Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Британдық теміржол ұсынған ғарыш кемесінің жобасы
Proposed spacecraft design by British Rail
Британдық теміржолдың ұшатын тарелкасы, ресми түрде жай ғана ғарыш көлігі деп аталатын, Чарльз Осмонд Фредерик жобалаған планетаралық ғарыш кемесі болды. Ұсынылған кемеге бақыланатын термоядролық синтез және басқа да болашақтың технологиялары қажет болғанымен, 1970 жылдың желтоқсанында British Rail атынан патентке өтініш берілді және ол 1973 жылдың 21 наурызында мақұлданды.
The British Rail flying saucer, officially known simply as space vehicle, was a proposed interplanetary spacecraft designed by Charles Osmond Frederick. Although the proposed craft required controlled thermonuclear fusion and other futuristic technologies, a patent application was filed on behalf of British Rail in December 1970 and granted on 21 March 1973.
Мақсаты
Ұшатын тарелка бастапқыда көтеру платформасы туралы ұсыныс ретінде пайда болды. Бірақ жоба қайта қаралып, өңделді, патент тіркелген кезде планетаралық саяхаттарға арналған ірі жолаушылар кемесіне айналды.
The flying saucer originally started as a proposal for a lifting platform. However, the project was revised and edited, and by the time the patent was filed had become a large passenger craft for interplanetary travel.
Дизайн
Кеме ядролық синтез арқылы жұмыс істемек, яғни кемеге зиян келтіретін резонансты болдырмау үшін кеме ортасындағы генераторда ядролық энергия импульстарын 1000 Гц-тен жоғары жиілікпен шығаратын лазер сәулелерін қолдану қажет еді. Энергия импульстары содан кейін соқпақтан кеменің астыңғы жағындағы радиалды электродтар тізбегіне берілетін, олар энергияны электр энергиясына айналдырып, қуатты электромагниттер сақинасына жіберетін (патентте мүмкін болса, суперөткізгіштерді пайдалану қарастырылған). Бұл магниттер синтез реакциясында бөлінген субатомдық бөлшектерді үдетіп, көтеру және итеру күшін қамтамасыз ететін еді. Осы жалпы конструкция бірнеше ядролық зымырандарды зерттеуде қолданылды. Реактордың үстінен жатқан қалың металл қабаты реактордың ядросынан шығатын сәулеленуден жолаушыларды қорғау үшін қалқан қызметін атқаратын еді. Көліктің барлық бөлігі жылдамдану мен тежелу арқылы гравитациясыз жағдайда гравитацияны имитациялайтын етіп басқарылатын еді. Патент 1976 жылы жаңару ақысын төлемегендіктен күшін жойды. 2006 жылы патент қайта табылып, британдық баспасөзде кеңінен таралды. Ядролық ғалымдар тобы жобаны қарап, оны іс жүзінде қолдануға келмейтін, қымбат және тиімсіз деп мәлімдеді. Еуропалық ғарыш агенттігінің өкілі Мишель ван Баал «Мен жоспарлармен таныстым, олар маған аса маңызды көрінбейді» деді, сондай-ақ кемеде қолданылатын көптеген технологиялар, мысалы, ядролық синтез және жоғары температуралы суперөткізгіштер, әлі ашылмағанын қосты. Ал «Бигл 2» зондын басқарған ғалым Колин Пиллинджер «Егер мен бұл құжаттарды көрмесем, оларға сенбес едім» деген пікірін білдірді.
The craft was to be powered by nuclear fusion, using laser beams to produce pulses of nuclear energy in a generator in the centre of the craft, at a rate of over 1000 Hz to prevent resonance, which could damage the vehicle. The pulses of energy would then have been transferred out of a nozzle into a series of radial electrodes running along the underside of the craft, which would have converted the energy into electricity that would then pass into a ring of powerful electromagnets (the patent describes using superconductors if possible). These magnets would accelerate subatomic particles emitted by the fusion reaction, providing lift and thrust. This general design was used in several fusion rocket studies. A layer of thick metal running above the fusion reactor would have acted as a shield to protect the passengers above from the radiation emitted from the core of the reactor. The entire vehicle would be piloted in such a way that the acceleration and deceleration of the craft would have simulated gravity in zero gravity conditions. The patent lapsed in 1976 due to non payment of renewal fees. When the patent was rediscovered in 2006, it gained widespread publicity in the British press. A group of nuclear scientists examined the designs and declared them to be unworkable, expensive and very inefficient. Michel van Baal of the European Space Agency claimed "I have had a look at the plans, and they don't look very serious to me at all", adding that many of the technologies used in the craft, such as nuclear fusion and high temperature superconductors, had not yet been discovered, while Colin Pillinger, the scientist in charge of the Beagle 2 probe, was quoted as saying "If I hadn't seen the documents I wouldn't have believed it".