Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бёрлингтон мемориалдық аудиториясы - АҚШ-тың Вермонт штатының Бёрлингтонында орналасқан 2500 орындық көп мақсатты ұлттық тізілімде тіркелген арена. Ол 1927-1928 жылдары жергілікті сәулетші Фрэнк Лайман Остиннің жобалары бойынша салынған және оны Берлингтонның парктер және демалыс бөлімі басқарады. Конгресс орталығы ретінде ол кеңістікті ұсынады. Негізгі кеңістікте 27x80 фут просценалық сахна бар. Ғимараттың екі кіші іс-шара алаңы бар. 2016 жылдан бері ғимарат құрылымы жағынан қауіпсіз емес деп танылды және қала оны қалай жаңартып, заманауи құрылыс кодекстеріне сәйкес келтіруді анықтайтын кезде көпшілікке жабық болды.
Burlington Memorial Auditorium is a 2,500 seat multi purpose National Register listed arena, in Burlington, Vermont, United States. It was built in 1927–28 to designs of local architect Frank Lyman Austin, and is operated by the Burlington Department of Parks and Recreation. As a convention center, it offers of space. The main space contains a 27 by 80 foot proscenium stage. The building also has two smaller event spaces. Since 2016, the building has been deemed structurally unsafe and has been closed to the public while the city determines how to renovate it and bring it up to modern building codes.
Бастапқы жоспарлау
Бёрлингтон қаласы 1925-1929 жылдардағы доктор Кларенс Бичердің әкімшілігі кезінде өзінің орталық ауданының едәуір бөлігін қайта жасақтады. Оның қозғаушы күші, шын мәнінде, сол кезге дейін барлық американдық соғыстарда, әсіресе Бірінші дүниежүзілік соғыста шайқасқан Бурлингтонның туған ұлдарына арналған мемориал ретінде болды. 1925 жылы қалада жақында Еуропадағы қақтығысқа қатысқан жергілікті тұрғындарды құрметтейтін ескерткіштер болған жоқ. Сондықтан 1925 жылы 19 қыркүйекте Берлингтон еркін баспасөзінің редакторы Джон Л. Саутвик жаңа ғимарат салуға шақыру жасады. Бұл ғимарат олардың қызметін құрметтеумен қатар, конгрестік орталық ретінде қызмет етіп, қалаға табыс әкеледі және Берлингтонды арнайы іс-шараларды өткізуге арналған танымал саяхат орнына айналдырады. Жаңа залдың құрылысына қала тарапынан 750 мың доллар көлемінде кепілдік берілген. 1926 жылдың қаңтарына қарай Бичердің әкімшілігі Черч-стриттегі Станард мемориалдық залының орнында жаңа қалалық зал мен оған қосылған аудитория салу жоспарын әзірледі. Бёрлингтон тұрғындарының көпшілігі мүлдем бөлек аудитория ғимаратының құрылысына қолдау білдірді, алайда 3 ақпанға дейін Бичердің кеңсесі Бёрлингтон, Миддлбери және оның айналасындағы көптеген азаматтық, институционалдық және коммерциялық ғимараттардың авторы жергілікті сәулетші Фрэнк Остиннің жобалауымен 3000-нан астам адам сыйымдылығы бар дербес жиналыс алаңын салу үшін облигация ақшасының 150 000 долларын пайдаланатын жоспар әзірледі. Бұл ұсыныс наурыздың басында Берлингтон тұрғындарына берілген референдум арқылы мақұлданды. Сәуір айына қала 14000 долларға ескі орта мектеп пен оған іргелес жеке үйдің орналасқан жерін сатып алып, құрылысты бастауға рұқсат берді.
The city of Burlington redeveloped a significant portion of its downtown district during the mayoral administration of Dr. Clarence Beecher of 1925–29. Its impetus was actually as a memorial to Burlington's native sons who had fought in all American wars up to that point, and in particular the First World War. As of 1925, the city had no commemorative markers to honor its natives who had participated in the recent European conflict. Hence, on 19 September 1925, the editor of the Burlington Free Press, John L. Southwick, issued the first in a series of calls for the construction of a new building that would not only honor their service, but also serve as a convention center, generate income for the city, and make Burlington a more popular travel destination hosting special events. The financial backing for constructing a new auditorium was provided by a $750,000 bond that the city had secured. By January 1926, Beecher's administration had developed a plan for building a new city hall with an attached auditorium, on the site of Stannard Memorial Hall on Church Street. A large percentage of Burlington residents favored the construction of a completely separate auditorium building, however, and by 3 February Beecher's office had developed a plan wherein $150,000 of the bond money could be used to build a standalone assembly space with a capacity of more than 3,000 people, to be designed by local architect Frank Austin, the author of numerous civic, institutional, and commercial buildings in Burlington, Middlebury, and surrounding communities. This proposal was approved through a referendum put to Burlington residents in early March. By April a site at the corner of Main and South Union Streets, the site of an old junior high school and an adjacent private house, had been purchased by the city for $14,000 and cleared for construction to begin.
Қаржыландыру және құрылыс
Алайда көп ұзамай жаңа аудиторияның құны банктің бастапқы бөлген 150 000 долларынан әлдеқайда жоғары болатыны анық болды. Бұл мәселе Остинге бірнеше рет өз жоспарларын қайта қарауға, кейбір бөлшектерді жоюға және ғимараттың аяқ басының көлемін азайтуға себеп болды, бірақ бұл шығындарды қысқарту шаралары бастапқы бюджетке сәйкес келетін шығындарды төмендетті. Құрылыс осы мәселе шешілгенге дейін басталмады, бұл мәселе 1926 жылдың қалған бөлігінде Бичердің әкімшілігін қинайды. Бастапқыда, болжам бойынша, бастапқы облигациялық қорлардан тағы 30,000 доллар болжамды асып кетулерді жабу үшін қажет болады, бірақ 1926 жылдың қаңтарына қарай Берлингтон Free Press бұл шамамен 50,000 немесе 60,000 долларға дейін өскенін хабарлады. Бичердің әкімшілігі бұрынғы мэр Джеймс Берктің атысына ұшырай бастады, ол 1927 жылы 20 қаңтарда "Free Press" газетінің редакторына жаңа ғимараттың құнын сынға ала отырып, ашық хат жазды. 15 ақпанда Берк өзін алдағы сайлауда мэрлікке үміткер деп жариялады, ал он бір күннен кейін ол газетте "Соңғы мәлімдеме" жариялады, Бичердің әкімшілігі аренаны аяқтау үшін алған овердрафт туралы хабарларды таратуды және екінші жағынан ғимаратты аяқтау үшін қосымша қажетті қаражатты қамтамасыз етуді уәде етті. 1927 жылы 2 наурызда "Бёрлингтон Фри Пресс" Аудиторияның Аустиннің жоспарларын жариялады, ал келесі бір жарым ай ішінде Бичердің әкімшілігі ғимаратты жобаланғандай аяқтау үшін бастапқы 150 000 долларлық бондтық қаражаттың үстіне қосымша 100 000 доллар қажет деп анықтады. 15 сәуірде қосымша облигация мәселесі Бёрлингтон сайлаушыларына ұсынылды, олар бұл шараны басым көпшілікпен мақұлдады, болжам бойынша жоспарға тек бір қарсылық білдірді. Төрт күннен кейін жарияланған соңғы бағалауда ғимараттың жалпы құны $ 204,629 болды, қазір $ 250,000 облигациялық ақша; қалған бөлігін қала одан әрі асып кеткен жағдайда ұстап қалады және облигациялар төрт жыл ішінде 4,5% пайызбен қайтарылады. Қаржылық қамтамасыз етумен, Джеймс Е. Кэшман құрылыс мердігері ретінде таңдалды және жұмыс өте тез жүрді. Шатырдың құрылысы 1927 жылдың желтоқсанында аяқталып, ғимарат 1928 жылдың басында пайдалануға берілді. Ғимарат 1928 жылы 28 наурызда 3000 адам алдында ашылып, көптеген Вермонт сарайларының қызметкерлері қатысты.
However, it soon became apparent that the cost of the new auditorium would be significantly larger than the original $150,000 allotted by the bond. This issue caused Austin to revise his plans several times, eliminating certain details and shrinking the size of the building's footprint, but these cost cutting measures would not bring the cost down to fit into the original budget. Construction did not start until this issue was resolved, which continue to plague Beecher's administration throughout the remainder of 1926. Initially, estimates suggested another $30,000 from the original bond funds would need to be appropriated to cover the projected overruns, but by January 1926 the Burlington Free Press reported that these had increased to estimates of $50,000 or $60,000. Beecher's administration began to come under fire from the ex mayor James E. Burke, who wrote an open letter to the editor in the Free Press on 20 January 1927 criticizing the cost of the new building. On 15 February Burke declared himself a candidate for mayor in the upcoming election, and eleven days later he issued a "Final Statement" in the newspaper, promising to air news of overdrafts taken by Beecher's administration to complete the arena and, on the other hand, to secure the additional necessary funds to complete the building. On 2 March 1927, the Burlington Free Press publicly released Austin's plans for the auditorium, and during the next month and a half Beecher's administration determined that an extra $100,000 would be needed beyond the initial bond appropriation of $150,000 to complete the building as projected. On 15 April the issue for an extra bond was put to the voters of Burlington, who overwhelmingly approved the measure, supposedly with only one objection to the plan. A final estimate released four days later put the total cost of the building at $204,629 from the now $250,000 bond monies; the remainder would be retained by the city in case of further overruns and the bonds would be repaid at 4.5% interest within four years. With funding secured, James E. Cashman was chosen as the building contractor, and work proceeded fairly swiftly. The roof was completed in December 1927 and the building ready for occupancy in early 1928. The building was inaugurated on 28 March 1928 with a dedication in front of a crowd of 3,000 people, attended by numerous Vermont dignitaries, which featured a speech by Governor John E. Weeks.
Кейінгі пайдалану
Аудитория көп мақсатты кеңістікке айналды. Алғашқы бірнеше айда ол "Елкс" қайырымдылық балын және "Бёрлингтон" өрт сөндірушілерінің балын, "Бёрлингтон" симфониялық оркестрінің және 7-ші далалық артиллерия әскери оркестрінің концерттерін, балаларға арналған қуыршақ шоу және Вермонт республика партиясының кокусын өткізді. 18 мамырда Вермонт университеті жасөспірімдер балын өткізді. Сахна мен просценамен жабдықталған ғимараттың едені ағаштан жасалып, баскетбол алаңдары спорттық жарыстарға арналған. Солтүстік округ баскетбол турнирі 1938 жылы өткізілді, ал Бёрлингтон автомобиль шоуы 1929 жылы өткен алғашқы оқиғалардың бірі болды. Ол жерде иттер мен боксшылар көтерілісі өткізілді. 1940 жылы маусым айында АҚШ президенттігіне кандидат Томас Э.Дьюи бірнеше мың адам жиналған жиналыс алдында сөйледі. 1950 жылдары АҚШ Иммиграциялық және натурализациялық қызметі жертөледегі кеңселерді жалға алды, бұл Вермонттың Канадамен солтүстік шекарасы алыс емес екенін ескерген болса керек. Бёрлингтонның әлеуметтік көмек бөлімі 1962 жылдың наурыз айынан бастап жертөледегі кеңселерден мұқтаждарға азық-түлік тарата бастады. Осы уақыт аралығында аренада қазіргі заманғы музыканың ірі есімдері де өнер көрсете бастады. Боб Дилан Мемориалдық аудиторияда өнер көрсетті; 1967 жылдың наурыз айында оның тағы бір қойылымы тоқтатылды, оның орнына Саймон & Гарфункел өнер көрсетті, 1968 жылдың қазан айында екінші концертке оралды. Соңғы орындау жазылды және оның бөліктері Саймон мен Гарфункелдің "Олд Френдс" қорапшасында естіледі, бірақ ол 1997 жылға дейін шығарылмаған. Соңғы шоудан бұрын Вермонт университетінің Лейн Сериясы акустиканы жақсарту үшін $5,000 концерттік қабықша сатып алды. 1980 жылдардың ортасына қарай ол Бурлингтонда тоқтаған көптеген музыкалық актілердің тұрақты аялдамасына айналды, соның ішінде Чак Берри, Элис Купер және Моторхед, Рикки Скаггс, Твистд Систер және Литтл Фит. Phish 1985 және 1986 жылдары кішкентай кезінде бірнеше шоу өткізді. Бір уақытқа Мемориалдық аудиторияда бұрын PBL-дің құрамында болған Вермонт Фрост Хевз командасының үйлері болды.
The auditorium predictably became a popular multipurpose space. In the first few months it hosted the Elks Charity Ball and the Burlington Firemen's Ball, concerts by the Burlington Symphony Orchestra and the 7th Field Artillery Military Band, a marionette show for children, and the Vermont Republican Party Caucus. On 18 May it hosted the University of Vermont Junior Prom. Though equipped with a stage and proscenium, the building was also set up with a wood floor and basketball goals suitable for sporting events. The Northern District Basketball Tournament was held in 1938, while the Burlington Automobile Show was one of the earliest events held there in 1929. Dog shows and boxing matches took place in the basement. In June 1940 U. S. Presidential candidate Thomas E. Dewey spoke to a crowd reported as several thousand. During the 1950s, the United States Immigration and Naturalization Service leased offices in the basement, presumably given Vermont's northern border with Canada not far away. Burlington's Welfare Department began distributing food to the needy from offices in the basement as well starting in March 1962. During this time the arena also began to host big names in contemporary music. Bob Dylan performed at Memorial Auditorium; another performance by him in March 1967 was canceled and Simon & Garfunkel performed in his stead, returning for a second concert in October 1968. The latter performance was recorded and portions of it can be heard on Simon & Garfunkel's box set Old Friends, which, however, was not released until 1997. Before the latter show, the University of Vermont's Lane Series purchased a $5,000 concert shell to improve the acoustics. By the mid 1980s it had become a regular stop for most musical acts stopping in Burlington, including Chuck Berry, Alice Cooper and Motörhead, Ricky Scaggs, Twisted Sister and Little Feat. Phish played several shows inside during their infancy in 1985 and 1986. For a time, Memorial Auditorium also served as one of the homes of the Vermont Frost Heaves, formerly of the PBL.
Тарихи тізімге енгізу және жабу
1988 жылдың қазанында Мемориалдық аудитория тарихи орындардың ұлттық тізіліміне Main Street College Street тарихи ауданына үлес қосатын ғимарат ретінде енгізілген. Бұл 1960 -шы, 70 -ші және 80 -ші жылдары АҚШ -тың көп бөлігін алып кеткен қалалық жаңартудың кең қозғалысы алдында қаланың ерекше аралас коммерциялық және тұрғын үй өзегін қорғау үшін үлкен күш-жігердің бөлігі ретінде тағайындалған. 1990 жылдан бастап қаланың ғимаратты жөндеуге және күтіп ұстауға деген ықыласы, әрине, жыл сайын Вермонттың қатал қыстарына төтеп бере бастайды. 2012 жылға қарай құрылысты жөндеуге қажетті шығындар шамамен 4 миллион АҚШ долларына жетті. 2016 жылдың шілдесінде құрылыс құрылымы қалалық инженердің пайдалануы немесе тұруы үшін қауіпсіз емес деп танылды, оны жалға алған екі топтың (242 Main жастар орталығы мен Берлингтон қалалық өнер жобасы) көшіп кетуін талап етті. Қала қазіргі уақытта қалпына келтіру мен жаңартудың бірнеше нұсқаларын қарастыруда және қоғамдастық қатысуы мен кірісі үшін арнайы веб-сайт құрды.
In October 1988, Memorial Auditorium was listed on the National Register of Historic Places as a contributing building to the Main Street–College Street Historic District, which had been designated as part of a larger effort to protect the city's distinctive mixed commercial and residential core in the face of the broader movement of urban renewal that swept much of the United States during the 1960s, '70s, and '80s. From the 1990s onwards, the city's commitment to maintenance and repairs to the building, which of course annually weathers the harsh Vermont winters, began to wane. By 2012, the needed repairs to the structure had mounted to an estimated US$4 million. In July 2016, the structure was deemed structurally unsafe for use or occupancy by the city engineer, requiring the two groups leasing it (the 242 Main youth center and Burlington City Arts Project) to move out. The city is current considering several options for restoration and refurbishment and has set up a dedicated website for community involvement and input.