Солтүстік Каролинадағы тарихи Блэндвуд үйі

Кіріспе

Солтүстік Каролина штатындағы тарихи үй, АҚШ

Блэндвуд сарайы – Солтүстік Каролина штатының Гринсборо қаласындағы 447 Батыс Вашингтон көшесінде орналасқан тарихи үй-музей. 1795 жылы төрт бөлмелі Федералдық стильдегі шаруа үйі ретінде салынған, ол Солтүстік Каролинаның екі мерзімдік губернаторы Джон Мотли Морхедтің (1841-1844) резиденциясы болды, оның кезінде қазіргі түріне келді. Бұл АҚШ-тағы итальяндық вилла стиліндегі архитектураның ең көне сақталған мысалы деп саналады және 1988 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш деп жарияланды. Блэндвудтың дизайнын жасаған сәулетші Александр Джексон Дэвис итальяндық стильдегі американдық үйлердің танымал үлгісін жасады: басты фасадынан сәл шығып тұратын орталық мұнара. Мүлікті 1822 жылы өнеркәсіпші Генри Хамфрис 50 долларға сатып алды. Хамфрис 1818 жылы құрылған және 1826 жылы Солтүстік Каролинадағы алғашқы бумен жұмыс істейтін мақта комбинаты – Mt. Hecla Cotton Mill негізін қалады. Губернатор Морхед 1827 жылдан 1866 жылы қайтыс болғанға дейін бұл үйде тұрды. Саяси қайраткер ретінде Морхед сол заманғы көптеген зиялыларды, соның ішінде әлеуметтік белсенді Доротея Дикс пен сәулетші Александр Джексон Дэвисті қабылдады. Азамат соғысы кезінде үй Конфедерация армиясының генералы П. Г. Т. Борегардың штабы болды, ал Конфедерация құлағаннан кейін Одақ армиясының генералдары Джейкоб Долсон Кокс пен Джон Скофилдтің уақытша штабына айналды. Солтүстік Каролинаның губернаторы Зебулон Б. Вэнс 1865 жылдың 2 мамырында Блэндвудтың бас залдарында Кокс пен Скофилдке өзінің басқаруын тапсырды. Блэндвудқа екі қосымша салынды. Біріншісі 1822 жылы шаруа үйін төрт бөлмеден алты бөлмеге дейін кеңейтіп, бастапқы үйдің Федералдық стильдегі архитектуралық ерекшеліктерін сақтап қалды. Екінші қосымша 1844 жылы Нью-Йорк қаласының сәулетшісі Александр Джексон Дэвис жобалаған. Бұл қосымша үйдің ауданын екі еседен астам арттырып, "Тоскана вилласы" стиліндегі қанатты құрады. Дэвис салған қосымша Блэндвудты АҚШ-тағы тосканалық вилланың (италиялық архитектураның бір түрі) ең көне сақталған мысалына айналдырды. Құрылыс жұмыстарын жақын маңдағы Лексингтон қаласынан келген құрылыс мердігерлері Уильям және Джозеф Конрад орындады. Блэндвудтың ландшафтық дизайнына ландшафт сәулетшісі Эндрю Джексон Даунинг үлкен әсер етті, ол өзінің басылымдарында Блэндвудтың суретін тиісті ландшафтты көрсету үшін пайдаланды. Губернатор Морхед қайтыс болғаннан кейін үйді 1874 жылға дейін оның кіші ұлы Евгений басқарды. Евгенийдің қарындасы және күйеуі Эмма мен Джулиус Грей үйдің келесі тұрғындары болды. Олар алты баласымен бірге Блэндвудта тұрды. Джулиус Грей қоғамдық істерге белсенді қатысқан бизнесмен, банкир және Гринсборо сауда палатасының негізін қалаушы болды. Отбасының барлық мүшелері он тоғызыншы ғасырдың соңында қайтыс болды, тек ең үлкен Грей қызының балалары ғана тірі қалды. Морехедтер отбасының Блэндвудта тұрған соңғы мүшелері 1900 жылы үйді тастап кетті. Блэндвуд және оның айналасындағы жер 1907 жылы полковник және миссис Уильям Х. Осборнға Кили институтының жергілікті филиалы ретінде пайдалану үшін сатылды. Бастапқы ғимараттар бұзылып, мүлікке қосымша құрылыстар салынды. Мүлікті алкогольге тәуелділікті емдеу орталығы ретінде пайдалану 1961 жылға дейін жалғасты, содан кейін тарихшылар он тоғызыншы ғасырдың архитектурасының маңыздылығын және Александр Джексон Дэвистің еңбектерінің маңыздылығын түсіне бастады. Мұраны сақтау жұмыстарын Гилфорд колледжі бастады, бірақ 1966 жылы Preservation Greensboro Incorporated құрылғаннан кейін олар қайта жанданды.

Blandwood Mansion is a historic house museum at 447 West Washington Street in Greensboro, North Carolina. Originally built as a four room Federal style farmhouse in 1795, it was home to two term North Carolina governor John Motley Morehead (1841 1844) under whose ownership it was transformed into its present appearance. It is believed to be the oldest extant example of the Italian Villa Style of architecture in the United States, and was designated a National Historic Landmark in 1988. In creating the design for Blandwood, architect Alexander Jackson Davis produced a popular prototype for American house designs in the Italianate style: a central tower projecting from the main facade. The property was purchased by industrialist Henry Humphries in 1822 for $50. Humphries founded the Mt. Hecla Cotton Mill in 1818, which was reconstituted in 1826 as the first steam powered cotton mill in North Carolina. Governor Morehead lived in the house from 1827 until his death in 1866. As a political leader, Morehead hosted numerous intellectuals of the day including social activist Dorothea Dix and architect Alexander Jackson Davis. During the Civil War, the house served as quarters for Confederate General P. G. T. Beauregard, and after the fall of the Confederacy the house was temporary headquarters for Union Generals Jacob Dolson Cox and John Schofield. North Carolina Governor Zebulon B. Vance surrendered himself to Cox and Schofield in the main parlor of Blandwood on May 2, 1865. Blandwood had two additions. The first in 1822 expanded the frame farmhouse from four to six rooms and continued the Federal architecture period details of the initial house. The second addition was extensive and designed in 1844 by New York City architect Alexander Jackson Davis. This addition more than doubled the square footage of the house within a "Tuscan Villa" style wing. The Davis addition makes Blandwood the oldest standing example of Tuscan Villa (a subtype of Italianate architecture) in the United States. Construction of the masonry expansion was executed by William and Joseph Conrad, building contractors from nearby Lexington, North Carolina The grounds of Blandwood were influenced by landscape architect Andrew Jackson Downing, who used an illustration of Blandwood in his publications to depict appropriate landscaping. After Governor Morehead's death, the house was occupied by his youngest son Eugene until 1874. Eugene's sister and brother in law, Emma and Julius Gray, were the next occupants of the house. The couple resided in Blandwood with their six children. Julius Gray was a civic minded businessman, banker, and founder of the Greensboro Chamber of Commerce. All members of the family died in the last decade of the nineteenth century except for the children of the eldest Gray daughter. The last members of the Morehead family to live in Blandwood left the house in 1900. Blandwood and its surrounding property were sold to Colonel and Mrs. William H. Osborne in 1907 for use as a local franchise of the Keeley Institute. The original dependencies were destroyed and additions erected around the property. The property use as alcoholic treatment facility continued until it closed in 1961 at which time historians were beginning to understand the importance of nineteenth century architecture and the significance of works by Alexander Jackson Davis. Preservation efforts were initiated by Guilford College, but were picked up after Preservation Greensboro Incorporated was established in 1966.

Бландвудтағы құлдық

Морехедтер отбасы Блэндвудты ақшалай дақылдар өндіруге арналған жұмыс істейтін плантация ретінде басқармады. Соғысқа дейінгі кезеңде Гринсборо ауылының жанында орналасқан бұл үй, қажетті заттарды алу үшін жақын жердегі саудагерлердің ыңғайлылығынан пайдаланды. Қалалық үй ретінде санақ деректері Блэндвудта тұрған құлдардың санының шектеулі екенін көрсетеді, олар үлкен және бай резиденцияның жұмысына қатысты болды. Блэндвудтағы құлдар туралы, олардың аттары мен жастары туралы ақпарат өте аз. Ғалымдар осы кезеңді жақсырақ түсіну үшін археологиялық зерттеулер жүргізіп, бастапқы тарихи деректерді іздеуде. Қосымша мәліметтерге Джон Мотли Морехедтің құлдыққа қатысты күрделі жеке қарым-қатынасы жатады, ол Фридмендерді қолдаудан бастап, Конфедерацияға қызмет етуіне дейінгі ерте саяси бастамаларды қамтиды. Блэндвуд – Гринсборо қаласындағы түпнұсқа негізінде салынған ең көне ғимарат (1795 жыл). Бастапқыда ауылдық жерде орналасқан, қаланың өсуімен бірге бұл үйдің айналасында қалыптасқан қалалық дамудың ерекше сақталған нысаны. Оның ең маңызды ұлттық ерекшелігі – АҚШ-тағы ең алғашқы анықталған Тоскана вилласы (1844 жыл). Сәулетші А.Дж. Дэвис бұл ғимаратты Тоскана виллаларының үлгісінде жобалаған (дегенмен ол Италияда болған емес), кең еңіс жақтағы қабырғалар, төменгі шатырлар, жақтаулы терезелер, кірпіш қабырғаға жабысқан сылақ және әсіресе ғимараттың фасадына үстемдік ететін биік перспективалық мұнараны пайдаланған. Дэвис қолданыстағы жеке асхананы кеңейтіп, оны үйдің екінші жағындағы дерлік бірдей ғимаратпен үйлестіріп, аркадалары бар екі жақты қосымша қанаттарды жасап қайта пайдаланған. Бұл ғимарат сонымен қатар батыс Пьемонт аймағындағы antebellum сәулетінің сирек кездесетін мысалы болып табылады – бұл аймақ шағын шаруашылықтармен және салыстырмалы түрде аз құлдармен сипатталды. 1966 жылы ғимарат мұражай ретінде пайдалану мақсатымен Preservation Greensboro Incorporated атты қалалық коммерциялық емес ұйымнан, Гилфорд колледжінен сатып алынды. Коммерциялық емес ұйым қалпына келтіру бағдарламасын бастады, оған бояуды талдау, археологиялық зерттеулер, жиһаз жоспары, қосымша ғимараттарды қайта құру және айналасындағы бақтарды қалпына келтіру кірді. 1960 және 1970 жылдары Морехед отбасының мүшелері үйге қатысты көптеген түпнұсқа заттарды қайтарды. 1970 жылы ғимарат Тарихи орындардың ұлттық тізіміне енгізілді және 1988 жылы Ұлттық тарихи ескерткіш ретінде танылды.

The Morehead family did not administer Blandwood as a working plantation for cash crops. The house, located adjacent to the village of Greensborough during the antebellum period, took advantage of the convenience of nearby commercial merchants for supplies. As a town house, census data suggests a limited enslaved population living at Blandwood that was related to the operation of a large and affluent residence. Very little documentation exists on the enslaved people at Blandwood, including their names and ages. Scholars continue to research archaeological resources and seek primary historical references in order to build a better understanding of the period. Additional insights include John Motley Morehead's complex personal relationship to slavery, ranging from early political initiatives in support of Freedmen to his service to the Confederacy. Blandwood is the oldest building on original foundations in the city of Greensboro (1795). Originally located within a rural context, it is a remarkable survivor of urban development as the city grew around the house. Its primary national significance is its role as the earliest identified Tuscan Villa in the United States (1844). Architect A. J. Davis designed the building to resemble villas of Tuscany (though he never visited Italy) using wide overhanging eaves, low rooflines, casement windows, stucco on brick veneer, and most notably the tall prospect tower which dominated the facade. Davis adaptively reused the existing free standing kitchen by expanding its size and matching it with a nearly identical building on the other side of the house, creating freestanding hyphen wings with arcades. The building is also a rare example of grand antebellum architecture in the western Piedmont a territory that was characterized by small farms and a relatively small enslaved population. The building was purchased reserved by Preservation Greensboro Incorporated, a citywide non profit organization dedicated to historic preservation from Guilford College in 1966 for intended use as a museum. The nonprofit initiated a program of restoration, including paint analysis, archaeological investigation, a furnishings plan, reconstruction of dependencies, and restoration of surrounding gardens. Many items original to the house were returned by members of the Morehead family in the 1960s and 1970s. It was placed on the National Register of Historic Places in 1970, and recognized as a National Historic Landmark in 1988.

Қазіргі оқиғалар

Үй және оған жататын жер "Preservation Greensboro Incorporated" ұйымына тиесілі. Оның аумағында 1970 жылы арнайы шаралар өткізу орталығы ретінде қайта жаңартылған сегізбұрышты карет үйі мен бақтар бар. Блэндвуд экскурсиялар үшін ашық және жыл бойында көптеген музыкалық шаралар, тойлар, бар/бат мицвалар, тарихи оқиғалар, кештер, пикниктер, экскурсиялар мен мектептік іс-шаралар қабылдайды.