Кіріспе

Ли Бёрридж (1968 жылдың қараша айында туған) – британдық диджей және продюсер. Ол 1990 жылдардың басында Гонконгтағы андеграунд клубтық өмірді дамытуға көмектесті. Қазіргі таңда ол әлемнің түкпір-түкпіріндегі түнгі клубтарда ойнайды. Диджейлік сеттеріндегі әңгімелі музыкалық стилімен, сондай-ақ диджейлік кабинасындағы қуатты энергиясы мен ынтасымен танымал, оның стилі түнгі уақытта да, күн шығу не күн бату шараларында да ойнатуға ыңғайлы, терең және ырғақты хаус және техно музыкасын қамтиды. Бёрридж Англияның Tyrant Soundsystem тобының құрамында болды (Крейг Ричардс және Саша диджейлерімен бірге) және Balance, Fabric, Global Underground және Hooj Choons сияқты лейблдар үшін альбомдарды жинақтады.

Карьерасының алғашқы жылдары (1985 - 1990)

Ли Берридждің диджейлік мансабы 1983 жылғы 26 желтоқсанда Дорсет графтығындағы Эйп атты шағын туристік ауылда басталды. Ол алғаш рет ата-анасына тиесілі болған The New Inn барында ойнады. Ұзақ өтпей, әкесінің көмегімен Берридж өзінің "Cutz" атты мобильді диджейлік бизнесін ашты және келесі бірнеше жылды айналасындағы ауылдар мен қалаларды аралап, тойларда, мерекелерде және тіпті кейде қоштасу рәсімдерінде музыка ойнады. Жылжымалы диджей ретінде жұмыс істеу оған жергілікті демалыс орындарында маусымдық жұмыс табуға мүмкіндік берді. Содан кейін Берридж жергілікті қаланың түнгі клубында әр апта сайын өнер көрсете бастады, онда ол көбінесе хит-парадтағы музыкаларды орындайтын, сонымен қатар пульт артында және микрофонда әзілдерімен көрермендерді көңілдіретін. Берридждің шынайы үлкен мүмкіндігі Сомерсеттегі жүлделі "The Palace" клубында резиденттікке ие болғанда келді. Ол әр апта сайын ойнап, клубтың тағы бір резидент ди-джейі Уэйн Риддоуттан пластинкаларды микс ету өнерін үйренді. Сондай-ақ 1987 жылдың жазында "The Palace" клубына келген бір топ қонақ Берриджді Лондонның жаңадан пайда болған эсид-хаус музыкасымен таныстырды, ол оның мансабын қалыптастырып, бүгінгі күнге дейін жолын анықтады.

Гонконг (1991-1997 жылдар)

1991 жылдың басында Берриджді шетелден келген клуб иесі байқап, оған сол кездегі британдық колониясы Гонконгта жұмыс ұсынды. 22 жасқа толған күні Берридж Гонконгқа көшіп, «Джо Бананас» клубында алғаш рет толық уақытты DJ болып жұмыс істеді. Алғашқы Гонконг жұмысында ол көбінесе кең таралған көрермендерге ойнады, онда ол кештің ди-джеейі ретінде көзге түсіп, төбедегі сепкіш жүйесінен асылып тұрып, коммерциялық аудиторияға топ 40 музыкасын микске салды. Бірақ сағат 04:00-ден кейін көпшілік өзгеріп, жергілікті бар қызметкерлерін тартты. Берридж андеграунд хаус музыкасын ойнады, бұл оны «Бич Хат» атты тағы бір жергілікті бардың екі менеджерімен достыққа жеткізді. Олардың барлығы Ұлыбританияның алғашқы рейв-кештерге қатысып, өз тәжірибелерін Гонконгқа әкелуге шешім қабылдады. Бастапқыда батыс жұртшылығына бағытталған кішкентай орын 1992 жылы алғашқы электрондық музыка шарасын өткізді, содан кейін Гонконгта би музыкасының өркендеуіне әкелді. Бірінші шараға шамамен жүз адам келді, бірақ бір айдан кейін өткен екінші шараға бес жүз адам барға кіруге тырысып, полиция таратып жіберуге мәжбүр болған кептеліс туды. Басқа промоутерлер пайда болған сайын сахна жылдам өсті, бірақ Гонконгтың би музыкасының осы кезеңін ерекше және қызықты еткен негізгі түнгі орындар болды. «Джо Бананас» клубында жұмысын аяқтағаннан кейін сағат 05:00-де Берридж көшенің ар жағында керемет дыбысы бар бос жертөле барды тапты. «Биг Эппл» жеті күннің ішінде аптасына жеті түн Берридж таңғы сағат ортасына дейін немесе одан кешіккенге дейін ойнайтын орынға айналды. Берридж 1992–1997 жылдар аралығында Ван Чай ауданында екі клуб резиденциясын құрып, өткізді: «Биг Эппл» және «Нептун». Аптасына алты-жеті күнге дейін толып тұратын би алаңдарына би музыкасының әртүрлі қоспасын ойнады, бұл кештер Гонконг клубтық сахнасының ең танымал түндері болды, Берридждің ерте ди-джейлік мансабын қалыптастыруға көмектесті және келіп тұратын артистер мен промоутерлердің назарын аударды. Берридждің Гонконгтағы ең үлкен жетістіктерінің бірі, ол оны сирек еске алатын, «Нептун» клубын құру болды. Берридж және оның достары 1996 жылы Рождествода Таиландтың Хадрин қаласына кеткен. Олар демалысқа шығуды ұнататындықтан, Гонконгқа оралғанда тұрақты жұмыстарын таба ала ма, жоқ па, әсіресе Таиландта тағы бірнеше апта қалу жақсы идея болса, бұл туралы ойламады, соңында солай болды. Гонконгтағы жұмысы кезінде Берридж Хаад-Ринді тапты және аралға электрондық музыка мен ди-джейлікті әкелуде маңызды рөл атқарды. 1992 жылдың ақпан айында Гонконг арқылы өткен саяхатшылар тобынан бұл жер туралы естігеннен кейін келген Берриджтің қойылымдары толған ай тойларын жағажайдағы ашық оттардың айналасындағы домбыра шеңберлерінен қазіргі толған ай тойларының Меккасына айналдыруға көмектесті. Берридж 1999 жылға дейін аралға үнемі келіп, үш айдан тұрып, толған ай кештерінде де, «Бэкьярд» алаңында жергілікті DJ A және басқа Хаад Риннің белгілі өкілі, «Бэкьярд Дейвпен» бірге апталық кештер өткізді. Гонконгтағы соңғы жылдары ол жиі келіп тұратын ди-джейлерді «Биг Эппл» немесе «Нептун» клубтарында ойнауға шақыратын, осы демалыстың бірінен кейін ол Ұлыбританиялық ди-джейлер Саша және Крейг Ричардспен достық қарым-қатынас орнатты, олар оны Ұлыбританияға оралғаннан кейін «Тирант» дыбыс жүйесін құруға шақырды. [1]

Англияға оралу және Тиран (1998-2001)

Гонконгтағы Буриджтің айрықша беделі оған қаладағы ең танымал орындарда дерлік әр түн сайын өнер көрсетуге мүмкіндік берсе де, ол Ұлыбританияда мүлдем белгілі болған жоқ. Сол кезде Лондонда бірнеше сәтті клуб кештерін ұйымдастырған Ричардс, оның ішінде Georgie және Malibu Stacey, Буриджді өзінің бірнеше кештеріне шақырды. Ли Ұлыбританияға оралғаннан кейін бір жыл өткен соң Азияға қайта оралуды ойлады. Осыдан кейін көп ұзамай "Tyrant" құрылды, ал оның іске қосылуы Буриджтің Ұлыбританиядағы мансабын серпіліспен дамытты. "Tyrant" тобының құрамында Буридж Ричардс пен Сашамен бірге Лондонға ай сайынғы түндерге қатысты. Алдымен In Park Royal ауданындағы қоймада, содан кейін End түнгі клубына көшіп барды. Нотингемдегі The Bomb клубында ай сайынғы кештерге қосылған бренд көптеген қызығушылық пен баспасөз назарына ілікті, бұл Буриджге Cream, Golden және Ministry of Sound сияқты жетекші британдық түнгі клубтарда жеке концерттер ойнауға мүмкіндік берді. Ол Hooj Choons үшін алғашқы жинағын, Deeper Shades of Hooj 2-ні бір түнде дайындады. 1999 жылы Буридж алғаш рет DJ Magazine журналының жылдық беделді 100 үздік диджей тізіміне еніп, 33-орынды иеленді. Сол жылы Буридж өзінің тұңғыш жеке микс-альбомын, Metropolis on Tide-ты жарыққа шығарды. Өз мансабын дамыта берумен қатар, Буриджтің "Tyrant" жобасындағы жұмысы гүлденді. Сашаның тығыз өндіріс кестесі оның бірнеше маңызды шоуларды өткізіп қалуына себеп болды, бұл Буридж пен Ричардсқа жол ашты. Олар "Tyrant" кештерін дамытып, жаңа жанкүйерлерді тартты. Саша жобадан кетуді шешкенде, дуэт жобаға жаңа үн берді, Сашаның прогрессивті стильінен алшақтады. Бұл үн көптеген артистерге жол ашты және олардың аңызға айналған түндерін ұстанған көптеген адамдарға шабыт берді. 2000 жылы шыққан, жоғары бағаланған "Tyrant" микс-жинағы олардың әлемдік деңгейде танылуына есік ашты. Осы уақытта Буридж пен Ричардс Лондонның жаңа ашылған Fabric түнгі клубында ай сайынғы "Tyrant" резиденциясын бастады, оны 2006 жылға дейін жалғастырды.

2000-жылдардың басында (2002-2004)

2001 жылы Бурридж DJ Magazine журналының мұқабасында пайда болды және Global Underground-тың NuBreed сериясы үшін жас диджейлердің жаңадан пайда болған тобына қосылуға шақырылды. Бурриджтің екі дискілік NuBreed жинағы, онда брейкбит, тек хаус және техно жанрлары араласқан, диджейдің жаппай танымалдылығын арттыруға көмектесті. Сол жылы ол DJ Magazine сауалнамасында әлемнің үздік 30 диджейінің қатарына енді. 2002 жылы Бурридж пен Ричардс тағы бір рет Tyrant микс CD-сін жасады. No Shoes, No Cake альбомында Бурриджтің алғашқы синглы – Fire Recordings лейблында шыққан Lost and Found әні де болды. Дуэттің Лондондағы Fabric клубындағы ай сайынғы кештері қаладағы ең танымал іс-шаралардың біріне айналып, Бурриджтің DJ Magazine сауалнамасында әлемдегі ең танымал диджейлердің 9-орынына көтерілуіне ықпал етті. Осы кезеңде Бурридж Сидней, Буэнос-Айрес, Нью-Йорк, Сингапур және Ибица сияқты қалаларда гастрольдік сапарлармен болып, сондай-ақ Creamfields, Gatecrasher Summer Sound System, V Festival және Homelands сияқты фестивальдерде өнер көрсетті. 2003 жылы Global Underground оған 24:7 сериясының екінші бөлігін микстейтін жұмысты тапсырды. Екі дискілік жинақ күндізгі және түнгі дискілер ретінде ұйымдастырылды, бұл оның кейіннен зерттей бастаған күндізгі дыбысқа деген қызығушылығын болжады. АҚШ-та Бурриджтің танымалдылығы Нью-Йорктегі тұрақты өнер көрсетулерінен басталды. Made Events компаниясымен бірлесіп жұмыс істеп, ол Twilo және Vinyl сияқты әйгілі клубтарда, сондай-ақ жыл сайынғы Хэллоуин іс-шараларында өнер көрсетті. Майамидегі Winter Music Conference оның ұзақ сеттері мен кештерге деген құштарлығын көрсетуге мүмкіндік берді.

(2005 жылдан 2010 жылға дейін)

2005 жылдың басында Берридж пен Ричардс Джеймс Лавеллдің шақыруымен оның U.N.K.L.E. жобасының "Eye for an Eye" синглын ремикске түсірді. Сол жылы Берридж шамамен он жылдан кейін Лондонды қалдырып, 365 деп аталатын амбициялы жаңа жобаны бастады. Көп жылдық әлемдік турнелер мен жекелеген шоулардан кейін, Берридж 365 жобасын резиденттік форматта дамытты, онда ол бір қалада бір-екі ай тұрып, бірнеше кештерде ойнайтын. Бұл оған қала мен оның клуб өмірі туралы көбірек білуге мүмкіндік берді. Нью-Йорктен бастап, Берридж келесі екі жылда 365 концепциясын Ибица, Флоренция, Буэнос-Айрес, Сидней, Нью-Йорк, Сан-Франциско, Денвер және Гонконгқа жеткізді. Әр қалада ол жергілікті промоутерлермен бірлесіп, кемінде төрттен тұратын кештер сериясын ұйымдастырды, сонымен қатар жергілікті продюсерлермен жұмыс істеуге уақыт бөлді. 365 жобасы барысында Берридж DJ Magazine журналында ай сайын жарияланатын танымал күнделік жүргізіп, ол кездескен оқиғалар мен диджей ретінде жолдағы өмірге қатысты ойларын қалдырды. Сол жылы Берридж Сандер Клайненбергпен бірге This Is Everybody! On Tour альбомын араластырды, бұл оның бұрынғы жұмыстарына қарағанда жанкүйерлерге көбірек ұнайтын альбом болды [4]. Ол сондай-ақ Флорида штатының Майами қаласында Made Events компаниясымен бірлесіп, Қысқы музыка конференциясында жыл сайынғы Burridge Barrage кешін өткізе бастады. 2006 жылы Берридж Сан-Францискодағы Love Parade фестивалінде LoveLee Party атты жылдық кешті ұйымдастырды. Ол 365 жобасы кезінде жергілікті артистермен бірлесіп жасаған музыкасын шығару үшін Almost Anonymous атты жеке лейблін құрды [5]. Лейбл Берридж бен Энди Пейдж, Стив Портер және Дэн Ф арасындағы ынтымақтастық туындыларын шығарды, соның ішінде Treat 'Em Mean, Keep 'Em Keen атты трек Эван Пирсонның Fabric 35 альбомында пайда болды. Дегенмен, лейбл 2007 жылы көптеген басқалары сияқты тарап кетті, өйткені оның дистрибьюторы банкротқа ұшырады. Берридж алғаш рет 2004 жылы Burning Man фестиваліне қатысты, ал Невададағы сегіз күндік өнер мен музыкалық жиынды өзінің баға жетпес шарасы деп атады [5].

2007 жылы Берридж Balance: 012 жинағын шығарды. Австралияның EQ Recordings лейблі үшін Balance сериясының он екінші бөлімі, онда Джеймс Холден, Крис Фортье және Десин Масиелло сияқты диджейлер қатысты. Үш дискілік альбом сыншылардың жоғары бағасын алды және PLUG Awards марапатында "Жылдың жинағы" номинациясына ие болды. Альбомның дизайны мен қаптамасын жасауда Берридж те көмектесті.

"Бүкіл күн бойы армандаймын" (ADID) & Burning Man фестивалі

2011 жылы Бурридж күндізгі шара және жазбалар лейблін қамтитын жаңа жобаны бастады. «All Day I Dream» деп аталған бұл жобада Бурридж өзінің музыкалық бағытын зерттеуді жалғастырды, ол хаус және техноның әуенді және меланхолиялық дыбыстарына қарай бұрылды, бұл дыбыстардың танымалдығы одан бері зор өсті. Әуенді дыбысты қайта қарастыру туралы алғашқы айтылым 2008 жылы Resident Advisor үшін жасаған «all day i dream» подкастында жарияланды. Бұл жазғы айлық шаралар 2011 жылдың маусым айында Уильямсбургтегі Нью-Йорк шатырында (офистік кеңістікте) басталды. 2012 жылдың соңындағы маусымның өсуімен шара Бушвиктегі әлдеқайда үлкен кеңістікке (The Well) көшірілді. Әр сенбі күні сағат 15:00-ден күн батқанға дейін өтетін әрбір шара дыбысқа және атмосфераны жақсартуға бағытталған, адамдардың басынан аспалы материалдар, бамбук құрылымдары, жаңа гүлдер және музыканың сезімін толықтыратын көптеген мейірімді бөлшектер сияқты табиғи элементтерді қамтыды. All Day I Dream-нің танымалдығы әлем бойынша өсуде, және 2012 жылдан бастап Мексикадағы Picnik Electronic және BPM сияқты ірі фестивальдерде ADID жеке сахнасын ұйымдастырды, сонымен қатар 2012 жылдың маусымында Лос-Анджелесте екінші жазғы резиденциясын ашты, бұл Нью-Йоркпен бірге ADID жазғы маусымын өткізуге қосылды, ол әр жазда төрт айға созылады. Шара және Бурридж итерген әуенді дыбыс All Day I Dream лейбліндегі шығарылымдармен күшті қолдауға ие болды. Мэтью Декейдің Бурриджбен бірлескен туындылары лейблде де, шараларда да көптеген керемет сәттерді жасады. Декей мен Бурридж алғаш рет 2009 жылы Нью-Йорктегі кеште кездесіп, бірден тіл табысып, бірлесіп жұмыс істей бастады. «Wongle» трекінде алғаш рет бірлескен жұмыстың нәтижесінде олардың достығы осы кезеңде нығайды. Бурриджтің ADID шарасы үшін жасаған жоспары Декейдің студиялық шеберлігімен толықтырылды, лейбл мен кештердің алғашқы музыкасын жасады. Екеуі ADID-те «Gemini spell», «Holding On» және «Fur Die Liebe» әндерін, ал Innervisions-те «Lost in a Moment» әнін шығарды, бұл сол кездегі ерекше және бірегей дыбысты жасады. Күшті, бірақ нәзік грувтар оркестрлік элементтерді қолдайды, күрделі аранжировкалармен кішігірім гармонияларға тереңдейді, бұл All Day I Dream және Burning Man фестивалінде көптеген адамдардың музыкалық тәжірибесіне айналды. Бурриджтің танымалдығы соңғы жылдары қайтадан экспоненциалды түрде өсті, ADID бренді арқылы да, Burning Man фестивалімен байланысы арқылы да. Бурриджтің әр сенбі күні жеті-он сағаттық диджейлік жиынтықтары (соңғы жылдары Pink Mammoth-та өткен) әлі күнге дейін плаяның жақсы сақталған құпияларының бірі болып табылады. All Day I Dream 2011 жылы бастама көтерді және одан бері көптеген адамдарды оның үлгісімен жүруге шабыттандырып келеді. Шара мен лейбл өсуді жалғастыруда және Yokoo, Lost Desert, Bedouin, Oona Dahl, Gorje Hewek & Izhevski, Powel, Hoj және тағы да көптеген жас таланттарды қолдайды және дамытады. Бурридж 2016 және 2017 жылдары Lost Desert-ті тапқаннан кейін жаңа музыка шығаруды жалғастырды. Бірлесіп жұмыс істеп, екеуі түнгі клубқа бағытталған тректерін Get Weird-те шығарды, ал All Day I Dream-дегі шығарылымдары лейблдің би музыкасының арманды және әуенді жағын іздеуін жалғастырып, көрнекілейді. Конгода туған әнші Junior Akwertyмен бірлесіп, 2017 жылдың жазында «Lingala» әні жарық көрді. Шаралардағы сүйікті ән, ол диджейлер арасында кең танымал болды және клубтарда да, радиода да танылды. Gorje Hewek & Izhevski ремикс жасаған бұл ән Spotify-да миллиондаған рет тыңдалды және оны ашқандардың сүйіспеншілігі мен назарын аударуда. Ол 2020 жылы Netflix-тің «White Lines» сериалында пайда болды. Junior Akwerty Бурридж пен Lost Desert-пен бірге АҚШ бойынша гастрольдік сапар жасады, бұл оқиғаға зор қызығушылық тудырды. 2019 жылы дуэт дебюттік альбомын шығарды. «Melt» деп аталған он тректен тұратын альбомда сұлулық, меланхолия, тереңдік және махаббат тақырыптары зерттелді. Би биінде, Ибица мен Миконос жағажайларында және мейрамханаларында бұл альбом жанкүйерлердің сүйіктісіне айналды. Қазіргі уақытта Бурридж Лондон, Нью-Йорк және Лос-Анджелес арасында тұрады. Ол өзінің құмарлығын жалғастырып, әлемнің түкпір-түкпіріндегі клубтар мен фестивальдерде өнер көрсетеді. Оның менеджері FM Artists компаниясынан Jazz Spinder, ал Лос-Анджелестегі CAA-да Мэтью Кингсли мен Алекс Беккет және CAA UK-де Мария Мэй онымен жұмыс істейді.