Кіріспе
Уильям Невилл Коббольд (4 ақпан 1863 - 8 сәуір 1922), көбінесе Невилл немесе "Nuts" Коббольд деп аталған, Виктория дәуірінің ең көрнекті футболшыларының бірі және бірнеше рет Англия ұлттық футбол құрамасына шақырылған. 1922 жылы, қайтыс болған кезде оны "барлық уақыттағы ең танымал футбол шабуылшысы" деп айтуға болар еді, және, Times газетіндегі некрологында айтылғандай, "ең шебер дриблингші, ешқандай дағдымен тоқтатуға болмайтын өткір шабуылдарды жиі ұйымдастыра алатын ойыншы" болды.
Ерте өмір және білім
Невилл Англияның Лонг Мелфорд қаласында, Кобольд әулетінен шыққан викарий Эдвард Август Кобольдтың ұлы болып дүниеге келді. "Натс" ассоциациялық футболдың дамыған орталықтарының бірі - Чартерхаус мектебінде және Кембридж университетінің Иисус колледжінде білім алды. Ауылдық командада ойнағаннан бөлек, ол Кембридж университеті, Ескі Карфузиан және Коринфтер клубтары үшін де өнер көрсетті. Университетте оқып жүрген кезінде Кобольд Оксфорд университетіне қарсы төрт рет қатарынан университеттер аралық матчтарда ойнап, барлығында жеңіске жетті. Оның мектепте оқыған кезінде алған лақап аты туралы К. Б. Фрай: "мүмкін, ол ең жақсы Кенттік жылқының сапасы болғандықтан, толыққанды ядролы және сындыру өте қиын болғандықтан" деп ойлады.
Ойын стилі мен беделі
Коббольд 1883 жылғы ақпанда Англияның Ирландияны 7:0 есебімен ұтқан матчында халықаралық дебютін жасады. Ол үш минуттың ішінде екі гол соқты және сол кезде әлемдегі ең тәжірибелі және ең әдемі шабуылшы деп аталды. "Егер біреуден «Барлық уақыттағы ең ұлы үш шабуылшы кім?» деп сұраса, Уильям Пикфорд пен Альфред Гибсон 1906 жылы: «Басқа екеуінің аты қандай болмасын, В.Н. Коббольд ауызға бірінші келер» деп жазды. Әдетте сол қанатынан ойнаған «Натс» өз кезеңіндегі шабуылшы үшін идеалды дене бітіміне ие болды. «Алға қарай ойнауға арналған ең жақсы ойыншы – жылдам, орташа бойлы, мықты адам, мысалы, Кантабтың У.Н. Коббольды» деп жазды Монтегю Ширман 1887 жылы. Пикфорд пен Гибсонның айтуынша, Коббольд 1870-ші жылдардың соңында «комбинациялық» (пастың) ойыны пайда болғанға дейін футболды үйренген, ескі стильдегі дриблингтің шебері болған: «Сол кезде «дриблинг» – керемет ойын болды, және допты тек толығымен қоршалғанда ғана беруші еді, тіпті әрқашан да емес». Бірақ «Натс» жай ғана дриблингші емес еді, авторлар: «Ол негізінен гол соққан шабуылшы еді, және мүмкіндіктерінің көп бөлігін өзі жасады. Мысалы, Коббольд пен Блумердің стильдерінің арасындағы үлкен айырмашылықты көзге елестету мүмкін емес, екеуі де ішкі шабуылшылар. Біріншісі доппен үнемі бірге болды, ал Дербилік жігіт ештеңе істемейтіндей көрінеді, бірақ ойынның көп бөлігінде оны жақсы орындайды. Коббольд допты алғанда, оны аяғына жабыстырып, қақпаға қарай қисық жолмен жүгіріп, мұнда-мына шапқылап, допты іздейтін. Оны тоқтатуға бір адамның күші жетпейді. Екі адам оның жолын бөліп, назарын допқа және ойыншыға бөлсе, олардың да сәттілікке жететініне кепілдік жоқ. Көп жағдайда Коббольд қарсыластардың қалың тобынан өтіп, допты аяғымен жеңіспен шығатын. Ол ауыр, қарқынды ойынға бейімделген». Г.О. Смит, Коббольдтың артынан Чартерхаузға және Англия құрамасына ерген керемет орталық шабуылшы, Пикфорд пен Гибсонмен келісіп, 1943 жылғы сәуірде «Мен оны таныған барлық шабуылшылардың арасында бірінші орынға қоямын» деген пікірмен еске алды. Смиттың бұл бағасы – ойынды жақсы білетін және Стив Блумер мен Билли Мередит сияқты шабуылшылармен бірге және қарсы ойнаған адам – қазір мүлдем ұмытылған Коббольдты барлық кезеңдердегі футболшылардың алдыңғы қатарына қайтаруға болады. Коббольдтың тағы бір керемет қасиеті – оның жылдамдығы. Ол өзінің ең жақсы кезінде айтарлықтай жылдам жүгіруші болған, оның «Таймс» газетіндегі некрологында былай деп жазылған: «Кім оны Паркерс-Пиес бойынша жылдам жүгіріп келе жатқанын көрген болса, оны ұмыта ма? Оны тоқтату өте қиын және ол өте жылдам еді». Бір қадамды ойыншы болғанымен, Стенли Мэттьюстің тоқтату, бастау және жылдамдату қабілеті болмаған, бірақ Коббольд оны ең қорқынышты қарсыласқа айналдыру үшін қажетті ерекше допты бақылауға ие болды. «Толық жылдамдықпен жүргенде допты Коббольдтай тиімді басқара алған адам болған емес [Ол] есімде қалды, Ассоциация ойынының ең жақсы және ең жылдам дриблингшісі болды». Сонымен қатар, ол гол соғу шеберлігімен де көзге түсті, оны жүгіру және дриблинг талантымен үйлестіру қажет. Екі аяқтың арасындағы қақпаға бағытталған допты Коббольд өте дәл соқты, және «Натс» әрқашан нысанаға тиеді деп айтылды. Көптеген замандастары бұл шабуылшының ең мықты соққылардың бірі екеніне сендірді. «Ол кез келген позициядан соққы бере алады», – деп Пикфорд пен Гибсон бағалады, «және ол допты жүз тонналық қарудан шыққан снаряд сияқты жіберді». Коббольд кәсіби футболды бір жағынан күтті (алғашқы әуесқойлардың тарихшысы Эдвард Грейсонның айтуынша), «жарақаттан қорғану үшін резеңке таспалар мен білезік сақтағыштарымен оралған». Дегенмен, ол футбол ассоциациясының алғашқы кезеңіне жататын, оның құрбыларының көпшілігі сияқты, әуе ойынын жек көретін, оны жаңа және ұнамайтын жаңалық деп есептейтін және «оның ойынынан барлық бас соққыларын алып тастады». «Натс» 1880-ші жылдардың басында «алға қарай пастың» жаңа тактикасы пайда болғанда да дриблинг стилін өзгертуден бас тартты. Пикфорд пен Гибсон болжамдағандай, «Оның заманында олар жеткілікті дамымағандықтан және ішінара, өйткені ол өзі шексіз ресурстарға ие болғандықтан». Ойыншыны өзінің ең жақсы кезінде көргендер кейде «Натс» 1890-шы жылдардың жақсы ұйымдастырылған қорғанысына қарсы қалай ойнайтыны туралы пікір алмасты. Гибсон мен Пикфорд өздерінің бағалауларында: «Оның үш ең мықты жартылай қорғаушыға қарсы ойнауына тура келер болса, ол әдістерін өзгертуіне тура келер еді». Коббольд Англия құрамасы сапында тоғыз матч өткізді, бір жылда үш матч өткізілетін кезде бұл жақсы көрсеткіш, және барлығында алты гол соқты. Оның соңғы халықаралық матчы 1887 жылғы наурызда Шотландияға шағын есебімен жеңіліспен аяқталды.
"He was essentially a scoring forward, and one, too, that made most of his own chances. One could not, for instance, conceive a greater contrast in style than Cobbold and Bloomer, both inside forwards. The former was almost continuously on the ball, while the Derby man seems to be doing nothing, and doing it well, for the greater part of the game. When Cobbold got possession of the ball he seemed to keep it glued to his toe, darting hither and thither as he pursued a tortuous course towards goal. One man was practically powerless to stop him. Two men might stay his career by dividing their attentions between the man and the ball, but they were not always successful even then. Very frequently Cobbold would shoulder his way through a whole crowd of the opposition and emerge triumphant with the ball at his toe. He was built for hard, strenuous play." G. O. Smith, the great centre forward who followed Cobbold to Charterhouse and into the England team, concurred with Pickford and Gibson, recalling "Nuts" in April 1943 with the comment: "I put him first among all the forwards I have known." Smith's verdict – coming from a noted student of the game and a man who had played with and against strikers of the calibre of Steve Bloomer and Billy Meredith – may be considered to restore the now almost entirely forgotten Cobbold firmly to the foremost ranks of footballers of all periods. Cobbold's other great attribute was his speed. In his prime he was a considerable sprinter, his obituary in The Times recalling: "Who that ever saw him speeding away down Parker's Piece will ever forget it? He was extraordinarily hard to stop and extremely fast." Although in essence a one paced player, lacking the ability – so conspicuously displayed by Stanley Matthews – to stop, start and accelerate, Cobbold nonetheless possessed the exceptional ball control required to make him a most daunting opponent. "No man that ever played," wrote Pickford and Gibson, "could control the ball so effectively as Cobbold could when travelling at full speed [He was] inimitable, the finest and fastest dribbler the Association game has known." He also has remarkable skill as a goal scorer, which must be combined to his running and dribbling talent. Given two feet of a goal to aim at, Cobbold was famed for his accuracy, and it was said that "Nuts" would always strike the target. The striker had, most contemporaries agreed, one of the fiercest shots yet seen. "He could shoot in any position," was the verdict of Pickford and Gibson, "and he sent the ball in like a charge from a hundred ton gun." Cobbold anticipated the professional game in one respect (noted Edward Grayson, the historian of the early amateurs), "for in order to avoid getting hurt, he turned out swathed in rubber bandages and ankle guards." He belonged, nonetheless, resolutely to the earliest period of Association Football, disdaining – in common with many footballers of his generation – the aerial game, then regarded as a novel and distasteful innovation, and "eliminating all heading from his play." "Nuts" also declined to modify his dribbling style with the advent of new tactics for "passing forward" in the early 1880s – partly, speculated Pickford and Gibson, "because in his day they had not been sufficiently developed and partly because he himself was a man of infinite resource." Those who had seen the player in his prime sometimes debated how "Nuts" would have fared against the better organised defences of the 1890s. "The chances," Gibson and Pickford concluded in their assessment, "are that against three of our strongest half backs he would have had to considerably modify his methods." Cobbold accumulated a total of nine England caps, a good number at a time when only three international matches were played each year, scoring six England goals in total. His final international appearance came in a narrow March 1887 defeat to Scotland.
Крикет
Досы Г.О. Смит оны крикетшілердің бірінші қатарында емес деп есептесе де, Кобольд бір рет Кенттен ойнап, төрт ұпай жинады. Футболдан зейнетке шыққаннан кейін крикетпен айналысып, гольф ойнауды бастады. "Натс" нашар қарсыластарға қарсы ойнағанда, қаулы дайын ойыншы болатын; ол 1891 жылы Кэмбриджширдегі шағын Батыс Враттинг ауылы үшін WR Gray-мен 440 ұпайлық бірінші викет серіктестігін жасады, бұл көрсеткіш Фицвильям Хостелге қарсы ойында бір ғасырдан астам уақыттан бері кіші крикеттегі ең жоғары он көрсеткіштің ішінде сақталып келеді.
Теннис
Кобольд сонымен қатар көрнекті теннисші болды және 1882 жылдан 1891 жылға дейін он жеті турнирде өнер көрсетті. Ол мансабында алты жекелей сында жеңіске жетті, оның ішінде Шығыс Гринстед Ашық турнирін үш рет (1882, 1883, 1887) ұтты. Әлемнің ең жақсы ойыншыларының бірі саналған Эрнест Вул Льюиске есе жібермес бұрын, ол жартылай финалға дейін жетті. Кембридж университетінде ол Кембридж университетінің LTC турниріне (1883, 1885) қатысты.
Кейінгі өмірі
Өмірінің соңғы жылдары ол мектеп мұғалімі болды, көбінесе британ армиясына түсуге дайындалатын ұлдармен жұмыс істеді. Коббольд өліміне дейін денсаулығының нашарлауынан көп қиналды – оның некрологы авторы оның тынымсыз еңбекке төзімділігіне байланысты деп атады. Ол Батыс Враттингте қайтыс болды.