the society assisted in generating an application for the Bon Air Historic District submitted to the National Register of Historic Places. In 1987, the traffic patterns changed when the Powhite Parkway Extension cut across southern Bon Air from Chippenham Parkway to Jahnke Road on Midlothian Turnpike. Further, when the Willey Bridge opened in 1988 near Bon Air, Southsiders had significantly improved ability to access the West End of Richmond. In 1985, the Stony Point Shopping Center opened, anchored by a Ukrops store. The 1990s, Arboretum and The Boulders office park developments popped up south of Bon Air, and the Shoppes at Bellgrade (northwest of Bon Air) opened in 1990. The Stony Point Fashion Park opened in 2004, which competed with other retail centers and malls (Chesterfield Town Center and Cloverleaf Mall) nearby to Bon Air.
Бон-Эйр 2000-шы жылдары
Роккауэй және МакРэй жолдарының қиылысында 1916 жылғы ауылдық пошта кеңсесінің, 1902 жылғы Хазен кітапханасының және қонақ үй аумағының (қазіргі Бон Эйр қауымдастығы) іздері сақталғанымен, қазіргі "Ескі қала" Бон Эйр көбінесе туристерді қызықтыра қоймайды. Жеке меншіктегі, қайта жаңартылған Хазен үй кітапханасында Бон Эйр тарихына қатысты жәдігерлер бар, бірақ ол тек алдын ала жазылғандарға ғана ашық. Бьюфорд жолындағы 1880 жылдарға дейінгі үйлер Бон Эйр курорты дәуірінің архитектуралық ерекшеліктерін көрсетеді, алайда бұл үйлердің бәрі жекеменшік және тұрақты түрде қоғамға қолжетімді емес. Бон Эйр тарихи қоғамы теміржол жолдарының үстіне салған "тарихи" көпірден айналаға қарап, қазіргі теміржол жолдарын көруге және бұрынғыда "сатылар" арқылы Бон Эйр қонақ үйіне келген қонақтарды түсірген жерді көруге болады, бірақ Бон Эйрдегі теміржол дәуірінің көптеген дәлелдері жоғалып кеткен. Бон Эйр тарихи қоғамы мен Честерфилд округінің саябақтар және демалыс департаменті курорттық дәуірдегі үйлерге сирек экскурсиялар ұйымдастырады, ал жыл сайын Бон Эйр тұрғындары мен мәдени орталықтар мамыр айының бірінші демалыс күндері "Виктория дәуірі" мерекелік шеруін және жалпы мерекелік іс-шараларын өткізу арқылы Бон Эйр курортының тарихын тойлайды. Бон Эйр көбінесе қала маңындағы сауда орталықтарымен қоршалған тұрғын үйлерден тұрады. Кейде осы сауда орталықтарында Ричмонд қаласының дамыған жеке кәсіпкерлік және мейрамхана бизнесінен пайда болған жеке кәсіпорындар (қасапханалар, кофеханалар, мейрамханалар) орналасқан. Фан ауданы және Ричмондтың басқа да аудандарының отбасылары жақсы білім беру жүйесі мен қолжетімді баспана іздеу үшін қаладан шығып, Поухайт Парквей және/немесе Чиппенхэм Парквей арқылы қалаға немесе Вест-Эндке 10 минуттық қашықтықта орналасқан Бон Эйрдің ішкі қалалық аймағына қоныстанды.
While remnants of the 1916 village era post office, 1902 Hazen Library, and Hotel Grounds (currently the Bon Air Community Association) still linger at the intersection of Rockaway and McRae Roads, current day "Old Town" Bon Air is generally not a tourism attraction. The privately owned and restored Hazen House Library contains artifacts from Bon Air's history but is open only by appointment. While one can drive by numerous 1880s era houses on Buford Road that show an architectural style signature of the Bon Air resort era, these are all private dwellings that do not regularly offer access to the public. The "historic" bridge built over the railroad tracks by the Bon Air Historical Society enable one to look out over existing railroad tracks and see where "the Steps" once disembarked train visitors to the Bon Air Hotel, but most actual evidence of the train era in Bon Air has all but disappeared. The Bon Air Historical Society and Chesterfield County Parks and Recreation Department do offer infrequent tours of the resort era houses, and once a year, Bon Air residents and cultural institutions celebrate Bon Air's resort era history by hosting a "Victorian Days" community parade and general celebration on the first weekend in May. Bon Air is largely a residential bedroom community surrounded by suburban shopping centers. In some cases, these shopping centers house independent businesses (butchers, coffee shops, restaurants) that are spinoffs from downtown Richmond's thriving independent business and restaurant scene. As families from the Fan District and other Richmond neighborhoods leave the city in search of a better school system and affordable housing, many settle in the inner suburb of Bon Air with 10 minute access to the city or the West End via the Powhite Parkway and/ or Chippenham Parkway.
География
Бон-Эйр (37.519947, −77.568768) координаталарында орналасқан. Биіктігі 328 фут (100 м). Аталмыш қауым Шығыс стандарт уақыт белдеуінде жатыр. АҚШ Халық санағы бюросы мәліметінше, CDP-нің жалпы ауданы , оның ішінде құрлық және , немесе 0,38%-ы су құрайды. Вирджиния штатының Тайдвотер және Пьемонт геологиялық аймақтарын бөліп тұратын құлау сызығының батысында орналасқан Бон-Эйр айманындағы орташа биіктік теңіз деңгейінен шамамен 200 фут (61 м) жоғары, бұл Ричмондтың көп бөлігінен (шығысқа қарай 8 миль (13 км) қашықтықта) едәуір биік. Поуайт-Крик өзенінің екі тармағы жақын жерде бастау алып, Ричмонд қаласының орталығынан жоғары ағыстағы Джеймс өзеніне құяды.
Bon Air is located at (37.519947, −77.568768). The elevation is 328 feet (100 m). The community is located in the Eastern Standard time zone. According to the United States Census Bureau, the CDP has a total area of , of which is land and , or 0.38%, is water. Just west of the fall line, which divides Virginia's Tidewater and Piedmont geological regions, the average elevation in the Bon Air area is approximately 200 feet (61 m) above sea level, which is significantly higher than most of Richmond, only 8 mile (13 km) to the east. The two branches of Powhite Creek originate nearby, which flows into the James River just upstream from downtown Richmond.
Демография
Халық санағы бойынша Орталық қабылдау және орналастыру бөлімі (CAP) және Бон Эйр жасөспірімдер түзеу орталығы. CAP-те штаттың барлық аймақтарынан келген жасөспірімдер бағаланып, тіркеліп, Бон Эйр жасөспірімдер түзеу орталығының бөлімшелеріне жіберіледі.
As of the census Central Admission and Placement Unit (CAP), and Bon Air Juvenile Correctional Center. At CAP, juveniles from across the state are evaluated, processed and assigned to a unit at Bon Air Juvenile Correctional Center.
Мекемелер
Бон-Эйр жасөспірімдер түзеу орталығы ең төменгі қауіпсіздік деңгейіндегі қанаттан тұрады, онда аз ауыр қылмыстар жасаған және қысқа мерзімге сотталғандар үшін бірнеше ашық коттедждер бар. "Expansion" – барлық түрдегі қылмыскерлерге арналған 5-деңгейлі максималды қауіпсіздік қанаты. "Expansion" қанатында екі бөлімде орналасқан 8 бөлім бар. Оның үш бөлімі жыныстық қылмыстар жасағандарға арналған, ал қалған төртеуі – жалпы палаталар, біреуі – зиякерлік мүмкіндіктері шектеулі адамдарға арналған. Бон-Эйр жасөспірімдер түзеу орталығындағы тұтқындар психикалық денсаулық сақтау және оңалту кеңес беру қызметтерін алады. Мамандандырылған емдеу бағдарламаларына есірткіге тәуелділік, агрессияны басқару, жыныстық қылмыскерлерге арналған және қарқынды терапиялық бағдарламалар кіреді. Оқу орнында академиялық және кәсіби дайындыққа бағытталған оқу курстары ұсынылады. Тұрғындар жоғары мектеп немесе жоғары мектепке теңдестірілген диплом алуға мүмкіндік алады.
Bon Air Juvenile Correctional Center consists of the minimum security wing, with several open cottages for offenders with lesser crimes and shorter stays. The Expansion is a Level 5 Maximum security wing for all types of offenders. The Expansion has 8 units on two different housing wings. It has three dedicated units for sex offenders, with the other four being regular wards and one for individuals with intellectual disabilities. While incarcerated at Bon Air Juvenile Correctional Center, residents receive mental health and rehabilitative counseling services. Specialized treatment programs include substance abuse, aggression management, sex offender, and intensive therapeutic programming. Academic and career readiness training are provided on campus. Residents are able to earn a high school or high school equivalency diploma.
Мүмкіндігі бар жабылу
2010 жылдардың соңында Вирджиния штаты Энни Э. Кейси қорының тәжірибесімен жасөспірімдер түрмелерін реформалау процесін бастады. Бағдарлама жасөспірімдер түрмелерін жабуды және үнемделген қаражатты штат бойынша жергілікті оңалту бағдарламаларын құруға және қолдауға жұмсауды қамтиды. Орталық қабылдау және орналастыру (CAP) бөлімі қабылдау және диагностика орталығын (RDC) жабу кезінде құрылды, BAJCC штаттың соңғы жастар түрмесі болып табылады. 2018 жылы губернатор Нортамның әкімшілігі басқа аймақтық нысандар салып, 420 акр жерді иелік ететін мемлекеттік нысанды жабуға тырысты. Бұл Bon Air жерін дамыту немесе сақтау үшін босатуға мүмкіндік береді. Жабылу жоспары осы кішірек жерлерді анықтауға байланысты болды, бірақ Чесапикте және Уайт аралы ауданында 60 төсектік нысан салуға жасалған әрекеттер жергілікті қарсылыққа тап болды. 2019 жылдың наурыз айының соңында Вирджиния штатының Уайт аралының қадағалау кеңесімен қаржыландыру мәселесі бойынша келіссөздер Уайт аралында құрылыс салу жоспарына күмән келтіргендей болды. Одан кейін Эндрю К. Блок-младший (Вирджинияның жасөспірімдер әділеттілігін реформалау бастамасының авторы) 19 сәуірде қызметтен кететінін, ал оның орнына бұрынғы жасөспірімдер әділеттілігі департаментінің қоғамдық бағдарламалар орынбасары директоры Валерия Бойкин тағайындалатынын мәлімдеді. 2019 жылдың 5 сәуірінде DJJ және Уайт аралы келісімді тоқтатқан бірнеше шығындарды қаржыландыруды бөлу туралы алдын ала келісімге келді. Уайт аралының қадағалау кеңесі 18 сәуірде Вирджинияның жасөспірімдер әділеттілігі департаментіне 20 акр егістік жерді 13,5 миллион долларлық нысанды салу үшін беру туралы мәселені қарауға тиіс болды. 18 сәуір күні Уайт аралының қадағалау кеңесі 3–2 дауыспен жоспарды қабылдамады, бұл Bon Air түрмесін жабуды күдікке түсірді. Ричмондта орналасқан RISE for Youth атты жақтас ұйымы да Уайт аралы жобасына қарсы күшті ықпал етті, сондай-ақ Вирджиния штатының Чесапик қаласында ұқсас нысан салуға жасалған бұрынғы әрекеттерге де қарсылық көрсетті.
In the late 2010s, the Commonwealth of Virginia began a process of Juvenile Prison reform with expertise from the Annie E. Casey Foundation. The program involves closing youth prisons and using the savings to build and support more localized rehabilitative programs across the state. The Central Admission and Placement (CAP) unit was established upon the closure of the Reception and Diagnostic Center (RDC), BAJCC is the last of the state youth prisons, and in 2018 Governor Northam's administration is attempting to close the state owned 420 acre facility by building other regional facilities. This would eventually free the Bon Air property for development or conservation. the closure plan has been contingent upon identifying these smaller locations, but attempts to build a 60 bed facility in Chesapeake and near Isle of Wight County have met local resistance. In late March 2019, the Commonwealth of Virginia's negotiations with the Isle of Wight board of Supervisors over funding seemed to cast doubt on the plan to build in Isle of Wight. Soon after, Andrew K. Block Jr. (the architect of Virginia's Juvenile Justice Reform initiative) announced he would be stepping down effective April 19 to be replaced by Valerie Boykin (previously deputy director of community programs at the juvenile justice department). On April 5, 2019, DJJ and Isle of Wight reached a provisional agreement to split funding of several costs that had held up the deal. The Isle of Wight Board of Supervisors was to take a final up/down vote on the measure April 18 on whether to transfer 20 acres of farmland to the Virginia Department of Juvenile Justice in order to construct the $13.5 million facility. On Thursday April 18, the Isle of Wight Board of Supervisors voted 3–2 to reject the plan, leaving the closure of Bon Air in limbo. RISE for Youth, a Richmond based advocacy organization, had also pushed heavily against the Isle of Wight project. as well as previous efforts to build a similar facility in Chesapeake, Virginia.
Білім
Chesterfield County Public Schools аймақты қызмет ететін мектептер – Бон Эйр бастауыш мектебі, Крествуд бастауыш мектебі, Гринфилд бастауыш мектебі, Робиус орта мектебі және Джеймс Ривер жоғары мектебі. Бон-Эйрде тәуелсіз Сент-Майкл епископтық мектебі, Риверсайд мектебі, Сент-Эдвард-Эпифани католик мектебі және Стони-Пойнт мектебі орналасқан. Бон-Эйр бастауыш мектебі Патрисия Райли Гиффтің "Полк-стрит мектебінің балалары" атты балалар кітаптары сериясына әсер етті. Ричмонд жапон мектебі (リッチモンド(VA)補習授業校 Ritchimondo Hoshū Jugyō Kō) – жапон тіліндегі демалыс күндері қосымша білім беретін мектеп, Бон-Эйр баптистік шіркеуінде өткізіледі. Ол 1988 жылы құрылған.
The Chesterfield County Public Schools serving the area are Bon Air Elementary School, Crestwood Elementary School, Greenfield Elementary School, Robious Middle School and James River High School. The independent St. Michael's Episcopal School, Riverside School Inc., St. Edward Epiphany Catholic School, and Stony Point School are also located in Bon Air. Bon Air Elementary was the inspiration for a series of children's books, The Kids of the Polk Street School by Patricia Reilly Giff. The Richmond Japanese School (リッチモンド(VA)補習授業校 Ritchimondo Hoshū Jugyō Kō), a Japanese weekend supplementary school, is held at the Bon Air Baptist Church in Bon Air. It was established in 1988.
Діндарлық өмірі
Бон-Эйрдегі құдайға табыну орындарына Буфорд Роуд баптист, Бон-Эйр пресвитериан, Сент-Джозеф Рим католик, Сент-Эдвард Исповедников католик шіркеуі, Бон-Эйр баптист, Бон-Эйр христиан, Бон-Эйр біріккен методист, Сент-Майкл епископ шіркеуі, Стони Пойнт реформацияланған пресвитериан, Бон-Эйр бірлігі және Ричмонд Ислам орталығы жатады.
Places of worship in Bon Air include Buford Road Baptist, Bon Air Presbyterian, St. Joseph Roman Catholic, St. Edward the Confessor Catholic Church, Bon Air Baptist, Bon Air Christian, Bon Air United Methodist, St. Michael's Episcopal Church, Stony Point Reformed Presbyterian, Unity of Bon Air, and the Islamic Center of Richmond.