Покахонтас: Тарихы мен көмір өндірісінің бастауы

Кіріспе

Бұрынғы еншілес қала, қазір Вирджиния штатының Петербург қаласының құрамына кіреді.

2020 жылғы халық санауы бойынша халқы 269 адамды құрады. Бұл Блюфилд (Батыс Вирджиния және Вирджиния) микроауданының бөлігі, оның халқы 106 363 адамды құрайды.

Тарих

Вирджинияның батыс бөлігінде 1750 жылы саяхатшы доктор Томас Уокер батыс Вирджиниядағы Flat Top тауында көмірдің шығып жатқанын байқаған. Оның бұл жайлы хабарламасы шамамен 125 жыл бойы назарсыз қалды. 1861 жылы Конфедерация майоры Джедедая "Джед" Хочкис генерал Роберт Лидің топографиялық инженері қызметін атқарып жүргенде сол шығындыларды тағы да көреді. 1873 жылы ол Исайя Арнольд Уэлчті Flat Top тауы аймағындағы ағаш және көмірді зерттеуге шақырады. Уэлчтің зерттеуі жергілікті темірші Джордан Нельсонның үйінен басталады. Ол өз жеріндегі үлкен көмір кенін пайдаланумен қатар, оны бір-бірлеп сатып алушыларға да сатады. Жергілікті тұрғындар көмірді қарқынды түрде қазу оны толықтай таусылып кетеді деп қорқады. 1955 жылы, 73 жылдық үздіксіз өндірістен кейін, кен жабылады, одан 44 миллион тоннадан астам өнім тасымалданған. 1873 жылғы экономикалық дағдарыс одан әрі дамуды 1881 жылға дейін кешіктіреді. Вирджиния индустриализациясын қолдаушы Хочкис, Норфолк және Батыс теміржолын құрған Филадельфия инвестициялық фирмасының серіктесі Фредерик Кимбаллға (кейін теміржол президенті) теміржолды Вирджиния штатының Радфорд қаласына жақын Нью-Ривер депосынан Оңтүстік-Батыс Вирджиния және Оңтүстік Батыс Вирджинияның көмір кендеріне дейін ұзартуға шақырады. Фирма теміржолдың ұзартуына және Оңтүстік-Батыс Вирджинияны жақсарту компаниясына қаржылай көмек көрсетеді. Теміржолдың ұзартуы 1881 жылы Кен басқарушысы Уильям Артур Латроп пен сәулетші Чарльз В. Болтон басшылығымен Оңтүстік-Батыс Вирджинияны жақсарту компаниясы арқылы жүзеге асырылады. Осы кезде Норфолк және Батыс теміржолы қаладан шамамен 50 миль қашықтықта орналасқан. 1882 жылдың қаңтар айында Нью-Йорктегі Касл-Гарденнен 200-ге жуық венгр, швед және неміс иммигрант жұмысшылары келді. Олар және Вирджиния, Солтүстік Каролина және Батыс Вирджиниядан келген жергілікті жұмысшылар Пауэлл Боттомының тазартылған лавр бұталары арасында тігілген шатырларда тұрды, ол қаланың орналасқан жеріне айналды. 1982 жылдың 30 маусымында Пауэлл Боттомы ресми түрде Покахонтас болады, ал Уильям А. Латроп бас пошта шебері болып тағайындалған пошта бөлімі ашылады. 1882 жылдың қазан айында 181 W. Water St. мекенжайында салынған алғашқы үй қазірге дейін тұр және 2022 жылдың қазан айынан бастап жеке тұрғын үй болып табылады. Теміржол 1883 жылдың наурыз айында келді. Бірінші көмір вагоны N&W теміржолы үшін отын ретінде пайдаланылды және 1883 жылдың 12 наурызында жөнелтілді. Вирджиния заң шығарушы органы 1884 жылдың 31 қаңтарында қалаға жарғы берді. Покахонтасқа салынған теміржол желісі 19 ғасырдың соңында аймақтағы көмір өндірісінің өркендеуіне ықпал жасады. Норфолк және Батыс теміржолы (1896 жылы Норфолк және Батыс теміржолы ретінде қайта ұйымдастырылды) (қазір Норфолк Саутерн) 1880 жылдары ұлттық деңгейде танымал болды, негізінен Покахонтас Flat Top көмір аймағынан көмір тасымалдауының арқасында. Покахонтас – екі штаттық үлкен көмір аймағы осы қаланың құрметіне аталған. Қала халқы 1920 жылы ең жоғары деңгейге жетті және 1960 жылдан бері айтарлықтай төмендеді. Вирджиния тұрғын үй және қоғамдық даму департаменті қаланың орталық бөлігін қайта жандандыруға көмектесу үшін 1 миллион долларлық грант берді. 2012 жылы Тарихи Покахонтас атынан бұзуға белгіленген ғимараттарды сақтау және оларды қайта дамыту мақсатында сотқа шағым түсті. Сот процесі қайта жаңғырту жобасын тоқтатты, ол ешқашан аяқталған жоқ. 2016 жылы сот ісі қабылданбады, өйткені тарихи ғимараттардың бірі көп бөлігі құлағаннан кейін қауіпсіз емес деп танылды.

Coal was known to exist in the western part of Virginia as early as 1750 when explorer Dr. Thomas Walker observed coal outcrops on Flat Top Mountain in western Virginia. His findings went largely unnoticed for nearly 125 years. In 1861, Confederate Major Jedediah "Jed." Hotchkiss observed the same outcrops while he was a topographical engineer for General Robert E. Lee. In 1873, he hired Isiah Arnold Welch to survey timber and coal in the Flat Top Mountain area. Welch's survey began at the residence of Jordan Nelson, a local blacksmith. In addition to using the coal from a large outcropping on his property, he sold it to people who came to purchase it by the bushel. Locals feared that actively mining the coal would deplete it. When the mine closed in 1955, after 73 years of continuous production, over 44 million tons had been shipped from the mine. The depression of 1873 delayed further development until 1881. Hotchkiss, an advocate of Virginia industrialism, urged Frederick J. Kimball, a partner in the Philadelphia investment firm that established the Norfolk and Western Railroad (and later the railroad's president) to extend the railroad from the New River Depot near Radford, Virginia to the coal fields of Southwest Virginia and Southern West Virginia. The firm financed both the railroad's extension and the Southwest Virginia Improvement Company. The railroad extension was established in 1881 by The Southwest Virginia Improvement Company under the direction of Mine Superintendent William Arthur Lathrop and architect Charles W. Bolton. At this time, the railroad line of Norfolk & Western was still about 50 miles away from the town. 200 Hungarian, Swedish and German immigrant workers, recruited from Castle Garden, New York, arrived in January 1882. They and native workers from Virginia, North Carolina and West Virginia lived in tents set up among the cleared laurel thickets of Powell's Bottom, which became the town's location. On June 30, 1882, Powell's Bottom officially became Pocahontas when the post office was established with William A. Lathrop its first postmaster. The first house, finished in October 1882 at 181 W. Water St., is still standing and is a private residence as of October 2022. The railroad arrived in March 1883. The first carload (of coal) was used as fuel for the N&W railroad and shipped on March 12, 1883. The Virginia Legislature granted a charter for the town on January 31, 1884. The railroad line constructed to Pocahontas helped start the region's coal boom in the late 19th century. The Norfolk and Western Railroad (reorganized as the Norfolk and Western Railway in 1896) (now Norfolk Southern) became nationally prominent during the 1880s primarily due to hauling the coal from the Pocahontas Flat Top coal region. The Pocahontas large, two state coal region was named after this town. The town reached its peak of population in 1920 and has declined markedly since 1960. The Virginia Department of Housing and Community Development gave the town a $1,000,000 grant to help fund their downtown revitalization. In 2012, a lawsuit was filed on behalf of Historic Pocahontas to preserve buildings slated for demolition and redevelop them instead. The lawsuit stopped the revitalization project, which was never completed. In 2016, the lawsuit was dismissed, as one of the historic buildings was deemed unsafe after much of it had caved in.

География

АҚШ Халық санағы бюросы мәліметтері бойынша, қаланың жалпы ауданы 0,6 шаршы миль (1,6 км²) құрайды, бұл аудан толығымен құрлықтан тұрады.

Қызықты орындар

Покахонтас Покахонтас көрме шахтасы мен мұражайына ие және оны басқарады, бұл Ұлттық тарихи ескерткіш және Вирджиния штатының ресми "көмір мұра аймағы". "Көрме шахтасы" Pocahontas #3 көмірін алғашқы рет өндірген тарихи шахтаға саяхаттар ұйымдастырады. Бұл көмір АҚШ-тың бүкіл үйлерін жылытуға қолданылды және АҚШ Әскери-теңіз күштерінің басты отыны болды. Көрме шахтасында 4 метрлік көмір қабаты, мұражай, білім беру орталығы және мейрамхана бар. Мұражай 16 жаңа жұмыс орнын ашты және 2021 жылы 3500-ден астам келушіні қабылдады. Покахонтас зиратында 1884 жылы Покахонтастағы шахтада болған жарылыстан қаза тапқан 144 шахтердің қабірлері қатар орналасқан. Әр сәуір айында қаза тапқандарды еске алу шарасы өткізіледі. Көмір шахталарында жұмыс істеу үшін келген венгр иммигранттары салған Рим-католик шіркеуінің төбесі мен қабырғаларында он тіршінді суреттер бейнеленген. Шіркеу жыл сайын көмір кендерінде жұмыс істеген жұмысшылардың еуропалық мұрасын құрметтеу мақсатында венгр шанағын дайындау кешін өткізеді.

Фестивальдар

Покахонтас үнділік жүгіруі әр сәуірде өтеді және 1884 жылғы шахтадағы жарылыста қаза тапқан шахтерлерге арналған Покахонтас зиратындағы естелік шараны қамтиды. Маусым айында автомобиль көрмесі мен арақ сататын жармарқа, сондай-ақ Покахонтас блюграсс фестивалі өтеді. Шілдеде Тәуелсіздік күнін тойлауға әсем фейерверк, көшедегі би, музыкалық топтар мен тамақ кіреді. Әрбір Еңбек күні Покахонтас Көміршілердің қайта қосылысын өткізеді, онда штаттың барлық аймақтарынан зейнеткер шахтерлер мен теміржол қызметкерлері парад пен түскі аспен құрметтеледі. Қазан айында "Шырқылдаған қаштан тауы" қызанақ фестивалі өтеді.

Үкімет

Покахонтас қаласы әкімшілік-кеңес жүйесімен басқарылады. Әкім сайлау арқылы тағайындалады және қала басшысының міндетін атқарады. Қазіргі әкім – Бенджамин А. Гибсон. 2006 жылы қала тұрғындары толығымен әйелдерден тұратын әкімшілікті сайлады.

Саябақтар мен демалыс

Pocahontas ATV Spearhead Trail жүйесі 2014 жылы ашылды және Батыс Вирджиниядағы Хатфилд және МакКой жол жүйесімен байланыстырылатын болады. Ол шағын қаланың экономикасын жақсартуға көмектесті. Аймақта ATV-мен жүрушілерді қабылдайтын коттедждерді жалға берумен айналысатын компаниялар бар. Сондай-ақ, бірнеше қонақ үйлер ашылды. Вирджиния Көлік департаменті Покахонтас көрмелік көмір кенішін Лорел Медоус паркімен байланыстыратын жаяу жолын аяқтау үшін қалаға қаржы бөлді.

Медиа

Покахонтас 1992 жылғы "Бұрылыс" фильмінің түсірілім алаңы және оның түсірілу орны болды.

Инфрақұрылым

Покахонтас қала мен Вирджиния және Батыс Вирджиниядағы айналасындағы елді мекендер үшін су тазарту станциясы мен тарату жүйесін пайдаланады. 2009 және 2013 жылдары қала Вирджиния Денсаулық сақтау департаментінен гранулярлы орта арқылы сүзгілеудегі үлкен жетістіктері үшін «Бронза су өнімділігі» сыйлығын алды. 2011 жылы Батыс Вирджиния Денсаулық сақтау департаменті қаланың су көзін қорғау және халық қауіпсіздігін қамтамасыз ету жөніндегі күш-жігерін мойындады.