Кіріспе

Ветерандар ескерткіш залы мен мұражайы (бұрынғы атауы – Сайындар мен теңізшілер ескерткіш залы) – Виннебаго округінің ең көне мұражайларының бірі. Залдың құрылысы 1901 жылы басталды және 1902 жылы аяқталды, бірақ ашылу салтанаты кейінге шегерілді. 1903 жылдың 3 маусымында президент Теодор Рузвельт сол кездегі Сайындар мен теңізшілер ескерткіш залының ашылуы мен бағышталу рәсіміне қатысты. Бастапқыда Мексика соғысы, Азамат соғысы және Испан-Америка соғысының ардагерлерін құрметтеу үшін жоспарланғанмен, залдың қолдаушылары оны Виннебаго округінің барлық кезеңдердегі ардагерлерін құрметтеуге бейімдеді. Ғимаратты Виннебаго округі кеңесі басқарады.

Сипаттама

Ардагерлер ескереуі залының архитектурасы классикалық грек жаңғыру стилінде салынған, яғни екі жағы бір-біріне ұқсас. Ғимараттың шығыс және батыс жағында бағаналы сатылар мен екі есік бар, бұл оларды визуалды түрде бірдей етеді. Ғимараттың барлық төрт жағын Индиана Бедфорд әктасымен әшекейленген қасбеттер жабады. Батыс қасбетіндегі тас портигіне "Әскер мен теңізшілер ескереуі залы" деген жазу және "1902" жылы қашалып жазылған. Қызыл черепицамен жабылған шатырдың үстінде люк орналасқан. Ғимараттың шығыс және батыс жағында ту көтеру тіректері орнатылған, ал батыс жағындағы бақта Басты көше Көк Жұлдыз жолы екенін көрсететін белгі тұр. Ғимараттың шығыс жағындағы газон 2016 жылы кең ауқымды жөндеуден өтті. Қазір ол Ардагерлерге арналған Бейбітшілік ескереуі орналасқан жер, ол ардагерлерді құрметтеуге, қоғамға өткен Ардагерлер күнінің тарихы туралы білім беруге және Рокфордтың алғашқы Карнеги кітапханасынан әкелінген бағанаға орнатылған Азамат соғысының мүсіні туралы хабарлауға арналған. Ардагерлер ескереуі залында үш қабат бар, оның ішінде жертөле де бар, олардың барлығына лифт қызмет көрсетеді. Жоғарғы қабаттың көп бөлігін аудитория және сахна алып жатыр. Бас қабатта көптеген мұражай экспонаттары орналасқан, ал жертөледе экспонаттармен қатар конференц-зал да бар. Ғимарат барлық соғыстардың мұражайы ретінде жергілікті ардагерлерді құрметтеудегі бастапқы мақсатын орындауды жалғастыруда. Ішкі қабырғалар Азамат соғысымен, Азамат соғысы ардагерлерінің қауымдастықтарымен, Испан-Америка соғысы ардагерлерімен және Республиканың Ұлы Армиясымен байланысты символдармен және атаулармен әсем безендірілген. Тұрақты экспонаттарға Виннебаго округынан Азамат соғысында соғысып, қаза тапқандардың есімдері жазылған үлкен қабырғаға орнатылған қола тақталар кіреді. Уақыт өте келе, нашар күтім мен ластану салдарынан бірнеше картиналар қиратылды немесе жоғалды, ал кейбіреулері жабылды немесе қайта боялды.

Құрылыс

Виннебаго округінің ардагерлерін құрметтеу үшін мемориал құру идеясы 1866 жылы туды, осы кезде Екінші Конгрегациялық шіркеудің пасторы В. П. Кинни Америка Азамат соғысында қызмет еткен Виннебаго округінің 2109 сарбазы мен теңізшісінің естелігіне ескерткіш орнатуды ұсынды. 1877 жылдың наурыз айында Джон Д. Джексон Виннебаго округі кеңесіне әскери ескерткіш салуға 25 000 доллар бөлу туралы ұсыныс жасады, бірақ ол қабылданбады. 1900 жылы Виннебаго округінің сайлаушыларына Мемориалдық зал мәселесі қойылды; дауыс беру нәтижесінде 6021 дауысқа 2757 дауысқа қарсы мемориалдық зал құру қолдау тапты. Сол жылдың желтоқсан айында Гаррет Л. Невиус Посты №1 командирі Томас Г. Лоулер 200-ден астам ардагердің қол қойған петициясын округ әкімдігіне ұсынды, онда округ Мемориалдық зал салып беруді сұрады. Петицияда залдың округ ардагерлерінің естелігі үшін ғана емес, сонымен қатар округтың басқа да қажеттіліктері үшін де пайдаланылуы тиіс екені айтылды. Ғимараттың жобасын жергілікті сәулет фирмасы Брэдли мен Карпентер жасады. Құрылыс 1901 жылдың басында басталды. Фасадтар Индиана штатының Бедфорд карьерінен алынған Индиана Бедфорд әктасымен қаланды. Мемориалдық залының құрылысы 18 айда аяқталды, оның жалпы құны 59 136 долларды құрады.

Арналу

1903 жылдың ақпан айында Дж. Б. Уайтхед, полковник Томас Л. Лоулер, Амаса Хатчинс, полковник Артур Э. Фишер және Уильям Эндрюс кіретін бес адамнан тұратын комитет президент Теодор Рузвельттің қатысуымен салтанатты ашылуға шақыру хатын дайындау үшін тағайындалды. Осы комитетке сол күнгі бағдарламаны жоспарлауға рұқсат берілді. 1903 жылдың 3 маусымында Рокфорд және Виннебаго округының көрнекті азаматтарынан құралған қабылдау комитеті Рузвельтті теміржол станциясында күтіп алды, ашық кареталар оны және оның сүйемелдеушілерін Мемориалдық залға жеткізді. Содан кейін ол Азамат соғысы кезінде «Милуоки» класындағы USS Winnebago кемесінде қолданылған туды көтерді. Рузвельт Рокфордқа тағы екі рет келді: 1912 жылдың 6 сәуірінде және 1917 жылдың 26 қыркүйегінде, Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жақын жердегі Грант лагеріндегі әскерлерге сөз сөйледі.

Зал

Рузвельт Мемориалдық залды ашқан күні жергілікті Азамат соғысы ардагерлері ғимаратта алғашқы жиынын өткізді. Мемориалдық зал өмір сүрген бір ғасыр ішінде түрлі шаралар мен кездесулер үшін 60-тан астам әртүрлі ардагерлер мен олармен байланысты әскери топтарды қабылдады. 1966 жылы ғимараттың батыс жағындағы кіреберіс алдына залдың ашылуына арналған үлкен тас белгі орнатылды, ал 1973 жылы Вьетнам соғысы ардагерлеріне арналған шағын бақ салынды. Грант лагері кезеңінде Мемориалдық зал, сол кездегі атауымен, солдаттар барып көруге ұсынылатын орындар тізіміне енді. Көмек корпусы және басқа ардагерлер ұйымдары жауынгерлерге төмен бағада тамақтандырып, Бірінші және Екінші дүниежүзілік соғыстарда олар үшін әлеуметтік шаралар ұйымдастырды. 1944 жылдың қараша айында G.A.R. Rockford Nevius Post 1 ресми түрде таратылып, залдың басқаруын VFW-ге тапсырды. Айыныштысы, ғимараттың құлдырауы жалғасып, одан әрі зардап шеге бастады. 1960 жылдары округтік кеңес оны бұзуды ұсынғандықтан, залдың бұзылу қаупі туды. 1974 жылы ғимаратты Иллинойс штатының тарихи ескерткіші деп жария еткеннен кейін оның болашағы қамтамасыз етілді. 1976 жылы Мемориалдық зал АҚШ-тың екі жүз жылдық мерекесіне орай Тарихи орындардың ұлттық тізіліміне енгізілді. 1978 жылы жылу жүйесін, электр сымдарын және жылу оқшаулауды жөндеу жұмыстарына 25 000 доллар көлемінде федералдық грант бөлінді. Дегенмен, 1980 жылдардың соңына қарай ғимараттың жағдайы нашарлап, күрделі жөндеу, күрделі жөндеу және жаңғырту қажет болды. Округтік кеңес комитеті, оның құрамында Репрезентант Дэйв Винтерс және Пегги Макго (бұрынғы мэр Роберт Макгоның әйелі) жоспар жасау үшін құрылды. Грант лагерін сатудан түскен қаражатты ұсынған қаламен бірлесіп, 1988 жылы төрт жылдық 1,5 миллион долларлық қайта жаңарту жобасы басталды. Бірінші кезеңде бас қабат пен төменгі қабат, екінші кезеңде көгалдандыру, ал үшінші кезеңде аудитория жөнделді. Сәулетші Джо Циммердің бақылауымен ғимарат қайта жаңартылды. 1988 жылы автотұрақ салуға жасалған әрекеттерге және ғимараттың күтімсіздіктен нашарлауына байланысты төрт жылдық 1,5 миллион долларлық қайта жаңарту жобасы басталды. 1980 жылдары күтімге кеткен шығындарды өтеу үшін Виннебаго округінің кеңесі 2004 жылдың басына дейін бірінші қабаттағы кеңселерді Рокфорд конвенция және туризм бюросына жалға берді. Сол кезде, 2001 жылдың қараша айында Мемориалдық залдың қамқоршылар кеңесі залдың, оның күтімін және көрмелерін қадағалау үшін, сондай-ақ болашақ жұмыстар туралы есеп дайындау үшін құрылды. 2005 жылдың қаңтар айында Мемориалдық зал ресми түрде экскурсиялар үшін қайта ашылды. Көрмеге Азамат соғысында соғысып, қаза тапқан Виннебаго округінің тұрғындарының есімдері жазылған 18 қола тақталар, Азамат соғысынан бастап қазіргі Ирак соғысына дейінгі ардагерлердің естеліктері кірді. Көрмеге USS Maine кемесінің құлауынан құйылған металлдан жасалған мемориалдық тақта, Филиппин-Америка және Мексика-Америка соғыстарында қызмет еткен жергілікті сарбаздың заттары, сондай-ақ Ханой Хилтонында 6 жыл өткізген жергілікті әуе күштерінің ардагеріне тиесілі заттар қойылды. 20 және 21 ғасырлардағы ардагерлердің басқа да жәдігерлері, кішігірім көрмелердің үнемі алмасуымен бірге қойылған.